نظر امام خمینی(رحمة الله علیه) در مورد حجاب اجباری

[Mohammad Trust]

لطفا کامل بخونید.
نوه امام (رحمة الله علیه):بهتر بود که حجاب را اجباری نمی‌ کردیم/ حجاب، با برخورد فيزيكی جا نمی افتد[/B]دو شنبه 2 مرداد 1391 ، ساعت 21:31 - کد: 45489

اجباری شدن حجاب در کشور ما، نتیجه تصویب قانونی است که در مجلس انجام شد. امام (رحمة الله علیه) هر وقت نظری راجع به حجاب می‌دادند، نظر شرعی می‌ دادند و تنها وجه شرعی حجاب مدنظر ایشان بود.

سایت جماران گفتگویی با نعیمه اشراقی، نوه بنیانگذار جمهوری اسلامی درباره حجاب منتشر کرده است.به گزارش سه نسل، او در زمان فوت امام، 24 سال سن داشته است و بعد از انقلاب هم، اوقات زیادی را در بیت امام گذرانده.نعیمه اشراقی در پاسخ به این سوال "در جریان پس از انقلاب اما اتفاقات بسیاری افتاد که اکنون ما در کشور شاهد حجاب اجباری هستیم. عده‌ای می‌گویند نظر امام در رابطه با اجبار پوشش برای خانم‌ها دچار تغییر شد؛ به این صورت که پیش از انقلاب بیشتر بر عفت عمومی تاکید می‌کردند و می‌فرمودند که حجاب «حق» زن مسلمان است، اما پس از انقلاب، محور تاکیدات بر حجاب شرعی آمد و بیشتر تکیه بر این شد که حجاب «تکلیف» زن مسلمان است." چنین گفته است: "به نظر من، خیلی ظالمانه است که این را به امام نسبت بدهیم که نظرات ایشان قبل از انقلاب، یا در بحبوحه انقلاب و بعد از انقلاب، تغییر کرده است. امام زمانی که به رهبری انقلاب رسیدند با قبلش هیچ تفاوتی نکردند؛ نه رفتارشان، نه نظراتشان، نه زندگی شان و ... . نمی‌توانیم بگوییم که امام، قبل از انقلاب خواستند با دل مردم راه بیایند و پس از انقلاب، حجاب را اجباری کردند. اجباری شدن حجاب در کشور ما، نتیجه تصویب قانونی است که در مجلس انجام شد. امام هر وقت نظری راجع به حجاب می‌دادند، نظر شرعی می‌دادند و تنها وجه شرعی حجاب مدنظر ایشان بود. در واقع، از زمانی که امام(رحمة الله علیه)، مبارزات خود را با رژیم پهلوی آغاز کردند، تنها چیزی که مدنظر ایشان بود، تکلیف شرعی‌شان بود. حتی زمانی هم که در رأس حکومت قرار گرفتند فقط تکلیف شرعی‌شان تغییر کرد و نظرات‌شان تغییر نکرد. منتها شرایط جامعه تغییر کرد."

بخشی هایی از این گفتگو را می خوانید؛

- نظر امام راجع به حجاب مسلم است. چون تقید امام به حفظ شعائر دینی بر هیچ کس پوشیده نیست. اما نظر ایشان در این مورد نسبت به مراجع تقلید دیگر، چندان سخت گیرانه نبود. به خاطر دارم که در پاریس، در خانه، من بلوز و دامنی تنم بود و روسری بر سر داشتم. از امام پرسیدم که آیا این حجاب، حجاب کاملی است. ایشان هم فرمودند بله. البته تذکر دادند که حجاب برای محیطی هم که استفاده می‌شود، مهم است. در پاریس این حجاب اشکالی ندارد، اما شاید این حجاب برای شهری مانند قم حجاب کاملی نباشد. محیطی که در آن حضور دارید بر این مسئله که تا چه اندازه خودتان را پوشش دهید، تفاوت ایجاد می کند.

