بازگشت مردگان به دنیا - تصور شما از رجعت چگونه است؟!%

[zarati313]

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام

نظر به سوالات و اظهار نظر های مختلف کاربران در پست های مختلف تالار نسبت به مسئله رجعت و
چگونگی آن، بر آن شدیم تا در این مقاله به تبیین مفهوم رجعت و چگونگی آن بپردازیم.

امیدواریم کاربران گرامی توجه و دقت کافی در مباحث و نکات بسیار دقیق و ظریفی
که در این مقاله مطرح شده، داشته باشند و مطالعه دقیق آن را مدنظر قرار دهند (مخصوصا قسمت دوم رنگی)،
چراکه مقاله برگرفته از مباحث مفسر بزرگ قرآن کریم، علامه طباطبائی ره می باشد.

بعد از ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فوراً قیامت بر پا نمى‌شود بلکه حضرت مدتى را در روى زمین حکومت مى‌کنند. البته روایات در رابطه با مدت حکومت، مختلف است از پنج سال تا 309 سال ذکر شده است. این اختلاف شاید اشاره به دورانهاى مختلف حکومت آن حضرت باشد: علامه مجلسى مى‌گوید: بعضى از روایات بر جمیع مدت حکومت و بعضى بر زمان استقرار دولت، دلالت دارد.

یکى از اعتقادات شیعه، مسئله رجعت است. رجعت در زمان ظهور و پس از ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به وقوع مى‌پیوندد. عقیده شیعه امامیه آن است که خداوند متعال در هنگام ظهور امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) مردمى از شیعیان آن حضرت را که قبلاً مرده بودند به دنیا برمى‌گرداند تا به ثواب یارى او و مساعدت وى و مشاهده دولت آن حضرت فائز گردند.

همچنین مردمى از دشمنان آن حضرت را نیز زنده مى‌گرداند تا از آنها انتقام گیرد. بر این اساس در دعاى عهد نیز مى‌خوانیم: قبل از ظهور حضرت مرا از قبر بیرون آور تا در رکاب حضرت باشم. از روایات استفاده مى‌شود که بعضى از امامان(علیهم‌السلام)، مانند امام حسین(علیه‌السلام) به دنیا برمى‌گردند.

امام صادق(علیه‌السلام) مى‌فرماید: «نخستین کسى که قبرش مى‌شکافد و زنده مى‌شود و به دنیا برمى‌گردد؛ حسین بن علی(علیهما‌السلام) است و این رجعت عمومى نیست بلکه افراد خاصى به دنیا برمى‌گردند که یا مؤمن خالص و یا مشرک محض باشند.»

روایات زیادى درباره علایم قیامت داریم که اشراط الساعه‌اش مى‌گویند و این احادیث غیر از علایم ظهور امام عصر(علیه‌السلام) است، چرا که بیشترین تأکید در علایم ظهور، بر حاکمیت ظلم و جور است ولى در علایم قیامت بر فساد و بى بند و بارى‌هاى اخلاقى و علنى شدن مسایل جنسى در برابر چشم مردم است.

در هر صورت ممکن است این وضعیت میلیونها سال طول بکشد تا قیامت بر پا گردد. عیاشى در تفسیر خود از جابر بن یزید جعفى روایت نموده که گفت شنیدم حضرت باقر(علیه‌السلام) مى‌فرمود: به خدا قسم مردى از ما اهل بیت بعد از مرگش سیصد و نه سال سلطنت مى‌کند. عرض کردم: این در چه زمانى خواهد بود؟ فرمود: بعد از مرگ قائم است. عرض کردم: حضرت قائم در عالم خود چقدر باقى مى‌ماند؟ فرمود: نوزده سال از موقع قیام تا هنگام مرگش.

در قرآن به رجعت به معناى رجوع كسى به اين دنيا در موارد زيادى اشاره شده است . اينك به برخى از نمونه هاى آن اشاره مى كنيم :

عرض کردم:‌ آیا بعد از مرگ قائم هرج و مرج مى‌شود؟ فرمود: آرى پنجاه سال. آنگاه امام منتصر به دنیا باز مى‌گردد براى خونخواهى خود و یارانش. وى بى دینها را به قتل مى‌رساند و به اسارت مى‌برد. پس از ایشان امام سفاح به دنیا بر مى‌گردد پس تمام دشمنان ستمگر ما را مى‌کشد و تمام زمین را مالک مى‌شود و خداوند کار او را اصلاح مى‌گرداند و سیصد و نه سال سلطنت مى‌کند.

آنگاه امام فرمود: اى جابر مى‌دانى امام منتصر و سفاح کیست؟ منتصر حسین(علیه‌السلام) و سفاح، امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) است.

آيا قرآن به رجعت كسانى به اين دنيا اشاره نموده است ؟

1- خداوند متعال مى فرمايد: الم تر الى الذين خرجوا من ديارهم و هم الوفا حذر الموت فقال لهم الله موتوا ثم احياهم ؛ (( آيا نديديد كسانى را كه از ترس مرگ از ديار خود بيرون رفتند كه هزاران تن بودند ، خداوند فرمود: بميريد ، همه مردند ، سپس آنان را زنده كرد. ))

آيه اشاره به زنده شدن هفتاد هزار خانوار دارد كه بر اثر طاعون از دنيا رفته بودند.

