چرا باید زندگی هنرمندان بررسی شود؟

[Mohammad Trust]

مدتی بود سوالی ذهنم رو مشغول کرده بود. تا اینکه با پیشنهاد دوست خوبم اقای Admirer قرار شد یه تایپک با این موضوع بزنیم که :

چرا باید زندگی هنرمندان بررسی شود؟


به احتمال زیاد ، این سول واسه شما هم پیش اومده.
انشاا... که با یکم توضیح بتونیم به جواب درست و کاملی برسیم.
ممنون

[Admirer]

بسم الله الرحمن الرحیم

دوست گرامی سلام.

اول از ایجاد این تاپیک تشکر می کنم و بعد هم می رسیم به سوال شما :

ببینید ... هر انسانی در زندگی آزاد است هر کاری که می خواهد انجام دهد تا جایی که به آزادی دیگران صدمه نزند. یعنی به فرض مثال شما نمی توانید بروید منزل دیگران دزدی کنید و به بهانه ی آزادی، هیچ کسی حق اعتراض به شما نداشته باشد. چون برخی از اعمال شما اثرات مشخص و قابل رویتی بر روی سایرین دارد.

پس می توان اینطور استنباط کرد که زندگی هر انسان دارای دو وجه می باشد :

1. وجهه ی خصوصی

2. وجهه ی عمومی

در زندگی خصوصی شما آزاد هستی که هر کاری که می خواهی انجام دهی، اما در زندگی عمومی هر کاری که انجام می دهی اثرات وضعی بر روی سایر انسان ها دارد و باید پاسخگوی انتقادات مربوطه باشی!

اما زندگی عمومی افراد معروف و مشهور مثل هنرمندان به شدت مهم تر از بقیه ی انسان های معمولی است. به دلیل این که شهرت باعث پذیرش ناخودآگاه رفتار و تفکر می شود. یعنی اگر خانم x یا آقای y فلان کار نادرست و یا درست را انجام دهد تاثیرات بسیار زیادی روی آحاد مردم و به ویژه طرفداران شخص مورد نظر دارد و این نیازمند اثبات نیست. اصلا اساس "دیپلماسی مشاهیر" هم از همین حس روانی آمده است.

اینجا ما وظیفه داریم در صورت رویت یک رفتار ناشایست، رفتار را محکوم و در صورت رویت یک رفتار شایسته، رفتار را ستایش کنیم. و البته دقت کنید که ما کاری به شخصیت فرد مورد نظر نداریم و براش آینده ای رو متصور نمیشیم و محکومش نمی کنیم!! بلکه داریم "رفتار شخص حال" رو بررسی می کنیم!! و این به دلیل همان تاثیر پذیری زیاد عامه ی مردم است!!

البته در مواقعی هم هست، که طرف مورد نقد به قدری انحرافش عمیق شده است که اصلا نمی توان رفتارش را از شخصیتش جدا کرد و آنجا طبق فرعی به نام "تبری"، حتی واجب است که از "شخصیتش" و "وجودش" ابراز انزجار و نفرت کرد!!

---------------

مساله ی بعدی این که، با گسترش رسانه در جامعه ی مدرن، رفتار عمومی افراد مشهور بیش از پیش زیر ذره بین است و کوچکترین حرکتی در محافل مهم مثل بمب خبری در سراسر دنیا منفجر می شود و کسی نیست که بتواند از با خبر شدن بگریزد. و از طرفی وجود برخی از اخبار خام، فی نفسه برای عموم مردم که قدرت تحلیل زیادی ندارند مشکل آفرین است و حتما باید تحلیل های مناسبی روی آنها توسط افراد متخصص صورت بگیرد.

بنابراین ما به عنوان سربازان و افسران جنگ نرم موظف هستیم موضع درستی در برابر این دست اخبار بگیریم و راهی هم به جز پوشش اخبار مهم و پر بازدید همراه با تحلیل آنها نداریم. و البته از پرداختن به اخبار زرد که پیرامون زندگی خصوصی افراد مهم است و یا حتی اخبار غیر مهم که بازخورد زیادی نداشته اند، جلوگیری می کنیم.

امیدوارم جواب قانع کننده ای برای شما باشد و چنانچه باز هم ابهامی بود حتما بپرسید!

