دعای حضرت مهدی در قنوت نماز

[Cavalier]

ر برخی روایات و احادیث دو دعا منسوب به حضرت می باشد که این دعاها را در قنوت نماز می خوانده اند . این دعاها به نقل از کتاب صحیفة المهدی بدین شرح می باشد :

اَللَّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِي الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ، وَ تَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ ، وتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ، وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ، بِيَدِکَ الْخَيْرُ اِنَّکَ عَلي کُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ.
يا ماجِدُ يا جَوادُ، يا ذَاالْجَلالِ وَ الْاِکْرامِ، يا بَطَّاشُ ياذَاالْبَطْشِ الشَّديدِ، يا فَعَّالاً لِما يُريدُ، يا ذَا الْقُوَّةِ الْمَتينِ، يارَؤُوفُ يا رَحيمُ، يا لَطيفُ، يا حَيُّ حينَ لا حَيَّ.
اَللَّهُمَّ اَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْمَخْزُونِ الْمَکْنُونِ، الْحَيِّ الْقَيُّومِ، الَّذي اسْتَأْثَرْتَ بِهِ في عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَکَ، وَ لَمْ يَطَّلِعْ عَلَيْهِ اَحَدٌ مِنْ خَلْقِکَ.
وَ اَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي تُصَوِّرُ بهِ خَلْقَکَ فيِ الْاَرْحامِ کَيْفَ تَشاءُ، وَ بِهِ تَسُوقُ اِلَيْهِمْ اَرْزاقَهُمْ في اَطْباقِ الظُّلُماتِ مِنْ بَيْنِ الْعُرُوقِ وَ الْعِظامِ.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي اَلَّفْتَ بِهِ بَيْنَ قُلُوبِ اَوْلِيائِکَ، وَاَلَّفْتَ بَيْنَ الثَّلْجِ وَ النَّارِ، لا هذا يُذيبُ هذا، وَ لا هذا يُطْفِي‏ءُ هذا.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي کَوَّنْتَ بِهِ طَعْمَ الْمِياهِ، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَِ الَّذي اَجْرَيْتَ بِهِ الْماءَ في عُرُوقِ الْنَباتِ بَيْنَ اَطْباقِ الثَّري، وَسُقْتَ الْماءَ اِلي عُرُوقِ الْاَشْجارِ بَيْنَ الصَّخْرَةِ الصَّمَّاءِ.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي کَوَّنْتَ بِهِ طَعْمَ الثِّمارِ وَ اَلْوانَها، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي بِهِ تُبْدِي‏ءُ وَ تُعيدُ، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْفَرْدِ الْواحِدِ الْمُتَفَرِّدِ بِالْوَحْدانِيَّةِ، الْمُتَوَحِّدِ بِالصَّمَدانِيَّةِ وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي فَجَّرْتَ بِهِ الْماءَ مِنَ الصَّخْرَةِ الصَّمَّاءِ، وَسُقْتَهُ مِنْ حَيْثُ شِئْتَ، وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي خَلَقْتَ بِهِ خَلْقَکَ، وَرَزَقْتَهُمْ کَيْفَ شِئْتَ، وَکَيْفَ شاؤُوا.
يا مَنْ لاتُغَيِّرُهُ الْاَيَّامُ وَاللَّيالي، اَدْعُوکَ بِما دَعاکَ بِهِ نُوحٌ حينَ ناداکَ فَاَنْجَيْتَهُ وَمَنْ مَعَهُ، وَاَهْلَکْتَ قَوْمَهُ، وَاَدْعُوکَ بِما دَعاکَ بِهِ اِبْراهيمُ خَليلُکَ حينَ ناداکَ فَاَنْجَيْتَهُ وَجَعَلْتَ النَّارَ عَلَيْهِ بَرْداً وسَلاماً.
وَاَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذي اِذا دُعيتَ بِهِ اَجَبْتَ ،يا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَ الْاَمْرُ،يا مَنْ اَحاطَ بِکُلِّ شَيْ‏ءٍ عِلْماً، وَاَحْصي کُلَّ شَيْ‏ءٍ عَدَداً.
يا مَنْ لا تُغَيِّرُهُ الْاَيَّامُ وَاللَّيالي، وَ لا تَتَشابَهَ عَلَيْهِ الْاَصْواتُ، وَ لا تَخْفي عَلَيْهِ اللُّغاتُ،وَ لا يُبْرِمُهُ اِلْحاحُ الْمُلِحّينَ.
اَسْأَلُکَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلي مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، خِيَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ، فَصَلِّ عَلَيْهِمْ بَاَفْضَلِ صَلَواتِکَ، وَ صَلِّ عَلي جَميعِ النَّبِيّينَ وَ الْمُرْسَلينَ، الَّذينَ بَلَّغُوا عَنْکَ الْهُدي، وَ عَقَدُوا لَکَ الْمَواثيقَ بِالطَّاعَةِ، وَ صَلِّ عَلي عِبادِکَ الصَّالِحينَ.
يا مَنْ لا يُخْلِفُ الْميعادَ، اَنْجِزْ لي ما وَعَدْتَني، وَاجْمَعْ لي اَصْحابي وَ صَبِّرْهُمْ، وَانْصُرْني عَلي اَعْدائِکَ وَاَعْداءِ رَسُولِکَ، وَلا تُخَيِّبْ دَعْوَتي، فَاِنّي عَبْدُکَ اِبْنُ عَبْدِکَ اِبْنُ اَمَتِکَ، اَسيرٌ بَيْنَ يَدَيْکَ.