2- خداوند مى فرمايد: فقلنا اضربوه ببعضها كذلك يحيى الله الموتى و يريكم آياته لعلكم تعقلون ؛ (( پس دستور داديم كه پاره اى از اعضاى آن گاو را بر بدن كشته بزنيد تا ببينيد كه خداوند اين گونه مردگان را زنده خواهد نمود و قدرت كامل خويش را آشكار خواهد ساخت شايد شما به خرد درآييد )) .

آيه مربوط به كشته بنى اسرائيل است كه به قدرت خداوند زنده شد.

3- خداوند مى فرمايد: و اذ قلتم يا موسى لن نؤ من لك حتى نرى الله جهرة فاخذتكم الصاعقه و انتم تنظرون * ثم بعثناكم من بعد موتكم لعلكم تشكرون ؛ (( و به بياد آريد وقتى را كه گفتيد: اى موسى ما به تو ايمان نمى آوريم مگر آنكه خدا را آشكارا ببينيم پس صاعقه سوزان بر شما فرود آمد و آن را به چشم خود مشاهده كرديد. سپس شما را بعد از مرگ برانگيختيم باشد كه خدا را شكر گزاريد )) .

آيه مربوط به برخى از قوم حضرت موسى عليه السلام است كه تقاضاى رويت خدا را به چشم را كردند كه اين خواسته سبب نزول عذاب و مرگ آنان شد ولى خداوند بار ديگر آنها را زنده كرد.

4- و نيز مى فرمايد: او كالذى مر على قرية و هى خاوية على عروش ها قال انى يحيى هذه الله بعد موتها فاماته الله مائة عام ثم بعثه ؛ (( يا به مانند آن كسى كه به دهكده اى گذر كرد كه خراب و ويران شده بود ، گفت : به حيرتم كه خداوند چگونه اين مردگان را دوباره زنده خواهد كرد. پس ‍ خداوند او را صد سال ميراند و سپس زنده اش كرد )) .

آيه مربوط به يكى از انبياى الهى است كه پس از صد سال دوباره زنده شد.

5- خداوند از حضرت عيسى حكايت كرده كه فرمود:: و احيى الموتى باذن الله ؛ (( من مرده را به اذن خدا زنده مى كنم )) .

طبرى مى گويد: (( حضرت عيسى عليه السلام مردگان را به دعايش زنده مى كرد )) . مطابق روايات نبوى كه هر آنچه در امت هاى پيشين اتفاق افتاده در اين امت نيز واقع خواهد شد مساءله رجوع به دنيا بعد از مرگ در اين امت نيز امرى واقع شدنى است

رواياتى كه رجعت را اثبات مى كند هر چند آحاد آن با يكديگر اختلاف دارند، الا اينكه با همه كثرتش (متجاوز از پانصد حديث است ) در يك جهت اتحاد دارند، و آن يك جهت اين است كه سير نظام دنيوى متوجه به سوى روزى است كه در آن روز آيات خدا به تمام معناى ظهور ظاهر مى شود،

روزى كه در آن روز ديگر خداى سبحان نافرمانى نمى شود، بلكه به خلوص عبادت مى شود، عبادتى كه مشوب و آميخته با هواى نفس نيست ، عبادتى كه شيطان و اغوايش هيچ سهمى در آن ندارد، روزى كه بعضى از اموات كه در خوبى و يا بدى برجسته بودند، يا ولى خدا بودند، و يا دشمن خدا، دوباره به دنيا بر مى گردند تا ميان حق و باطل حكم شود.

و اين معنا به ما مى فهماند روز رجعت خود يكى از مراتب روز قيامت است ، هر چند كه از نظر ظهور به روز قيامت نمى رسد، چون در روز رجعت باز شر و فساد تا اندازه اى امكان دارد، به خلاف روز قيامت كه ديگر اثرى از شر و فساد نمى ماند و باز بهمين جهت روز ظهور مهدى (عليه السلام ) هم معلق به روز رجعت شده است چون در آن روز هم حق به تمام معنا ظاهر مى شود، هر چند كه باز ظهور حق در آن روز كمتر از ظهور در روز رجعت است .

و از ائمه اهل بيت (عليه السلام ) نيز روايت شده كه فرموده اند ايام خدا سه روز است ، روز ظهور مهدى (عليه السلام ) و روز برگشت ، و روز قيامت ، و در بعضى از روايات آمده : ايام خدا سه روز است ، روز مرگ و روز برگشت و روز قيامت .

و اين معنا يعنى اتحاد اين سه روز بر حسب حقيقت ، و اختلاف آنها از نظر مراتب ظهور باعث شده كه در تفسير ائمه عليه السلام بعضى آيات گاهى به روز قيامت ، و گاهى به روز رجعت ، و گاهى به روز ظهور مهدى تفسير شود، و در سابق هم گذشت كه گفتيم چنين روزى فى نفسه ممكن است ، بلكه واقع هم هست ، و منكر آن هيچ دليلى بر نفى آن ندارد.

به نقل از تفسیر المیزان ذیل آیه شریفه «وقضى الامر و الى اللّه ترجع الامور» بقره 210

اما فلسفه رجعت چیست؟ بعد از ظهور امام زمان وقتی جهان پر از عدل شود، دیگر چه لزومی به رجعت و حکومت یک یک امامان (علیه السلام) است؟

1ـ رجعت از عقاید معروف شیعه است، و مقصود از آن در فرهنگ شیعه، بازگشت گروهی امت اسلامی پس از ظهور حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و قبل از بر پایی قیامت به دنیا است.

