امام منتظر

[سرباز منتظر]

رحمت واسعه ی خدا ظهور پیدا نمی کند مگر...

می دانیم قلب انسان،اصل انسان است و قلب،بیش از یکی نیست.انسان کامل یعنی امام زمان،قلب عالم است و همچنان که قلب مرکز احساسات و شعور آدمی است،امام زمان شعور کل عالم هستی است و همچنان که انسان هر چه دارد در رابطه با قلبش دارد،ما هر چه از انسانیت بهره داریم،در رابطه با امام زمانمان خواهیم داشت.

اگر کسی شیرینی بخواهد باید از عین شیرینی که شکر است بگیرد.پس اگر کسی انسانیت بخواهد،باید انسانیت را از طریق ارتباط و توجه به انسان کامل بگیرد؛چرا که هر لطفی از الطاف خداوند مسیر خاص خودش را دارد.به عبارت دیگر،وجود همیشگی حجت در میان مردم،یعنی لطف خداوند در جهت کمال و سعادت انسان.وجود حجت الهی،از بزرگ ترین نعمت ها و عنایت های خداوند است و از نشانه های اعظم رأفت و سعه ی رحمت رحیمیه و رحمانیه حق تعالی است.در حقیقت،رحمت واسعه ی رحیمیه ی حق تعالی ظهور پیدا نمی کند،مگر به وجود و حضور دائمی حجتش!

لذا حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هنگام رفتن می فرمایند:"إنی تارک فیکم الثقلین:کتاب الله و عترتی".ایشان فقط قرآن را کافی معرفی نمی کنند؛بلکه حجت را هم در کنار قرآن،تا قیام موعود و پس از آن هم تا قیام قیامت،نشان می دهد.

انسان در سایه ی هدایت انبیا و اولیای الهی دین حق را می شناسد و سعی می کند خود را با آن تطبیق کند.دین داری فقط با معرفت امام محقق می شود،به طوری که اگر کسی امام شناس باشد،در واقع خداشناس و پیامبر شناس هم هست.با وجود معرفت به امام،اصل وجود دین محفوظ است.

در حقیقت خدا با دادن نعمت وجود حجت،طریقی را برای بندگان خویش گشوده تا به هدف خلقتشان-که همانا بندگی حق تعالی است برسند.اهل بیت،بهترین مربیان بشر در خداشناسی هستند.آن ها باب های ورود به مسیر بندگی حق تعالی می باشند که امیرالمومنین در این باره می فرمایند:"خداوند متعال اگر می خواست خودش را مستقیما و بی واسطه به بندگان می شناساند،ولی ما را باب و راه و طریق خود و آن جهت و سویی که باید از آن داخل شوند،قرار داده است.بنابراین کسانی که از ولایت ما روی گردانند،یا دیگری را بر ما ترجیح می دهند،از صراط [مستقیم] می لغزند.آن ها که مردم به ایشان چنگ زده اند [با ما] مساوی نیستند.زیرا مردم به سوی چشمه های آب تیره رنگی که بعضی از آن ها به بعضی دیگر می ریزند،روی آورده اند،اما کسانی که به سوی ما آمده اند به سوی چشمه های زلالی روی آورده اند که به فرمان پروردگارشان جاری است،آب آن ها تمام نمی شود و خشک نمی گردد."

ائمه واسطه های فیض الهی هستند و اگر کسی به ایشان مراجعه نکند به توحید حقیقی و معرفت راستین نائل نمی شود.ایشان چون ساخته ی دست عنایت و لطف خدا هستند،ریشه و منشأ هر خوبی می باشند و همه ی خوبی ها از شاخه ها و ثمرات وجودی درخت اهل بیت است...

[سرباز منتظر]

قال الا مام المهدي ، صاحب العصر و الزّمان سلام اللّه عليه و عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف :

1. الَّذى يَجِبُ عَلَيْكُمْ وَ لَكُمْ اءنْ تَقُولُوا: إنّا قُدْوَةٌ وَ اءئِمَّةٌ وَ خُلَفاءُ اللّهِ فى اءرْضِهِ، وَ اُمَناؤُهُ عَلى خَلْقِهِ، وَ حُجَجُهُ فى بِلادِهِ، نَعْرِفُ الْحَلالَ وَالْحَرامَ، وَ نَعْرِفُ تَاءْويلَ الْكِتابِ وَ فَصْلَ الْخِطابِ.(72)

ترجمه : فرمود: بر شما واجب است و به سود شما خواهد بود كه معتقد باشيد بر اين كه ما اهل بيت رسالت ، محور و اءساس امور، پيشوايان هدايت و خليفه خداوند متعال در زمين هستيم . همچنين ما امين خداوند بر بندگانش و حجّت او در جامعه مى باشيم ، حلال و حرام را مى شناسيم ، تاءويل و تفسير آيات قرآن را عارف و آشنا هستيم .

