چرا محرم ؟ چرا امام حسين ؟" گفتگو محور،ويژه"

[حسن عزتي]

به نام خدا

محرم و ايام عزاداري امام حسين (علیه السلام) فرصت بسيار خوبى است كه شناخت خودمان را نسبت به مكتب عاشورا و مكتب حسينى عمق ببخشيم و سؤال هايى را كه درباره مسائل مربوط به قيام ابى عبد الله در اذهان همه به خصوص در اذهان دوستانمون موجوده رو مورد بحث قرار دهيم، تا معرفت همه ما، نسبت به سالار شهيدان بيشتر شده و در حد وسعمون به برخي از شبهاتي كه اخيرا در تالار هم رخ داده پاسخ داده باشيم.

**‌ در نظر مى‌گيريم نوجوانى را كه تازه به رشد فكرى رسيده است و مى‌خواهد همه مسائل و پديده هاى اجتماعى و آنچه را در اطرافش مى‌گذرد بفهمد، و علت آن ها را درك كند، تا ارزيابى روشنى از مسائل و پديده هاى پيرامون خود داشته باشد. نوجوان در ايام محرم مى‌بيند جلساتى تشكيل مى‌شود، مردم لباس سياه مى‌پوشند، پرچم هاى سياه نصب مى‌كنند. او مشاهده مى‌كند هيأت هاى عزادارى، سينه زنى و زنجيرزنى تشكيل مى‌شود و مردم اشك مى‌ريزند. او شاهد پديده هايى است كه سابقه اى در ساير ايام ندارد، يا در ساير اجتماعات ديده نمى‌شود.

طبعاً اين سؤال براى وى مطرح مى‌شود كه اين مراسم به چه منظورى است؟ چرا بايد انسان لباس سياه بپوشد؟ چرا بايد مردم تا پاسى از شب به سر و سينه بزنند؟ چرا بايد اين همه اشك بريزند؟

معمولاً جواب هاى ساده اى داده مى‌شود كه سيدالشهداء(عليه السلام) در راه خدا و اسلام شهيد شده اند و بايد به ياد آن حضرت اشك بريزيم؛ و يا اين كه عزادارى براى امام حسين(عليه السلام) ثواب دارد؛ آن حضرت روز قيامت ما را شفاعت خواهند فرمود. نوجوانان ما كم و بيش چنين جواب هايى را مى‌شنوند. اما اگر بنده، خودم را در حد جوانى با اين پرسش ها فرض كنم، اين پاسخ ها برايم چندان قانع كننده نخواهد بود.

حال ما در اين مبحث مي خواهيم با كمك تبادل نظر در فضايي عاري از ترويج شبهه و تحميل نظر به برخي ازين سئوالات بپردازيم.محوريت شروع بحث رو ميشه با طرح چند سئوال در پيش گرفت؛

سئوال اول: چرا بايد حادثه عاشورا را گرامى بداريم؟

دوستان براي شروع نظرشون رو در مورد اين مسئله بيان كنند تا ان شا الله به تك تك مسائل بپردازيم.

منتظر نظراتتون هستم . . .

[mohammad reza]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
بله آقا سید عزیز کاملا حق با شماست
اشتباه برادر کوچکتون رو ببخشید

(۹/آذر/۹۱ ۲۱:۴۳)سید ابراهیم نوشته است:  با تشکر از محمد رضای عزیز....
مطلب خوبی است ولی کامل نیست... این گفته شما زمانی صحیح است که جبهه مقابل حضرت ابا عبدالله را یک مشت بی نماز و ملحد و عرق خور و.... گرفته باشند.
در حالی که صد در صد این نقل اشتباه است... متاسفانه در بعضی جاها این روضه ها خیلی ها را به اشتباه انداخته است.... من خودم زمانی که بچه بودم فکر میکردم در شب عاشورا در این سمت سپاهی بوده است غرق در نماز و ذکر قرآن و... و در آن سوی دشت همه رقاصی می کرده اند و باده نوشی....
شمر بن ذی الجوشن در کوفه و بصره معلم قرآن بوده است و حدیث می گفته است و از سویی هم جانباز چند درصد سپاه امیرالمومنین در جنگ صفین بوده است.... شبث بن ربعی از فرماندهای قبلی سپاه حضرت و از ائمه جماعت بودند، شریح قاضی که معرف حضور همه هست.... این ها همه اهل نماز و چه بسا نماز اول وقت خون هم بودند....
پس در می یابیم که صرف ظاهر نماز نبوده است، جان ولی معصوم و حجه خداوند در زمین بسیار بسیار با ارزش تر از این است که تنها ما را بخواهد نماز خوان بکند، جان ناموس خدا بسیار بار ارزش تر از این هاست که آواره شهر به شهر شوند و انگشت نمای جماعت تا بخواهیم فقط نماز اول وقت بخوانیم..... نه این داستان بسیار بسیار عظیم تر از این حرفهاست...
سخن بسیار است.... تا بعد.

