تاپیک جامع حضرت ابالفضل العباس(علیه السلام)

[Tolou]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان
به پیشنهاد دوستمون nasimesaba قرار شد که برای هر یک از ائمه(علیهم السلام) تاپیک جامعی ایجاد بشه و تمام تاپیکهای مربوط به هر امام و معصومی و در صورت امکان همراه معرفی موضوع هرتاپیک به صورت خلاصه در چند خط،در اون قرار داده بشه... اما از انجام این کار دو هدف داریم:
1- دسترسی راحت تر و سریعتر به تاپیکهای مهم در مورد هر معصوم
2- (که مهمتر از اولی است)، میخواهیم بدانیم در مورد کدام امام بیشتر کوتاهی کردیم.... گرچه تعداد تاپیک ها نمیتواند به طور کامل بیانگر توجه به هر معصوم باشد اما اختلاف بین تعداد تاپیک ها، تا حدی میتواند نشان دهنده کوتاهی ما در حق برخی ائمه باشد.... باید برسیم به جایی که نشان دهیم همه ائمه و معصومین برایمان مهم و ارزشمند هستند... باشد که قضیه اهانت ها ادامه پیدا نکند...


و
این تاپیک مختص حضرت ابالفضل العباس(علیه السلام) هست.....

السلام علیک یا ابالفضل العباس (علیه السلام)

تاپیک های مربوط به حضرت عباس(علیه السلام)

- این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست؟!(تخصص ابالفضل در چیست!!!!!؟)

نمی توان خلاصه کرد... مطالب خوبی میشه توی آن پیدا نمود به خصوص در ارسال14 که در مورد تخصص حضرت عباس(علیه السلام) است....

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- عباس(علیه السلام) جان، برادرمان میشوی؟؟؟

اصل بحث از تاپیک قبلی گرفته شد:" ابالفضل(علیه السلام) فوق تخصص تربیت یاران درجه یک برای امام زمان است!!!!!!! هرکس میخواهد جزو یاران درجه یک حضرت حجت باشد باید دخیل عباس بن حیدر شود!!!!!!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- تفکر اسلامی در شخصیت حضرت ابالفضل(علیه السلام)

درخواست معرفی کتاب و.... در مورد تحقیق یکی از دوستان با همین عنوان.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- كرامات العباسيه (علیه السلام)

داستان هایی از کتاب کرامات العباسیه نوشته على ميرخلف زاده.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- «الکفیل» نایب الزیاره شما در حرم حضرت عباس(علیه السلام) می شود

سایتی به نام "الکفیل" این امکان را برای تمام عاشقان آن حضرت در هر نقطه از جهان فراهم آورده تا با مراجعه به آن و بخش نایب الزیاره، یکی از خدام حرم حضرت قمر بنی هاشم(علیه السلام) را مامور کنند تا به نیابت از آنان آن حضرت را زیارت کند....

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- خطبه حضرت ابوالفضل(علیه السلام) بر بام کعبه(بسیار خواندنی)


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- آشنایی با شخصیت حضرت ابالفضل العباس(علیه السلام)
بررسی شخصیت حضرت ابالفضل العباس(علیه السلام) بخصوص مهمترین ویژگی ایشان یعنی ولی شناسی و ولایت پذیری ...

حضرت ابولفضل (علیه السلام) چگونه باب الحوائج شدند


تفکر اسلامی در شخصیت حضرت عباس ( ع )
ارائه تحقیق یکی از دوستان در مورد تفکر اسلامی در شخصیت حضرت عباس(علیه السلام)




6 تاپیک برای عباس بن علی(علیه السلام)...... برای همان کسی که حضرت زهرا(سلام الله علیها) "پسرم" خطابش نمود....
خیلی کم نیست؟؟؟؟
باشد که جبران کنیم...

دوستان اگر تاپیک دیگری و یا حتی ارسالی در همین ارتباط هست، لطف کنید اطلاع رسانی نمایید....