2. قالَ عليه السلام : اءنَا خاتَمُ الاوْصِياءِ، بى يَدْفَعُ الْبَلاءُ عَنْ اءهْلى وَشيعَتى .(73)

ترجمه : فرمود: من آخرين وصيّ پيغمبر خدا هستم به وسيله من بلاها و فتنه ها از آشنايان و شيعيانم دفع و برطرف خواهد شد.

3. قالَ عليه السلام : اءمَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَةُ فَارْجِعُوا فيها إلى رُواةِ حَديثِنا (اءحاديثِنا)، فَإنَّهُمْ حُجَّتي عَلَيْكُمْ وَ اءنَا حُجَّةُ اللّهِ عَلَيْكُمْ.(74)

ترجمه : فرمود: جهت حلّ مشكلات در حوادث - امور سياسى ، عبادى ، اقتصادى ، نظامى ، فرهنگى ، اجتماعى و... - به راويان حديث و فقهاء مراجعه كنيد كه آن ها در زمان غيبت خليفه و حجّت من بر شما هستند و من حجّت خداوند بر آن ها مى باشم .

4. قالَ عليه السلام : الحَقُّ مَعَنا، فَلَنْ يُوحِشَنا مَنْ قَعَدَعَنّا، وَ نَحْنُ صَنائِعُ رَبِّنا، وَ الْخَلْقُ بَعْدُ صَنائِعِنا.(75)

ترجمه : فرمود: حقانيّت و واقعيّت با ما اهل بيت رسول اللّه صلى الله عليه و آله مى باشد و كناره گيرى عدّه اى ، از ما هرگز سبب وحشت ما نخواهد شد، چرا كه ما دست پروره هاى نيكوى پروردگار مى باشيم ؛ و ديگر مخلوقين خداوند، دست پرورده هاى ما خواهند بود.

5. قالَ عليه السلام : إنَّ الْجَنَّةَ لا حَمْلَ فيها لِلنِّساءِ وَ لا وِلادَةَ، فَإذَا اشْتَهى مُؤْمِنٌ وَلَدا خَلَقَهُ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِغَيرِ حَمْلٍ وَ لا وِلادَةٍ عَلَى الصُّورَةِ الَّتى يُريدُ كَما خَلَقَ آدَمَ عليه السلام عِبْرَةً.(76)

ترجمه : فرمود: همانا بهشت جايگاهى است كه در آن آبستن شدن و زايمان براى زنان نخواهد بود، پس هرگاه مؤمنى آرزوى فرزند نمايد، خداوند متعال بدون جريان حمل و زايمان ، فرزند دلخواهش را به او مى دهد همان طورى كه حضرت آدم عليه السلام را آفريد.

6. قالَ عليه السلام : لا يُنازِعُنا مَوْضِعَهُ إلاّ ظالِمٌ آثِمٌ، وَ لا يَدَّعيهِ إلاّج احِدٌ كافِرٌ.(77)

ترجمه : فرمود: كسى با ما، در رابطه با مقام ولايت و امامت مشاجره و منازعه نمى كند مگر آن كه ستمگر و معصيت كار باشد، همچنين كسى مدّعى ولايت و خلافت نمى شود مگر كسى كه منكر و كافر باشد.

7. قالَ عليه السلام : إنَّ الْحَقَّ مَعَنا وَ فينا، لا يَقُولُ ذلِكَ سِوانا إلاّ كَذّابٌ مُفْتَرٍ، وَ لا يَدَّعيهِ غَيْرُنا إلاّ ضالُّ غَوىّ.(78)

ترجمه : فرمود: حقيقت - در همه موارد و امور - با ما و در بين ما اهل بيت عصمت و طهارت خواهد بود و چنين سخنى را هر فردى غير از ما بگويد دروغ گو و مفترى مى باشد؛ و كسى غير از ما آن را ادّعا نمى كند مگر آن كه گمراه باشد.