- امام اصولا با اجبار و تحکم و خشونت بسیار مخالف بودند. حتی در خصوص مسائلی مثل نماز. به خاطر دارم که زمانی مادربزرگم مسافرت رفته بودند و قرار بر این شد که من شب‌ها در اتاق امام بخوابم. من هر شب به امام می‌گفتم که صبح من را برای نماز بیدار کنند. هر شب که می‌گفتم، ایشان صبح من را برای نماز بیدار می‌کردند. یک شب فراموش کردم به امام بگویم و صبح وقتی بیدار شدم، دیدم آفتاب زده است و امام من را بیدار نکرده‌‌اند. از ایشان سوال کردم و ایشان گفتند چون دیشب به من نگفتی، من بیدارت نکردم. اما بسیاری از آدم‌های دین دار این طور نیستند. امام نسبت به هیچ مسئله‌ای، از جمله حجاب، با خشونت بر خورد نمی‌کردند. البته شاید نیازی هم نبوده است. به هر حال خانواده امام همگی به حفظ حجاب مقید بودند و اتفاقی نمی‌افتاد که نیاز به خشونت باشد.

- به هرحال، وقتی چیزی در کشوری قانون می‌شود، نباید از آن تخلف کرد و اگر کسی به آن ماده تصویب شده اعتراضی دارد، باید ساز و کار مشخصی را طی کند. راه اعتراض این نیست که بی‌قانونی صورت گیردوراه تغییر عبور از قانون نیست. اما این مسئله که حکومت بیاید و حجاب را اجباری کند، از نظر شرعی، برای من جای شک است. در اینکه حجاب مسئله ای فردی ست یا اجتماعی، بحث و نظر بسیار وجود دارد. ولی باید در نظر گرفت که برای رعایت نکردن حجاب، برعکس دزدی، روزه‌خواری و ...، حدی در دین تعیین نشده است و به باور من، اجباری کردن حجاب وقتی معنا پیدا می‌کرد که دین، حدی برایش قائل شده باشد. در غیر این صورت، مانند نماز نخواندن که حدی ندارد، و ما نمی‌توانیم فرد تارک نماز را زندانی یا مجازات کنیم، اجباری کردن حجاب هم از نظر شرعی پشتوانه‌ای ندارد. گرچه در کشور ما قانون شده و تا جایی که این قانون پابرجاست رعایتش الزامی است.

- به نظر من، بسیار بهتر بود که ما حجاب را اجباری نمی‌کردیم. به خاطر اینکه ما با اجباری کردن حجاب، می‌خواستیم حاشیه امنیت جامعه را بالا ببریم، اما دقیقا برعکسش عمل کردیم و امنیت را پایین آوردیم. وقتی ما در جامعه حجاب را اجباری کردیم، محدودیت و ممنوعیت ایجاد کردیم، روابط دختر و پسر را ممنوع کردیم، همه این مسائل از خیابان‌ها به درون خانه‌ها رفت. کسانی که به مسائل دینی اعتقادی ندارند، وقتی در خیابان به خواسته‌های خود نمی‌رسند، در خانه‌ها، از مواد مخدر، مشروب و ... استفاده می‌کنند و روابط غیراخلاقی میان دختر و پسر شکل می‌گیرد. در نتیجه ما امنیت را برای نسل جوان پایین آوردیم.


- من چون در دو شهر لندن و تورنتو مدتی زندگی کرده ام، تفاوتهای این دو شهر را با شهری مانند تهران دیدهام و میدانم.مشکلات دختر جوانی که در تهران، از منزل خارج می‌شود و مسیری را طی می‌کند تا به مقصد برسد، خیلی بیشتر از مشکلات دختر جوانی در شهری مانند تورنتو است. در آنجا،‌ یک دختر جوان با یک خانم مسن و یا یک آقا فرقی ندارد و هیچ‌کس به او تعرضی نمی‌کند و امنیت بالا است. منظورم از امنیت، معنای لغوی کلمه نیست. به نظر من ایران یکی از کشورهای خیلی امن است و تهران در مقایسه با شهرهای بزرگ دیگر بسیار شهر امنی است. منظور من، امنیت اجتماعی و حفظ حرمت و ارزش است. حرمت یک دختر در شهری مثل تهران بیشتر پایمال می‌شود تا در شهری که آزادی بیشتر است. به نظر من، با اجباری کردن و محدودیت گذاشتن ما به این وضعیت دچار شده‌ایم.- در حدود سال 1366، روزی به دانشگاه رفته بودم و رئیس انجمن اسلامی دانشگاه با من کار داشت. دیدیم یکی از پسران دانشجو، با چهره‌ای بسیار ناراحت از آنجا بیرون آمد. از رئیس انجمن پرسیدم علت ناراحتی آن آقا چه بود؟ او گفت که ما این آقا را، چندین بار با یک دختر جوان در خارج از دانشگاه دیدیم و به او تذکر دادیم اما فایده ای نکرد و اکنون او را اخراج کردیم. من گفتم که شاید این دختر، خواهر یا نامزد این آقا بوده و گفتند که ما تحقیق کردیم که این دختر نه نامزد این آقا بوده و نه خواهرش. من دیگر سوالی نکردم و به سمت خانه امام رفتم و امام سوال کردند که چه خبر؟ و من هم اتفاقی که در دانشگاه افتاده بود بیان کردم. ایشان خیلی ناراحت شدند و گفتند که همین الان برگرد و به آن فرد مسئول، از قول من بگو شما به هیچ عنوان حق تجسس در کار این دانشجو و اخراج او را ندارید.

