امامان این امت دوازده نفرند (12 امام در تورات) - علامه عسکری

[بیداری اندیشه]

امامان دوازده در تورات

ابن كثير گويد:

در توراتى كه در دست اهل كتاب است موضوعى آمده كه معناى آن چنين است :

خداوند متعال ابراهيم - عليه السلام - را به وجود اسماعيل بشارت داد و فرمود:

اسماعيل را زيادتى بخشم و نسل او را گسترده گردانم و در بين آنان دوازده نفر را از بزرگان و فرزانگان قرار دهم

و گويد:

ابن تيميه گويد:

اينان كه به وجودشان بشارت داده شده ، همان است كه در حديث جابر بن سمره آمده و مقرر گرديده تا در ميان امت پراكنده باشند،

و اينكه قيامت بر پا نگردد مگر آنكه موجود شده باشند، و بسيارى از يهوديانى كه به اسلام مشرف شده اند،

اشتباه كرده و پنداشته اند آنان همان كسانى اند كه فرقه رافضه = شيعيان دوازده امامى به سوى آنان دعوت كرده و از ايشان پيروى مى كنند. (14)


مولف گويد:

بشارت مورد اشاره در سفر پيدايش تورات امروزين ، باب : 17 شماره 18 - 20 اصل عبرى چنين است : OOO

قى ليشماعيل بيرختى اوتو قى هفريتى اوتو قى هربيتى بمئود شنيم عسار نسيئيم يوليد قى نتتيف لگوى گدول (15)

ترجمه :

اسماعيل را مبارك ساخته و جدا او را بهره مند و پربار و كثير و گسترده گردانم ، دوازده عدد امام از او پديد آيد و او را به امت بزرگ و عظيمى تبديل خواهم كرد.

اين بخش از تورات اشاره به آن دارد كه ، مباركى و پربارى و كثرت افراد تنها در نسل اسماعيل - عليه السلام - است .

واژه شنيم عسار يعنى : دوازده نفر، كه لفظ عسار در اعداد تركيبى كه معدود آن مذكر باشد، مى آيد (16)

و معدود در اينجا نسيئيم و مذكر است و با اضافه شدن يم در آخر آن معناى جمع مى دهد. مفرد آن ناسى يعنى : امام و پيشوا و رئيس است . (17)


و اما سخن خداوند به ابراهيم - عليه السلام - در همان بخش نيز، يعنى عبارت فى نتنيف لگوى گدول ، واژه فى نتنيف مركب است از فى كه حرف عطف است ،

و ناتن كه فعل است و به معناى : قرار مى دهم ، و يف كه ضمير است و در آخر فعل آمده به اسماعيل عليه السلام باز مى گردد،

يعنى : او را چنين قرار مى دهم . (18) و اما لفظ گوى به معناى امت و مردم است ، (19) و گدول به معناى كبير و عظيم (20) و تمام جمله يعنى : او را امت كبير و بزرگى گردانم .


از مجموع اين فقره روشن مى گردد كه مقصود از كثرت و بركت در نسل اسماعيل - عليه السلام - دقيقا رسول خدا محمد صلى الله عليه و آله و اهل بيت آن حضرت عليهم السلام مى باشند، و آنانند كه دنباله و امتداد نسل اسماعيل - عليه السلام - هستند.

زيرا، خداوند متعال به ابراهيم - عليه السلام - فرمود:

از سرزمين نمرود خارج شده و به شام برود. آن حضرت نيز، همراه با همسرش ساره و لوط به فرمان خدا هجرت كردند و در سرزمين فلسطين فرود آمدند.


خداوند متعال ثروت ابراهيم - عليه السلام - را بسيار فزونى بخشيد. ابراهيم گفت : خداوند! من با اين مال بدون اولاد چه كنم ؟

خداى متعال به او وحى كرد:

من فرزندان تو را به قدرى كثير و بسيار گردانم كه به تعداد ستارگان باشند در آن زمان هاجر كنيزك ساره بود و او را به ابراهيم - عليه السلام - بخشيد،

هاجر از ابراهيم - عليه السلام - باردار شد و اسماعيل - عليه السلام - را براى او به دنيا آورد. سن ابراهيم عليه السلام در آن حال 86 سال بود. (21)


قرآن كريم در ضمن دعاى ابراهيم و در خواست او از خداى متعال ، به اين حقيقت روشن اشاره كرده و مى فرمايد: ابراهيم گفت:

رَّبَّنَا إِنِّي أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ الصَّلاَةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ

پروردگارا من برخى از ذريه خود را در بيابانى خشك ، در كنار خانه محترم تو جاى دادم تا نماز را به پاى دارند.
پروردگارا دلهاى از مردمان را به سوى آنان بگردان و آنان را از ثمرات روزى ده باشد كه سپاس گويند.
(سوره مبارکه ابراهيم / 37)


اين آيه كريمه تاكيد مى كند كه ابراهيم - عليه السلام - برخى از ذريه و نسل خود را كه اسماعيل و فرزندان متولد او در مكه بودند، در كنار خانه خدا جاى داد و از خداى متعال درخواست كرد تا رحمت و هدايت بشر در طول تاريخ را بر عهده ذريه و فرزندان او قرار دهد،

خداوند نيز دعوتش را پذيرفته و آن را در نسل او، محمد صلى الله عليه و آله و دوازده امام عليهم السلام قرار داده است .


امام باقر - عليه السلام - در اين باره فرموده است :

نحن بقيه تلك العتره و كانت دعوه ابراهيم لنا

مائيم بقيه آن ذريه و عترت و دعاى ابراهيم - عليه السلام - براى ما بود. (22)


ان شاءالله ادامه دارد...


پی نوشتها :
----------------
14-تاريخ ابن كثير، جلد 6 ص 249 و 250.
15-عهد قديم ، سفر التكرين ، باب 17 شماره 20، ص 22 و 23.
16-المعجم الحديث ، عبرى - عربى ، ص 316.
17-همان مصدر، ص 360.
18-همان مصدر، ص 84 و 317.
19-المعجم الحديث ، عبرى - عربى ، ص 84 و 317.
20-همان مصدر.
21-تاريخ يعقوبى ، جلد 1 ص 24 و 25، نشر موسسه نشر فرهنگ اهل البيت عليهم السلام ، قم .
22-آنچه در اصل عبرى تورات و تعليقه آن آمده ، آن را از مقاله استاد احمد الواسطى در مجله التوحيد
نشريه سازمان تبليغات اسلامى تهران ، شماره 54 ص 127 و 128 نقل كرديم .