برای کسانی که مثل من معنی عید رو نمی دونند!!!!!

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

سلام دوستان
عارف کامل ، مرحوم میرزا آقا ملکی تبریزی در کتاب اسرار الصلاة تعریف جالبی از عید بیان فرموده اند که مطالعه آن در این ایام خالی از لطف نیست. (با اندکی تلخیص)



عید از جمله مقامات سعادت و روز اقبال خدا بر بندگان و احضار آن ها در پیشگاه جلال حضرت حق و روز پوشانیدن خلعت محبت او بر دل ها و بر افراشتن لواء قرب الهی و روز اجابت درخواست بندگان از جانب پروردگار و روز بخشیدن جوائز و تسلیم کلیدهای رضا و رضوان و نوشتن امان نامه برای بندگان می باشد.


روز عید روزی است که ذات باریتعالی درهای احسان و انعام خود را بروی خاص و عام می گشاید و جود و کرم و بذل و بخشش نعمت های خود را اظهار می دارد.
و چون امر بدین منوال باشد و خداوند کریم و بخشنده سفره انعام و بخشش بگستراند سزاوار است که هر نیکوکار و بدکار و هر مومن و فاجر بر این سفره گرد آیند ولکن به اعتراف و حیا و شرمساری و رجاء که در این صورت هیچیک از لطف و احسان حضرت حق بی بهره نخواهند ماند.
ولی همه این ها برای کسانی است که به خدا و جود و بخشش و قهر و وعید او معتقد باشند وگرنه کافر و منکر و معاند و آن کس را که از رحمت حق مایوس گشته به حکم عقل بهره ای نخواهد بود.
این حقیقت روز عید است حال بنگر که چگونه این امر بین مسلمانان وارونه گشته و روز عید را روز شهوترانی و شکم چرانی قرار داده اند...

اگر خدا بخواهد ادامه دارد...

[nasimesaba]

بسم الله الرحمن الرحيم

با سلام

عيد شما و همگي همسنگرا و كاربراي عزيز مبارك

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

بنده باید قبل از فرارسیدن عید، حالش حال کسی باشد که از اطرافیان یکی از سلاطین است و نسبت به آن سلطان خطاها و جنایات بزرگی از او سرزده حال می شنود که منادی سلطان ندا می کند و مردم را به گرد آمدن در حضور سلطان و مجلس او فرا می خواند تا هر کدام نسبت به مقام و مرتبه خود خلعت بگیرند و از انعام سلطان بهره مند شوند .چنین کسی با شنیدن این دعوت مسلما دچار تشویش شده و پیوسته در خوف و رجا است. بنده هم قبل از فرا رسیدن عید باید چنین باشد

و در این امر فکر کند که آیا کاری کرده است که او را در این مجلس عظیم سودی بخشد؟

و بنگرد که آیا در این مجلس در کنار عزیزان جایی برای او هست؟

و لباس او از لباس بزرگواران آن مجلس خواهد بود؟

و الطاف خداوندی همچنانکه آنان را فرا می گیرد شامل حال او هم خواهد شد؟



اگر خدا بخواهد ادامه دارد...

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

سلام. اولا شرمنده بابت تاخیر...



خلاصه دو پست قبل این بود که :

نقل قول:روز عید روزی است که ذات باریتعالی درهای احسان و انعام خود را بروی خاص و عام می گشاید و جود و کرم و بذل و بخشش نعمت های خود را اظهار می دارد.
و چون امر بدین منوال باشد و خداوند کریم و بخشنده سفره انعام و بخشش بگستراند سزاوار است که هر نیکوکار و بدکار و هر مومن و فاجر بر این سفره گرد آیند
این حقیقت روز عید است حال بنگر که چگونه این امر بین مسلمانان وارونه گشته و روز عید را روز شهوترانی و شکم چرانی قرار داده اند...
بنده باید قبل از فرارسیدن عید، حالش حال کسی باشد که از اطرافیان یکی از سلاطین است و نسبت به آن سلطان خطاها و جنایات بزرگی از او سرزده حال می شنود که منادی سلطان ندا می کند و مردم را به گرد آمدن در حضور سلطان فرا می خواند

بنده هم قبل از فرا رسیدن عید باید چنین باشد که در این امر فکر کند که آیا کاری کرده است که او را در این مجلس عظیم سودی بخشد؟

و بنگرد که آیا در این مجلس در کنار عزیزان جایی برای او هست؟

و لباس او از لباس بزرگواران آن مجلس خواهد بود؟

اما ادامه مطلب....




