^.::عدم تحریف قرآن::.^

[میلاد.م]

بسم الله

.

.

«اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ.»

«همانا ما قرآن را فرو فرستاديم و به يقين آن را حفظ خواهيم نمود. »

.

.

.

.

.

.

.

در این تاپیک قرار است بفهمیم قرآن تحریف نشده و ادعاهایی که در طول تاریخ شده است ، گزافه گویی بیش نیست.

(میگن قرآن چون قرائت های متفاوتی داره پس تحریف شده و ....)

از آنجایی که در این روزگار هم این ادعاها می شود ، باید خودمان را واکسینه کنیم.پس دانستن این مطالب اهمیت پیدا می کند.

.

.

.

.

خواهشی که دارم اینه که دوستان تا وقتی که پایین پست بنده کلمه "ادامه دارد" وجود داره سعی کنند پست نذارن.

چرا که مطلب کمی طولانی است و همچنین پیوسته.

بنابر این کم کم پیش می رویم که خواندن مطالب کسل کننده نشود.

در انتها هم این پست ها در قالب فایل pdf در تاپیک گذاشته خواهد شد.

ان شاء الله...

.

.

.

.

.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------------

.

.

.

.

.

ابتدا با قرائت های موجود قرآن آشنا بشیم بهتره:

.

.

قرائتهاى قرآن مجيد، به هفت نفر قارى مشهور مى رسد، كه چهار نفر از آنها شيعه و سه نفر از اهل سنت است .

که عبارتند از:

.

.

1 - ((عاصم بن ابى الجنود)) او قرآن را بر ابوعبدالرحمن سلمى ، خوانده و او نيز بر اميرالمؤمنين - عليه السلام - خوانده است . (با یک واسطه به امیر المومنین می رسد)

قرائت عاصم از نظر شيعه و اهل سنت مقبول و همه قرآنهاى روى زمين با قرائت عاصم نوشته شده ،

.

.
2 - ((ابوعمرو بصرى (زبان بن علاء)))؛ او از شيعه مى باشد و قرآن را بر سعيد بن جبير شهيد، خوانده است .

.

.
3 - ((حمرة بن حبيب زيات ))؛ او از شيعيان است و قرآن را بر امام صادق - صلوات الله عليه - خوانده است در رجال (35) خويش ، او را از اصحاب امام صادق - عليه السلام - شمرده است .(بدون واسطه به امام صادق میرسد)

.

.

4 - ((على بن حمزه كسايى )) او شيعه مى باشد و قرآن را بر شيوخ شيعه خوانده است از قبيل حمزه و ابان بن تغلب ، و حمزه نيز بر امام صادق - عليه السلام - خوانده است و او در سال 189 در شهر رى ، و به قولى در طوس از دنيا رفته است .

.

.

5 - ((عبدالله بن عامر دمشقى )) رئيس اهل مسجد در زمان وليد عبدالملك مروان بود. او قرآن را بر مغيره بن ابى شهاب خواند، و او بعد از بلال بن ابى الدرداء، قاضى دمشق بود. اهل شام در قرائت ، او را امام و پيشواى خود نمودند.

.

.
6 - ((عبدالله بن كثير مكى )) او در اصل ايرانى و در سال 45 هجرى در مكه متولد شده و در 120 وفات يافته است .

.

.

7 - ((نافع بن عبدالرحمن المدنى )). او يكى از قراء هفتگانه و از اصفهان است . قرائت قرآن را از عده اى از تابعان اهل مدينه فرا گرفته و در سال 169 هجرى از دنيا رفته ، و در عصر خويش ، معلم قرآن بوده است .
.

غير از اين هفت نفر، سه نفر ديگر وجود دارند كه البته در حد آن هفت نفر نيستند. و آنها عبارتند از: خلف بن هشام ، يعقوب بن اسحاق و يزيد بن قعقاع.

.

.

.

.

ادامه دارد ان شاء الله ....

[میلاد.م]

بسم الله
.
.

«اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ.»

«همانا ما قرآن را فرو فرستاديم و به يقين آن را حفظ خواهيم نمود. »

.

.

[Ali#59]

ببخشید دوستان،پس ماجرای اون کتاب قرآن حضرت علی که میگن عمر اجازه ی پخشش رو نداد و حضرت گفتند دست به دست به امام دوازدهم میرسه و بعد از ظهور ایشون قرآن جدیدی رو مردم می بینن چیه؟!البته چند تا جا خوندم که تفسیر رموز قرآنه.که فکر نمیکنم اینطور باشه،چون اگه تمام رموز قرآن رو حضرت تفسیر کرده بودند که دیگه تفکر در قرآن بی معنی میشد.در ضمن اگه هم یه تفسیر ساده بوده دلیلی نداشته که عمر اجازه ی استفاده از اون رو نده و دلیلی هم نداشته که حضرت علی (علیه السلام) کتاب رو پنهان کنه؟!
بعضی از دلایل هم به نظرم شبهه برانگیزه،مثلا ضمانت الهی در مورد اینکه قرآن خدا غلط نمیشه تو خود قرآن اومده و این خودش شبهه برانگیزه که مثلا کسانی که قرآن رو تحریف کردند این رو نوشتند تا خیال مردم رو راحت کنند و مردم دنبال تحقیق نرند.
ممنون از پاسخگویی!در ضمن اینها همه سواله و به حساب اعتقادات من نزارید.دیدم جای خوبیه سوالاتی که تا حالا برام در مورد قرآن پیش اومده رو بگم!