2ـ همان گونه که اشاره شد، در رجعت همه مردگان یا همة شیعیان به دنیا باز نمی‌گردند، بلکه عده ای مؤمنان خالص و کفار و طاغیان بسیار شرور به این جهان باز می گردند.[1]

3ـ بازگشت گروهی از صالحان و یا تبهکاران به این جهان امری شگفت آوری نیست، زیرا در امت های پیشین نیز گروهی پس از مرگ بار دیگر زنده شده و پس از مدتی برای بار دوم در گذشته اند،‌[2] مانند زنده شدن عزیر پس از صد سال،[3] و موارد دیگری که قرآن مجید از آن‌ها خبر داده است.[4]

4ـ در رجعت، بازگشت کنندگان به امر پروردگار عالَم زنده می شوند، هم چنان که در قیامت همگان به امر و قدرت ذات اقدس الله زنده می گردند. اگر تعدادی به دست حضرت عیسی(علیه السلام) زنده شده اند، آن هم به اذن الهی و قدرت خدادادی بوده است. قرآن می‌فرماید:"(به خاطر بیاور) هنگامی را که خداوند به عیسی بن مریم گفت:یاد کن نعمتی را که به تو و مادرت بخشیدم... و هنگامی که به اذن و فرمان من مردگان را زنده می کردی".[5]

بنابراین چنانچه رجعت به دعای امام زمان(علیه السلام) صورت گیرد؛ باز به قدرت خدا انجام گرفته است؛ پس لازم نیست حتماً پیامبر باشد، بلکه به وسیلة حجت الهی و به اذن خدا نیز می‌توان صورت گیرد.

5ـ پس از اعتقاد به رجعت که از عقاید شیعه است، ممکن است از تفاصیل و علت واقعی آن آگاهی نداشته باشیم، و این هیچ گونه اشکال و سستی در عقیدة ما ایجاد نمی‌کند. مثل این که به وجود ملائکه ایمان داریم، چون قرآن از آن خبر داده، ولی تعدادشان چقدر است، نحوة زندگی شان چگونه است و کارهایشان به طور تفصیل چگونه است، اطلاع دقیق نداریم.

6ـ ممکن است علت واقعی رجعت برای ما روشن نباشد، ولی با توجه به روایات رجعت، چنین به نظر می‌رسد که بازگشت دو گروه از مؤمنان و کافران به زندگی دنیا، به منظور تکمیل یک حلقة تکاملی گروه اوّل "مؤمنان" و چشیدن کیفر دنیوی گروه دوم "کافران" است.

[b]

به تعبیر دیگر:گروهی از مؤمنان خالص که در مسیر تکامل معنوی با موانعی در زندگی خود رو به رو شده اند و تکامل آن‌ها ناتمام مانده است، حکمت الهی ایجاب می‌کند که سیر تکاملی خود را از طریق بازگشت مجرّد به این جهان ادامه دهند؛ شاهد و ناظر حکومت جهانی حق و عدالت باشند؛ و در بنای این حکومت شرکت جویند، چرا که شرکت در تشکیل چنین حکومتی از بزرگ ترین افتخارات است.

به عکس گروهی از منافقان و کافران جبار سرسخت علاوه بر کیفر خاص خود در رستاخیز باید مجازات هایی در این جهان، نظیر آن چه اقوام سرکشی مانند فرعونیان و عاد و ثمود، و قوم لوط دیدند ببینند، و تنها راه آن رجعت است.[6]

انسان معتقد به حکمت و عدل الهی، همان گونه که معتقد است باطن این عالم پاک و بر اساس عدالت و درستی بنیان شده، معتقد است روزی فرا می‌رسد که ظاهر تمام این عالم همانند باطن می‌شود و همان گونه که باطن آن بر اساس عدل در جریان است، ظاهر آن نیز این گونه می‌شود و برای تحقق چنین امری،

کسانی که مصداق تمام و کمال ظلم و عدل بوده اند، برانگیخته می‌شوند تا حقیقت این عالم نمایانده شود. اگر ظالمان این دنیا را با کامیابی سپری کرده اند، گمان نرود که واقعاً پایان آن‌ها همین گونه است زیرا می دانیم که قیامت، چیزی جز ظهور و تجسم این عالم نیست، ‌پس باید سرانجام دنیای ظالمان و کافرانی که با کامیابی سپری کرده اند مانند معاویه، شکست و ذلت باشد، تا در قیامت، ذلت به صورت واقعی آشکار شود.

به عبارت دیگر: همان گونه که برای مؤمنان باید مسیر تکاملی آن‌ها که با موانعی در دنیا رو به رو بوده اند، برداشته شود تا این مسیر به پایان خود و سیر تکاملی صعودی برسد، کافران خالص و ظالمان نیز باید به نهایت مسیر تکاملی نزولی خود برسند و حکومت و قدرتی که باعث شده که نهایت سیر نزولی آشکار نشود، آشکار شود و در قیامت طبق همین عذاب، یا نعمت الهی هویدا شود. باید توجه داشت هنوز کسانی مانند معاویه و غاصبان ولایت به عنوان انسان های درستکار نزد بسیاری از مسلمانان شناخته می‌شوند.