[شهیدطیبه واعظی]

4- محمد رضا ازرى: حاج «محمد رضا ازرى» در قصيده شيواى خود به ذكر و ستايش از صفات گرامى قمر بنى هاشم كه قلب و عقل آزادگان را تسخير كرده، پرداخته است و چنين مى‏سرايد:
«براى كسب ياد و نام نيك بكوش كه نام نيك بهترين سرمايه كريمان است .
آيا ماجراى كربلا را كه غبار پيكارش آسمان را تيره و تار و نبردش گوش فلك را كر كرده است نشنيده‏اى؟! روزى كه خورشيد از شدت گردباد آن تيره شده و امام هدايت به ابوالفضل پناهنده شده بود».
در نخستين بيت، «ازرى» آدمى را به كسب نام نيك فرا مى‏خواند؛ زيرا تنها سرمايه ماندنى و پايدار همين ذكر جميل است .
در دومين بيت به عبرت گرفتن از واقعه كربلا كه آتش فشان فضايل و رادمرديهاى اهل بيت (علیه السلام) است، دعوت مى‏كند.
در سومين بيت، «ازرى» از پناه بردن سبط گرامى پيامبر اكرم و ريحانه رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به حضرت ابوالفضل (علیه السلام) سخن مى‏گويد.
به ابيات ديگر «ازرى» كه در آنها از ياريها و دلاوريهاى عباس در راه برادرش سخن مى‏گويد توجه كنيم:
«چون شيرى از كنام خود پاسدارى كرد و بر دشمنان شوريد، آرى، هژبر «شرى» 28 از بيشه خود دفاع مى‏كند. كوبش شمشيرها، چونان تندر و رعده‏هاى ابر سنگين بود، از شير مردى كه با چهره خندان با انبوه دشمنان رو به رو مى‏شود و با غرور سرش را تقديم مرگ مى‏كند، سرافرازى كه در خانه ستم جايگير نمى‏شود تا آنكه بر ستارگان چيره شود.
آيا قريش نمى‏دانست كه او پيشاهنگ هر دشوارى و آزموده سختيها است؟!» 29 .
اين ابيات بدقت، قهرمانيها و نقش درخشان حضرت ابوالفضل در دفاع از برادرش پدر آزادگان را تصوير مى‏كند و بريدن و هجوم چون شير حضرت را به صفوف دشمن و درهم شكستن حيوان صفتانى را كه براى دفاع از گرگان انسان‏نما جمع شده بودند نشان مى‏دهد. ابوالفضل بدون توجه به انبوه دشمنان و سفلگان كه صحرا را پر كرده بودند، با چهره‏اى خندان به پيكارشان مى‏رفت و در راه‏كرامت خود و عزت برادرش به آنان جام مرگ مى‏نوشاند. قبايل قريش در اين نبرد بود كه دريافتند، عباس مرد دشواريها و فرزند و دست پرورده على (علیه السلام) است؛آنكه‏بتهايشان‏رادرهم شكسته و جاهليتشان را نسخ كرده و به پذيرفتن اسلام وادارشان كرده بود.

[شهیدطیبه واعظی]

حضرت حضرت عباس(علیه السلام) در کلام علما

* علامه سید محمد حسین طباطبایی(رحمت الله علیه)- صاحب تفسیر المیزان- می فرماید: «مرحوم سیدالسالکین و برهان العارفتین آقای سید علی قاضی فرموده است: در حین کشف بر من روشن و آشکار شد که مظهر رحمت خدای عالم هستی، وجود مقدس حضرت سیدالشهدا، امام حسین (علیه السلام) است و در آن رحمت، سقای کربلا، سرحلقه وفا، آقا باب الحوائج الی الله ابوالفضل العباس است».

[شهیدطیبه واعظی]

* علامه سید عبدالرزاق مقدّم نیز در مورد مقام اطاعت حضرت عباس(علیه السلام) از امام حسین (علیه السلام) می نویسد: «این فضیلت ها همه از پرتو انوار حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) بود که حضرت عباس (علیه السلام) بر اثر پیروی از او کسب کرده و آیینه تمام نمای وجود امام حسین (علیه السلام) شده بود و بی شک، حضرت امام حسین(علیه السلام) و حضرت عباس(علیه السلام) از
مصداق های برجسته این آیات قران بودند که خداوند در آیه 1 و 2 سوره شمس می فرماید: «والشمسِِ وضُحاها وَالقَمَرِ إذا تَلاها؛ سوگند به خورشید و آن هنگام که فروغ می بخشد و سوگند به ماه و آن زمان که دنبال خورشید روان است.»خورشید، امام حسین(علیه السلام) است و ماه، حضرت عباس(علیه السلام)؛ چرا که حضرت عباس(علیه السلام) هیچ سخنی نمی گفت مگر آنکه قبلاً از برادرش شنیده باشد و هیچ عملی انجام نمی داد، مگر آنکه به جهت پیروی از امامش انجام پذیرد.عظمت و شخصیت معنوی ابوالفضل(علیه السلام) به سبب نور مقدس امام حسین (علیه السلام) بود که در آینه وجود پیراسته اش، تابیده بود».