موفق بمانید و در پناه حق

[علائم ظهور]

سلام
ابتدا باید بگم چیزی به اسم بررسی زندگی هنرمندان معنا ندارد
به نظر میاد چون شما فقط به هنرمندان علاقه داری فکر میکنی فقط رفتارهای بیرونی این افراد بررسی میشه.اصلا اینطور نیست
البته اینجا ما 2 بحث داریم.زندگی عمومی و زندگی خصوصی

درسته که ما دوست داریم همه اقشار جامعه زندگی خصوصی و عمومی خوبی داشته باشن، ولی در اکثر مواقع به زندگی خصوصی افراد کاری نداریم
حالا طرف میخواد توی خونش رفتار نامناسبی داشته باشه یا مثلا نوشیدنی حرام بنوشه........
پس تجسس در زندگی افراد نه قانونی است نه اسلامی و به درد نشریات زرد می خورد


اما زندگی عمومی افراد جامعه به تک تک افراد آن جامعه مربوطه و صرفا به صنف خاصی هم محدود نمیشود
رفتار تاجر-رفتار مغازه دار-رفتار کارکنان دولتی و خصوصی-رفتار بازیگر-رفتار دانشجو و دانش آموز-رفتار مجری تلویزیون-رفتار ورزشکار و ... همه بر اساس مبانی دینی ما اهمیت داره

امر به معروف و نهی از منکر جزء فروع دین است و مبنای آن هم همان مثل معروف کشتی است.جامعه مانند کشتی می ماند و کسی نمی تواند بگوید من فقط جایی که نشستم را سوراخ می کنم و به دیگران آسیبی نمی رسانم


اما اخلاق و رفتار و اعمال افرادی به نسبت بقیه افراد جامعه اهمیت زیادی دارد و بیشتر مورد توجه قرار می گیرد.این افراد یا بزرگان و علمای جامعه هستند یا الگوهای ورزشی و هنری و ...
1-رهبران کشور
2-مراجع تقلید و علما
3-ورزشکاران و قهرمانان و پهلوانان
4-هنرمندان
5-معتدمین و ریش سفیدان


شما کافیست ببینید الان جوانان ما به چه مسائلی علاقه دارند؟ ورزش-فیلم و سریال-موسیقی!!!
این 3 دسته بسیار مورد توجه جوانان ما هستند و جوانان ما رسما از اینها الگو می گیرند.هرگونه انحراف عمده ای در اینها باعث انحراف جوانان ما می گردد

بسیاری از دین گریزی ها به خاطر همین مسائل است
در سریال و فیلمهای ما مخصوصا از نوع جوان پسندش به ندرت می بینیم افراد نماز بخوانند و به عزاداری بروند و ساده پوش باشند!(آموزش مسائل دینی پیشکش)
در عوض آموزش پیدا کردن دوست دختر و دوست پسر و بسیاری از مسائلیکه دز شان این جامعه نیست، در فیلمهای ما پرداخته شد

سقوط امثال گلشیفته نیاز به بررسی ابعاد گوناگونی دارد و هیچکس شخص او را تنها مقصر ماجرا نمی داند.
مسلما هر کسی در مقابل دور شدن افراد جامعه از راه حق سکوت کند مقصر است و این دنیا و قیامت حتما نتیجه ی سکوتش را می بیند!
در آن 5 دسته که بالا نام بردم ریزشهای زیادی در سالهای گذشته داشتیم و نباید اینگونه تصور شود که ما بی تاثیریم

امروز ملتها برای اولین بار در تاریخ در حال قدرت گرفتن هستند و طوفان عظیمی به پا شده که هیچ شاه و شاهزاده و رئیس جمهور و دیکتاتوری جلوی آنها دوام نخواهد آورد.....
شک نکنید جامعه آینده دیگر دست من و شما و مردم است و ما در برابر حق تعالی هیچ بهانه ای نخواهیم داشت

[bi neshani]

سلام

این پست به توصیه Admirer عزیز و به صورت چکیده سخنان است( به دلیل چکیده بودن جملاتی حذف شده است.)

دوستانی که علاقه مند به خواندن کامل مطلب هستند به لینک زیر مراجعه فرمایند.