البته این نکته که بیان شده، به عقل و دانش ما رسیده، امکان دارد مسایلی در فلسفه و علت آن بیان شده که دست نیافته ایم، یا بسیاری از مسایل طرح شود که اصولاً فلسفه آن بیان نشده و یا عقل ما نتواند به علت واقعی آن‌ها دست یابد، امام آن‌ها را به حکم عقل و منطق قبول می‌کنیم چون از جایگاه خطا ناپذیر الهی صادر شده است. این مسئله در پایان توضیح داده می‌شود.

7ـ برای رجعت چندین دلیل ذکر شده، حتی مرحوم شیخ حرعاملی در کتاب شریف "الایقاظ من الهجعه" دوازده دلیل بیان نموده است. در این جا به دو دلیل اکتفا می‌کنیم:

الف) اجماع امامیه (شیعه). مرحوم سید مرتضی که از بزرگان شیعه است می‌گوید:"خدا بعد از ظهور حضرت مهدی(علیه السلام) گروهی از کسانی را که قبلاً از دنیا رفته اند، به این جهان باز می گرداند. دلیل بر صحت این عقیده آن است که هیچ عاقلی نمی تواند قدرت خدا را بر این امر انکار کند، چرا که مسئلة محالی نیست. دلیل بر اثبات این عقیده، اجماع امامیه است، زیرا احدی از آن‌ها با این عقیده (رجعت) مخالفت نکرده است".

البته گروهی از علمای شیعه رجعت را به این معنا قبول نداشته و رجعت را به معنای حکومت و دولت حضرت مهدی (علیه السلام) تفسیر کرده اند.


ب) روایات. احادیث از ائمه اطهار(علیه السلام) در مورد رجعت فراوان است و به حد تواتر رسیده تا جایی که مرحوم علامه مجلسی می‌فرماید:"چگونه ممکن است کسی به صدق گفتار ائمة اهل بیت(علیه السلام) ایمان داشته باشد و روایات متواتر رجعت را نپذیرد؟احادیث صریحی که شمار آن به حدود دویست حدیث می‌رسد که چهل و چند نفر از روایات موثّق، و علمای اعلام در بیش از پنجاه کتاب آورده اند".[8]

از امام صادق(علیه السلام) معنای آیه "و یوم نحشرِ من کلّ أمة فوجاً؛ روزی که از هر امتی، گروهی را زنده می‌کنیم".[9] سؤال شد، فرمود:مردم چه می‌گویند؟مسائل گفت:مردم می‌گویند:آن روز قیامت است. حضرت فرمود:‌ مگر در قیامت از هر امتی گروهی را زنده می کنند و بقیه را زنده نمی کنند؟خیر (مردم اشتباه می کنند) این آیه مربوط به رجعت است (نه قیامت، زیرا در قیامت همه محشور می‌شوند، نه عده ای، در صورتی که این آیه از زنده شدن گروهی سخن می‌گوید).[10]

مأمون (خلیفه دانشمند عباسی) به حضرت رضا(علیه السلام) عرض کرد:دربارة رجعت چه می فرمایید؟حضرت فرمود:رجعت درست است. بازگشت بعضی از مردگان در امت های پیشین سابقه داشته و قرآن شاهد آن است، و پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود:"آن چه در امت های گذشته بوده، در امت من نیز خواهد بود".[11]

یادآوری: همان گونه که نیافتن چیزی دلیل بر نبودن آن نیست، نفهمیدن مطلبی هم دلیل بر درست نبودن آن نمی‌باشد. مطالب علمی بسیاری هست که ما نمی فهمیم، ولی نفهمیدن دلیل نمی شود که آن مطلب صحیح نباشد. در اعتقادات شرعی هم همین طور است،

مثلاً فلسفة مسح در وضو ممکن است برای ما روشن نباشد. این نشانه آن نیست که مسح سر یا پا علت ندارد. نیز باید توجه داشت که اگر مسئله ای برای ما حل نشد، به این معنی نیست که عقیدة ما با قرآن یا سایر عقاید در تضاد است،‌ زیرا می گوییم چون قرآن یا معصوم از این مسئله خبر داده می پذیریم، اگر چه برا ی ما هنوز فلسفة آن حل نشده باشد، زیرا معتقدیم آن چه خدا یا پیامبر و امام از آن خبر داده باشند، مسلّماً درست است، چون از مقام خطا ناپذیری صادر شده است، اگر چه کیفیت مسئله و فلسفه و اهداف آنها را درک نکنیم.

مسئلة رجعت چیزی است که در امت های گذشته واقع شده و قرآن به صراحت از آن‌ها خبر داده است، و بنا به روایات شیعه، در امت اسلام هم واقع خواهد شد. این نه چیز محالی است که انسان را گیج کند و نه عدم اطلاع از جزئیات آن مسئله ای است که ایجاد خلل در عقیدة ما کند، که خیال کنیم عقیدة ما در تضاد با قرآن است. پس مسئلة رجعت امری است ممکن و نفهمیدن فلسفة آن مشکلی در عقیدة ما ایجاد نمی کند.

مانند بعضی از امور دیگر که از فلسفة‌ آن‌ها آگاهی نداریم، اما چون از منبع خطا ناپذیر آمده، به حکم عقل می پذیریم. مثلاً ابن سینا در کتاب شفا می‌گوید:اگر چه من با عقل خود نمی توانم معاد جسمانی را ثابت کنم، اما چون خبر دهنده صادقی (پیامبر اسلام) از آن خبر داده، می پذیرم (و این مسئله منطقی و عقلانی است).