[شهیدطیبه واعظی]

* همچین علامه مامقانی می نویسد: «حضرت اباالفضل العباس(علیه السلام) از فقهای فرزندان امامان (علیهم السلام) بود». 30
درپایان به عنوان حسن ختام، گزیده ای از مواعظ گهربار مقام معظم رهبری در دیدار با مداحان اهل بیت(علیهم السلام) را می آوریم:
ارزش اباالفضل العباس(علیه السلام) به جهاد و فداكارى و اخلاص و معرفت او به امام زمانش است؛ به صبر و استقامت اوست؛ به آب نخوردن اوست در عين تشنگى و بر لب آب، بدون اين‌كه شرعاً و عرفاً هيچ مانعى وجود داشته باشد. ارزش شهداى كربلا به اين است كه از حريم حق در سخت‌ترين شرايطى كه ممكن است انسان تصورش را بكند، دفاع كردند. انسان حاضر است در يك جنگ بزرگ و مغلوبه برود و احياناً در حرارت جنگ كُشته هم بشود - كه البته مقام خيلى والايى است، همه هم حاضر نيستند، شهدا و مجاهدان فى‌سبيل‌اللَّه معدودند؛ در زمان ما هم بحمداللَّه شهداى برجسته‌يى داشته‌ايم - اما شهيد شدنِ اين‌طورى در آن ميدان جنگ، با شهيد شدن در صحنه‌ى كربلا، با آن غربت، با آن فشار، با آن تشنگى، با آن تهديد به اذيت و آزار كسان انسان، خيلى تفاوت دارد. انسان خيلى اوقات مى‌گويد من حاضرم در اين ميدان جانم را بدهم؛ اما چه‌كار كنم، بچه‌ام دارد از گرسنگى يا از بى‌دارويى مى‌ميرد؛ اين مى‌شود يك بهانه براى انسان. انسان گاهى ملاحظه‌ى ناموس خودش را بيشتر از جانش مى‌كند؛ ملاحظه‌ى بچه‌ى شيرخوارش را بيشتر از جانش مى‌كند. انسان در اين ميدان برود، بچه‌ى شيرخوارش هم باشد، زنش هم باشد، مادرش هم باشد، ناموس‌اش هم باشد، همه‌ى اينها هم در معرض خطر قرار بگيرند و پايش نلرزد؛ ارزش اباالفضل، ارزش حبيب‌بن‌مظاهر، ارزش جُون در اينهاست، نه در قد رشيدش يا بازوى پيچيده‌اش. قد رشيد كه خيلى در دنيا هست؛ ورزشكارهاى زيبايى اندام كه خيلى هستند؛ اينها كه در معيار معنوى ارزش نيست. گاهى روى اين تعبيرها تكيه هم مى‌شود! حالا يك وقت شاعرى در يك قصيده‌ى سى، چهل بيتى اشاره‌يى هم به جمال حضرت اباالفضل مى‌كند؛ آن يك حرفى است؛ ما نبايد خيلى خشكى به خرج دهيم و سختگيرى كنيم؛ اما اين‌كه ما همه‌اش بياييم روى ابروى كمانى و بينى قلمى و چشم خمار اين بزرگواران تكيه كنيم، اين‌كه مدح نشد؛ در مواردى ضرر هم دارد؛ در فضاهايى اين كار خوب نيست. 31

پی نوشت‌ :

