اشعاری که باید خواند ...

[Mitsonary]

شعری که تحسین رهبر انقلاب را بر انگیخت





تمام غصه ی ما بال و پر نداشتن است
ز رمز و راز پریدن خبر نداشتن است

در این قفس متولد شدیم و می میریم
طبیعت قفس عمر در نداشتن است

چگونه داغ دلش خون نباشد از غم عشق
که شرط داغ ندیدن جگر نداشتن است

طبیب حاذق بیمار زندگی مرگ است
علاج دردسر عمر سر نداشتن است

فقط نصیب شهیدان سرسپرده ی توست
سعادتی که سازی سپر نداشتن است

[آفتاب]

یک جرعه بفهمید تب دریا را
بی قامت او قیامت دنیا را
خنجر نزنید بر تن اکبر آه...
مجنون نکنید بیش از این لیلا را

شعر از: پدیده زارع

[رهگذر.]

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است
که در افسوس گل سرخ
شناور باشیم...

سپهری

[rahbin]

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد ؟!
نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت …
ولی بسیار مشتاقم …
که از خاک گلویم سوتکی سازد …
گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش …
که او پی در پی دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد ….
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد …
بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم !!

شعر بالا از آقای سید مرتضی موسوی بوده که به اشتباه به نام دکترعلی شریعتی معروف شده است

[Bahar]

دوست مشمار آن که در نعمت زند
لاف یاری و برادر خواندگی
دوست آن دانم که گیرد دست دوست
در پریشان حالی و درماندگی
سعدی

[آفتاب]

به تماشای قدت آینه‌ها حیرانند

ماه‌ها پشت نگاه تو شبیه ماه‌اند


هرچه نی روی لب دشت عطش می‌خواند

همه مدیون دم گرم تو یعنی آه‌اند


ابر را مات کن از صفحه شطرنجی روز

ذره‌های دل خورشید تو را می‌خواهند

....

شعر از :غلامرضا شکوهی

[مرتاح]

رسیده ام به خدایی که اقتباسی نیست

شریعتی که در آن حکم ها قیاسی نیست



خدا کسی است که باید به دیدنش بروی

خدا کسی که از آن سخت می هراسی نیست



دل از سیاست اهل ریا بکن ، خود باش

هوای مملکت عاشقان سیاسی نیست

[ندا دهنده]

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

[دل خسته]

پیر پرسید کیست این؟ گفتند:

عاشقی بی‌قرار و سرگردان

گفت: جامی دهیدش از می ناب

گرچه ناخوانده باشد این مهمان

ساقی آتش‌پرست آتش دست

ریخت در ساغر آتش سوزان

چون کشیدم نه عقل ماند و نه هوش

سوخت هم کفر ازان و هم ایمان

مست افتادم و در آن مستی

به زبانی که شرح آن نتوان

این سخن می‌شنیدم از اعضا

همه حتی الورید و الشریان

[b]که یکی هست و نیست جز او

وحده لا اله الا هو[/b]

[artaa]

اگر روزی خشایاری مزن اتش به قصر روم.
که در گهواره ی ایندگان اسکندری هم هست

[navidi]

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم
موجیم که آسودگی ما عدم ماست