سخنان آیت الله بهجت (رضوان الله علیه)

[Agha sayyed]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
الهی اَنطِقنی بِالهُدی و وفّقنی بِالتَّوبَة
السلام علیکَ یا مولانا یا علیٍّ الهادی (علیه السلام)

چند روزی تا سومین سال عروج مردی خدایی از تبار انصار المهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ،
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت (رضوان الله تعالی علیه)
باقی است .
بر آن شدم تا در این مدت ،سخنان زیبای ایشان را که به واقع راه گشای گره های زندیگیمان می باشد ، برای همگان نقل نماییم .
نیک می دانیم که کلمات گوهر بار این مرد عالم و عامل ، تماماً برگرفته از آیات نورانی قرآن و سخنان دُرافشان معصومین (صلوات الله علیهم اجمعین) است . پس نقل این سخنان مرور بر آیات و روایات خواهد بود ، ان شاءالله .
از تمامی عزیزان خواهانم که در این طرح شرکت نموده و تنها این حقیر ارسال کننده نباشم .
از دوستان خواهش میکنم که تنها سخنان ایشان را قرار دهند و مطالب پیرامون زندگی ایشان را در تاپیکهای
در محضر آیت الله بهجت و یا جرعه ای از زمزم عرفان بنگارند .

العبد محمد تقی البهجة:
احساس حضور خداوند در همه حال ، همه مسائل را حل میکند.

اللهم عجل لولیک الفرج
موفق باشید و خدایی .

[SAViOR]

انسان چقدر به مرگ نزدیک است و در عین حال، چقدر آن را دور می پندارد و از آن غافل است!
هر شب، در عوالمی از بزرخ می رویم که هیچ اختیارش دست ما نیست،
با این همه این گونه از مرگ غافل هستیم.

[مصطفي مازح7610]

از ما عمل چندانی نخواسته اند!
مهم تر از عمل کردن «عمل نکردن» است!
تقوا یعنی «عمل گناه» را مرتکب نشدن!
همه می پرسند چه کار کنیم؟
من می گویم: بگویید چه کار نکنیم؟
و پاسخ اینست:
«گناه نکنید.»
شاه کلید اصلی رابطه با خدا «گناه نکردن» است.

*********************************
همه ما در درون خود يك شمر بالقوه هستيم..

[مصطفي مازح7610]

كليپي زيبا از سخنان آيت الله بهجت در خصوص مرگ..

آيت الله بهجت وسط اين كليپ ميخندند كه قند تو دل آدم آب ميشه.

دانلود

[teymur]

عاشق امام زمان صلوات الله علیه او را لااقل در خواب می بیند اگر در بیداری نبیند .

آیت الله بهجت رضوان الله علیه

زمزم عرفان153

[مصطفي مازح7610]

خبرگزاری فارس: فریادهای آقای بهجت (رحمة الله علیه) هنگام سلام نماز برای من سئوال شده بود، گفتم اگر ندانم چرا فریاد می‌کشد دیگر برای نماز به قم نمی‌روم.


«تهران زندگی می‌کردم، کارم در زمینه کامپیوتر بود، روزی از تلویزیون یکی از نمازهایی را که آیت‌الله بهجت (رحمة الله علیه) می‌خواندند را دیدم و لذت بردم.

تصمیم گرفتم به قم بروم و نماز جماعتم را به امامت آیت‌الله بهجت (رحمة الله علیه) بخوانم، همین کار را هم کردم، به قم رفتم، دیدم بله همان نماز باشکوهی که در تلویزیون دیدم در قم اقامه می‌شود، نمازهای پشت آقا بسیار برایم شیرین و لذت بخش بود، برنامه‌ام را طوری تنظیم کردم که هر روز صبح بروم قم و نماز صبحم را به امامت آقای بهجت بخوانم و به تهران برگردم.

یک سال کارم همین شده بود، هر روز صبح می‌رفتم قم نماز می‌خواندم و برمی‌گشتم، در این زمان شیطان هم بیکار ننشسته بود، هر روز مرا وسوسه می‌کرد که چرا از کار و زندگی می‌زنی و به قم می‌روی؟ خوب همین نماز را در تهران بخوان و … .

کم کم نسبت به فریادهای آیت‌الله بهجت (رحمة الله علیه) هنگام سلام دادن آخر نماز حساس شده بودم، آخه چرا آقا فریاد می‌کشه؟ چرا داد می‌زنه؟ چرا با درد سلام می‌ده؟ حساسیتم طوری شده بود که خودم قبل از سلام‌های آقا سلام می‌دادم.

به خودم گفتم من اگر نفهمم چرا آقا موقع سلام آخر نماز فریاد می‌کشه دیگه نمیام قم نماز بخونم، همون تهران می‌خونم، این هفته هفته آخرمه …

یک روز آومدم و رفتم دم درب منزل آقا، در زدم، گفتم باید بپرسم دلیل این فریادهای بلند چیه، رفتم دیدم آقا میهمان داشتند، گوشه اتاق نشستم و در افکار خودم غوطه‌ور شدم، تو ذهن خودم با آقا حرف می‌زدم، آقا اگر بهم نگی می‌رم هان! آقا دیگه نمیام پشتت نماز بخونم هان! تو همین افکار بودم که آیت‌الله بهجت انگار حرفامو شنیده باشه سر بلند کرد و به من خیره شد، به خودم لرزیدم، یعنی آقا فهمیده من چی می‌گفتم؟ من که تو دلم گفتم، بلند حرفی نزدم، چطور شنید؟

سرم را پایین انداختم و آرام از مجلس خارج شدم و به تهران برگشتم، در راه دائما با خودم می‌گفتم آقا چطور حرف‌های من را شنید؟ در همین افکار بودم تا اینکه شب شد و خوابیدم، در خواب دیدم پشت آیت‌الله بهجت (رحمة الله علیه) ایستادم و در صف اول نماز می‌خوانم، متعجب شدم، در بیداری اصلا نمی‌توانستم به چند صف جلو برسم چه برسد به اینکه برم صف اول!