19- ذخيرة الدارين، ص 123 به نقل از عمدة الطالب.
20- ذخيرة الدارين، ص 123 به نقل از عمدة الطالب.
21- ر.ك: مفاتيح الجنان، زيارت حضرت عباس (علیه السلام).
22- مفاتيح الجنان شيخ عباس قمى و ديگر كتب ادعيه و زيارات .
23- المزار، محمد بن مشهدى، از بزرگان قرن ششم.
24- الهاشميات:
و ابوالفضل ان ذكرهم الحلو
شفاء النفوس من اسقام‏
عجيب آنكه شارح ديوان، ابوالفضل را عباس بن عبدالمطلب معرفى مى‏كند (مؤلف).
25- قمر بنى هاشم، ص 147 به نقل از المجدى:
انّى لا ذكر للعباس موقفه
بكربلاء وهام القوم يختطف‏
يحمى الحسين و يحميه على ظماً
ولا يولى ولا يشنى فيختلف‏
ولا ارى مشهداً يوماً كمشهده
مع الحسين عليه الفضل والشرف‏
اكرم به مشهداً بانت فضيلته
و ما اضاع له افعاله خلف‏
26- الغدير، ج 3، ص 5:
احق الناس ان يبكى عليه
فتى ابكى الحسين بكربلاء
اخوه و ابن والده على
ابوالفضل المضرج بالدماء
و من واساه لا يثنيه شى‏ء
وجادله على عطش بماء
27-
اباالفضل يا من اسس الفضل والابا
أبى الفضل الا ان تكون له أبا
تطلبت اسباب العلى فبلغتها
و ما كل ساع بالغ ما تطلبا
و دون احتمال الضيم عزا و منعة
تخيرت اطراف الاسنة مركبا
28- «كنام» شيران در كنار فرات كه بعدها ضرب المثل شجاعت شد و گفته مى‏شد: كاسد الشرى - (م).
29- فانهض الى الذكر الجميل مشمراً
فالذكر أبقى ما اقتنته كرامها
او ما اتاك حديث وقعة كربلا
انى و قد بلغ السماء قتامها
يوم ابوالفضل استجاربه الهدى
و الشمس من كدر العجاج لثامها
فحمى عرينته و دمدم دونها
و يذب من دون الشرى ضرغامها
و البيض فوق البيض تحسب وقعها
زجل الرعود اذا اكفهر غمامها
من باسل يلقى الكتيبة باسماً
و الشوس يرشح بالمنية هامها
واشم لا يحتل دار هضيمة
او يستقل على النجوم رغامها
اولم تكن تدرى قريش انه
طلاع كل ثنية مقدامها
30- ویژه نامه امام حسین (علیه السلام) و عاشورا، مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما
31- گزیده ای از بيانات مقام معظم رهبری در سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) 05/05/1384

منابع:

1) گزيده اى ازكتاب زندگانى حضرت ابوالفضل العباس (علیه السلام) ترجمه سيد حسن اسلامى صص 54-42
2) ارمغان(1)، گاه نامه مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما(ویژه امام حسین (علیه السلام) و عاشورا)

3) بيانات مقام معظم رهبری

[شهیدطیبه واعظی]

آیینه تمام‏نمای علی علیه‏السلام

در روز چهارم از ماه شعبان سال 26 ق، ماه دیگری در خانه حضرت امیرالمؤمنین علیه‏السلام طلوع کرد که کانون خاندان نبوّت و ولایت را نور دیگری بخشید. در گلشن رسول اکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم نوگلی شکوفا شد که زمین و زمان از عطر وجودش تا ابد معطّر شد. کودکی پای به عرصه وجود نهاد که آثار عظمت و شجاعت در چهره‏اش متجلّی و آیینه تمام نمای جمال و کمال حضرت علی علیه‏السلام بود.

[شهیدطیبه واعظی]

ازدواج حضرت علی علیه‏السلام با امّ‏البنین علیه‏السلام

مدتی پس از آن‏که امیرالمؤمنین علیه‏السلام به سوگ ریحانه رسول، حضرت فاطمه‏زهرا علیهاالسلام نشست؛ برادرش عقیل را که آشنا به انساب عرب بود فراخواند و از او خواست برایش همسری از تبار دلاوران برگزیند تا پسرانی دلیر و باایمان تربیت کند که سالار شهیدان، حسین بن علی علیه‏السلام را در کربلا یاری کنند.
عقیل، فاطمه کلابیه را برای حضرت علی علیه‏السلام برگزید که قبیله و خاندانش، بنی‏کلاب، در شجاعت و دلاوری بی‏مانند بودند. حضرت این انتخاب را پسندید و عقیل را به خواستگاری نزد پدر فاطمه فرستاد. فاطمه نیز با سربلندی و افتخار پاسخ مثبت داد و پیوند مبارکی بین وی و مولای متقیان برقرار شد.

[شهیدطیبه واعظی]

امّ‏البنین، مظهر ایمان و فضیلت

امّ‏البنین یا فاطمه کلابیه از بانوان پاک‏سرشت، باایمان، نجیب و بامعرفت بود. هنگامی که به خانه علی علیه‏السلام قدم نهاد مادری مهربان برای فرزندان حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام شد و آنها را بر فرزندان خود مقدّم داشت. نقل شده است که خود از امیرالمؤمنین علیه‏السلام درخواست کرد تا او را فاطمه خطاب نکند؛ چرا که فرزندان حضرت زهرا علیهاالسلام با شنیدن نام او به یاد ما درشان افتاده، رنجیده‏خاطر می‏شدند. حضرت هم پذیرفت و او را «امّ‏البنین (مادر پسران)» خواند. در فضیلت وی همین بس که گوهری چون ابوالفضل علیه‏السلام در صدف دامانش پرورش یافت.