و بنگرد که آیا در این مجلس در کنار عزیزان جایی برای او هست؟

یا در صف خطاکاران و مستحقین عذاب الهی می باشد؟

و در این امر ساعتی بیندیشد... سپس اگر خود را از دسته دوم یافت به معالجات فوری که برای خطاکاران معین شده بپردازد و در مقام علاج خود برآید :

ابتدا به توبه حقیقی و انابه واقعی بپردازد و اگر نفسش که به اعمال زشت خو گرفته او را مجال دخول از باب توابین نداد ، می بایست که خود را برای دخول از باب استغفار راضی گرداند و به استغفار از گناهان بپردازد و از خدا بخواهد که از گناهان او در گذرد و به او توفیق انجام توبه واقعی عنایت کند

و اگر باز نفسش او را از دخول از باب دعا و استغفار هم مانع گشت و او را بر این کار یاری ننمود لامحاله میبایست به بابی که شیطان و فوعون از آن باب داخل شده اند و خدا آنها را ناامید نکرد و خواسته شان را به آنها داد داخل شود و آن باب عدم یاس و ناامیدی از رحمت حضرت حق تعالی است پس سزاوار است که بگوید :

ای کسی که به دشمن ترین مخلوقاتت آنگاه که از تو یاری طلبید جواب دادی، پس هم چنانکه جواب او گفتی مرا هم ناامید مساز و دعوتم را اجابت نما

و ای کسی که حاجت فرعون را برآوردی ، حاجت این فرعون دومی بلکه اولی را هم برآور، و بعد به اجابت و قبول از ناحیه پروردگار و دستیابی به آنجا مراد و منظورش هست حسن ظن داشته باشد.

اگر خدا بخواهد ادامه دارد...

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

ای برادری که به دعوت مولایت رو نموده ای ،

ببین چگونه در پیشگاه او حاضر می شوی و

در عظمت و بزرگواری آن کس که بر تو روی نموده بیندیش و

دلت را از شواغلی که بین تو و احسان او حایل می گردد پاکیزه گردان.

بدان کسانیکه در روز عید به خدا روی می آورند_روزیکه خداوند متعال آن را برای بندگانش عید قرار داده و آن را روز گرفتن مزد و پاداش گردانیده و به بندگان خود امر نموده که به سوی او خارج شوند و به پیشگاه او بار یابند_ به چند دسته تقسیم می شوند:

یک دسته کسانی هستند که هیبت خداوند و جلالت و بزرگواری او آنها را به خود مشغول داشته و یاد حضور در پیشگاه او و اجابت دعوت او عقل آنها را برده است ...

اینان همچون کسی هستند که برای اولین بار به محضر سلطان عصر خویش فرا خوانده شود، چنین کسی پیوسته از ملاقات با سلطان احساس شرم و حیا می کند و از اینکه مبادا در محضر او سوء ادبی از او سر بزند بیمناک و از اینکه بخواهد در محضر او سخنی بگوید و یا اگر سلطان سوالی نمود جوابی بدهد در خود احساس عجز می کند
و از طرف دیگر در این می اندیشد که اگر خلیفه یا سلطان از اعمال زشت و کارهای ناروایی که بر علیه او انجام داده باخبر شود با او چه معامله خواهد کرد

همین فکر و خیال ها او را از اینکه چیزی طلب کند و در محضر حق زبان به سوال بگشاید مانع می شود.


دسته دوم کسانی هستند که ....