8. قالَ عليه السلام : اءبَى اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِلْحَقِّ إلاّ إتْماما وَ لِلْباطِلِ إ لاّزَهُوقا.(79)

ترجمه : فرمود: همانا خداوند متعال ، إباء و امتناع دارد نسبت به حقّ مگر آن كه به إتمام و كمال برسد و باطل ، نابود و مضمحل گردد.

9. قالَ عليه السلام : إنَّهُ لَمْ يَكُنْ لاِ حَدٍ مِنْ آبائى إلاّ وَ قَدْ وَقَعَتْ فى عُنُقِه بَيْعَةٌ لِطاغُوتِ زَمانِهِ، و إنّى اءخْرُجُ حينَ اءخْرُجُ وَ لا بَيْعَةَ لاِ حَدٍ مِنَ الطَّواغيتِ فى عُنُقى .(80)

ترجمه : فرمود: همانا پدران من (ائمّه و اوصياء عليهم السلام )، بيعت حاكم و طاغوت زمانشان ، بر ذمّه آن ها بود؛ ولى من در هنگامى ظهور و خروج نمايم كه هيچ طاغوتى بر من منّت و بيعتى نخواهد داشت .

10. قالَ عليه السلام : انَا الَّذى اخْرُجُ بِهذَا السَيْفِ فَامْلاَ الارْضَ عَدْلا وَ قِسْطا كَما مُلِئَتْ ظُلْما وَ جَوْرا.(81)

ترجمه : فرمود: من آن كسى هستم كه در آخر زمان با اين شمشير - ذوالفقار - ظهور و خروج مى كنم و زمين را پر از عدل و داد مى نمايم همان گونه كه پر از ظلم و جور شده است .

72- تفسير عيّاشى : ج 1، ص 16، بحارالا نوار: ج 89، ص 96، ح 58. 73- دعوات راوندى : ص 207، ح 563. 74- بحارالا نوار: ح 2، ص 90، ح 13، و53، ص 181، س 3، وج 75، ص 380، ح 1. 75- بحارالا نوار: ج 53، ص 178، ضمن ح 9. 76- بحارالا نوار: ج 53، ص 163، س 16، ضمن ح 4. 77- بحارالا نوار: ج 53، ص 179، ضمن ح 9. 78- بحارالا نوار: ج 53، ص 191، ضمن ح 19. 79- بحارالا نوار: ج 53، ص 193، ضمن ح 21. 80- الدّرّة الباهرة : ص 47، س 17، بحارالا نوار: ج 56، ص 181، س ‍ 18. 81- بحارالانوار: ج 53، ص 179، س 14، و ج 55، ص 41.

[سرباز منتظر]

[/font]امام منتظَر يامنتظِر ؟





!يكي از القابي كه درروايات اسلامي به حضرت مهدي داده شده است المهدي المنتظَر (بفتح ظاء) است كه بهمعناي كسي است كه انتظار آمدن او را ميكشند و چون در مورد امام مهدي عليه السلاماين اتفاق واقع شده است و عاشقان و دلدادگان زيادي انتظار ظهور حضرت را ميكشند، اينلقب براي حضرت ثابت ميشود





.اما آيا ميتوان به آنحضرت لقب منتظِر (بكسر ظاء) را عنوان نمود؟در پاسخ بايد گفت كههمانطور كه حضرت مهدي عليه السلام امام منتظَر است، ايشان امام منتظِر نيز ميباشندو خود حضرت براي ظهور خودشان انتظار ميكشند و منتظر آماده شدن جامعه و مطالبهعمومي ظهور از جانب غالب مردم عالم ميباشند، در رواياتي نيز اين موضوع مطرح شدهاست كه حضرت مهدي عليه السلام، منتظر فراهم شدن شرائط عمومي براي ظهورشان ميباشند،انتظاري كه به مراتب از انتظار ساير مردم بيشتر است، زيرا حضرت در غربت به سرميبرند و بر اساس برخي روايات، حضرت از مردم فاصله گرفته و در بيابانها و مناطقدور دست زندگي ميكنند





.بياييد انتظار حضرترا به پايان برسانيم





...!و اين ما هستيم كهميتوانيم حضرت را از انتظار خارج نمائيم





...!...به انتظار ننشينيم





!به انتظار بايستيم





.به همين دليل است كهنام اين وبلاگ را امام منتظِر (بكسر ظاء) گذاشتيم





.انشاءالله با آمادگيخود و آماده ساختن جامعه پيرامون خود، انتظار حضرت را به پايان برسانيم





...!انتظار سخت است





...اين سختي را از حضرتدور نمائيم





...!آمين [font=Times New Roman]