- ما نمی‌توانیم بگوییم که حجاب شرعی نیست، حجاب قطعاً شرعی است. به اعتقاد من، صرفا اجباری بودن حجاب است که شاید شرعی نباشد. البته حجاب به این شدتی که بعضی علما بر آن پافشاری می‌کنند، نیست و ما یک کم غلظت آن را زیاد کرده‌ایم. مثلاً حجاب زنان پیغمبر با حجاب زنان دیگر فرق می‌کرده، و برای بقیه سختگیرانه نبوده است و ما خودمان، حجاب را سخت کردیم.

- در رابطه با اجباری بودن حجاب، در میان صحبت‌های امام، من تنها در یک جا مشاهده کردم که از امام سوال شده بود که در شمال، خانم‌ها با لباس شنا، به داخل شهر هم می‌روند؛ در این باره ما باید چکار‌کنیم؟ امام هم گفته بودند که خود مردم متدین مازندران اجازه نمی‌دهند که زنان لخت وارد شهرشان شوند. (جلد 8 - صفحه 339) اما هیچ جا به روشنی دیده نشده که ایشان می‌خواستند یا نمی‌خواستند که حجاب اجباری شود یا نه. من هم به یاد نمی‌آورم که امام برای اجباری شدن حجاب نظر خاصی داشته باشند. اما می‌دانم که با خشونت مخالف بودند. زمانی چند دانشجوی بسیجی نزد امام آمدند و از قاطعیت در مقابل بدحجابی از ایشان سوال کردند. امام در جواب فرمودند که منظور شما از قاطعیت چیست؟ اگر منظورتان برخورد فیزیکی ست، این اصلا درست نیست. باید با مدارا و محبت راجع به بدحجابی برخورد کرد و با خشونت نباید کاری کرد.

- با اجباری شدن حجاب، اقلیتی از زنان جامعه که به حجاب اعتقاد ندارند و مجبورند حجاب بگذارند، خودشان را به چهره ای درست می‌کنند که بسیار بدتر از بی‌حجابی است. شاید بین آنها، آدمهای شریف و نجیبی بسیاری هم باشد اما چهره‌شان این را نشان نمی‌دهد. به هرحال هر اجباری، یک اعتراضی را در پی دارد. حجاب هم یک اجبار است و اعتراضی که در پی دارد، این است که با چنین قیافه‌هایی بیرون می‌آیند و همه چیز با هم مخلوط می‌شود. در جامعه‌ای آزاد، دختری که مثلا می‌خواهد به دانشگاه برود با چهره‌ای ساده می‌رود و به مهمانی با چهره‌ای دیگر می‌رود، اما در اینجا دختران ما در همه جا، چه دانشگاه، چه مهمانی، به یک شکل می‌روند.- چادر سر می‌کنم. من نسبت به حجاب نگاه مثبتی دارم و شخصا حجاب را دوست دارم. اما حقیقتا به چادر علاقه ندارم، چون هم سختی برایم ایجاد می‌کند و هم وقتی سر تا پای یک خانم سیاه است، چندان دید قشنگی در نگاه آدم ایجاد نمی‌کند. همچنین راحتی چادر خیلی کم است و فرد گاهی با چادر برای خودش خطر ایجاد می‌کند. اما چادر در خانواده ما مرسوم است و من به عنوان نوه امام، اگر این کار را نکنم، کاری متمایز انجام داده‌ام و کار متمایز انجام دادن را دوست ندارم. همچنین چادر در خانواده‌های ما، مسئله‌ای سمبلیک است و من دوست ندارم از آن تخلف کنم. به نظر من، وقتی فرد وابسته به مرد بزرگی چون امام است، که از شرقی ترین نقطه عالم، تا غربی ترین نقطه، او را می‌شناسند، و شریف ترین انسانی ست که بسیاری در عمر خود دیده‌اند، تعهدی ایجاد می‌شود و این تعهد برای من، عمل کردن به چیزهایی است که حتی ممکن است خلاف میل من باشد
------------------------------------------------------------هر چی میگذره ادم بیشتر به بزرگ واری این اقا پی میبره ، حیف که روز به روز ، بیشتر از ارمانهاش دور میشم. و یا دورمون میکنن![/b]