حضرت ابراهیم (علیه السلام) این یکتنه امت
از خداوند میخواد او و اولادش را از نمازگزاران قرار دهد
حق با شماست
بی بصیرتی اهل عراق عرب مردان شب زندار جانباز صفین و . . . برای ثواب اولاد پیامبر را شهید کردند
ولی نماز من و خیلیها هم دست کمی از نماز یزیدیها نداره
نماز امام حسین (علیه السلام) در اون شرایط بخدا درس توحید بود من اگر اونجا بودم معلوم نبود نماز بخونم با اون شرایط بله حرف زدن راحت هست ولی کی تا پای عمل میره
منظور من دقیقا با نماز اول وقت خونها بود شب زنده دارها بود
وگرنه اگه قرار بود امت بی نماز رو با واقعه عاشورا نماز خون کرد تا حالا نماز خون شده بودند
سید جان وقتی پیامبر بزرگ خدا به خدا میگه من و اولادم را از نمازگزاران قراربده یعنی وای به حال من و شما
بصیرت اقتدای یارن به حضرت در نماز ظهر عاشورا بود
صلوات
یا حق

[انصارالمهدی]

سلام دوستان

شاید اگر امام حسین در کربلا شهید نمی شد , امروز دیگر شیعه ای وجود نداشت اما احتمالا شما می گویید خواست خدا بگونه ای دیگر تغییر می کرد و شیعه به طریقی دیگر شیعه امروز می شد . و اما جواب

خداوند قبلا یکی از برگزیده هایش را امتحان کرده بود که فرزندش را سر ببرد . نام او ابراهیم بود و فرزندش اسماعیل نام داشت . نمی دانم چه شد که در آخرین لحظات خداوند به ابراهیم گفت دیگر لازم نیست اسماعیل را ذبح کنی . آن روز خدا داشت با پیغام برش صحبت می کرد و صحبت ها خصوصی بودند . کسی نمی داند چرا خداوند دیگر نخواست ابراهیم , اسماعیل را ذبح کند . اما بعد از آن واقعه فرزندی از فزرندان اسماعیل به ذبحی عظیم دچار شد که آن را واقعه عاشورا می نامیم و زینب , خواهر سید الشهدا بعد از شهید شدن امام حسین به خداوند گفت :

اللهم تقبل منا هذا القربان . یعنی خدایا این قربانی را از ما قبول کن .

بله برادر . . . دکترا که بخواهی قبول شوی باید تافل داشته باشی . مصاحبه می کنند . صلاحیت علمیت باید تایید شود . همین جوری الکی نیست که . حال فرض کن دکترای الهی را به چه کسی می دهند . تا خدا او را امتحان نکند و از امتحانات الهی سربلند بیرون نیاید و آیا خدا هر کسی را انتخاب سپس امتحان می کند ؟؟ و اگر سربلند از امتحان الهی بیرون بیایی خدا آنقدر محبوبت می کند که بعد از هزار سال هم فراموش نشوی

روز عاشورا با روزی که نوح افراد را جمع کرد و به کشتی سوار نمود قرابت خاصی دارد . شاید از آن جهت حسین را کشتی نجات می نامند .مقایسه کنید روزی که نوح به همگان گفت سوار بر کشتی شوید که سیلی عظیم در راه است و هر کس نیاید , غرق خواهد شد و عاشورا که حسین و 72 تن از یارانش بعد از هزار سال گرامی داشته شده و دشمنان آن ها لعنت می شوند . به نظر شما دشمنان حسین , غرق نشدند ؟؟ بیخود نیست که می گویند جمله حسین کشتی نجات است در سمت راست عرش الهی نوشته شده است .

صدای کشتی حسین هر محرم بهتر به گوش می رسد .