بسیار مهم (دقت بسیار):
ظهور، رجعت و قیامت سه مرتبه از بروز و تجلی حقیقت است

امیدوارم استفاده کرده باشید
التماس دعای ظهور

پی نوشت ها :

[1]تفسیر نمونه، ج 15، ص 555.

[2]جعفر سبحانی، منشور عقاید امامیه، ص 241، ص 129.

[3]بقره (2) آیة 259.

[4]بقره (2) آیة 55 و 56 و 72 و 73 و 243؛ آل عمران (3) آیة 49.

[5]مائده (5) آیة 110.

[6]تفسیر نمونه، ج 15، ص 559.

[7]شیخ عباس قمی(صاحب مفاتیح الجنان) سفینه البحار، ج 1، ص 511، مادهرجع.

[8]بحارالانوار، ج 53.

[9]نمل (27) آیة‌83.

[10]مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف، ج 5، ص 632 (ماده:رجعت).

[11]مهدی موعود‌ (ترجمة ج 51 تا ج 53 بحارالانور، ص 1200).

[آشفته]

(۱۶/آبان/۹۱ ۳:۰۰)ahmad1300 نوشته است:  با سلام خدمت دوست عزیز اقای اشفته . شما فرمودید
خب ابتدا به دو تا مساله جواب بدم بعد جواب اصلی شما:
بنده روزه رو به عنوان مثال زدم و گرنه احکامی به عقل ما بی دلیل باشه زیاده مثل حرمت طلا برای مردان شاید هیچ دلیل عقلی نداشته باشه ولی ما ملزم به اطاعت هستیم لذا به هیچ بهانه ای نمیشه احکام شرع رو رد کرد و اگر چیزی به عقل ما سازگار نبود باید بپذیریمش مثل همین حرمت طلا برای مردان لذا اصل این مطلب شما که چون دلیلی بر رجعت ائمه نیست باید ردش کرد کاملا غلطه
ضمنا این کار شما نعوذ بالله بالاتر قرار دادن خودتون از ائمه است چون ائمه گفتند رجعت هست ولی شما میگید چون با عقل شما سازگار نیست غلطه و این معنیش اینه که شما بیشتر از ائمه میفهمید !!!!!!!!!!
اما اینکه فرمودید { رهبری کردن بدون خلافت هم امکان پذیر است} باید بگم این حرف غلطه چون ائمه مولی ما هستند در همه زمینه ها (علمی دینی سیاسی و....) پس یکی از ابعاد ولایت ائمه بعد سیاسیشه یعنی باید رهبر جامعه از نظر سیاسی باشند بله در دیگر زمینه ها ولایتشون بوده ولی در زمینه سیاسی از اون ها غضب شده
امابرسیم به مهمترین بخش جواب
خب میخوام از مقبولات خود شما استفاده کنم و طبق چیزی که خودتون قبول دارید جواب بدم به جمله ای که نوشتید توجه کنید خود شما فرمودید دو چیز رو قبول دارید 1- اگر ثابت بشه حق ائمه ضایع شده قبول میکنید که رجعت ائمه دارای توجیه عقلی هستش 2-حکومت وظیفه ائمه بوده نه حق
حالا طبق فرموده های خودتون کافی من ثابت کنم حق ائمه با غضب خلافت ضایع شده و شما در این صورت میپذیرید که رجعت ائمه دارای منطق هستش
جواب شما فقط یک جمله است : جلوگیری از انجام وظیفه شرعی ضایع کردن حق محسوب میشه
مثلا شما وظیفت هست که نماز بخونی حلا اگر بنده نذاشتم شما نماز بخونید مثلا دست و پاتون رو بستم و مانع نماز خوندن شما شدم ایا این ضایع کردن حق شما نیست؟
حضانت طفل وظیفه پدز و مادر هستش حالا اگر من نذاشتم پدر و مادری از بچه هاشون حضانت کنند این ضایع کردن حق اون ها نیست
این فقط 2 تا مثال ساده بود شما هر وظیفه ای که تو اسلام هست رو در نظر بگیر اگر کسی مانع انجام اون وظیفه بشه حق اون شخص ضایع شده
با این توضیحات کاملا واضحه که اگر چه خلافت وظیفه ائمه بوده ولی اجازه ندادن به انجام وظیفه شرعی خودش ضایع کردن حق محسوب میشه لذا حق ائمه ضایع شده { اگر چه خلافت وظیفشون بوده }
اگر شما با این حرف من { اجازه ندادن به انجام وظیفه شرعی ضایع کردن حق محسوب میشه } مخالفید فقط 2 تا مثال بزنید که امری واجب باشه و جلوگیری از انجام اون عمل واجب تضییع حق محسوب نشه اگرمثالی زدید که خب باید بحث رو ادامه داد تا به نتیجه رسید اما اگر حرف بنده درست باشه ثابت میشه حق ائمه پایمال شده و شما هم فرموده بودید اگر ثابت بشه حق ائمه ضایع شده میپذیرید رجعت عقلی هستش { در واقع اگر حرف من درست باشه دیگه بحث خاتمه یافتست و شما طبق گفته های خودتون باید بپذیرید رجعت ائمه عقلی هستش}
حالا اگر با حرف بنده مخالفید دو مثال بزنید که جلوگیری از انجام وظیفه شرعی تضییع حق محسوب نشه منتظر جواب شما هستیم در پناه حق باشید