[جویای حقیقت]

(۵/مرداد/۹۱ ۲:۵۸)مهدی 313 نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم
اول اینکه کاربر محترم مشکات نظر امام در مورد حجاب را از صحیفه امام بیان کردند
دوم اینکه اقای محمد عزیز در تایپیک تعریف جدید از رابطه دختر وپسر انجا به شما گفتم در این موارد خودم را میگم نظر من وامثال من مهم نیست وباید دید ولی فقیه و مرجع ومتخصص ان چه می گویند
سه اینکه به صرف اینکه کسی فرزند یا نوه کسی باشد تقدس نمی اورد همان قضیه پسر نوح که همه بلدند ودیگر اینکه ایشان یکی اینکه خواهر زن محمد رضای خاتمی هم است ودیگر اینکه چند سال پیش ایشان در صفحه فیس بوک خودش گفته بود ابراهیم یزدی پدر معنوی من است که ابراهیم یزدی جزء مجاهدین خلق است ونظر امام در مورد مجاهدین خلق هم روشن است ویکی دو نظر دیگر که لازم نیست بیشتر بیان کنم

(۵/مرداد/۹۱ ۱۶:۰۱)omid_h نوشته است:  تبلیغات‌انتخاباتی مجمع‌روحانیون از سوی موسسه تنظیم و نشر کلید خورده است؟
راز حمله نوه امام به حجاب زنان ایرانی چیست؟/ تلاش مشکوک سایت موسسه تنظیم و نشر، برای تحریف نظرات امام (رحمة الله علیه)

حمله اخیر نوه دختری امام (رحمة الله علیه) و خواهر همسر محمد رضا خاتمی به حجاب زنان ایرانی، در سایت وابسته به بنیاد حفظ و نشر آثار حضرت امام (رحمة الله علیه)، نشانه دور جدید تحریف و مقابله با اندیشه‌های آشکار امام راحل است که این بار تلاش شده است با توسل به اطرافیان و خویشاوندان ایشان و از طریق سایت وابسته به بنیاد نشر آثار حضرت امام (رحمة الله علیه) صورت پذیرد.

به گزارش رجانیوز، در حالی که طی روزهای اخیر موج جدیدی توسط ضد انقلاب در برخی شبکه‌های اجتماعی مبنی بر «حجاب اختیاری» به راه افتاده است، نعیمه اشراقی در بخشی از گفتگوی خود با سایت جماران که به صورت غیررسمی مواضع مجمع روحانیون مبارز را پوشش می‌دهد، می‌گوید:

«به نظر من، بسیار بهتر بود که ما حجاب را اجباری نمی‌کردیم. به خاطر اینکه ما با اجباری کردن حجاب، می‌خواستیم حاشیه امنیت جامعه را بالا ببریم، اما دقیقا برعکسش عمل کردیم و امنیت را پایین آوردیم. وقتی ما در جامعه حجاب را اجباری کردیم، محدودیت و ممنوعیت ایجاد کردیم، روابط دختر و پسر را ممنوع کردیم، همه این مسائل از خیابان‌ها به درون خانه‌ها رفت. کسانی که به مسائل دینی اعتقادی ندارند، وقتی در خیابان به خواسته‌های خود نمی‌رسند، در خانه‌ها، از مواد مخدر، مشروب و... استفاده می‌کنند و روابط غیراخلاقی میان دختر و پسر شکل می‌گیرد. در نتیجه ما امنیت را برای نسل جوان پایین آوردیم.»