[عبدالرحمن]

کمتر در این باره شنیدید

حضرت اباالفضل العباس(علیه السلام) هشتم ذیحجه سال 60 هجری قمری و زمانی که قافله امام حسین (علیه السلام) قصد ترک مکه و عزیمت به کربلا را داشت، بر بام کعبه خطبه‌ای در ستایش از سیدالشهداء ایراد فرمود.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

اَلحَمدُ لِلّهِ الَّذی شَرَّفَ هذا (اشاره به بیت الله‌الحَرام) بِقُدُومِ اَبیهِ، مَن کانَ بِالاَمسِ بیتاً اَصبَح قِبلَةً.


أَیهَا الکَفَرةُ الفَجَرة اَتَصُدُّونَ طَریقَ البَیتِ لِاِمامِ البَرَرَة؟ مَن هُوَ اَحَقُّ بِه مِن سائِرِ البَریه؟ وَ مَن هُوَ اَدنی بِه؟ وَ لَولا حِکمَ اللهِ الجَلیه وَ اَسرارُهُ العِلّیه وَاختِبارُهُ البَریه لِطارِ البَیتِ اِلیه قَبلَ اَن یمشی لَدَیه قَدِ استَلَمَ النّاسُ الحَجَر وَ الحَجَرُ یستَلِمُ یدَیه وَ لَو لَم تَکُن مَشیةُ مَولای مَجبُولَةً مِن مَشیهِ الرَّحمن، لَوَقَعتُ عَلَیکُم کَالسَّقرِ الغَضبانِ عَلی عَصافِیرِ الطَّیران.

اَتُخَوِِّنَ قَوماً یلعَبُ بِالمَوتِ فِی الطُّفُولیة فَکَیفَ کانَ فِی الرُّجُولیهِ؟ وَلَفَدَیتُ بِالحامّاتِ لِسَید البَریاتِ دونَ الحَیوانات.

هَیهات فَانظُرُوا ثُمَّ انظُرُوا مِمَّن شارِبُ الخَمر وَ مِمَّن صاحِبُ الحَوضِ وَ الکَوثَر وَ مِمَّن فی بَیتِهِ الوَحی وَ القُرآن وَ مِمَّن فی بَیتِه اللَّهَواتِ وَالدَّنَساتُ وَ مِمَّن فی بَیتِهِ التَّطهیرُ وَ الآیات.

وَ أَنتُم وَقَعتُم فِی الغَلطَةِ الَّتی قَد وَقَعَت فیهَا القُرَیشُ لِأنَّهُمُ اردُوا قَتلَ رَسولِ الله صلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ أنتُم تُریدُونَ قَتلَ ابنِ بِنتِ نَبیکُم وَ لا یمکِن لَهُم مادامَ اَمیرُالمُؤمِنینَ (علیه السلام) حَیاً وَ کَیفَ یمکِنُ لَکُم قَتلَ اَبی عَبدِاللِه الحُسَین (علیه السلام) مادُمتُ حَیاً سَلیلاً؟

تَعالوا اُخبِرُکُم بِسَبیلِه بادِروُا قَتلی وَاضرِبُوا عُنُقی لِیحصُلَ مُرادُکُم لابَلَغَ الله مِدارَکُم وَ بَدَّدَا عمارَکُم وَ اَولادَکُم وَ لَعَنَ الله عَلَیکُم وَ عَلی اَجدادکُم.

ترجمه

بسم الله الرّحمن الرّحیم

سپاس خدای را که بیت الله را با قدوم پدرش(منظور پدر امام حسین (علیه السلام) حضرت علی (علیه السلام) است) مشرف کرد؛ کسی که دیروز بیت بود،[امروز] قبله گردید.