ممنون از شما دوست عزیز
باز من یک سوال از شما دارم: "مثل حرمت طلا برای مردان شاید هیچ دلیل عقلی نداشته" مطمئنید؟؟
اگه اینم فقط یک مثال مثل همون روزه گرفتنه باید بگم که لطف کنید حداقل یک مثالی بزنید که واقعا دلیل عقلی نداشته باشه.
حال آنکه هردومثال شما دارای دلایل عقلی هستند. خوردن گوشت خوک هم دلیل عقلی داره (اینو گفتم که در مثال بعدی نیارید)
همه حرفهای شما متین و درست. اما یک سوال، وظیفه امام چی بوده؟؟ فکر نمیکنید وظیفه امام مربوط به دوره ای از تاریخ بوده؟؟ اینکه مردم اون دوره رو هدایت کنند؟؟
من یه اشتباه کردم که اول مخالفتم رو اعلام کردم و بعد همه دوستان با یک حالت دفاعی اومدن جلو.
اول باید مقدمه چینی میکردم.
بذارید یک سوال اساسی دیگه هم بپرسم: در رجعتی که شما معنی میکنید، بعد از امام زمان یعنی ظلم و بیداد هم هست ؟؟ یعنی قیام امام زمان به نتیجه نهایی نمیرسه و هنوز مردمی خواهند بود که هنوز هدایت نشده اند و نیاز هست که امامی بیاید و به وظیفه اش (که هدایت مردم بود) عمل کند؟؟؟
اما اگر قیام امام زمان به نتیجه برسد چه؟؟ وقتی که همه جهانیان یا هلاک شدند و یا هدایت. بعد از امام زمان چه وظیفه ای بر دوش ائمه خواهد بود؟؟
اگر دوستان میگویند که باز بعد از امام زمان و نسل های بعد باز هم مردم میایند که ظلم میکنند و نیاز دارند به هدایت و ... این یعنی روز از نو روزی از نو؟؟ یعنی باز هم همان نسل حق امام را میخورند؟؟ و دوباره تارخ تکرار میشود؟؟ و کربلا و فدک و صفین و مشهد و .... همه چیز دوباره؟؟
این است آن بی معنی که من فبلتر گفتم...

[Asma]

سلام
ببخشید که بی مقدمه وارد بحث دوستان می شم.
راجع به سوالی که آقای آشفته مطرح کردن، من با توجه به آیه "وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ "فکر می کنم که رجعت ائمه اطهار (صلوات الله علیهم اجمعین) نعمتیه که خدا به ایشان اعطا میکنه. مسلما ائمه حب حکومت ندارن اما خدا حکومت را بعنوان نعمت به ائمه میده. مثل انکه ائمه حب بهشت هم ندارن و خدا رو فقط بخاطر اینکه شایسته پرستش میدونن می پرستن اما خدا از فضل خودش بهشت رو به انها عرضه میکنه.
نمیدونم تونستم منظورمو برسونم یا نه.
ممنون

[aboutorab]

(۱۷/آبان/۹۱ ۱۰:۱۰)آشفته نوشته است:  ممنون از شما دوست عزیز
باز من یک سوال از شما دارم: "مثل حرمت طلا برای مردان شاید هیچ دلیل عقلی نداشته" مطمئنید؟؟
اگه اینم فقط یک مثال مثل همون روزه گرفتنه باید بگم که لطف کنید حداقل یک مثالی بزنید که واقعا دلیل عقلی نداشته باشه.
حال آنکه هردومثال شما دارای دلایل عقلی هستند. خوردن گوشت خوک هم دلیل عقلی داره (اینو گفتم که در مثال بعدی نیارید)
همه حرفهای شما متین و درست. اما یک سوال وظیفه امام چی بوده؟؟ فکر نمیکنید وظیفه امام مربوط به دوره ای از تاریخ بوده؟؟

دوست عزيز جناب آشفته "

فرموديد ديگر مثالي نياوريم، چشم

با آنكه همه مثالهاي دوستان را درست و متين مي انگاريد . باز سوالاتي را مطرح مي نماييد كه بارها دوستانم بهت جواب دادند و شبهات جديدتر كه به ذهنتان وارد مي شود وارد پستتان مي نماييد و سوالات ذهن آشفته خود را داخل ويترين تالار به نمايش مي گذاريد .

حقير ديگر نمي خواهم هيچ گونه حرفي جهت بر طرف شدن و با نشدن شبهه برايتان بزنم و فقط به آخرين كلامم بسنده مي نمايم

آخرين كلامم "

از امضاء تون مي توان خوند كه اهل چه فرقه اي از مذهبي هستيد و بحث و جدل و گفتگو با مرام شما بسيار براي من نوعي مشكل است . بزرگان زيادي هم در اين مقوله به نتايجي نرسيده اند .

