احادیث اخلاقی و عبادی

[mahdy30na]

در این بخش میخواهیم هر روز یک حدیث اعتقادی و اخلاقی بگیم

امام صادق(علیه‌السلام) در معنای عبادت فرمودند: عبادت سه جور است، مردمى هستند که خداوند را از ترس عبادت مى ‏کنند؛ عبادت آنان عبادت بردگان ناتوان است و منشاش زبونى بردگى است. مردمى دیگر خداى تبارک و تعالى را به طلب ثوابش عبادت مى ‏کنند؛ عبادت آنان عبادت اجیران است و منشا آن علاقه به اجرت است. مردمى دیگر خداى عزوجل را به خاطر محبتى که به او دارند عبادت مى ‏کنند؛ عبادت آنان عبادت آزادگان و بهترین عبادت است.
اصول کافى(ج 2 ص 84 ح 5 باب العبادة)

امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) فرمودند: مردمی خداوند را به آن جهت عبادت می‏کنند که به ثوابش رغبت دارند؛ عبادت آنان عبادت تجارت ‏پیشگان است و خود نوعی تجارت است. قومی دیگر خداوند را از ترس بندگی می ‏کنند که عبادتشان عبادت بردگان است. قوم سومی هستند که خداوند را از در شکر عبادت می ‏کنند که عبادت آنان عبادت آزادگان است.

نهج البلاغه فیض الاسلام(ص 1192 ح 229)

امام صادق(علیه‌‏السلام) فرمودند: مردم، خداوند را سه جور عبادت می ‏کنند، طبقه ‏ای او را به خاطر رغبتی که به ثوابش دارند عبادت می ‏کنند که عبادت آنان عبادت حریصان است و منشأ آن طمع است. جمعی دیگر او را از ترس آتش عبادت می ‏کنند که عبادت آنان عبادت بردگان و منشأش زبونی و ترس است. ولکن من خدای عزوجل را از این جهت عبادت می ‏کنم که دوستش دارم و این عبادت بزرگواران است که خداوند درباره ‏شان فرموده است: «و هم من فزع یومئذ آمنون- و ایشان در امروز از فزع ایمن ‌اند» (نمل/89) و نیز فرموده است: «قل ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله- بگو اگر خدا را دوست می ‌دارید پس پیروی من کنید تا خدا هم دوستتان بدارد» (آل عمران/31) پس هر کس خداوند عزوجل را دوست بدارد، خدا هم او را دوست می ‌دارد و هر کس خداوند دوستش بدارد، از ایمنان خواهد بود و این مقامی است مکنون و پوشیده که جز پاکان با آن تماس پیدا نمی ‏کنند.

علل الشرائع (ج 1 ص 12 ح 8 باب 8) و خصال (ص 188 ح 259) و امالى صدوق (ص 41 ح 4 طبع بیروت)

[mahdy30na]

إذا جاءَكُم مَن تَرضَونَ‏دِينَهُ وأمانَتَهُ يَخطُبُ (إلَيكُم) فَزَوِّجُوهُ ، إن لا تَفعَلُوهُ تَكُنفِتنَةٌ في الأرضِ وفَسادٌ كبيرٌ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم

هرگاه كسى به خواستگارى نزد شما آمد و ديندارى و امانتدارى او را پسنديديد ، به او زن دهيد ؛ كه اگر چنين نكنيد ، در روى زمين تبهكارى و فساد بسيار پديد خواهد آمد .

بحار الأنوار :ج 103 /ص 372 /ح 3

[mahdy30na]

إذا لَقِيتُم عَدُوَّكُم في الحَربِ فَأَقِلُّوا الكلامَ وأكثِرُوا ذِكرَ اللّه عز و جل .

امام على عليه ‏السلام :

هرگاه در جنگ با دشمن خود رو به رو شديد ، كمتر سخن بگوييد و بيشتر خداوند عز و جل را ياد كنيد .

الخصال : 617 / 10

[mahdy30na]

اُدعُ ولا تَقُلْ : إنَّ الأمرَ قَد فُرِغَ مِنهُ ، إنَّ عِندَ اللّه عز و جل مَنزِلَةً لا تُنالُ إلاّ بِمَسألَةٍ .

امام صادق عليه‏السلام :

دعا كن و مگو : كار گذشته است (و آنچه مقدّر شده همان میشود) ، همانا نزد خداوند عز و جل مقام و منزلتى است كه جز با درخواست به دست نمى‏آيد .