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-13...l#pid92899

غيبت مدرن از ديدگاه مقام معظم رهبري

حکم غيبت با ابزار قلم و رسانه هاي جديد از ديدگاه مقام معظم رهبري

اين که اصلاً اين کار [غيبت] جايز است يا جايز نيست و لو به قصد اصلاح باشد، که ما بگوئيم ما چون مي خواهيم در امر جامعه اصلاح کنيم، پس (کسی) يک جرياني را به طور مطلق مورد تهاجم قرار بدهيم، غيبت کنيم؛ خيلي اوقات به غيبت هم اکتفاء نمي کنند؛. گاهي چيزهائي را مي آورند که معلوم نيست حدّ غيبت (تعريف غيبت) بر او صادق باشد؛ شايد مصداق تهمت است،نمي شود اين را گفت که اگر طرف (قصد)اصلاح دارد، پس بنابراين اين جايز است براي او، نه؛

موارد استثناء همان مواردي است که [درکتب فقهي] ذکر شده است. واقعاً يکي از چيز هائي که ما همه مان [بايد توجه کنيم]، به هم بايد بگوئيم، ياد بدهيم که توجه بکنند اين که: به صرف توهم اين که حالا اين کار مصلحت دارد، دستشان را، يا قلمشان را، يا وبلاگشان را آزاد نکنند که هر چه به دهنشان آمد، آن را بگويند؛ اينجوري نيست، چون وسائل مدرن امروز همه مشمول همين حکم است. يعني خواندن وبلاگ هم مثل خواندن کاغذ است. کتاب است، نامه است، مثل شنيدن حرف است. استماع غيبت شامل همه ي اينها مي شود؛ يعني ملاک استماع(شنیدن) در اينها وجود دارد مسلماً.شنيدن به گوش خصوصيتي ندارد، خواندن نامه هم عين همان است .

خب، دوربين هم همين جور است . محيط را بايد محيط اخلاقي کرد. ما اگر بخواهيم جامعه را اصلاح بکنيم، اين اصلاح فقط به اين نيست از افراد غيبت بکنید. راه هاي ديگري هم وجود دارد.

بنده يک موقع به يک مناسبتي در يک صحبت عمومي عرض کردم به مردم که قرآن کريم مي فرمايد:«لولا اذ سمعتموه ظم المومنون والمومنات بانفسهم خيرا». (سوره نور، آيه 12) يعني چرا به هم ظن نيک نداريد، چرا به هم حسن ظن نداريد. تا فوراً کسي آمد، شما بگوئيد بله، احتمال درستي اش هم اگر بود، آدم به صورت يقين آن را بداند و نقل بکند. اين درست نسيت، اين ممنوع است. اين چيزي که امروز مورد ابتلاست در جامعه ي ما، البته انتقاد منطقي، گفتن حرف صحيح(خوبست) اين قدر حرف هاي آشکار وجود دارد که انسان اگر ذکر آن ها را بکند، اصلاً هم غيبت نيست، و مي تواند انسان نقد بکند. بله مسلم است، امروز يک جريان صحيح و حقّي در جامعه ي ما وجود دارد، جريان هاي باطلي هم وجود دارد که به انواع و اقسام طرق مي خواهند جامعه را خراب کنند، انقلاب را منحرف کنند؛ در اين شکي نيست. آدم هائي هم در رأس اين جريانات هستند. چه لزومي دارد که انسان به اين آدم ها تهمت بزند. چه لزومي دارد که غيبت اين ها را بکند. حرف آشکار اين قدر دارند؛ همان حرف هاي آشکار را بيان بکنند، توضيح بدهند، مطلب روشن خواهد شد؛ هيچ نيازي به غيبت کردن نيست که آدم بگويد حالا ما براي اصلاح مثلاً غيبت مي کنيم. بنابراين به نظر من ادله اي که در باب غيبت خوانديم، اين تمام المراد(خواست یا جواب کامل) را به ما نشان ميدهد؛ يعني واقعا هماني که بايد بفهميم از شرع مقدس همين را انسان مي فهمد و تشخيص ميدهد. بايد برطبق همين هم عمل کرد

منبع: پايگاه اطلاع رساني دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت الله العظمي سيد علي خامنه اي مد ظله العالي

جناب Admirer عزیز ببخشید کوتاه تر نتوانستم چون نه تنها به معنی بلکه به تاکیدات و بار روانی هم لطمه وارد میشد.

ترجیحا امانت در کلام را حفظ کردم و تا آنجا که توانستم از فی*ل*تر عقل ناقصم عبور ندادم

در سایه امن محبوب بکتا پایدار و موفق باشید.