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

دسته دوم کسانی که در روز عید روی به سوی خدا می کنند کسانی هستند که در نعمت های الهی از آفرینش آسمان ها و زمین گرفته تا آنچه که از ابتدای آفرینش اینها و در این میان موجود یافته و حفظ و نگهداری آنها به خاطر انعام و روزی و تربیت بندگان ، به تفکر و تامل می پردازند و جمیع خیرات دنیوی و دینی را در نظر می آورند و این همه نعمت که خدا بر آنها ارزانی داشته و آنچه از اکرام و انعام برای آنها حاضر نموده آنها را از طلب چیزی دیگر ، سرافکنده و شرمسار می سازد.

دسته سوم کسانی هستند که در خیانتشان با این خداوند منعم و بخشنده در نعمت های او می اندیشند و تضییع حق نعمت های بی شمار الهی را از جانب خود در نظر می آورند و ذلت خیانت و عار و ننگ و شرمساری و ترس آنچنان آنان را فراگرفته که دیگر مجالی برای امید و آرزو برای آنها باقی نگذاشته است.

دسته چهارم کسانی هستند که لباس غفلت و جهالت به تن نموده و از نعمت های آفریدگار و آنکه رازق آنها است بی خبر و نعمت های بیشمار مولا و سید خود را در مدت عمر و در زمان حیات ، _از ایجاد و حفظ و بقاء و دیگر نعمت ها_ را نادیده گرفته و به اعمال خود فریفته و مغرور گشته اند. اینان چون کوران و بیماران هستند.

دسته پنجم کسانی هستند که ... ادامه دارد إن شاءالله(بخوانیم و ببینیم در کدام دسته ایم!)

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

دسته پنجم کسانی که در روز عید روی به سوی خدا می کنند کسانی هستند که برای دریافت اجرت اعمال خود خارج شده اند و زبان حالشان طلب محاسبه در این معامله با پروردگارشان است، زبان حال عدل پروردگاری با اینان چنین است :

حال که هریک از شما اجرت عمل خود می طلبید پس آنچه را که ما برای شما قبل از آفرینش شما انجام داده ایم بخاطر آورید، و این دوران بس طولانی حیات خود را که از زمان پیدایش پدرتان آدم شروع می شود و آنچه ما برای پدران و مادران و اجدادتان انجام داده ایم در نظر آورید ، سپس اندکی در مورد اجرت موجوداتی که ما در راه مصلحت شما از ملائکه و انبیاء و ملوک و سلاطین و دیگر بندگانمان از گذشتگان و حاضرین بکار گرفته ایم بیندیشید بعد ببینید چه مقدار ما طلبکار هستیم ، آن را بپردازید و بعد خود را از ما طلبکار بدانید! چرا که شما از باب اعتراف به فضل و بخشش ما عدول کرده و بر باب طلب اجرت ایستاده اید.

دسته ششم کسانی هستند که می دانند تمام اعمال نیک آنها با یک نعمت از نعمت های الهی نمی تواند مقابله کند و لذا از باب اجر چیزی طلب نمی کنند بلکه به همان زبان حالی که قبل از وجود ، داشتند که زبان فقر و احتیاج باشد به باب کرم و فضل و جود الهی متوسل می شوند.


دسته هفتم کسانی هستند که لباس معرفت به تن نموده و همین را که ذات اقدس حق به آنها روی نموده و آنها را به محضر احسان خود فراخوانده نعمتی بس بزرگ و منتی بر خود می دانند.
اینان را از آن زمان که خارج می شوند تا آنگاه که به محضر خداوندی بار یابند فکری و ذکری جز اعتراف به نعمت های الهی نیست و زبان حالشان چنین است که اگر برای آنها ممکن بود که از ازل تا به ابد موجود می بودند و هر آنچه را که در توان داشتند در خدمت معبود و شکر انعام و جود و بخشش او به کار می گرفتند خود را قاصر می دانستند و اگر ترس مخالفت با خواسته مولایشان در میان نبود از او می خواستند که از باب خدمت او در دنیا و آخرت جدا نشوند.


