وجود خدا را ثابت کن؟!

[مسافر]

اقوال فلسفی و غامض زیادی در رابطه با اثبات وجود خدا هست. بعضی هاشان آنقدر تخصصی هستند که برای فهمشان باید مقدماتی از علم فلسفه و منطق را بدانید. اما سوای همه این بحث ها، باید راهی را طی کرد که دل آرام بگیرد و جوانه ایمان در دل سبز گردد و منشا عمل شود. این اتفاق برای هر فرد می تواند چیزی باشد. مهم این است که انسان مقدمات را در خود ایجاد کرده باشد:
عارفی برایم تعریف می کرد زمان شاه جزو زندانیان سیاسی بود. در زندان همه جور آدم بود. مخصوصا گروه های چپ و مارکسیستی خیلی ادعا داشتند من هم جوان بودم و سرم به عنوان بچه شیعه برای بحث با اینها درد می کرد. هر شب جمعه هم در سلولم تنهایی دعای کمیل می خواندم. البته اگر می دیدند پدرمان را در می آوردند! یک شب جمعه که خواستم دعا بخوانم یکی از ماموران متوجه شد و با کنایه گفت تو که این خطر را قبول کردی که دعا بخوانی اصلا آیا به خدا اعتقاد داری؟ تمام دنیا ناگهان بر سرم خراب شد. آنچنان شکی بر جانم افتاد که نزدیک بود بمیرم. هر چه که بحث فلسفی بلد بودم و هر چه عبادت که داشتم بی رنگ شد... مستاصل شدم. بلند شدم و با تمام وجود از خدا خواستم که اگر هستی خودت دلیل بودنت باش برایم. و این را با تمام وجودم خواستم... و از آن به بعد بود که نوری بر دلم تابیدن گرفت و به درک حقیقت نائل شدم. کلید همین است: تا زمانیکه انسان ادعا دارد، خدا هم او را به همان قیل و قال و حفظیات خودش حواله اش می دهد. اما وقتی انسان به مقام عجز رسید، اقرار به ناچیزی خودش در پیشگاه معبود نمود و خاضعانه و با تمام وجود از خدا هدایت خواست این آن لحظه ای است که می یابد آنچه را که باید!