[علی 110]

هر کس که می خواهد بداند شرایط ثبت نام در سپاه حضرت حجت چیست باید بداند ویژگیهای یاران سیدالشهدا را
هر کس که میخواهد بداند چه کسانی در مقابل حضرت می ایستند با اینکه دوستارش هم بوده اند باید با عاشورا آشنا باشد
هر کس که میخواهد بداند که دشمنان اصلی امام زمان چه کسانی اند و اعتقاداتشان چیست باید با عاشورا آشنا باشند
هر کس که می خواهد بداند که چرا و چگونه سیدالشهدا تنها شد و به همان علت است که امروز حضرت تنها هستند و ظهور نمی کنند باید عاشورا را بشناسند و در راستای برطرف شدن این عوامل که تعدادی از آنها در درون خود ما است و تعدادی از آنها هم در خارج از ما هستند باید عاشورا را بشناسد
هر کس که می خواهد.....





بین خودمان بماند، هر کس که می خواهد بداند که چادر خاکی و فرق شکافته و جگر پاره پاره و دو دست بریده و گلوی بریده و ..... امان از دل زینت با امام زمانش چه کرده و ...

فرشتگان فریاد برآوردند و گفتند: ای پروردگار، این حسین برگزیده ی تو و پسرِ دخترِ پیغمبر توست که اینچنین ...

خدای سایه ی قائم را به آنها نشان داد و گفت: به این انتقام می کشم خون او را.



بخوانید دوستان در این ایام این سه تاپیک را:
(B+)علل باز ماندن افراد، از ياري رساندن و بودن در رکاب امامِ زمانشان
(A+)ماهیت و عوامل قیام امام حسین (مقاله ویژه!!)#


(A+)چرا و چگونه سيّدالشّهدا (علیه السلام) تنها شد (مقاله ویژه!!!)#

[vahrakan]

[quote='حسن عزتي' pid='163624' dateline='1354196721']

چرا بايد حادثه عاشورا را گرامى بداريم؟
طبعاً اين سؤال براى وى مطرح مى‌شود كه اين مراسم به چه منظورى است؟

برگزاری مراسم عزا داری فقط به دین یا ایین اسلام و حتی به انسانها بر نمی گرده ...اولین حیوانی که در جلو فرزند قاتل حضرت ادم علیه السلام جفت خودش را دفن کرد کلاغ بود و بدین وسیله برای جفت خودش عزاداری نمود...در دین اسلام و مذهب حقه شیعه جعفری ...اعتقاد به برزخ و معاد از ارکان اعتقادی دین ما محسوب میشود و ممکن است ساده به نظر بیاید ..اما مبحث شفاعت ائمه اطهار علیهما سلام در دنیای اخرت و یوم الحساب مطمئنا برای اغلب شیعیان و دوست اران انها امری مهم محسوب می شود .
و بزرگداشت ایام محرم الحرام و روز عاشورا و زنده نگه داشتن یاد مظلومین دشت کربلا بهانه ای است تا اسلام تشیع ارادت خود را به خاندان پاک پیامبر نشان دهد و این ابراز ارادت که به طریق مختلفی انجام میشود باعث نشر مذهب شیعه و حسن توجه اغلب اندیشمندان دنیا میشود ..و همچنین باعث میشود که انها به مذهب تشیع گرایش پیدا کنند.