سَيِّدي اَنْتَ الَّذي مَنَنْتَ عَلَيَّ بِهذَا الْمَقامِ، وَ تَفَضَّلْتَ بِهِ عَلَيَّ دُونَ کَثيرٍ مِنْ خَلْقِکَ.
اَسْأَلُکَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَنْ تُنْجِزَ لي ما وَعَدْتَني، اِنَّکَ اَنْتَ الصَّادِقُ، وَ لا تُخْلِفُ الْميعادَ، وَاَنْتَ عَلي کُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ.
پروردگا را! اي صاحب ملک هستي، بهر کس که خواهي ملک و سلطنت داده، و از هر که خواهي جامه ملک بدر مي‏کني، هر که را خواهي عزيز گردانده، و هر کسي را که بخواهي ذليل مي‏گرداني، خيرونيکي دردست توست، براستي که تو بر هر چيز توانائي.
اي بزرگوار، اي بخشنده، اي صاحب جلالت و عظمت، اي بسيار سخت گيرنده و صاحب قدرت، اي کسي که هر چه اراده کند انجام پذيرد، اي صاحب نيروي جاودانه، اي مهربان، اي زنده در هنگاميکه هيچ زنده‏اي وجود نداشته باشد، اي زنده.
پروردگارا! از تو مي‏خواهم به آن اسم پنهان و پوشيده که در عالم غيب نزد خودت قرارداده‏اي، و هيچ يک از مخلوقاتت برآن‏آگاهي ندارند، و از تو مي‏خواهم به آن اسم که به آن مخلوقاتت را هرگونه که بخواهي در رحمها شکل مي‏دهي، و به آن اسم روزيهايشان را در چند طبقه تاريک از ميان رگها و استخوانها مي‏فرستي.
و از تو مي‏خواهم به آن نامت که با آن ميان دلهاي دوستانت الفت داده، و نيز بين يخ و آتش هماهنگي برقرار کرده‏اي، که نه اين آن را آب مي‏کند و نه آن اين را خاموش مي‏سازد.
و تو را مي‏خوانم به آن نامت که با آن طعم آبها را پديد آورده‏اي، و تو را مي‏خوانم به آن نامت که با آن آب را در ريشه‏هاي گياهان ميان طبقات خاک جاري ساخته‏اي، و آب را به رگ و ريشه در ختان در ميان سنگ خارا فرستاده‏اي.
و از تو مي‏خواهم به آن نامت که به آن طعم ميوه‏ها و رنگ آنها را پديد آورده‏اي، و از تو مي‏خواهم به آن نامي که با آن پديد آورده و باز
مي‏گرداني، و تو را مي‏خوانم به آن اسم يکتاي بي‏همتاي. تو که در وحدانيّت يکتاست و در بي‏نيازي بي‏همتا. و تو را مي‏خوانم به آن نامت که با آن آب را از سنگ سخت شکافته و از هرجا که اراده نمودي جاري ساخته‏اي، و تو را مي‏خوانم به آن نامت که با آن خلقت را آفريدي، و هر گونه که خواسته‏اي و هر طوري که خواسته‏اند روزيشان داده‏اي.
اي کسي که روزها و شبها او را تغيير ندهند، تو را مي‏خوانم به آنچه نوح تو را با آن خواند، آن هنگام که تو را مخاطب قرارداد، پس او و همراهانش را نجات داده و قومش را هلاک نمودي.
و تو را مي‏خوانم به آنچه خليل تو ابراهيم با آن تو را خواند، آنگاه که تو را مخاطب قرارداد، پس او را نجات داده و آتش را بروي سرد و سلامت نمودي.
و تو را مي‏خوانم به آنچه کليم تو موسي تو را با آن خواند، پس دريا (رودنيل) را شکافتي و او و بني اسرائيل را نجات داده و فرعون و قومش را درآن غرق ساختي.
و تو را مي‏خوانم به آنچه روح تو عيسي تو را با آن خواند، آنگاه که تو را مخاطب قرار داد، پس او را از دشمنان نجات داده و بسوي خودت بالا بردي، و تو را مي‏خوانم به آنچه حبيب تو و برگزيده و پيامبرت محمد، تو را با آن خواند، پس دعايش را اجابت کرده و از احزاب و گروهها نجاتش دادي و بر دشمنانت ياريش نمودي.
و از تومي‏خواهم به آن نامت که هرگاه با آن خوانده شوي اجابت مي‏فرمايي، اي‏کسي که خلق و امر از آنِ توست، اي آنکه دانش او همه چيز را فراگرفته، اي آنکه تعداد همه چيز را مي‏داند.
اي آنکه روزها و شبها او را تغيير ندهند، و صداها بر او مشتبه نگردد، زبانها بر او پوشيده نمي‏ماند، و اصرار کنندگان او را به ستوه درنياورند.
از تو درخواست مي‏کنم که بر برگزيدگان خلقت محمد و خاندانش با برترين درودهايت درود فرستي، و برتمامي پيامبران و فرستگانت که هدايت را از جانب تو تبليغ کرده و پيمانهاي اطاعتت را محکم نمودند، درود فرستي، و بربندگان صالحت درود فرست.
اي آنکه خلف و عده نمي‏کني، و عده‏اي راکه بمن داده‏اي تحقق بخش و اصحابم را برايم جمع کرده و آنان را صبور گردان، و مرا بردشمنانت و دشمنان فرستاده‏ات ياري بخش، و دعايم را نااميد مگردان، که من بنده تو فرزند بنده‏ات، فرزند کنيزت هستم، اسير درگاه توام.
اي آقاي من توهستي که اين مقام را بر من منّت نهاده‏اي و از ميان بسياري از مخلوقاتت بر من تفضّلْ فرموده‏اي.
از تو درخواست مي‏کنم، که بر محمد و خاندانش درود فرستي و آنچه بمن وعده کرده‏اي را تحقّق بخشي، بدرستي که گفتارت صادق بوده و خلف وعده نمي‏کني، و بر هر چيز توانائي.

