جواب دکنر دینانی به مخالفان فلسفه

[مجید121]

به دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی عرض کردیم که عده ای علم مخالفت با فلسفه را در رسانه ها بر داشته اند. گذشته از مقاصد سیاسی و غیر سیاسی اینها، چه پاسخی باید به این جماعت که در گذشته و حال این شبهات را بیان می کنند، بدهیم؟

به گزارش خبرآنلاین این استاد فلسفه دانشگاه در آغاز لبخندی زد و گفت باز حرف های تکراری. تا کی؟

ایشان البته کوتاه پاسخ گفت: « طرفداران فلسفه، مخالفان خود را در مقابل این استدلال قرار می دهند، و می گویند: یا فلسفه و استدلال فلسفی طریقی است که انسان می تواند از آن طریق به نوعی از حقیقت نائل گردد یا نه؟ اگر کسی بگوید: فلسفه چیزی است که می تواند چهره ای از حقیقت را برای انسان آشکار سازد، ناچار به ارزش و اعتبار فلسفه اعتراف کرده است.

ولی اگر کسی این ارزش و اعتبار را انکار کرده و فلسفه را امری بی حاصل به شمار اورد، ناچار باید برای اثبات این سخن به نوعی استدلال دست یازد و در همین مورد است که منکر فلسفه با حربه ی فلسفه به جنگ فلسفه می رود و در عین انکار فلسفه، به دامن فلسفه پناه می برد."

وی ما را به مطالعه کتاب «وجودِ رابط و مستقل در فلسفه اسلامی» که به قلم خودش منتشر شده است توصیه کرد و گفت: در آنجا هم آورده ام، هیچ چیزی برایم مضحک تر از منظره ی دشمنان ظاهری فلسفه نیست، زیرا این اشخاص به استدلال های پر طمطراق متوسّل می شوند، تا ثابت کنند که فلسفه وجود ندارد. مخالفان فلسفه می گویند، فلسفه همان گونه که در زمینه ی علوم طبیعی، نقش مهمی به عهده ندارد، در زمینه ی علوم اقتصادیريال سیاسی و اجتماعی نیز حرفی برای گفتن ندارد، زیرا کلیه امور اجتماعی باید با ملاک مصلحت شنجیده شود و مصلحت چیزی است که به فلسفه نیازمند نیست. ولی این اشخاص از این نکته غافل شده اند که این سخن به هیچ وجه از فلسفه کنار نیست.

زیرا وقتی در مورد امور اجتماعی مصلحت را ملاک کار خود قرار می دهند، معنی سخن آنان این است که در کار خود، هدف یا غایتی را از پیش در نظر گرفته و برای تحقق بخشیدن به آن کوشش می نمایند. در همین جا این پرسش پیش می آید که این هدف چیست؟ در مقابلِ پاسخ به این پرسش می گویند: هدف فقط قدرت مملکت است. در اینجا دوباره فیلسوف می پرسد: چرا باید قدرت ممکلت هدف باشد؟!"

دکتر دینانی افزود : "مخالفان فلسفه اگر کوشش کنند که در برابر این پرسش، نظر خود را توجیه نمایند، ناچار باید گفت از حوزه ی یک نظریه ی سیاسی و اقتصادی خارج شده اند و به قلمرو فلسفه، وارد شده اند. برای سردمداران امر اجتماعی، آنچه بیش از این مسئله، اهمیت دارد این است که گفته می شود: در جامعه، چه چیز واقعی است؟

و آنچه واقعیت دارد، تا چه درجه از واقعیت، برخوردار است؟ جای هیچ گونه تردید نیست که جامعه در نظر انسان یک نیروی واقعی به شمار می آید، شاید نیروی جامعه از نیروی هر عنصر دیگر در این جهان برای انسان واقعی تر باشد. اکنون در اینجاست که بی درنگ با یک مشکل روبرو می شویم، اگر به اطراف خود نگاه کنیم، در جامعه فقط انسان ها را مشاهده می نمائیم. اگر در جست و جوی نوعِ بشر باشیم، فقط به افراد، دست خواهیم یافت. پس بسیار ی از حکما نیز بر این عقیده اند که کلّیِ طبیعی چیزی جز وجود افراد نیست. اینکه گفته اند: "الحق ان وجودالطبیعی معنی وجود اشخاصه"

[مجید121]

(۲۵/فروردین/۹۱ ۱۸:۲۳)یا ثارالله نوشته است:  این تاکید عجیب شما در تخریب شخصیت دکتر عباسی برای بنده جای سواله. امیدوارم که آگاهانه نباشه

نه دوست عزیز ! هدف بنده به هیچ عنوان تخریب شخصیت ایشان نیست ! خدمات ایشان واضح و آشکار است . هدف فقط نشان دادن این اشتباه ایشان است و از بین بردن تعصب نسبت به اظهاراتشان که متاسفانه در بعضی از دوستان تالار به چشم می خورد !

[Havbb 110]

نقل قول:دوست عزیز فلسفه یکی از راه های تدبر هست که قرآن اشاره کرده اثبات وجود خدا در قرآن نوعی فلسفه است

وجود خدا با نشانه هایش اثبات میشود دوست عزیز.... البته اگر خواستید با یک غیر مسلمان (مثلا) بحث کنید ، میتونید از فلسفه هم کمک بگیرید ولی راهی که قرآن توصیه میکنه "آیات الهی" است که به حکمت منتج میشود.