چرا بايد انسان لباس سياه بپوشد؟
لباس سیاه خاص مردم ایران است ...و در رسم ایرانیان باستان برای نشان دادن خانواده های عزادار رسم بر این بوده است که لباس سیاه به تن می کرده اند ....حتی در جایی مطلبی را مطالعه کرده بودم که در زمان ایران قبل از میلاد اگر زنی شوهرش را از دست می داد تا چهار سال لباس سیاه بر تن می کرد تا یاد شوهر خود را زنده نگه دارد. و به خاهمین موضوع پوشیدن لباس سیاه برای عزیز ترین انسانهایی که در نظرمان است ...امری مهم است و باعث التیام خاطر ما خواهد شد .
چرا بايد مردم تا پاسى از شب به سر و سينه بزنند؟
نحوه عزاداری هم در دوره های مختلف متفاوت بوده است و بر سر و سینه زدن هم تا جایی که باعث ایجا اسیب به بدن نشود اشکالی نداشته است و مراسماتی همچون قمه زنی و روی زغال راه رفتن و تا حدی زنجیر زنی تاریخ روشنی در عزاداری های شیعه نداشته اند و باعث وهن شیعه شده اند ....و امام خامنه ای قمه زنی را حرام اعلام نموده است ...زنجیر زنی هم ...شبیه ترین ابزار به الت توبه شوالیه های قرون وسطی است و تنها تفاوت ان با همان زنجیر توبه در این است که در ایین مسیحیت نوک این زنجیر ها را تیغ می بستند و لخت شده و خود را با ان میزدند و اگر خونی از بدن جاری می شد ...به وسیله ارباب کلیسا توبه انها از طرف خدا پذیرفته شده اعلام میشد و دوباره روز از نو و گناه از نو .
و مدت زمان عزاداری به خاطر بیداری هایی است که اسیران کربلا و از همه مهم تر بانو زینب کبری در مسیر کوفه و شام داشته اند و. این به خاطر ابراز ارادت به این عزیزان است
چرا بايد اين همه اشك بريزند؟
رابطه مستقیمی بین اشک ریختن و اسایش قلبی و التیام چشم و تقویت عضلات صورت وجود دارد ...که این یک دید علمی است ....اما مساله مهمی که در این بین وجود دارد نحوه شهادت تک تک شهیدان کربلا و مظلومیت بینهایت این عزیزان و سروران است ....وقتی که به اخرین تراژدی فاجعه کربلا می رسیم ....کسی را که بر یک نیزه تکیه کرده است می بینیم
((که طبق فرموده امام صادق علیه السلام ...از زمین تا اسمان ارواح تمام پیامبران و اولیاء خدا او را می نگرند و او هم انان را می بیند و فرشتگان و ملائکه خداوند بزرگ منتظر اشاره ای از طرف وی هستند و لشکری 30000 نفری از جنیان مسلمانی که توسط امام علی علیه السلام در چاه بعر العلم به راه راست هدایت شده اند ..منتظر دستور او هستند و اما اجازه ورود به میدان جنگ را پیدا نمی کنند ..))که تمامی عزیزان خود شامل پدر بزرگ (خوراندن سم )پدر (ضرب شمشیر) مادر (میخ درب و سقط جنین و شکستن پهلو )برادر(خوراندن سم )برادر کوچکتر (بین درب و دیوار) نه برادر دیگر (ضرب شمشیر در کربلا )خواهر زاده ها(ضرب شمشیر در کربلا)برادر زاده ها (ضرب شمشیر در کربلا)فرزندان (ضرب شمشیر در کربلا)دختران (ضرب و سیلی )
یاران و وفاداران (ضرب شمشیر در کربلا )را با بدترین حالات ذکر شده از دست داده است ...
اگر حتی یک نفر در این عالم را اگر سراغ دارید که چنین اتفاق مشابهی برای او اتفاق افتاده باشد ...اسم او را بگویید ...تا برای او هم مراسم عزایی برگزار کنیم ....در تمامی طول تاریخ انبیاءو اصیاء چنین چیزی سابقه نداشته است که فرزندان و یاران و نوادگان یک پیامبر بدین صورت مورد قتل عام و ضرب و شتم قرار بگیرند .... ایا گریه بر این مصیبت نباید صورت بگیرد؟ ایا اگر ما نتوانیم بر چنین فاجعه ای نگرییم ...بر مرگ عزیزان خود می توانیم بگرییم؟من که گریه بر این مصیبت را لازم میدانم ...پیامبر اکرم ص ل الله علیه اله ...زمانی که حضرت حمزه سید الشهداء در احد به شهادت رسیدند ...بر او گریستند و از زنان مدینه خواستند اگر خواستید بر عزیزان خود بگریید ابتدا بر حمزه بگریید تا نگویند او تنها است و کسی برای او گریه نخواهد کرد ....ما نیز به تبعیت از نص صریح احادیث رسول الله این کار را انجام می دهیم.



.