وی در ادامه با اشاره به برخی جملات حضرت امام (رحمة الله علیه) مبنی بر لزوم حجاب برای زنان، باز هم جهت تحریف نص صریح بیانات امام در این باره کوشیده و با توجیهات مختلف سعی بر جا زدن نظرات شاذ خود به اسم امام (رحمة الله علیه) دارد، هر چند در پایان صادقانه حرف خود را زده و ضمن تاکید بر اینکه علاقه‌ای به چادر ندارد، می‌گوید:

«نسبت به حجاب نگاه مثبتی دارم و شخصا حجاب را دوست دارم اما حقیقتا به چادر علاقه ندارم، چون هم سختی برایم ایجاد می‌کند و هم وقتی سر تا پای یک خانم سیاه است، چندان دید قشنگی در نگاه آدم ایجاد نمی‌کند. همچنین راحتی چادر خیلی کم است و فرد گاهی با چادر برای خودش خطر ایجاد می‌کند. اما چادر در خانواده ما مرسوم است و من به عنوان نوه امام، اگر این کار را نکنم، کاری متمایز انجام داده‌ام.»

این مصاحبه و چند یادداشت و مصاحبه دیگر با رویکرد کلی به چالش کشیدن حجاب زنان ایرانی در حالی در سایت وابسته به موسسه تنظیم و نشر آثار امام (رحمة الله علیه) منتشر شده است که رفتار این موسسه در سال های اخیر و خصوصا ایام فتنه حکایت از نزدیکی غیر قابل انکار این موسسه با مجمع روحانیون مبارز دارد و بعید نیست که بتوان میان رویکرد اخیر این سایت در حمله به حجاب زنان ایرانی آن هم از زبان برخی نزدیکان امام (رحمة الله علیه) با تکاپوی انتخاباتی این روزهای تشکل ساختار شکن مجمع روحانیون مبارز، ارتباطی پیدا کرد.

اما این بار اول نیست که سایت جماران آشکارا به دنبال تشکیک در مساله حجاب زنان است، چرا که پیش از این زهرا اشراقی خواهر نعیمه اشراقی و همسر محمد رضا خاتمی در خرداد ۸۹ در گفتگو با این سایت مدعی «سلیقه‌ای بودن حجاب زنان» شده و با کلی گویی اعلام کرده بود:

«هنوز هم بعضی‌ها در مورد اینکه حجاب چگونه باید باشد و نظر امام در این باره چه بود، حرف می‌زنند و حتی آقایان در مقابل من که سال‌ها با امام بودم و عقاید ایشان را به خاطر دارم، صف‌گیری می‌کنند. منظورم این است که خود امام هم در مقابل برخی متحجرین قرار می‌گرفت... در مورد اجباری بودن حجاب هم ما قانونی نداریم، بلکه دستورالعملی اداری است. زیرا حجاب امری سلیقه‌ای است.»

وی در بخش دیگری از آن گفتگو به صراحت دینداری خود را نیز مدیون شریعتی دانسته و اعلام کرده بود: «پدرم بود که مرا با شریعتی آشنا کرد و اگر کمی دیندار باشم، به خاطر شریعتی است.»

این در حالی است که وی در دی ماه ۸۹ نیز در صفحه فیس بوک خود ضمن تقدیر بی‌سابقه از ابراهیم یزدی دبیر کل نهضت آزادی، وی را پدر معنوی خود! معرفی کرده و نوشته بود:

«از نوجوانی به او ارادت داشتم... همیشه بهشون می‌گم که چقدر دوستشون دارم و الان خاطره خاصی ندارم جز اینکه یک پدر معنوی برایم بودن»

وی در شرایطی دبیرکل گروهک غیرقانونی نهضت آزادی را «پدر معنوی» خود خواند که امام راحل در سال ۶۶ در پاسخ نامه سید علی اکبر محتشمی‌پور که آن زمان وزارت کشور را عهده دار بود رسما عدم رسمیت نهضت آزادی را برای همیشه اعلام کردند.