در حالیکه اصناف مردمان بیشتر از این است، به همین مقدار اکتفا نموده زیرا مقصود اشاره به بیان اوصاف و احوالاتی است که غالب بر متعبدین و بندگان خدا است......


ادامه دارد إن شاءالله

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم


این سخنان زیبا را از زبان کسی که به استقبال عید رفته است بخوانید :

بارالها!
ملوک و امراء ، سپاهیان و بندگان خود را خلعتهایی بخشیدند گرچه بعضی از آنان در شمار ثروتمندان و اغنیا بودند...

ولی این بنده مملوک تو سرش از عمامه مراقبت که لایق حضور تو است مکشوف و تنش از جامه اخلاص که لازمه محضر تو است برهنه ، و از لباسی که برای حضور در پیشگاه تو شایسته باشد بی نصیب است...

جامه این بنده مملوک بدست غفلت ها پاره پاره گشت ، و از کثافت شهوت ها آلوده شد، و لباس ستر عیوبش را بدست پرده دری های خود پاره نمود و سپر غفران و آمرزش گناهانش را با سبک شمردن استغفار که باعث تقرب او به تو بود در هم شکست و اکنون عورات و زشتی های او آشکار و لغزشگاه های او پر خطر است.

و او در این عید سعید به واسطه این لباس زشت که بر تن دارد بی آبرو است و از این جامه منحوس که بر تن نموده شرمسار و ذلیل .

بارالها!
چه می کنی با بنده ای که زبان حالش اینست که : "انا لله و انا الیه راجعون" در حالیکه خود، امرا و ملوک را مکارم اخلاق آموختی و تو بودی که خلعت بخشیدن و بنده را آزاد نمودن و به بنده نعمت ارزانی داشتن را رسم نمودی...

آن زمان که این بنده مملوک را ایجاد نموده آنچه از زشتی ها که در آینده از او سر می زند را می دانستی ولی حلم و بردباری تو همه آنها را تحمل نمود تا اینکه خلعت بقاء بر تن او پوشانیدی و لباس سلامتی اعضاء و شفاء از دردها بر او ارزانی داشتی و گوشت و پوست بر تن او رویانیدی و در انعام و اکرام او مبالغه نمودی.

ولی اکنون این بنده مملوک عریان در محضر تو است، چه کسی او را بپوشاند و عیوبش را پنهان دارد اگر سعه رحمت تو بر او تنگ آید و چه کسی او را پناه دهد اگر او را از خود برانی ؟؟

پس ای آنکه بر این بنده خلعت بخشیدی در حالیکه از عاقبت کار او باخبر بودی و از پرورش و اطعام و پناه دادن او دریغ نکردی در حالیکه به جسارت او بر خود آگاه بودی؛ اکنون بر استغاثه این بنده ترحمی فرما و به پناه آوردنش به تو نظر لطفی نما و وسیله قرار دادن فضلت را در مقابل عدلت بنگر ، و او را از خلعت های عفو و غفران و امان و رضوان خلعتی بپوشان، خلعتی که ذکر و شکر آن به رحمت و بخشش تو منسوب است.

اکنون این بنده دلشکسته و شرمسار گشته است تو هم مپسند که در این روزی که تو آن را عید قرار داده ای با این همه خلعت که به بندگان و باریافتگان درگاهت بخشیده ای او برهنه بماند در حالیکه می دانی او غیر از این باب ، به باب دیگری روی نیاورد و او را طاقت عتاب و سرزنش تو نیست پس کجا توان حرمان و عقاب تو را خواهد داشت؟

[علی 110]

به نظرم با توجه به ایامی که در اون هستیم بد نیست که نظری مجدد به این تاپیک ارزشمند و مفید بیاندازیم

[ali-0110]

بسم الله الرحمن الرحيم
اي جانم علي "


رحمت بر دوستان علي "


لعنت بر دشمن علي "