[m.hossein]

(۹/آذر/۹۱ ۱۸:۱۵)حسن عزتي نوشته است:  

به نام خدا

سئوال اول: چرا بايد حادثه عاشورا را گرامى بداريم؟

حادثه ی عاشورا حادثه ای خیلی عظیم تر از قضیه ی هاجر و حضرت اسماعیل است. خداوند برای گرامیداشتن و بیاد ماندن حرکت هاجر برای پیدا کردن جرعه ای آب برای اسماعیل دستور داد در حج سعی بین صفا و مروه انجام شود. یعنی یاد هاجر و حضرت اسماعیل زنده بماند.
اما قضیه ی امام حسین(علیه السلام) از هر نظر عظیم است چنانچه امام خمینی(رحمة الله علیه) فرمودند:این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته. حادثه ی کربلا باعث شد که حکومت آل امیه دچار یک گرداب عمیق بشود.شهید مطهری در کتاب حماسه ی حسینی گفته است: خون امام حسین(علیه السلام) باعث بیداری مردم شد. چنانچه در طی چند سال قیام های زیادی صورت گرفت. در شهرهایی چون خراسان قیام توابین درکوفه - قیام مختار بن ابوعبیده ی ثقفی درکوفه - قیام زبیریان در مکه - قیام مردم مدینه و واقعه ی حره -
شهید مطهری در کتاب حماسه ی حسینی مثال بسیار زیبایی زدند و گفته اند: اگر یک گردن کلفت در محل شما زورگیری کنه و کسی هم جرئت مبارزه با آن را نداشته باشد همه از او میترسید.یکدفعه یک جوان بلند شود و سیلی به گوش آن شخص بزند درست است که پس از آن حسابی آن زورگو آن جوان را کتک بزند اما ترس اهالی آن محل میریزد. پس از قیام امام حسین(علیه السلام) ترس از حکومت اموی بسیار کاهش یافت.
یکی از دلیل های گرامی داشت این واقعه اسارت اهل بیت امام حسین(علیه السلام) بود. که با وقاحت بسیار زیاد گوشواره ها را از گوش ها میکشیدند و چادر ها را از سرهای آن خانم های بی دفاع میکشیدند یعنی رحم و مروت نداشتند.
یکی از دلیل ها مصیبت هایی است که امام حسین(علیه السلام) کشیدند. که جلوی چشمانش فرزندانش و یارانش و اقوامش به شهادت میرسیدند ولی پس از تمامی این اتفاقات در آن گرما و عطش شدید امام حسین(علیه السلام) بسیاری از کوفیان را یه درک واصل کرد.
از دلیل های گرامی داشتن این واقعه این است که درش پر از پند هایی چون: وفاداری اصحاب امام حسین(علیه السلام) که حضرت عباس(علیه السلام) از آب شط ننوشید- امر به معروف و خطبه هایی دل انگیز مولا - نماز ظهر عاشورا - هتاکی به جانب امام حسین(علیه السلام) واصحابش و...
اگر این حرکت انجام نمیشد اسلام واقعی از بین میرفت پس بزرگترین دلیلی که میتوان یافت این است که: باید این واقعه را برای این گرامی بداریم که باعث زنده شدن اسلام واقعی شد.

[حسن عزتي]

در جمع بندي ارسال ها، مطالب بسيار مفيد و كارآمدي از دوستان ارسال شد.
بنده كه بيش از پيش آموختم

برخي ارسالها براي رفع سئوالات ذهني يك نوجوان كفايت ميكرد ،بعنوان مثال:

نقل قول:در روایات داریم که امام حسین (علیه السلام) کشتی نجات هستند . یعنی باید امام حسین (علیه السلام) را دریابیم ... [/

نقل قول:اگر


بریم دنبال اینکه مولایمان حسین ع , چه کسی بود و با یارانش , چه حرکتی انجام داد

مطمئن باشید به خیلی چیزا خواهیم رسید . هدفمندی , عرفان , دین , عشق و .......

نقل قول:امام حسین از همه چیزش گزشت تا دین زنده بمونه

نقل قول:باید توجه کنیم که گرامیداشت واقعه ی عاشورا و عزاداری ، قبل از هر چیز، فایده اش به ما بر می گردد وگرنه امام حسین علیه السلام نیازی به عزاداری ما ندارد.

نقل قول:شاید اگر امام حسین در کربلا شهید نمی شد , امروز دیگر شیعه ای وجود نداشت
و عاشورا که حسین و 72 تن از یارانش بعد از هزار سال گرامی داشته شده و دشمنان آن ها لعنت می شوند . به نظر شما دشمنان حسین , غرق نشدند ؟؟ بیخود نیست که می گویند جمله حسین کشتی نجات است در سمت راست عرش الهی نوشته شده است .

صدای کشتی حسین هر محرم بهتر به گوش می رسد .