[فانوس *7*]

سلام
نمیشه این موضوع رو انکار که در همه ی اعصار و جوامع افرادی به عنوان الگو وجود دارند و جامعه ناخود آگاه از آن ها الگو می گیرد و امروز ما میبینیم که ورزشکاران (بیشتر فوتبالیست ها ) و هنرمندان ( بیشتر بازیگران ) الگوی جامعه ها نه فقط ایران شده اند چه ما ابن موضوع را بپذیریم چه نپذیریم این واقعیت وجود دارد .
ما باید آن بخشی از زندگی این الگو ها را که مردم از آن ها کپی برداری می کنن بررسی کنیم و درست و غلط آن را مشخص کنیم و در جلوی مردم قرار دهیم
به نظر من امروز این الگوها بیشتر این الگو ها ابزاری برای سوء استفاده ها شدند مثلا شما از کچکترین موارد تا بزرگترین آنها را در نظر بگیرید برای تبلیغ یک دستبند ( به خوب بودن یا بد بودن کالا کاری ندارم ) از فوتبالیست ها و بازیگران استفده می کنند و حتی در فیلم ها هم آن را به نمایش می گذارند یا برای تبلیغ یک شامپو ...... و در موارد بزرگتر برای زیر سوال بردن آزادی در ایران یک بازیگر را برهنه می کنند و........
اما باید دقت کرد که یک بازیگر یا مثلا یک فوتبالیست همان طور که حتی با طرز لباس پوشیدنش می تواند روی جوان تاثیر بگذارد و آن را منحرف کند می تواند باعث هدایت آن هم بشود مثلا با محکوم کردن بعضی جریانات و اتفاقات یا حمایت از بعضی چیز ها یا حتی نوشته ی روی لباسش ( به جای چیز های تبلیغاتی ) و حتی شرکت در راهپیمایی 22 بهمن !!!!!!!!!

[Admirer]

البته به نظر می رسه باید موضوع کمی شفاف تر بشه!! ببینید در حالت کلی دو تا حالت وجود داره :

1. شخص مورد نظر دشمنی اش ثابت شده باشد.

2. شخص مورد نظر مرتکب اشتباه شده باشد.

-----------

در حالت اول همانطور که گفتم اصلا لازمه که از وجود اون شخص ابراز انزجار کرد و این طبق فرعی به نام "تولی" جایز است. و ما وظیفه داریم نقد کنیم تا اشتباهاتش را به مردم گوش زد کنیم.

در حالت دوم باید شرایطی را ایجاد کرد تا شخص انتقاد شونده بتواند از خود دفاع کند و به عبارت دیگه نقد باید سازنده و منصفانه باشد که مقام معظم رهبری هم تاکید فرمودن! در غیر این صورت حداقل و در خوش بینانه ترین حالت مصداق غیبت محسوب میشود!! حالا دیگه تهمت و افترا و ... که بماند!!

به زودی مطالبی رو در باب نقد سازنده و شرایط نقد صحیح در اختیار شما قرار میدم.

موفق بمانید و در پناه حق

[Admirer]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام.

گویا نظر خاص دیگری نیست و می رسیم به جمع بندی مباحث :

قسمت اول_ در باب غیبت :

غیبت عبارت است از بیان ویژگی بد و یا آشکار کردن گناهی که دیگران از آن بی خبرند.

اما متجاهر به فسق غیبتش مجاز است. فسق یعنی گناهی که در ملا عام و بدون واهمه انجام می شود. بنابراین اگر کسی در وجهه ی عمومی زندگی گناهی مرتکب می شود که همه از آن با خبر باشند صحبت پیرامونش در هر جایی حکم غیبت ندارد. حالا دو حالت دارد : یا شخص فاسق به قدری انحرافش عمیق است که حکم دشمن خدا را پیدا می کند که در این صورت اعلان برائت از پنهانی تا علنی و حتی جهاد برای ساقط شدنش مجاز است و یا شخص فاسق ارشاد پذیر است و انتقاد سازنده از رفتارش به قصد اصلاح در هر مکانی جایز و بلکه طبق فرعی به نام نهی از منکر واجب است.

بنابراین :

_انتقاد سازنده و مثبت و به قصد اصلاح و خارج از نشانه رفتن شخصیت افراد مهمی که در زندگی عمومی دچار اشتباه شده اند جایز است و غیبت محسوب نمی شود بلکه نهی از منکر است.

_تجسس در زندگی خصوصی افراد و افشاگری گناهان پنهانی غیبت محسوب شده و حرام است.

