آخرین دولت !! (مقاله ی ویژه)

[علی 110]

حال سوال اين است كه اگر پذيرش عدالت و تحمل عدالت وجود نداشته باشد چه بايد كرد؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اولين اقدام روشنگری است . در اين مرحله بايد به روشنگري پرداخت و موقعيت پيش آمده را توضيح داد و عاقبت راه برگزيده شده را روشن ساخت تا حجت آگاهی عمومی وجود داشته باشد. ]و إن شاء الله همه ی ما هر کس بنا به امکانات و ظرفیت خود در این اقدام شرکت میکند[

اگر اين اقدام نتيجه اي نبخشد و مردم عدالت پذير نشوند، نوبت به گام دوم مي رسد كه «حجت عملي» است. در اين گام مردم آنچه را به آنها گفته شده است ولي نپذيرفته اند، در عمل مشاهده می كنند، در حقیقت در این جا قانون (لِيُذيقَهُمْ) یعنی(چشیدن نتیجه اعمال) عمل می کند و مردم بن بستها را مي بینند و به تجربه درمی يابند كه هيچ راهي براي تحقق عدالت، جز راه امامت وجود ندارد.
به بيان ديگر اگر بشر راه خود را از راه امامت جدا ساخت و به هشدارها و اندرزهاي امامان گوش نداد، به خود واگذار مي شود تا آنچه را درست مي پندارد، عمل كند و بپذيرد و در اين راه دريابد كه هيچ كدام كليد عدالت نيست. اگر بشر به تجربه درنيابد كه هيچ راهي به عدالت ختم نمي شود و هيچ حاكمي توان اجراي عدالت را ندارد، مدعياني پيدا خواهند شد كه بگويند راه و روش و هدف ما همين است و بدين سان مردم را گمراه سازند. اما اگر هر كس و هر صاحب عقيده اي و هر گروهي آنچه را دارد بيان كند و به اجرا درآورد و عملاً ثابت شود كه توان اجراي عدالت را ندارد، آنگاه وقتي دولت امامت شكل مي گيرد، هيچ كس نمي گويد اگر ما هم مي بوديم چنين مي كرديم، و چنين ادعايي از هيچ كس پذيرفته نمي شود و خريداري نخواهد داشت.
اين واقعيت تلخ، پيش از اين در كلمات معصومين اعلام شده بود اما بشر به اين هشدارها و اندرزها اهميت نداد و با خيره سري، راه پرمخاطره آزمون و خطا را انتخاب كرد و هزينه هاي سنگين بسياري را پرداخت و هنوز هم مي پردازد و خواهد پرداخت. همه ايده ها حاكميت يافتند و در عمل به بشر ثابت شد كه هيچ كدام توان اجراي عدالت را ندارند. در نهايت پس از شكست همه ايده هاي ممكن، بشر با سرخوردگي و سرافكندگي درخواهد يافت كه سعادت دنيا و آخرت او ، در انديشه هاي آسماني و نظام الهي است.
اين مفهوم همان سخن امام باقر و امام صادق (علیه السلام) است كه فرمودند بايد در عمل ثابت شود كه هيچ كس توان اجراي عدالت را ندارد تا پس از آن عدالت گستر واقعي ظهور كند و زمين را پر از عدل و داد نمايد، پس از آنكه از ظلم و ستم پر شده است. و البته اين تأسف و درد جانكاه بر سينه بشر خواهد ماند كه مي شد اين آزمون و خطا انجام نشود و بسيار زودتر از اين بشر به عدالت دست يابد. چه مي شود كرد كه خود كرده را تدبير نيست. [16]
شايان ذكر است كه سخن بالا هرگز به معناي كنار گذاشتن هرگونه تلاش و كوشش براي برقراري عدالت در عصر غيبت نيست؛ كه اين خود انديشه اي انحرافي و در تعارض با خواسته ائمه اهل بيت (علیه السلام) است، چرا که منتظران قائم خود باید قائم به قیام عدل باشند در حد توان خود و به این وسیله با ایشان سنخیت پیدا کنند . و منظور از سخن بالا اين معناست كه هيچ دولتي، اگر چه دولتي ديني، نمي تواند و نبايد ادعا كند كه توان برقراري عدالت كامل را به طور مستقل و منهاي حاكميت امام عصر (علیه السلام) را دارد.
بنابراين - چنانكه از سيره قولي و عملي امام راحل (رحمت الله علیه) نيز برمي آيد - مسلمانان بايد در عصر غيبت هم خود عدالت گستري پيشه كنند و هم اميدوار به تحقق كامل عدالت به دست تواناي امام مهدي (علیه السلام) باشند.
و منتظر واقعی کسی است که در درجه اول خود عادل باشد و سعی کند به عدالت برخورد کند و در حد توان به اقامه عدالت هم کمک کند و هر تلاشی که هر شخص در طول تاریخ برای اقامه کلمه توحید و برقراری عدل در تاریخ انجام داده باعث ثبت شدن نامش در خیل منتظران حقیقی و قرار گرفتنش در جبهه حق علیه باطل در طول تاریخ شده است.
باشد که همه ی ما از یاوران حضرتش باشیم
خدایا فرج امام زمان را تعجیل بخش و دلهای ما را پذیرای فرامینش که همانا فرامین توست قرار ده!!
یا علی و التماس دعای فراوان!!!!!
پي نوشت:
- سوره اعراف (7) آيه 128
- الغيبه ؛ طوسي ص 472 ، ح 493 روضه الواعظين. ص 291
- الامالي ،صدوق ص 396 ح 3 روضه الواعظين، ص 234 ، 293
- سوره ص (38) آيه 88
- سوره ال عمران (3) آيه 34
- الامالي، طوسي ، ص 82 خ 121 و ص 104، ح 159، بشارالمصطفي، ص 263 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 4 ص 11
- مروج الذهب، ج 3 ص 9، نثر الدر، ج 1، ص 328
- الكافي ، ج 1 ص 471، ح 5
- الغيبه، طوسي ، ص 472 ، ح 293 نثر الدر، ج 1 ، ص 328.
- الغيبه ، طوسي ، ص 472 ، ح 493 روضه الواعظين، ص 291.
- الكافي ، ج 1 ، ص 471 ح 5
- سوره اعراف (7) آيه 128
- الكافي ، ج 1 ص 407 ج 1
- الغيبه ، طوسي ص 472 ، ح 493
- الغيبه ، نعماني، ص 274 ح 53
- ر.ك : ماهنامه موعود، ش 35 ص 30