موفق باشيد
يا اميرالمومنين عليه السلام

[Asma]

(۱۷/آبان/۹۱ ۱۰:۱۰)آشفته نوشته است:  فکر نمیکنید وظیفه امام مربوط به دوره ای از تاریخ بوده؟؟

مسلما خیر.
حتی اگر یک مجموعه ای از دو نفر تشکیل شده باشد ناگزیر برای به تعالی رسیدن مجموعه یکی باید رهبر و امام بر دیگری باشد. تازمانیکه جامعه بشری وجود دارد ،برای رسیدن به سعادت- به وجود رهبر نیاز دارد که در عالیترین سطح رهبری بدست امام (خلیفه الله) خواهد بود.

[آشفته]

(۱۷/آبان/۹۱ ۱۱:۴۰)aboutorab نوشته است:  دوست عزيز جناب آشفته "

از امضاء تون مي توان خوند كه اهل چه فرقه اي از مذهبي هستيد و بحث و جدل و گفتگو با مرام شما بسيار براي من نوعي مشكل است . بزرگان زيادي هم در اين مقوله به نتايجي نرسيده اند .

شما هم موفق باشید...

[mahdy30na]

سلام
جناب اشفته اگه مسئولیت امام در یک دوره زمانی خاص باشه طبق گفته شما ، وظیفه مردم چی بوده در اون زمان؟
الان وظیفه مردم چی هست؟ و وظیفه مخلوقات در مقابل خدا ، از ابتدای افرینش تا انتها ( از ازل تا ابد ) چه هستش؟
ممنون میشم روشن کنید این وظیفه رو.
در مورد حرمت و عدم حرمت که در فقه و مباحث احکام آمده هم لازم هست بگم ، نیازی نیست که عقل تحلیلی و تجربی علتی برای او پیدا کنه ، چون بعد اینهمه سال تازه علتی برای بعضیها پیدا کرده و از طرفی برای احکام الهی لزومی وجود نداره که احکام رو با علم بسنجیم چون هم کف هم نیستن.

در مورد حرمت طلا و گوشت خوک و ... .
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحَرِّمُواْ طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿۸۷﴾ مائده

اي كساني كه ايمان آوردهايد چيزهاي پاكيزه را كه خداوند براي شما حلال كرده بر خود حرام نكنيد، و از حد تجاوز ننمائيد، زيرا خداوند متجاوزان را دوست نمي‏دارد.

وَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَلاَلًا طَيِّبًا وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِيَ أَنتُم بِهِ مُؤْمِنُونَ ﴿۸۸﴾ مائده

و از نعمتهاي حلال و پاكيزهاي كه خداوند به شما روزي داده بخوريد و از (مخالفت) خداوندي كه به او ايمان داريد بپرهيزيد.

اگه بخواهید لیستی از این ایات که در وصف خوردن و نخوردن و ... است را برای شما قرار بدم تا بدانیبد که این احکام از قران است .البته اگر اینها را مدلول بر کلام بدانید.

چون شما دنبال دلایل عقلی هستید و فکر نمیکنم عقل بالا تر از کلام خدا باشد نمونه های قرانی اوردم. و از طرفی اگر دلیل عقلی نداشته باشد آیا شما قبول میکنید؟ و نمیگویید این که با عقل همخوانی ندارد و دا چرا چنین حکمی صادر کرده است؟

چرا با خوردن شیر مادر بزرگ نکاح میان پدر و مادر منحل میشود؟ مگر شیر نیست؟ علم و عقل که مخالف نیستند.و در حالی که شرع موافق نیست.حال شما بگویید که عقل ایا این موضوع را قبول دارد یا خیر؟

اگر مخالف این هستید که احکام را باید برایش مدارک و تحلیل علمی برایش پیدا کرد که پس معلوم میشود شما علم را بالا تر از دین دانسته اید.

یا علی

[آشفته]

(۱۷/آبان/۹۱ ۱۱:۵۰)Asma نوشته است:  مسلما خیر.
حتی اگر یک مجموعه ای از دو نفر تشکیل شده باشد ناگزیر برای به تعالی رسیدن مجموعه یکی باید رهبر و امام بر دیگری باشد. تازمانیکه جامعه بشری وجود دارد ،برای رسیدن به سعادت- به وجود رهبر نیاز دارد که در عالیترین سطح رهبری بدست امام (خلیفه الله) خواهد بود.

ببینید امام حسین (علیه السلام) در یک دوره ای از تاریخ امام مردم بود و بعد از او امام سجاد و .. همین طور تا آخر تا امام زمان.
بله حق باشماست
امام هست.
اما کدام امام؟؟
من میگم بعد از امام زمان مجموعه یک نفری هم نیست مردم یا هلاک میشوند یا هدایت و بعد از امام زمان دیگر کسی نیست که امامی برای هدایتش رجعت کند.
اما تاکید میکنم رجعت به معنای بازگشت مردگان و ائمه و حضرت عیسی برای یاری به امام زمان را قبول دارم.

[mahdy30na]

(۱۱/آبان/۹۱ ۱۰:۵۹)آشفته نوشته است:  
مدرک زیاد است.
دلیل بیاورید.
چرا امام حسین بعد از ظهور میایند و تا پیری حکومت میکنند؟؟
من هیچ دلیلی نمیبینم و قبول نمیکنم. حتی اگر در بحارالانوار آمده باشد.
دلیل بیاورید قبول خواهم کرد.
چون بازگشت امام حسین هم به اراده خداست و خدا هیچ کارش بی دلیل نیست.
دلیل بیاورید نه مدرک.
یا علی.