_در حوزه ی دشمن شناسی پیرامون کسی که انحرافات عمیق دارد به حدی که علنا اعلان جنگ با خدا کرده است، واجب است تا وضوحا از وجودش ابراز انزجار و تنفر کرد و البته از منظر دشمن شناسی حتما لازم است تا بررسی های عمیق تری صورت بگیرد.

نتیجه :

1.بررسی وجهه ی عمومی زندگی افراد مشهوری ( همانند ستاره های سینما، موزیک، ورزش و ... ) که دشمنیشان بر ما مترتب نیست و ما فرض را بر اشتباه قابل اصلاح گذاشته ایم ریشه در دو فرع امر به معروف و نهی از منکر دارد. که عبارت است از ستایش رفتار های نیک و تقبیح رفتارهای زشت! که ملاک نیکی و زشتی برای ما احکام دین اسلام است.

2. بررسی وجهه ی عمومی زندگی افراد مشهوری ( همانند ستاره های سینما، موزیک، ورزش و ... ) که دشمنیشان آشکار شده است ریشه در آشنا شدن با تاکتیک های دشمن و به ویژه جریان شناسی برای پیش بینی حرکات بعدی دشمن و از همه مهم تر نقد و در پی آن نفی ایدئولوژی های دشمن دارد. که بسط بیشتر این موضوع در این تاپیک مقدور نیست.

ادامه دارد ...

موفق بمانید و در پناه حق

[دل خسته]

(۱۹/بهمن/۹۰ ۴:۵۸)علائم ظهور نوشته است:  پس تجسس در زندگی افراد نه قانونی است نه اسلامی و به درد نشریات زرد می خورد

برای افرادی که بدون داشتن وظیفه تجسس می کنند ، یا برای مسئولین اگر زندگی افراد عادی رو تجسس کنند این حرف درسته ، اما نه در مورد به اصطلاح هنرمندی که :
1 - الگوی جوانان ما میشه.
2- مجبوریم به دفعات ببینیمش.
3- این دیدن ها نا خودآگاه تاثیر گزار هستند.
این قضیه صدق نمی کنه.
مثلاً به نظر شما درسته یک انسان فاجر بیاد و ناخواسته بشه الگوی بچه های من و شما؟
اصلاً الگو هم که نباشه ، نا خواسته اون خباثت درونیش منتقل می شه به مخاطب.داستان آب که دیگه به خوبی این قضیه رو تایید میکنه.

[Admirer]

به نام خدا

سلام دوست گرامی!!

لطفا بدون دلالیل دینی صحبت نکنید!!!

تجسس در زندگی خصوصی افراد طبق استفتائاتی که دیدم فقط در مواردی که امنیت ملی در خطر باشد و آن هم توسط افراد خاص جایز است و حتی به طور خاص در مورد هنرمندان هم استفتاء کردم که جایز نبود.

با تشکر از شما

موفق بمانید و در پناه حق

[دل خسته]

(۲۶/بهمن/۹۰ ۱۴:۴۱)Admirer نوشته است:  به نام خدا

سلام دوست گرامی!!

لطفا بدون دلالیل دینی صحبت نکنید!!!

تجسس در زندگی خصوصی افراد طبق استفتائاتی که دیدم فقط در مواردی که امنیت ملی در خطر باشد و آن هم توسط افراد خاص جایز است و حتی به طور خاص در مورد هنرمندان هم استفتاء کردم که جایز نبود.

با تشکر از شما

موفق بمانید و در پناه حق

سلام
گفتم که در شرایط خاصی این حرف درست هست.
در ضمن تجسس داریم تا تجسس.
این حرفی که من میزنم درباره تجسس در حد تحقیق هست (نه این که ببینید چند تا زن داره ، خواستگاری چه کسانی رفته و .... )
اما این که وقتی یک بازیگر کاملا مشکوک هست اعمال و رفتارش و این می تونه به مخاطب منتقل بشه ، مثلا مشخص هست فلانی در پارتی های شبانه حضور داره ، اون وقت دولت حق نداره این رو تحقیق کنه؟بعد همین آدم فردا میاد تو فیلم ماه رمضان به بچه های ما درس اخلاق میده! میشه الگوی فرزندان ما.بعد هم اگر الگو شد ، دیگه در آوردنش از ذهن بچه سخته ،بعد اگر همین بچه بفهمه که فلانی چه کاره است ، ممکنه واقعا پیرو ش بشه.