امام خطر «نهضت به اصطلاح آزادی» را از «حتی منافقین این فرزندان عزیز مهندس بازرگان» بیشتر و بالا‌تر دانستند.

نظر امام درباره حجاب چه بود؟

همه این اظهارات از سوی دو نوه دختری امام (رحمة الله علیه) پیرامون حجاب در حالی است که بیانات صریح و آشکار بنیانگذار کبیر انقلاب درباره حجاب نشان می‌دهد، در حال حاضر هیچ نیازی به توضیح و تفسیر بیانات ایشان در این باره نیست؛ به عنوان مثال امام (رحمة الله علیه) در‌‌ همان روزهای اول انقلاب که دولت موقت متصدی اداره امور کشور بود، با اعلام نارضایتی شدید خود از وضعیت حجاب زنان در اماکن دولتی و عمومی می‌گویند:

«الآن وزارتخانه‏ها- این را مى‏گویم که به دولت برسد، آنطورى که براى من نقل مى‏کنند- باز‌‌ همان صورت زمان طاغوت را دارد. وزارتخانه اسلامى نباید در آن معصیت بشود. در وزارتخانه‏هاى اسلامى نباید زنهاى لخت (بى حجاب) بیایند؛ زن‌ها بروند اما با حجاب باشند. مانعى ندارد بروند؛ اما کار بکنند، لکن با حجاب شرعى باشند، با حفظ جهات شرعى باشند.» (صحیفه نور؛ ج‏۶؛ ۳۲۹)

ایشان در برهه دیگری نیز با اشاره به اهمیت حجاب زن می‌فرمایند:

«آرى در اسلام زن باید حجاب داشته باشد... ما نمى‏توانیم و اسلام نمى‏خواهد که زن به عنوان یک شى ء و یک عروسک در دست ما باشد. اسلام مى‏خواهد شخصیت زن را حفظ کند و از او انسانى جدى و کارآمد بسازد. ما هرگز اجازه نمى‏دهیم تا زنان فقط شیئى براى مردان و آلت هوسرانى باشند.» (صحیفه نور؛ ج‏۵؛ ۲۹۴)

رهبر معظم انقلاب نیز در این باره به نقش امام (رحمة الله علیه) اشاره کرده و می‌فرمایند:

«امام آن مرد شجاع و بی‌نظیری بود که مسئله حجاب را به این مملکت برگرداند. هیچ کس دیگری غیر از امام نمی‌توانست این کار را بکند اینهم یکی از اختصاصات امام. اگر غیر از امام هر کس دیگر بود از همین آقایان، بزرگان، عرض می‌کنم که مقدسین علماء، چه وچه و چه، هیچکس جرأت نمی‌کرد که بگوید مردم باحجاب بیایند بیرون، امام‌‌ همان ماههای اوّل پیروزی انقلاب گفتند باید مردم با حجاب بیایند.» (سخنرانی در جمع فرماندهان سپاه ـ ۱۴/۱۲/۷۶)

رفتار امام در مقابل انحرافات خویشاوندانشان چگونه بود؟

اما مروری گذرا بر سیره عملی امام (رحمة الله علیه) نشان می‌دهد ایشان در مقابله با انحرافات عقیدتی و عملی خویشاوندان و بوی‍ژه نواده‌های خود هیچ‌گاه اغماض نمی‌کردند و همواره رعایت صراط حق و مستقیم رابر دیگر مسایل ترجیح می‌دادند، در این راستا حجة الاسلام سید حمید روحانی با نقل خاطره‌ای از امام می‌گوید:

«در سال ۵۹ آقای سید حسین خمینی که نوه امام بود (فرزند آقا مصطفی) در زمانی که اختلافات بین بنی صدر و شهید رجایی تشدید شده بود آقای سید حسین خمینی می‌رود در مشهد به نفع بنی صدر سخنرانی می‌کند مردم به او حمله می‌آورند می‌خواستند سید حسین خمینی را بزنند و ایشان که مسلح بوده، سلاح کمری داشته، دست به سلاح کمری‌اش می‌برد، بچه‌های کمیته جلوی او را می‌گیرند می‌برندش در یک اتاق دیگر.

