تاپیکی جامع پیرامون فریضه ی "امر به معروف و نهی از منکر"

[مجنون الحسین]

بسم الله الرحمن الرحیم

[b]"وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ"

و بايد در ميان شما گروهى باشند كه به نيكى فرمان دهند و از كار ناشايسته باز دارند و هم آنان رستگارانند.

(سوره مبارکه ال عمران .آیه 104)

_معروف در لغت به معنای شناخته شده ( از ماده عرف) و منکر به معنای ناشناس ( از ماده انکار ) است. به این ترتیب کارهای نیک اموری شناخته شده و کارهای زشت و ناپسند اموری ناشناس معرفی شده اند.چرا که فطرت پاک انسانی با دسته اول آشنا و با دسته دوم نا آشناست.

( تفسیر نمونه، ج3 ، ص 37 )


_حضرت علی علیه السلام فرموده اند:

"لاتترکوا الامر بالمعروف و النهی عن المنکر فیولی علیکم شرارکم ثم تدعون فلا یستجاب لکم"

امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که بدهای شما بر شما مسلط می شوند آنگاه هرچه خدا را بخوانید جواب ندهد.

نهج البلاغه (نسخه مرحوم دشتی) /حکمت 374


_امام صادق علیه السلام فرموده اند:

"کونوا دعاة للناس بغیر السنتکم لیروا منکم الورع و الاجتهاد و الصلوة و الخیر فان ذلک داعیه"

دعوت کننده ی مردم باشید با غیر زبانهایتان ( با اعمالتان ) تا ببینند از شما ورع و اجتهاد و نماز و خیر را ، پس آن ( انجام دادن اعمال خود بهترین ) دعوت کننده ی اوست.

(وسائل ،ج 11، ص 194 به نقل از الحیاة )


_امام حسین علیه السلام فرموده اند:

"صاحب الامر بالمعروف یحتاج الی ان یکون عالما بالحلال و الحرام ، فارغا من خاصة نفسه، ناصحا للخلق، داعیا لهم بالطف، حسن البیان، عارفا بتفاوت اخلاقهم، بصیرا بمکر النفس، صابرا، لا یکا فیهم و لا یشکو منهم، لایستعمل الحمیه ، لا یغتاظ لنفسه"

.کسیکه امر به معروف می کند احتیاج دارد به اینکه به حرام و حلال عالم باشد

.گرفتار نفس خود نباشد

.خیرخواه مردم باشد

.با مردم مهربان و رفیق باشد

.گفتارش نیکو باشد

.به تفاوت اخلاق مردم شناخت داشته باشد ( بداند هر کس خلق و خویی دارد و با هر کس باید به طور خاص سخن گفت)

.از مکر نفس آگاه باشد ( مبادا در قالب امر به معروف و نهی از منکر به اهداف شومی کشیده شود)

.صابر باشد ( اگر از مردم آزاری دید) انتقام نگیرد و شکایت نکند

.با تعصب عمل نکند

.برای نفسش غیظ نکند ( غیظ او برای نفس خودش نباشد بلکه برای خدا باشد )

(بحار / ج 97 / ص 83 به نقل از کتاب امر به معروف و نهی از منکر محسن قرائتی)

---

با سلام

اگر لازمه با این تاپیک و یا... ادغام کنید.

متشکرم

[مجنون العباس]

بسم الله الرحمن الرحیم


اول لحنشو درست کنه بعد امربه معروف کنه

.........

[irantrn]

(۲/آبان/۹۰ ۱۸:۴۶)مجنون الحسین نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم

[b]"وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ"

و بايد در ميان شما گروهى باشند كه به نيكى فرمان دهند و از كار ناشايسته باز دارند و هم آنان رستگارانند.

(سوره مبارکه ال عمران .آیه 104)

_معروف در لغت به معنای شناخته شده ( از ماده عرف) و منکر به معنای ناشناس ( از ماده انکار ) است. به این ترتیب کارهای نیک اموری شناخته شده و کارهای زشت و ناپسند اموری ناشناس معرفی شده اند.چرا که فطرت پاک انسانی با دسته اول آشنا و با دسته دوم نا آشناست.

( تفسیر نمونه، ج3 ، ص 37 )


_حضرت علی علیه السلام فرموده اند:

"لاتترکوا الامر بالمعروف و النهی عن المنکر فیولی علیکم شرارکم ثم تدعون فلا یستجاب لکم"

امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که بدهای شما بر شما مسلط می شوند آنگاه هرچه خدا را بخوانید جواب ندهد.

نهج البلاغه (نسخه مرحوم دشتی) /حکمت 374


_امام صادق علیه السلام فرموده اند:

"کونوا دعاة للناس بغیر السنتکم لیروا منکم الورع و الاجتهاد و الصلوة و الخیر فان ذلک داعیه"

دعوت کننده ی مردم باشید با غیر زبانهایتان ( با اعمالتان ) تا ببینند از شما ورع و اجتهاد و نماز و خیر را ، پس آن ( انجام دادن اعمال خود بهترین ) دعوت کننده ی اوست.

(وسائل ،ج 11، ص 194 به نقل از الحیاة )


_امام حسین علیه السلام فرموده اند:

"صاحب الامر بالمعروف یحتاج الی ان یکون عالما بالحلال و الحرام ، فارغا من خاصة نفسه، ناصحا للخلق، داعیا لهم بالطف، حسن البیان، عارفا بتفاوت اخلاقهم، بصیرا بمکر النفس، صابرا، لا یکا فیهم و لا یشکو منهم، لایستعمل الحمیه ، لا یغتاظ لنفسه"

.کسیکه امر به معروف می کند احتیاج دارد به اینکه به حرام و حلال عالم باشد

.گرفتار نفس خود نباشد

.خیرخواه مردم باشد

.با مردم مهربان و رفیق باشد

.گفتارش نیکو باشد

.به تفاوت اخلاق مردم شناخت داشته باشد ( بداند هر کس خلق و خویی دارد و با هر کس باید به طور خاص سخن گفت)

.از مکر نفس آگاه باشد ( مبادا در قالب امر به معروف و نهی از منکر به اهداف شومی کشیده شود)

.صابر باشد ( اگر از مردم آزاری دید) انتقام نگیرد و شکایت نکند

.با تعصب عمل نکند

.برای نفسش غیظ نکند ( غیظ او برای نفس خودش نباشد بلکه برای خدا باشد )

(بحار / ج 97 / ص 83 به نقل از کتاب امر به معروف و نهی از منکر محسن قرائتی)

---

با سلام

اگر لازمه با این تاپیک و یا... ادغام کنید.

متشکرم

مرسی واقعا

[rad0701]

من اگه متوجه بشم کسی خطایی کرده دو راه دارم برای امر به معروف:
1- اون فرد دوستمه. خوب وقتی دوستمه یا آشنامه کارم راحته. میرم و بهش می گم و اگه قبول کرد که هیچی. قبول نکرد اول از همه بهش بی اعتنایی می کنم تو جمع بقیه. یا باهاش لج می کنم تو کارا همیشه خلاف میلش حرکت می کنم
یا اینکه بدی دروغ رو با دروغ های سوری(دورغی که چند دقیقه بعد راستشو بهش می گم) بهش نشون میدم.
2- اون فرد رو نمی شناسم. بحثش فرق داره. اگه یه بار دیده باشم می گذرم. اما اگه به کرات ببینم حسابشو کف دستش می زارم(اگه دروغو به من بگه. واگرنه که اگه مخاطبش کس دیگه ای باشه... نمی دونم اونموقع باید چی کار کنم)