آه یادم رفت شما هم دلیل بیار که انسان هستی؟

مدرک نمیخواهم فقط دلیل و آنهم خلاف عقل نباشد.
-------------------------------------
خَتَمَ اللَّهُ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ وَ عَلى‏ سَمْعِهِمْ وَ عَلى‏ أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ
بقره / 7
------------------------------------
در مورد احکام این جامونده بود که نگفتم
مباحث بسیار طولانی میشه اگه بخوام بحث کنم و دلیل بیارم برای شما .امام همین چند خط فکر کنم کافی باشه که :
اگر هم علوم تجربی در این رابطه اظهار نظری می کند؛ حکمی را تایید و یا بر علیه حکمی موضع می گیرد؛ هیچ ارزش علمی ندارد و نباید به آن توجه کرد چون اساسا علم مادی صلاحیت اظهار نظر در محدوده علم وحیانی را ندارد هر چند چنین کشفهایی برخی را ذوق زده می کند؛ اما باید توجه داشت که دلیل حکم شرعی آن یافته تجربی و آزمایشگاهی نیست که اگر فردا دانشمند دیگری نتیجه دیگری گرفت حکم هم به تبعیت آن عوض شود؛ بلکه دلیل حرمت یا وجوب آن حکم، دلیل نقلی (آیه و روایت)است که تا آن هست حکم هم به قوت خود باقی است.
قرآن کریم با تعبیری نظیر «لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُون‏» در فرازهای گوناگون، عقل را به اندیشه در براهین و آیات الهی دعوت می کند تا از راه تعقل در آنها به معارف بیشتری دست پیدا کند. روشن است که این دعوت در اموری است که در حوزه فهم و درک عقل است.
شما اعتقاد دارید که باید تامل کرد پس به این هم دقت کنید که :


[size=medium]امام رضا علیه السلام فرمود: «عَلَیْنَا إِلْقَاءُ الْأُصُولِ إِلَیْكُمْ وَ عَلَیْكُمُ التَّفَریعُ»(وسائل الشیعة27/62) ما اصول و مطالب پایه را بیان کنیم و شما وظیفه دارید تا با تفکر و اندیشه ای روشمند فروع و جزئیات را استخراج کنید.

اما از طریق توسل جستن به حبل متن و طبق حدیث ثقلین که دیگر همه چیز آشکار و مبین است.

السلام علیکم یا اهل بیت نبوه و موضع الرساله و مختلف الملائکه و مهبط الوحی ....

انا مدینة العلم و علیٌ بابها.

.....

.

یا علی

[آشفته]

(۱۷/آبان/۹۱ ۱۲:۱۲)mahdy30na نوشته است:  سلام
جناب اشفته اگه مسئولیت امام در یک دوره زمانی خاص باشه طبق گفته شما ، وظیفه مردم چی بوده در اون زمان؟
الان وظیفه مردم چی هست؟ و وظیفه مخلوقات در مقابل خدا ، از ابتدای افرینش تا انتها ( از ازل تا ابد ) چه هستش؟
ممنون میشم روشن کنید این وظیفه رو.
در مورد حرمت و عدم حرمت که در فقه و مباحث احکام آمده هم لازم هست بگم ، نیازی نیست که عقل تحلیلی و تجربی علتی برای او پیدا کنه ، چون بعد اینهمه سال تازه علتی برای بعضیها پیدا کرده و از طرفی برای احکام الهی لزومی وجود نداره که احکام رو با علم بسنجیم چون هم کف هم نیستن.

سلام. قل اطیعو الله و اطیعو الرسول و اولی الامر منکم ....
اینکه وظیفه مردم در طول تاریخ.
اما باید دلیل پیدا کنیم و اما اگه پیدا نکردیم قبول کنیم و تقلید کنیم. این فرق احکام با غقایده.
بقیه حرفهایتان را هم که قبول دارم/

---

(۱۷/آبان/۹۱ ۱۲:۳۲)mahdy30na نوشته است:  
آه یادم رفت شما هم دلیل بیار که انسان هستی؟

مدرک نمیخواهم فقط دلیل و آنهم خلاف عقل نباشد.

لطفا انسان را تعریف کنید تا بررسی کنیم که انسان هستم یا نه.
البته من تعریفی از انسان دارم اما برای اینکه حزفم قانع کننده باشد باید تعریف شما را بدانم.

[Asma]

در زمان پس از ظهور تمام موانع برای هدایت مردم برطرف میشه. این معناش این نیست که همه هدایت میشن. بعضی عناد دارن ولی ممکنه با توجه به شرایط اون زمان و برای حفظ جان، عناد خودشون رو بروز ندن.(پس حجتی هم برای کشتن اونها نیست).
از طرف دیگه کسانی هم که هدایت میشن معنیش این نیست که اصلا گناه نکنن. شیطان نیست اما نفس و حب نفس که از بین نمیره. ایمانها قویتر میشه. تازه بازهم در مراتب ایمانها تفاوت زیاده.
در کل من فکر نمیکنم جامعه یکدست بشه. همگرایی زیاد میشه ولی یکدست نمیشه.
یه مثال: خانواده امیرالمومنین(علیه السلام) رو در نظر بگیرید. هر 4نفر معصوم هستند اما امام علی(علیه السلام) در این مجموعه بر دیگران امامت دارن. یعنی در محدوده این 4معصوم هم امامت تعریف شده. چه برسه به جامعه ای که عصمت افرادش تضمین نشده ست.