ای ناسپاسان گناهکار آیا راه بیت را بر امام نیکوکاران می بندید؟ چه کسی سزاوارتر به این بیت است از دیگر موجودات؟ و چه کسی نزدیکترین به این خانه است؟ و اگر حکمت های خداوند بلند مرتبه نبود و اسرار بالا و امتحانات موجودات نبود، همانا بیت به سوی ایشان [ امام حسین (علیه السلام)] پرواز می کرد؛ قبل از اینکه مردم حجر را لمس کنند، حجر دستانش [ امام حسین (علیه السلام)] را استلام می کند و اگر خواست مولای من خواست خداوند رحمن نبود هر آینه بر سر شما مانند بازِ شکاری که بر گنجشکان فرود می آید نازل می شدم.

آیا قومی را که مرگ را در کودکی به بازی می گرفتند می ترسانید، در حالیکه الان در مردانگی قرار دارند. همه جانم فدای آقا و مولای همه موجودات که برتر از حیوانات [هستند].

هیهات بنگرید سزاوار است از چه کسی پیروی کنید، به کسی که شراب می نوشد [مراد یزید ملعون است] یا کسی که صاحب حوض و کوثر است؛ کسی که در خانه وحی و قرآن است [مراد امام حسین(علیه السلام)است] یا کسی که در بیتش اسباب لهو و نجاست است [مراد یزید ملعون است]؛ و یا کسی که در خانه اش نزول آیات [نشانه ها] و [آیه] تطهیر است.

شما در غلطی واقع شدید که قریش واقع شدند. چرا که اراده قتل پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را کردند و شما اراده قتل پسر دختر پیامبرتان را و [این حیله] برای ایشان تا وقتی امیرالمؤمنین(علیه السلام) زنده بود ممکن نشد. پس چگونه ممکن است کشتن ابا عبدالله الحسین(علیه السلام) تا وقتی که من زنده ام؟

بیایید تا به راهش [راه کشتن امام حسین(علیه السلام)] آگاهتان کنم؛ پس مبادرت به کشتن من کنید، و گردنم را بزنید تا به مقصودتان برسید. خدا شما را به مقصودتان نرساند و عمرتان و فرزندانتان را کوتاه کند و لعنت خدا بر شما و پدرانتان [که قصد کشتن پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)را داشتند ] باد.

.................

کتاب مناقب ساده الکرام، تألیف سید عین العارفین هندی، در کتابخانه علامه میر حامد حسین موسوس نیشابوری کشمیری بدست آمده و در قالب کتابی با عنوان "خطیب کعبه" از سوی علی اصغر یونسیان تألیف شده است .

---

یک سوال


در عبارت

السلام علی الحسین
و علی علی بن الحسین
و علی اولاد الحسین
و علی اصحاب الحسین

حضرت ابالفضل کجا قرار دارند؟

[شهیدطیبه واعظی]

نام گذاری حضرت ابوالفضل علیه‏السلام

هنگامی که حضرت ابوالفضل علیه‏السلام بهدنیا آمد، امّ‏البنین قنداقه او را به دست امیرالمؤمنین داد تا بر وی نامی بگذارد.حضرت وی را در آغوش کشید و او را مورد تفقّد و محبّت فراوان قرار داد. سپس در گوشراست وی اذان و در گوش چپش اقامه گفت. آن‏گاه به ام‏البنین فرمود: «او را چه نامنهادی؟» امّ‏البنین با کمال ادب عرض کرد: «من در هیچ امری بر شما سبقت نگرفته‏ام.هر نامی که می‏پسندید بر وی بگذارید». حضرت فرمود: «من او را به نام عمویم، عباس نامیدم».

[شهیدطیبه واعظی]

عبّاس، نشان شجاعت و صلابت

واژه عباس، صیغه مبالغه از ماده «عبس» است که به معنی گرفتگی چهره می‏باشد. حضرت ابوالفضل علیه‏السلام از مصادیق بارز «أشدّاءُ عَلَی الکفّار» می‏باشد. وی بر دشمنان‏حق عبوس و خشن و در جنگ با آنان غیور و دلاور بود. این نام از همان دوران، نشانگر شهامت و صلابت ابوالفضل علیه‏السلام بود. مرحوم علامه حائری در کتاب معالی‏السِبطین می‏نویسد: «امیرمؤمنان علیه‏السلام او را ازاین‏رو عبّاس نامید که به شجاعت، شکوه، صولت و خشم او در پیکار با دشمنان آگاهی داشت. دشمنان در برابر او لرزه بر اندامشان می‏افتاد و صورت‏هایشان از ترس او رنگ درمی‏باخت. او قهرمانی بود که شجاعت را از پدرش به ارث برده بود و بینی گم‏راهان در برابر او به خاک مالیده می‏شد».