یا علی!

[mahdy30na]

اون قرانی جدا نیست بلکه مصحف علي (علیه السلام) هستش.

فقط شرح و تفضیل و شان نزول و توضیحاتی که نیاز بود رو در اون توضیح دادند.

در مورد ویژگی هایی که هست :

ملاى رسول الله و نگارش امام على - ترتيب آيات بر اساس نزول - تقديم منسوخ بر ناسخ - در بردارنده تاويل - در بردارنده تنزيل - تفكيك محكم و متشابه - ومواردی دیگه .

البته دوستان اهل علم مباحث رو مستند تر و در جای خودش توضیحاتی میدن.

فقط خیلی خلاصه گفتم تا شبهه و سوال شما بصورت خلاصه جواب داده شده باشم.

وجود مصحف امام على عليه السّلام غير قابل شك[1] و بلكه مورد اتفاق فريقين است[2]. چرا كه در منابع شيعه و سنى به آن تصريح يا اشاره شده است[3]
اين مصحف شريف طبق بعضى روايات مشتمل بر چيزهايى است كه در قرآن موجود در دست ما، وجود ندارد؛ چنانكه حضرت على عليه السّلام در پاسخ سؤال طلحه در مورد مصحف شريف آن حضرت، چنين فرموده‎اند: «اى طلحه! تمام آياتى كه خداوند عزوجل بر حضرت محمد صلّى الله عليه و آله نازل فرموده با املاء پيامبر اكرم صلّى الله عليه و آله و خط من نزد من است؛ هر حلال و حرام و حدود و احكام، يا هر چيزى كه امت تا روز قيامت به آن احتياج داشته باشند، حتى ديه‎خراشى كه بر بدن وارد شود، نزد من است؛ كه با املاء پيامبر اكرم صلّى الله عليه و آله و خط من، نوشته شده است. طلحه پرسيد: آيا هر چيز كوچك و بزرگ، خاص و عام و آنچه تا روز قيامت اتفاق مى افتد در آن نوشته شده و نزد توست؟! حضرت فرمودند: آرى...»[4]. (مقصود از تأويل، بيان معانى باطنى قرآن است كه در روايات براى قرآن بطون زيادى ذكر شده است)[5]
اما اين اضافات به عنوان متن قرآنى نيست. بلكه برخى از آنها به عنوان توضيح و تفسير، و برخى براى بيان آيات ناسخ و منسوخ، و بعضى مربوط به سبب و شأن نزول آنها، و برخى هم بيانگر زمان و مكان نزول آنها مى‎باشد كه پيامبر اكرم صلّى الله عليه و آله آنها را از طريق وحى غير قرآنى دريافت، و به على‎عليه السّلام املاء كرده است و ايشان نيز ـ طبعاً ـ آنها را در حاشيه و خارج از متن قرآن نوشته‎اند[6]. چنانكه خود ايشان مى‎فرمايند: «هيچ آيه‎اى بر رسول خدا ـ صلّى الله عليه و آله نازل نشده مگر آنكه حضرت برايم قرائت و املاء فرمود و من آنرا نوشتم و تأويل و تفسير و ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه آيات را به من آموخت... و هيچ علمى را كه پيامبر اكرم صلّى الله عليه و آله به من آموخت، فراموش نكردم و نوشتم.»[7]
و يكسانى قرآن موجود با مصحف امام على عليه السّلام از جهت متن قرآنى قرائن ديگرى نيز دارد:
1. تمام ادله عدم تحريف قرآن، كه در كتب علماء شيعه نوشته شده است[8].
2. در روايات فراوانى، ائمه اطهار عليهم السّلام پيروان خود را بر قرائت و عمل به همين قرآن تشويق كرده‌اند و براى قرائت تك‎تك سوره‌هاى آن فضائل و ثوابهائى را ذكر فرموده‎اند[9].
3. اگر مصحف امام علي ـ عليه السّلام ـ آياتي در مورد امامت و... داشت كه در اين قرآن نيست، حضرت و يارانش به آن احتجاج مى‎كردند[10]، در حالى كه هرگز چنين نكرده‎اند.
4. اين قرآن اگر با قرآن امام على عليه السّلام فرق داشت امام على عليه السّلام و فرزندانش اعلام مى‎فرمودند، زيرا سكوت در اينجا باعث محو دين است و تقيه در جايى كه موجب فساد دين باشد جايز نيست[11].

[1] .انوار الهدى، ص 223.
2. سلامة القرن من التحريف، ج 1، ص 60.
3 .اصول كافى، ترجمه سيد هاشم رسولى محلاتى، ج 4، ص 444،
4. الاحتجاج، پيشين، ص 356 – 357، تفسير الصافي، پيشين، ص 42،
5. رك: الميزان، ج 3، ص 72 – 95.
6. التمهيد، ص 292،
7. التمهيد، ص 293.
8. صيانه القرآن من التحريف، ص 35 – 57.
9. اصول كافى، ص 394 – 434
10. الميزان، پيشين، ص 116.
11. امام خمينى (رحمة الله علیه)، الرسائل، ج 2، ص 177