عملی که ما را از چشم امام زمان می اندازد!!!!

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام

سوالی در عنوان این تاپیک مطرح شده است:

چرا خداوند و امام زمان و اولیاء خدا به ما توجه ویژه ای ندارند؟


این سوال الزاماً یک جواب ندارد

اما یکی از پاسخ هایش این است:

امام محمّد باقر عليه السّلام:

هر كس در خلوت، مرتكب گناه شود، خداوند به او توجه نمى‏ كند.

بحار الانوار: 46/ 258، ضمن حديث 59.


حضرت حجت و اولیای خدا بعضی ها را خیلی تحویل میگیرند
از ایشان تفقد میکنند
اما برخی را هم خیلی تحویل نمیگرند!

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
خداوند به حق محمد و آل محمد به همه ی ما توفیق ترک معصیت عنایت کند
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم




پ.ن:
ابو بصير مى‌گويد: در كوفه به زنى قرآن مى‌آموختم كه با او مزاح كردم. وقتى خدمت حضرت امام محمّد باقر-عليه السّلام-رسيدم، مرا توبيخ كرد و فرمود:

مَنِ اِرْتَكَبَ اَلذَّنْبَ فِي اَلْخَلاَءِ لَمْ يَعْبَأِ اَللَّهُ بِهِ
أَيَّ شَيْءٍ قُلْتَ لِلْمَرْأَةِ
فَغَطَّيْتُ وَجْهِي حَيَاءً وَ تُبْتُ
فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لاَ تَعُدْ.

هر كس در خلوت، مرتكب گناه شود، خداوند به او توجه نمى‌كند.
تو به آن زن چه گفتى‌؟
از حيا و خجالت، صورتم را پوشاندم و توبه كردم.
پس حضرت فرمود: ديگر چنين كارى نكن.

الخرائج و الجرائح (قطب راوندی): ج2، ص594

[علی 110]

(۹/فروردین/۹۲ ۱۱:۴۸)دل خسته نوشته است:  نمی دونم درسته یا نه ، اما همه می دونیم که گناه در دید عموم بیشتر از گناه در خلوته ، خوب نمی شه گفت امام علیه السلام به کنایه گفتند که هر گناهی باعث عدم توجه الله جل جلاله می شه؟

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام جناب دل‌ خسته، بله بزرگي گناه علني چون موجب قبح شكن و تحقير حكم خدا مي شود بسيار بزرگتر است و اگر شخصي علني گناه كند در آن گناه فاسق شده است و علاوه بر گناه خودش، گناه تحقير حكم خدا و شكستن قبح گناه در نزد ديگران هم بهش اضافه مي‌شود.
اما بحث اينجا چيز ديگري است و از زاويه ديگر


شما کِی یکی برات محرم اسرار میشه؟
وقتی بهش خیانت نکنی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
وقتی در خلوت هستیم و وسوسه ی معصیت به سراغ آدم میاد و شرایط معصیت کردن هم مهیا هست در اون وضعیت تنها چیزی که میتونه مانع بشه اینکه به خاطر خدا انسان تقوا پیشه کنه و دست بکشه
چنین کسی یعنی خدایا من خیانت نمیکنم در امر بندگی تو
من بنده ی تو هستم و نه بنده ی نفس و ابلیس

این پرهیز از گناه در خلوت یکی از مهتمرین نشانه های این است که انسان بنده ی خدا است و خدا و حُكم خدا برايش حقيقتاً اهميت دارد.
در جاهای دیگه که دیگرانی هم هستند خیلی وقت‌ها ریشه ی گناه نکردن ما حفظ آبروی مقابل دیگران است و یا...
خلاصه خالص برای خدا شاید نباشد...