خوشحال بودم و پشت آقا نماز می‌خواندم، یک دفعه تعجب کردم، دیدم در جلوی آقا، روبروی محراب یک دربی باز است به یک باغ بزرگ و آباد، آخه این در رو کی باز کردند؟ اصلا قم چنین باغ بزرگی نداره، تعجب کردم، باغ سر سبز و پر از میوه‌ای بود، خدای من این باغ کجا بوده؟ در همین افکار بودم که به سلام آخر نماز رسیدیم، در انتهای نماز و هنگام سلام نماز درب باغ محکم بسته شد، یک لحظه از خواب پریدم.

یعنی من خواب بودم؟ آقا جواب سئوال من رو در خواب دادند، پس راز این فریاد بلند آقا هنگام سلام نماز درد دل کندن از آن باغ آباد و بازگشت به زمین خاکی بود؟ به دلیل این درد آقا فریاد می‌کشید، من جواب سئوالم رو گرفته بودم و پس از آن سه سال دیگر عاشقانه هر روز صبح برای نماز به قم می‌رفتم و سپس به تهران بازمی‌گشتم تا آقا رحلت کردند.»

این مطالب خاطرات یکی از نمازگزاران حضرت آیت‌الله العظمی بهجت (رحمة الله علیه) بود که توسط پسر این مرجع تقلید فقید در مراسم سالگرد حضرت آیت‌الله بهجت (رحمة الله علیه) در مسجد صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ورامین بازگو شد.

[neyestan23]

[soheyl68]

[مصطفي مازح7610]

آیت الله محمد تقی بهجت( رحمة الله علیه)

در حدیث قدسی آمده است: «الصَّوْمُ لی وَ أَنَا أَجْزی بِهِ؛ روزه برای من است، و من خود پاداش آن را می‌دهم» یعنی خداوند متعال ثواب آن را بدون واسطه می‌دهد، علاوه بر ثواب‌هایی که در کتاب و سنت ذکر شده است: «فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ أُخْفِی لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْینٍ؛ پس هیچ‌کس نمی‌داند که چه چشم‌روشنی‌هایی برای آنان مخفی شده است».
در محضر بهجت، ج1، ص225


سلامتی و تعجیل در فرج امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) صلوات فراموش نشود.

[مصطفي مازح7610]

40 سال دو ماه و نیم از سال را به زیارت امام رضا(علیه السلام) می‌رفت اما در طی این 40 سال یک چهل متری برای خودش آن‌جا تهیه نکرد همیشه 2 ساعت قبل سحر بیدار می‌شد و به عبادت می‌پرداخت و نزدیک طلوع آفتاب به حرم می‌رفت.

قبل از رفتن به حرم به خاطر عبادت‌ زیاد توانشان بسیار کم می‌شد اما در کمال حیرت وقتی از حرم بر‌می‌گشتند انرژی بسیار زیادی پیدا می‌کردند به طوری که می‌توان گفت از حرم که بازمی‌گشتند انگار مست بودند و دوپینگ کرده بودند بنابراین با من شوخی می‌کرد و سر به سر من می‌گذاشت و این انرژی وصف ناپذیر باعث حیرت ما می‎شد.

در زیارت حضرت معصومه(سلام الله علیها) هم همین طور بودند به طوری که از سال 1324 شمسی روزی دو ساعت به حرم حضرت معصومه می‌رفتند و یک ساعت ایستاده و یک ساعت نشسته زیارت می‎کردند و دعای جامعه کبیره و چند بار نیز به نیابت، امین‌الله می‌خواندند.

به نقل از حجت الاسلام علی بهجت

[آریس]

با سلام و تشکر فراوان از مطالب زیبایتان.واقعا تکان دهنده بود برای من.

من سوالی داشتم شاید ربطی به این پست نداشته باشد لذا خواهشمندنم پاسخ این حقیر را بدهید.
سوال :
در آیه 72 سوره احزاب در انتهای آیه خداوند می فرمایند انه کان ظلوما جهولا
آیا این آیه در رابطه با مدح انسان است یا سرزنش وی؟چرا؟؟؟؟

---

اگر بی تفاوت باشیم و برای رفع گرفتاریها و بلاهایی که اهل ایمان بدان مبتلا هستند دعا نکنیم، آن بلاها به ما هم نزدیک خواهد بود.[همان: ۱/۹۷]


وای بر ما اگر در خصوص خوردنیها و نوشیدنیها از حرام اجتناب نکنیم! زیرا همین غذاها است که منشأ علم و ایمان و یا کفر ما می شود! [همان: ۱/۳۳۷]