چشم انتظاری خداوند

[میثاق]

بسم الله الرحمن الرحیم

به نظرتان برآوردن تمام خواسته های شما برای خدا کاری دارد؟
تا به حال شده است که بند بند اعضایتان به خاطر عشق به خدا از هم جدا شود؟
آیا تا به حال بزرگترین گناه کبیره را انجام داده اید؟
اگر کسی به شما بگوید «می توانی از راه گناهانت راهی بهشت شوی» عکس العملتان چیست؟
اگر آنقدر خطا کنید که خطاهایتان به آسمان برسد، چه کار می کنید؟

حتماً بارها و بارها این جمله به گوشتان خورده است که می گویند انسان ممکن الخطاست؛ همه ی انسان ها، غیر از معصومین، در طول زندگیشان مرتکب گناه و خطا و سرپیچی از دستورات پروردگارشان می شوند، اما آنچه که مهم است، این است که چگونه پیغام پشیمانیمان را به دست خدا برسانیم و خودمان را از همه پلیدی ها پاک کنیم.

امید به رحمت خدا
همان طور که می دانید امیدواری به رحمت خداوند مقدمه ی توبه است و به قول رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که در روایتی می فرمایند:
خداوند به داود نبی وحی فرمود:
ای داود همانطور که کسی نمی تواند جلوی نورافشانی خورشید را بگیرد، همانطور هم کسی نمی تواند جلوی رحمت وسیع من به بندگانم را بگیرد.(1)

و زمانی که خود خداوند متعال به حضرت داود( علی نبینا و علیه السلام) می فرماید:
ای داود قسم به عزت و جلالم که اگر همه اهل آسمان و زمین به من امیدوار باشند، و از من درخواست نمایند و من خواسته و حاجات هر یک از آنها را برآورده می کنم اگر چه خواسته های هر یک از آنان به اندازه هفتاد برابر دنیای شما باشد و انجام این امور برای من مانند این است که هرکدام از شما سوزنی را به دریا فروببرد و آن را بیرون آورد آیا این کار چیزی را از آب دریا کم می کند.(2)

امام حسن عسگری(علیه السلام) نیز در این باره می فرمایند:
خداوند متعال خطاب به بندگانش می فرماید: ای بندگان من همه شما گناهکار هستید مگر کسانی را که من از گناه باز دارم. پس هر کس معتقد باشد که من می توانم او را ببخشم و با این حُسن ظَن به من، از من طلب مغفرت نماید هر آینه او را می بخشم و برایم، گناهان او هر چند زیاد باشد مهم نیست چه اگر همه مخلوقاتم از اول و آخر زنده و مرده و تر و خشک همه جمع شوند و از رحمت من مسئلت نمایند تمام حاجات ایشان را می دهم و از رحمت وسیع من چیزی کم نمی شود. (3)

توبه، هدیه خداوند به آدم
ابن بكير از حضرت صادق يا حضرت باقر (عليهما السلام) نقل کرده است كه فرمودند:
همانا آدم عـليـه السـلام عرض كرد: پروردگارا شيطان را بر من مسلط كردى، و چون خون (كه در رگهاى من جريان دارد) او را بر من چيره كردى پس براى من هم چيزى مقرر فرما، خداوند فـرمـود: اى آدم قرار دادم براى تو كه هر يك از فرزندانت قصد گناهى كند بر او نوشته نـشـود، و اگر انجام داد يك گناه بر او نوشته شود، و هر كه قصد كار نيك كرد اگر آن را انـجـام نداد يك حسنه براى او نوشته شود، و اگر انجام داد ده حسنه برايش نوشته شود، عرض كرد: پروردگارا برايم بيفزا، فرمود: برايت مقرر ساختم كه هر يك از فرزندانت گناهى كند سپس براى آن آمرزش خواهد برايش بيامرزم، عرض كرد: پروردگارا برايم بيفزا، فرمود: براى آنها توبه قرار دادم يا فرمود: توبه را براى ايشان گستردم تا آنكه نفس باينجا (يعنى به گلوگاه) رسد، آدم عرض كرد: پروردگارا مرا بس است .(4)