فلسفه گاهی چنان ناتوان میشود و در خودش میپیچد که فیلسوفهای بزرگ سالها سر یک مسئله ی گره خورده بحث میکنند و نظر میدهند درحالی که از راه حکمت و عرفان به راحتی اون مسئله حل شده و اصلا گره ای هم توی کار نیست....



همین چند دقیقه پیش با یکی از دوستان سر این مسئله بحث میکردیم ، گفتم که نگاه کن ببین اکثر کسانی که فلسفه خوندن ، برای اینکه به جایی برسن (یا اگر به جایی رسیدند) اون جا حکمت بوده و حکیم و عارف شدند.



خود آقای دکتر ابراهیمی دینانی در صحبتهایشان بیشتر از اینکه از فلسفه حرف بزنن از عرفان و حکمت و ادبیات عرفانی صحبت میکنن ، برنامه ای هم که در تلویزیون دارند اسمش "معرفت" است!!! یا مثلا آقای دکتر الهی قمشه ای یا امام خمینی یا....



به هر حال هرکس از فلسفه عبور کرد و به حکمت و معرفت رسید میتوان گفت به جایی رسیده ولی ماندن در فلسفه و فیلسوف شدن کاری بس اشتباه است که بزرگان نیز چنین کاری نکرده اند!!!!

نقل قول:هدف بنده به هیچ عنوان تخریب شخصیت ایشان نیست ! خدمات ایشان واضح و آشکار است . هدف فقط نشان دادن این اشتباه ایشان است و از بین بردن تعصب نسبت به اظهاراتشان که متاسفانه در بعضی از دوستان تالار به چشم می خورد !

پس نیت شما خیر است و ناخواسته دارید ایشون رو تخریب میکنید!!!

یا علی (علیه السلام)

[مجید121]

(۲۵/فروردین/۹۱ ۱۸:۳۶)Havbb 110 نوشته است:  [

پس نیت شما خیر است و ناخواسته دارید ایشون رو تخریب میکنید!!!

دوست عزیز ، گوشزد کردن اشتباه یک شخص به معنای تخریب وی نیست ، بلکه دقیقا برعکس است ، اگر گوش شنوایی باشد !

سخت گیری و تعصب خامی است
تا جنینی کار خون آشامی است

[m.hossein]

(۲۵/فروردین/۹۱ ۱۸:۳۶)Havbb 110 نوشته است:  

نقل قول:دوست عزیز فلسفه یکی از راه های تدبر هست که قرآن اشاره کرده اثبات وجود خدا در قرآن نوعی فلسفه است

وجود خدا با نشانه هایش اثبات میشود دوست عزیز....

بنده عرض کردم یک نوع فلسفه است از جواب شما یک سوال پیش می آید اگر وجود خدا با نشانه اثبات میشود چرا بعضی این نشانه ها را میپرستند؟و چرا قرآن به آن اشاره کرده؟

[Havbb 110]

نقل قول:چرا بعضی این نشانه ها را میپرستند؟

یعنی چی؟! خب اشتباه میکنن! مگه من باید جوابگوی کار اشتباه دیگران باشم؟!

[haj.amin]

یعنی واقعا هیچ کس نمی تونه حتی با دکتر در این مورد بحث کنه؟
هرچی سرچ مکنم فقط توهین کردن

[black]

باز هم شروع یه بحث بی پایان...........
باز هم نظرات یک طرفه و متعصبانه.................
باز هم محکوم کردن یک طرفه...................
باز هم قضاوت...........
متاسفم............

[سید ابراهیم]

تجربه این حقیر هم میگه که این بحث ها بی فایده است زمانی که اصلا نمیخواهیم هیچکدام قانع بشیم.... تا آخرش هم به همین صورت پیش میره...
وقت و انرژی هم حق الناس بچه ها ..... یادمون نره.

[El-Yasin]

به نظرم در هر مباحثه ای باید حدود پذیرفته شده ی هر کس برای طرف مقابل روشن شود تا بتوانند به نتیجه ای مطلوب برسند و انتخاب نوع واژگان هم اهمیت دارد. اگر به جای عبارت مخالفین فلسفه عبارت منتقدین فلسفه انتخاب شود شاید ادامه ی بحث و درک متقابل برای طرفین آسان تر شود.

و اما بعد:

فلسفه اگر به عنوان یک روش شناختی برای فهم مفاهیم بنیادین دینی و اعتقادات حقه مطرح باشد در این صورت قابل قبول نیست. فرضا چه کسی این حقیقت را منکر می شود که وحدت وجودی فلسفی مخالف توحید ایجادی قرآنی است یا معاد مثالی فلسفی مخالف معاد عنصری قرآنی است؟ در حالی که هرگز اینان با یکدیگر مساوی نبوده و بزرگان زیادی از فلسفه دانان و عرفان شناسان به آن اذعان کرده اند. و قس علی هذا...

اما اگر به عنوان یک صناعت یا فن مطرح باشد و شروط لازم برای فلسفه خوانی رعایت شود و فلسفه خوانان در فلسفه نمانند و قبل از پرداختن به آن اعتقادات خود را بر اساس محکمات قرآنی و مطابق با حکمت شیعی قرآنی و اهل بیتی ( نه یونانی و هندی و ...) شکل دهند و اهل اجتهاد در فلسفه باشند نه صرفا تقلید محض و از طرفی فلسفه را مطلق نکنند در اینصورت پرداختن به آن نمی تواند مشکلی داشته باشد. این جمله ی حضرت امام خمینی ره مشهور است که: کسانی که شروط لازم برای خواندن فلسفه دارند به طوری که گمراه نشوند اندکند.