از همانجا مسئولین کمیته تماس می‌گیرند با دفتر امام. پیغام به امام داده می‌شود که آقای سید حسین خمینی نوه شما در مشهد از بین صدر دفاع کرده مردم به او هجوم آوردند دست به اسلحه برده ما چه کار کنیم. امام به مرحوم آیت الله اشراقی می‌فرمایند که به مسئولین کمیته مشهد پیغام دهید که سید حسین خمینی تحت الحفظ به تهران اعزام شود و اگر دست به سلاحش برد او را با تیر بزنند.

آقای اشراقی به دفتر می‌آید و از طریق آقای رحمانی که بعد‌ها نماینده امام در نیروی انتظامی شدند، از طریق ایشان به بچه‌های کمیته پیغام می‌دهند. ولی بخش دوم پیام امام را آقای اشراقی نمی‌دهد و فقط می‌گوید امام گفته آقای سید حسین خمینی تحت الحفظ به تهران اعزام شود. وقتی ایشان پیش امام بر می‌گردد امام می‌پرسد شما دستور من را ابلاغ کردی. ایشان می‌گوید بله. امام گفت آقای اشراقی کامل ابلاغ کردی؟ آقای اشراقی که نمی‌توانسته دروغ بگوید می‌گوید نه حضرت امام من قسمت دومش را نگفتم. امام به آقای اشراقی می‌فرمایند بر می‌گردی مجدد تلفن می‌زنی و هر دو قسمت پیام من را می‌دهید. سید حسین خمینی تحت الحفظ به تهران اعزام شود اگر دست به سلاحش زد با تیر بزنید.»

کد خبر:132846 -

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان عزیز :

نمیدونم چرا اینقدر خاتمی ، خاتمی میکنید !!! مگه خاتمی کیه ؟ خاتمی هم یکی رئیس جمهور بوده مثل بقیه . این خانم قبل از اینکه خواهر خانم خاتمی باشه ، نوه ی امامه هااااا ؟
در ضمن نوه ی امام نظر شخصی خودش رو گفته . چرا همه موضع میگیرن ؟ مگه اینجا تالار بیداری اندیشه نیست ؟ مگه قرار نیست که توی جواب دادمون از تعصبات کورکورانه پرهیز کنیم ؟
در مورد پست آخر هم باید بگم که متاسفانه آیت الله مکارم شیرازی اخیرا صحبتهایی رو مطرح کردن که یه خرده حقیر رو دلسرد کردن . مردم پول ندارن مرغ بخرن اینقدر گرونه ، ایشون میگن که مردم مرغ نخورن ؛ منم نمی خورم !!! این کارها پاک کردن صورت مسئله اس . اصل موضوع همیشه فراموش میشه .
سخنرانی اول امام (رحمة الله علیه) در مورد حجاب رو بخونید . بعد از اون آیت الله طالقانی گفتند که حجاب به هیچ وجهه اجباری نیست . امام (رحمة الله علیه) هم فرمودند که نظر آیت الله طالقانی با نظر من یکی است .
دوستان عزیز :
مسئله ی حجاب ، مسئله ی امروز نیست . بحث صدها ساله که مطرحه . اما بایستی حجاب رو درست به جوون تفهیم کرد . نوه ی امام (رحمة الله علیه) حرف قشنگی زدن . ایشون راست میگن که دخترای امروزی آرایش دانشگاه ، خیابون و مجالس شون یکی هستش .
در مورد حجاب کمی تفکر کنیم . . . فرموده های امام (رحمة الله علیه) رو هم دوباره بخونین . اسلام زوری نیست . دیگه همه آیت الکرسی رو بلدیم . لا اکراه فی الدین . بخدا برای ماها داره میگه . وگرنه خود خدا نیازی نداشت که (نعوذبالله) به خودش گوشزد کنه . دعوت به حجاب اون هم به شیوه ی امنیت اخلاقی طرحی شکست خورده است . جالبه با بدحجاب ها برخورد میکنن ؛ ولی با روزه خواران هیچ برخوردی نمیشه . . .
قضاوت با خودتون . . .
در پناه الله
یا مهدی مدد