از روایات به راحتی می توان دریافت که پروردگار عالم چقدر مشتاق به بازگشت بندگانش به راه راست و حق و حقیقت است و در های رحمتش را برای این بازگشت قرار داده است و البته اوج اشتیاق حضرت حق به توبه بندگانش را می توان در حدیث قدسی دید که خداوند می فرماید:
اگر آنهائی که به من پشت کرده اند می دانستند که من چه اندازه انتظار دیدن آنها را می کِشم و چه مقدار مشتاق توبه و بازگشت آنها هستم، هر آینه از شدت شور و شوق نسبت به من جان می دادند و تمام بند بند اعضایشان به خاطر عشق به من از هم جدا می شد.(5)

و هم چنین حضرت باقر(علیه السلام) در روایتی می فرمایند:
خداوند به توبه بنده اش خوشحال تر است از مردی که عقیم است و سپس دارای فرزند می شود و از شخصی که گمشده اش را پیدا می کند و از تشنه ای که درحال جان دادن به آب می رسد. (6)

رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نیز می فرمایند:
توبه دری دارد که پهنای آن به اندازه وسعت مشرق تا مغرب است و تا خورشید از مغرب طلوع نکند، این در بسته نمی شود. (7)

و گاهی بنده ای گناهی می کند و به واسطه آن به بهشت می رود. زیرا گناهانش پیوسته در خاطرش است و او بخاطر همین دائم در حال پوزش و استغفار از خدا می باشد. (8)

و حضرت صادق(علیه السلام)می فرمایند:
نیست بنده ای که گناهی کند سپس پشیمان گردد جز اینکه خداوند قبل از آنکه آن شخص به زبان از او طلب آمرزش و استغفار کند او را می آمرزد.(9)

ناامیدی از رحمت خدا
اما در این بین آنچه که شیطان همواره روی آن کار می کند القای حس نا امیدی به رحمت خدا و عدم پذیرش توبه است و رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در این باره می فرمایند
: اگر آنقدر خطا کنید که خطاهایتان به آسمان رسد و سپس توبه کنید، خداوند توبه شما را می پذیرد؛ از درگاه او ناامید نباشید.(10)
و هم چنین می فرمایند:
گناهکاری که به رحمت خدا امیدوار است از عابد مایوس به درگاه خدا نزدیکتر است. (11)
شخصی از امام علی(علیه السلام) پرسید:
بزرگترین گناه کبیره کدام است؟
آن حضرت در پاسخ فرمودند:
مایوس و ناامید شدن از رحمت الهی. (12)

و در روایتی امیرالمومنین(علیه السلام) می فرمایند
عجب دارم از کسی که از رحمت خدا ناامید می شود و حال آنکه محو کننده گناهان را در اختیار دارد. از حضرت پرسیده شد : محوکننده گناهان چیست؟ فرمودند: توبه و استغفار و نیز فرمودند: خود را با استغفار معطر و خوشبو سازید تا بوهای بَدِ گناهان، شما را رسوا نکند. (13)

-----------------------------
پی نوشت:
1. کلیات حدیث قدسی، شیخ حر عاملی، صفحه 189
2.همان، صفحه 195
3.همان، صفحه 341
(عزیزم تو این سبک رفرنس دهی می تونی از کلمه همان استفده کنی.)
4.اصول كافى، کلینی، جلد 4، صفحه 173، روايت 1
5.اسرار صلوة، شهید ثانی، صفحه 19
6.میزان الحکمه، محمد محمدي ري شهري، جلد1، صفحه547
7.نهج الفصاحه، ابوالقاسم پاينده، صفحه 177
8.همان، صفحه 231
9.اصول کافی، کلینی، جلد 2، صفحه 427
10.نهج الفصاحه، ابوالقاسم پاينده ، صفحه 231
11.نهج الفصاحه، ابوالقاسم پاينده، صفحه 477
12.میزان الحکمه، محمد محمدی ری شهری، جلد 3صفحه 462
13 عین الحیوة، علامه مجلسی، صفحه 187