[العبدالفانی]

یا بسم الله الرحمن الرحیم یا الحمد لله الرحمن الرحیم یا الرحمن الرحیم یا مالک یوم الدین یا ایک نعبد و ایاک نستعین یا مولانا یا الله
عجل لولیک الفارس الحجاز

پیش از آنکه به ذکر دعای مولایمان حضرت صاحب العصر امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بپردازم باید بدانیم اولی بر ذکر و خواندن ادعیه برای ما که در عصر او هستیم ،‌آن دعایی است که او خوانده که نه تنها اولی بلکه نشانه ارادت و اطاعت است و در نتیجه کما این که در دعاء الفرج(کتاب المزار شیخ شهید محمد بن مکی متوفی 768 هجری ص 64) آن حضرت آمده : الذین فرضت علینا طاعتهم و عرفتنا بذلک منزلتهم ، می توان استنباط نمود که خواندن این ادعیه موجب طاعت از آنها طبق آیه قرآن بوده و در نتیجه آن موجب معرفت آن حضرت می گردد که این نتیجه بزرگ ما را از اهل نجات می سازد زیرا با معرفت به آن امام عاشقان از میتة جاهلیة آن هم با توصیف حضرت رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که همان مرگ زمان پیش از اسلام می باشد رهایی می بخشیم .
بیاییم زیاد سنگینش نکنیم ، دوستان؛آنچه او می خواند ما می خوانیم آنچه او در رکوع می گوید ما در رکوع می گوییم آنچه سنت اوست سنت پیغمبر است و اطاعت از او طبق آیه قرآن کریم بر ما واجب است.
نیایش آن حضرت در نماز بعد از تکبیر :

وَجّهتُ وجهي لِلّذي فَطَرَ السّمواتِ و الارضَ حَنیفاً مُسلِماً

علی ملّة‌ ابراهیمَ و دینِ محمّدٍ و هُدی اَمیرِالمُؤمنینَ
وَما انا منَ المُشرکینَ انّ صَلوتی و نُسُکی و محیایَ و مَماتی

لله ربِّ العالمینَ لا شریکَ لَه و بذلک اُمِرتُ

و اَنا من المسلمینَ اللّهم اجعَلني من المُسلمینَ

اَعوذُ بِالله من الشّیطان الرّجیم

برمی گردانم رویم را به سوی آنکه آسمان ها و زمین را آفریده ، {درحالیکه} راست باور مسلمان در کیش ابراهیم (علیه السلام) و آئین محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و راهنمایی امیرمومنان(علیه السلام) بوده و از شرک ورزان نیستم ؛ محققاً نمازم و عبادتم و زندگیم و مرگم برای خدای پروردگار جهانیان است که شریکی برایش نیست ، من به همین مامور شده ام و از مسلمانانم ، پروردگارا مرا از مسلمانان قرار بده ، پناه می برم به خدا از شر شیطان رانده شده .

احتجاج طبرسی ج 2 ص 484 - بحارالانوار ج 84 ص 359 و ج 53 ص 16

[font=B Fantezy][/font]