الكافي : 2 / 466 / 3

[mahdy30na]

مَن اَحصى عَلى اَخيهِ المُؤمِنِ عَيبا لِيَعيبَهُ بِهِ يَوما ما كانَ مِن اَهلِ هذِهِ الآيَةِ قالَ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ: اِنَّ الَّذينَ يُحِبّونَ اَن تَشيعَ الفِاحِشَةُ فِى الَّذينَ آمَنوا لَهُم عَذابٌ اَليمٌ فِى الدُّنيا وَ الآخِرَةِ وَ اللّه‏ُ يَعلَمُ وَ اَ نتُم لا تَعلَمونَ

امام صادق عليه السلام

هر كس درصدد عيب‏جويى برادر مؤمنش برآيد، تا با آن روزى او را سرزنش كند، مشمول اين آيه است: كسانى كه دوست دارند، زشتى‏ها در ميان مردم با ايمان شيوع پيدا كند، عذاب دردناكى براى آنان در دنيا و آخرت خواهد بود و خداوند مى‏داند و شما نمى‏دانيد.

(مستدرك الوسايل، ج 9، ص 110، ح 10379)

[mahdy30na]

مَن أرادَ أن يَعِيشَ حُرّا أيّامَ حياتِهِ فلا يُسكِنِ الطَّمَعَ قَلبَهُ .

امام على عليه‏السلام :

هر كه مى‏خواهد ايام عمر خود را آزاده زندگى كند ، طمع را در دل خويش جاى ندهد .

تنبيه الخواطر : 1 / 49

[mahdy30na]

لَيستِ العِفّةُ بمانِعَةٍ رِزْقا ، ولا الحِرصُ بجالِبٍ فَضْلاً ، وإنَّ الرِّزقَ مَقْسومٌ والأجَلَ مَحتومٌ ، واسْتِعمالُ الحِرصِ طَالبُ المَأْثَم .

امام حسين عليه‏السلام :

نه عفّت مانع روزى می‏شود و نه حرص ، روزى بيشتر می‏آورد ؛ زيرا روزى تقسيم شده و اجل حتمى است و حرص زدن طلب گناه است .

أعلام الدين : 428

[یاوران مهدی]

پیامبر اکرم میفرمایند :

بدترین دزد کسی است که " بخاطر شتابزدگی " از نماز خود می دزدد. نماز چنین شخصی مانند یک پیراهن کهنه در هم پیچیده شده و به صورت صاحبش کوبیده می شود.
منبع: بحارالانوار ج84 ص 257

[mahdy30na]

مَن لَقِيَ العَدُوَّ فَصَبَرَ حتّى يُقتَلَ أو يَغلِبَ لَم يُفتَنْ في قَبرِهِ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

كسى كه با دشمن رو به رو شود و پايدارى ورزد تا كشته شود يا پيروز گردد ، در قبر خود گرفتار نشود .

كنزالعمّال : 10662

[mahdy30na]

لَمّا دَخَلَ على رجُلٍ قـد غَرِقَ فـي سَكَراتِ المَوتِ :
المَوتُ هُو المَصْفاةُ يُصَفّي المؤمنينَ مِن ذُنوبهِم فيكونُ آخِرُ ألَمٍ يُصيبُهُم كَفّارَةَ آخِرِ وِزرٍ بَقِيَ علَيهِم ، ويُصَفّي الكافِرينَ مِن حَسَناتِهِم فيكونُ آخِرَ لَذّةٍ أو راحَةٍ تَلحَقُهُم ، وهُو آخِرُ ثَوابِ حسَنَةٍ تكونُ لَهُم ... .

امام كاظم عليه‏السلام

هـنگامى كـه نزد مردى رفت كه در سكرات مرگ فرو رفته بود- :
مرگ صافی‏اى است كه مؤمنان را از گناهانشان صاف می‏كند و آخرين دردى است كه به عنوان كفّاره آخرين گناهى كه در وجودشان می‏باشد به آنها می‏رسد و كافران را نيز از حسناتشان صاف می‏سازد و آخرين خوشى يا آسايشى است كه به عنوان آخرين پاداش حسنه‏اى كه دارند ، به ايشان می‏رسد ... .

[b]

معاني الأخبار : 289 / 6

[یاوران مهدی]

... یه روز حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اومد توی مسجد و دو انگشتش رو به هم چشباند و خطاب به مردم فرمود: کی می دونه این چیه؟
مردم همه موندند که چرا حضرت اینکار رو می کنه
آقا رسول الله چند بار پرسید و کسی نتونست جواب بده
تا اینکه اصحاب گفتند: یا رسول الله ما نمی دونیم ، خودتون بفرمایین چیه؟

حضرت فرمود: مَنْ كَفَلَ يَتِيماً وَ كَفَلَ نَفَقَتَهُ، كُنْتُ أَنَا وَ هُوَ فِي الْجَنَّةِ كَهَاتَيْن‏

کسی که یتیمی را سرپرستی کند و نفقه‌اش را کفالت کند، من و او در بهشت مانند اين دو انگشت همسايه يكديگريم.

(منابع: قرب الاسناد ، صفحه 94 / نهج الفصاحه ص 140)