[جویای حقیقت]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان عزیز :
راستش رو بخواهید یه مداحی تازگی ها گرفتم که خدا وکیلی هیچ جایی بهتر از اینجا پیدا نکردم . دوستان عزیزم اگه فکر میکنن جای این ارسال توی این تاپیک نیست ، حتما منتقل کنن . فقط به حقیر یه اطلاع بدن . این مداحی شب 23 رمضان امسال خونده شده و خیلی هم زیبا اجرا شده . یه جورایی داره تو مداحی با واسطه قرار دادن 14 امام معصوم (علیهم السلام) از خداوند رحمان و رحیم طلب بخشش میکنه . یه حال و هواییه . . .
خدا امشب شب توبه کردنه ــــــ نوبتی هم باشه نوبت منه
شما رو به خدا اگه اشکی ریختین ، نیازمندان دعا رو دعا کنین ؛ حقیر رو هم فراموش نکنین . . .
در پناه الله
یا مهدی مدد

[میثاق]

بسم الله الرحمن الرحیم

در ارسال قبل به ضرورت توبه بعد از ارتکاب به گناه و امید به رحمت خداوند در قبولی آن اشاره کردیم. اما بد نیست بدانیم که هر چه در این دنیا مجازات گناههایمان را تحمل کنیم و بر در گاه خداوند متعال تضرع و زاری و توبه کنیم، بهتر از عقاب در آخرت است.

به قول حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که می فرمایند:
هرکه در دنیا کیفر و مجازات گناه را ببیند ( در آخرت نبیند ) خدا عادلتر از آن است که بنده ای را دو بار کیفر دهد.(1)
و هم چنین می فرمایند:
هرکه در دنیا خدا گناهش را عفو کرد و وی را رسوا نکرد ( در آخرت هم مورد عفو است ) خدا کریم تر آن است که از عفو خود باز گردد.(2)

ویژگی افراد توبه کننده
از نظر ائمه اطهار (علیه السلام)، خدای عزوجل به توبه کنندگان سه خصلت داده است که اگر یکی از آنها را به تمامی اهل آسمانها و زمین بدهد به سبب آن همگی نجات یابند :
1. خداوند توبه کنندگان را دوست دارد.
2. فرشتگان برای توبه کنندگان آمرزش می خواهند
3. خداوند به توبه کنندگان نوید امن و رحمت داده است.(3)

آداب و شرایط توبه
اگر به قول حضرت علی(علیه السلام) واقعاً با خودتان تصمیم گرفته اید که گناهی را انجام ندهید(4)، لحظه ای درنگ نکنید و سریع به سراغ خدا بروید و خودتان را برای یک جنگ تمام عیار با شیطان آماده کنید.

از نظر حضرت علی(علیه السلام) معنای استغفار که درجه انسان های والا مقام است، این است که:
اول: پشیمانی از آنچه گذشته
دوم: تصمیم بر عدم بازگشت
سوم: پرداختن حقوق مردم، چنان که خدا را پاک دیدار کنی که چیزی بر عهده تو نباشد.
چهارم: به جا آوردن تمام واجباتی که ضایع کردی
پنجم: آب کردن گوشتی که از حرام بر اندامت روییده، با اندوه فراوان، چنان که پوست به استخوان چسبیده و گوشت تازه بروید.
ششم: چشاندن رنج طاعت به تن، چنان که شیرینی گناه را به او چشانده بودی.
پس آنگاه بگو استغفرالله.(5)

و هم چنین حضرت صادق(علیه السلام) فرمودند:
توبه از گناهان شرایطی دارد که از جمله آنها عبارتند از:
1- همواره انسان در برابر خدا اعتراف کند به گناهانی که انجام داده که این یادآوری او را از غرور و ارتکاب دوباره گناهان باز می دارد.
2- پشیمانی واقعی از گناهانی که قبلاً انجام داده است.
3- از اینکه در مابقی عمر مجدداً مرتکب گناه شود، ترسان باشد.
4- از اینکه خلاف امر خدا را انجام داده و نتوانسته اطاعت خدا را بکند، گریان و متاسّف باشد
5- همواره نفس خود را از میل به شهوات باز دارد.

