(A)حقیقت ایمان و کفر چیست؟!!#

[علی 110]

(۲۱/آبان/۸۹ ۱۲:۳۴)علی 110 نوشته است:  همچنان كه در حديث نوراني "سلسلة الذهب" از وجود مقدس امام رضا (علیه السلام) نقل شده است كه زمان خروج ايشان از نيشابور تعداد زيادي از مردم اطراف ايشان را گرفتند تا حديثي را نقل نمايند. حضرت سر مبارك را از كجاوه بيرون آورده و پس از ذكر سلسله سند تا جبرائيل و خداوند متعال، فرمودند:
"كلمة لا اله الاّ اللّه‏ حصني فمن دخل حصني اَمِنَ من عذابي"
و بعد اضافه فرمودند: "بشرطها و انا من شروطها" (به شرطی و من از شروط آن هستم) ( توحيد (شيخ صدوق): ج1، 25)
اين حديث شريف صريحاً گويای اين واقعيت است كه ولايت اهل بيت (علیه السلام) از شروط توحيد و ادامه آن است و امری در عرض توحيد نيست.(1)

توحيد اشهد ان لا اله الا الله نيست! توحيد از اشهد ان لا اله الا الله شروع می‌شود و تا اشهد ان علی ولی الله ادامه می‌يابد چنانچه:
ابوحمزه از حضرت امام باقر عليه السلام نقل می‌كند:
قَالَ لِي أَبُو جَعْفَرٍ عليه السلام إِنَّمَا يَعْبُدُ اللَّهَ مَنْ يَعْرِفُ اللَّهَ فَأَمَّا مَنْ لَا يَعْرِفُ اللَّهَ فَإِنَّمَا يَعْبُدُهُ هَكَذَا ضَلَالًا قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ فَمَا مَعْرِفَةُ اللَّهِ قَالَ تَصْدِيقُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ تَصْدِيقُ رَسُولِهِ صلوات الله عليه و آله وَ مُوَالاةُ عَلِيٍّ عليه السلام وَ الِائْتِمَامُ بِهِ وَ بِأَئِمَّةِ الْهُدَى عليهم السلام وَ الْبَرَاءَةُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ عَدُوِّهِمْ هَكَذَا يُعْرَفُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ.
«خدا را عبادت و بندگى نمى‏‌كند، مگر آن كس كه خدا را بشناسد.
اما آن كس كه خدا را نمى‏‌شناسد، او را اين گونه (مانند عامه از مردمِ (اهل سنت) گمراهانه می‌پرستد.
عرض كردم كه:
فداى تو شوم،
پس شناخت خدا چه چيز است؟
حضرت فرمود:
«تصديق كردن خداى عزّوجلّ [كه همان توحيد معروف است]
و تصديق رسول او در آنچه آن جناب فرموده و آن حضرت آورده، [كه همان نبوت معروف است]
و موالات و دوستى با على، و اقتداى به آن حضرت در اعتقاد و گفتار و كردار، و به ائمه هدى عليهم السلام، [كه همان تولی و امامت معروف است]
و برائت و بيزارى به سوى خداى عزّوجلّ از دشمنان ايشان.[كه همان تبری]
و خداى عزّوجلّ اين‌چنين شناخته مى‏‌شود».
الكافی: ج1، كتاب الحجة، بَابُ مَعْرِفَةِ الْإِمَامِ وَ الرَّدِّ إِلَيْه، ح 1، ص 180

يعنی لازمه شناخت خدا و توحيد!
شناخت رسول خدا و جانشينان بر حقش (همراه با محبت و تبعيت از ايشان)
و شناخت دشمنان ايشان است (و برائت از ايشان)
و بدون هر يك از اين‌ها، معرفت خداوند حاصل نمی‌شود!