حالا کسی که در خلوت به راحتی گناه میکنه
این شخص مظهر بی تقوایی است

حدیثی از امام صادق علیه السلام داریم به این مضمون که:
بی شک خداوند تو را میبیند، پس اگر معتقدی که خدا تو را نمیبیند حقیقتاً کافر شده ای اما اگر معتقدی که خدا تو را می بیند و آن کار دیگر در خلوت می کنی به تحقیق خدا را از هر بیننده ای پست تر دانسته ای

[علی 110]

کلام نورانی حضرت امام سجاد علیه السلام:

علامات المؤمن خمس‏
... عَنْ طَاوُسِ بْنِ الْيَمَانِ
قَالَ:
سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ علیه السلام يَقُولُ
عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ
قُلْتُ وَ مَا هُنَّ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ
قَالَ:
الْوَرَعُ فِي الْخَلْوَةِ
وَ الصَّدَقَةُ فِي الْقِلَّةِ
وَ الصَّبْرُ عِنْدَ الْمُصِيبَةِ
وَ الْحِلْمُ عِنْدَ الْغَضَبِ
وَ الصِّدْقُ عِنْدَ الْخَوْفِ.


الخصال، ج‏1، ص: 270

طاوس يمانى گويد:
شنيدم از امام زين العابدين عليه السّلام كه مي فرمود
نشانه‏ هاى مؤمن پنج است
عرض كردم يا ابن رسول اللَّه آن پنج نشانه كدام است؟
فرمود:
پرهيزكارى در خلوت
و صدقه دادن در تنگدستى
و (صبر و) شكيبائى در ناگوارى (و مصیبت)
و حلم (و بردبارى) در هنگام خشم
و راست گفتن بهنگام ترس (از ضرر).



همانطور که مشاهده میکنید
در این بیان نورانی اولین نشانه ی مومن را هم امام سجاد علیه السلام پرهیز از گناه در خلوت ذکر کرده اند

[سدرة المنتهی]

علی آقا از به نظر بنده این وضعیت که شما می فرمایید خیلی سخت گیرانه تر هم باهاش برخورد میشه و فقط عنایات ویژه نیست که از دست میره...

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله:

«‏لاَعْلَمَنَّ أَقْوَامًا مِنْ أُمَّتِی یَأْتُونَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ بِحَسَنَاتٍ أَمْثَالِ جِبَالِ ‏‏تِهَامَةَ ‏‏بِیضًا فَیَجْعَلُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَبَاءً مَنْثُورًا قَالَ ‏ثَوْبَانُ ‏‏یَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا جَلِّهِمْ لَنَا أَنْ لاَ نَكُونَ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لاَ نَعْلَمُ قَالَ أَمَا إِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ وَمِنْ جِلْدَتِكُمْ وَیَأْخُذُونَ مِنْ اللَّیْلِ كَمَا تَأْخُذُونَ وَلَكِنَّهُمْ أَقْوَامٌ إِذَا خَلَوْا بِمَحَارِمِ اللَّهِ انْتَهَكُوهَا؛

گروه هایی از امتم را می شناسم که با نیکی هایی به اندازه کوه تهامه به دادگاه آخرت می آیند، اما خدای متعال آن نیکی ها را همچون غبار پراکنده می سازد و نمی پذیرد!
ثوبان گفت: ای پیامبر خدا، اوصافشان را برایمان آشکار فرما؛ مبادا ندانسته، از آنان شویم! پیامبر فرمود: آنان هم کیش شما و از خودتان هستند و مانند شما اهل شب زنده داری هستند؛ امّا در هنگام خلوت، مرتکب بی شرمی در برابر خدای متعال می شوند و گناه می کنند».

حضرت امیرالمومنین امام علی علیه السلام می فرمایند:

اتقوا معاصى الله فى الخلوات فان الشاهد هو الحاکم.

در خلوت و تنهایى هم، از گناه و نافرمانى بپرهیزید، زیرا همان کسى که گناه شما را مى‏بیند (یعنى خداوند) خودش نیز درباره آن، داورى خواهد کرد.

و موارد بسیاری مثلا در سوره نسا آیه 108


...