6- آنچه از واجبات به گردن او مانده قضایش را بجای آورد و حقوقی را که بر عهده دارد به جای آورد.
7- از هم نشینان و دوستان بد دوری کند.

توبه نصوح چگونه بازگشتی است؟
سوره تحریم آیه 8 :
ای کسانی که ایمان آوردید، به سوی خدا توبه کنید توبه ای نصوح امید است که او بپوشاند گناهان شما را و شما را وارد باغهائی در بهشت کند که در زیر آن نهرهای زیبا جاری است.

ابوالصباح کنانی گوید از حضرت صادق(علیه السلام) درباره قول خدای تعالی سوره تحریم آیه 8 پرسیدم فرمودند: منظور از توبه نصوح این است که بنده از گناه توبه کند و تصمیم بگیرد که دیگر به آن گناه باز نگردد. معاوية بن وهب نیز می گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام مى فرمود: چون بنده توبه نـصـوح كـنـد خـداونـد او را دوسـت دارد، و در دنـيـا و آخـرت بـر او پـرده پـوشـى كـند،
من عـرض كـردم : چـگـونـه بر او پرده پوشى كند؟
فرمود: هر چه از گناهان كه دو فرشته مـوكـل بـر او بـرايـش نـوشـتـه انـد از يـادشان ببرد و بجوارح (و اعضاى بدن ) او وحى فـرمـايـد: كـه گـنـاهان او را پنهان كنيد، و به قطعه هاى زمين (كه در آنجاها گناه كرده ) وحـى فـرمايد: كه پنهان دار آنچه گناهان كه بر روى تو كرده است ، پس ديدار كند خدا را هنگام ملاقات او و چيزى كه بضرر او بر گناهانش گواهى دهد نيست .(7)
- حضرت صادق(علیه السلام): ابوبصیر گوید: به امام(علیه السلام) گفتم: معنی توبه نصوح چیست؟ فرمود: یعنی توبه از گناهی که هرگز دیگر به آن بازنگردد.
گفتم: پس کدامیک از ماست که بتواند این کار بکند فرمود: ای ابوبصیر به راستی که خداوند آن بندگان گرفتار در گناه بسیار توبه کننده را دوست می دارد.(8)
هم چنین در حديث ابى بن كعب آمده از پيغمبر (ص ) در باره تـوبـه نـصـوح پـرسـيـد؟ فرمود: آن توبه خالصى است كه پس از آن بگناه بازگشت نكند.(9)

منابع:
1.نصایح صفحه 17 حدیث 337
2.نصایح صفحه 17 حدیث 338
3.اصول کافی جلد 4 صفحه 165(ابـن ابـى عـمـيـر از بـرخـى از اصـحـاب در حديثى مرفوع (كه سندش بمعصوم عليه السلام رسد) حديث كرده كه فرمود: خداى عزوجل بتوبه كنندگان سه خصلت داده است كه اگر يكى از آنها را بتمامى اهل آسمانها و زمين بدهد بسبب آن همگى نجات يابند.)
4.مولا علی (علیه السلام) : یکی از شروط توبه و استغفار این است که شخص توبه کننده تصمیم بگیرد هرگز آن گناه را دیگر انجام ندهد. نهج البلاغه حکمت 409
5.نهج البلاغه، حکمت417
6.اصول کافی جلد 4 صفحه 168
7.اصول كافى جلد 4 صفحه : 163 رواية : 1
8.اصول کافی جلد 2 صفحه 432
9. اصول كافى جلد 4 صفحه : 163 رواية : 1