نقل قول:بزرگداشت ایام محرم الحرام و روز عاشورا و زنده نگه داشتن یاد مظلومین دشت کربلا بهانه ای است تا اسلام تشیع ارادت خود را به خاندان پاک پیامبر نشان دهد و این ابراز ارادت که به طریق مختلفی انجام میشود باعث نشر مذهب شیعه و حسن توجه اغلب اندیشمندان دنیا میشود
ما نیز به تبعیت از نص صریح احادیث رسول الله این کار را انجام می دهیم.

نقل قول:از دلیل های گرامی داشتن این واقعه این است که درش پر از پند هایی چون: وفاداری اصحاب امام حسین(علیه السلام) که حضرت عباس(علیه السلام) از آب شط ننوشید

اگر این حرکت انجام نمیشد اسلام واقعی از بین میرفت پس بزرگترین دلیلی که میتوان یافت این است که: باید این واقعه را برای این گرامی بداریم که باعث زنده شدن اسلام واقعی شد.

---

بنده نيز براي جواب اين سئوال به آثار آيت الله مصباح يزدي رجوع كردم و به مطالب جالبي دست يافتم كه بنظرم براي اقناع نوجواني با اين شبهه ذهني ارسال هاي خوب دوستان و اين مطالب كفايت خواهد كرد.

براي اينكه جايگاه واقعي حادثه عاشورا و نيتمان از گرامي داشت اين واقعه را بدانيم لازم است اين نكته رو به دوستان متذكر بشيم كه حوادث گذشته هر جامعه مى‌تواند در سرنوشت و آينده آن جامعه آثار عظيمى داشته باشد. تجديد آن خاطره ها در واقع نوعى بازنگرى و بازسازى آن حادثه است، تا مردم از آن جريان استفاده كنند. اگر حادثه مفيدى بوده است و در جاى خود منشأ آثار و بركاتى به شمار مى‌رفته است، بازنگرى و بازسازى آن نيز مى‌تواند مراتبى از آن بركات را داشته باشد.

علاوه بر اين، در همه جوامع انسانى مرسوم است كه به نوعى، از حوادث گذشته خود ياد مى‌كنند؛ آن ها را بزرگ شمرده و به آن ها احترام مى‌گذارند. خواه مربوط به اشخاصى باشد كه در پيشرفت جامعه خود مؤثر بوده اند، نظير دانشمندان و مخترعان، و خواه مربوط به كسانى باشد كه از جنبه سياسى و اجتماعى، در رهايى ملت خود نقش مؤثرى داشته اند و قهرمان ملى بوده اند. همه عقلاى عالم براى اين گونه شخصيت ها آيين هاى بزرگداشتى را منظور مى‌كنند.

اين كار بر اساس يكى از مقدس ترين خواسته هاى فطرى است كه خدا در نهاد همه انسان ها قرار داده است، و از آن به «حس حق شناسى» تعبير مى‌كنيم. لذا اين خواسته فطرى همه انسان ها است كه در برابر كسانى كه به آن ها خدمت كرده اند حق شناسى و شكرگزارى كنند، آنان را به خاطر داشته باشند و به ايشان احترام بگذارند.

علاوه بر اين، ياد آن خاطره ها، در صورتى كه در سعادت جامعه تأثيرى داشته، مى‌تواند عامل مؤثر ديگرى را در زمان بيان خاطره ها بيافريند. در اين صورت، گويا خود آن حادثه تجديد مى‌شود.

از آن جا كه معتقديم حادثه عاشورا حادثه عظيمى در تاريخ اسلام بوده است، و نقش تعيين كننده اى در سعادت مسلمان ها و روشن شدن راه هدايت مردم داشته است، اين حادثه در نظر ما بسيار ارزشمند است. لذا بزرگداشت و بازسازى اين حادثه و به خاطر آوردن آن، موجب مى‌گردد تا بتوانيم از بركات آن در جامعه امروز نيز استفاده كنيم.

** حال كه دريافتيم اين حادثه عظيم را بايد گرامي داشت سئوال ديگري مطرح ميشود؛

سئوال دوم : چرا براى بزرگداشت عاشورا به روش بحث و گفتگو اكتفا نمى‌شود؟


جواب شما براي اين سئوال چيست؟

منتظر نظرات بسيار مفيد دوستان هستم ...

[حسن عزتي]

نقل قول:سئوال دوم : چرا براى بزرگداشت عاشورا به روش بحث و گفتگو اكتفا نمى‌شود؟

مثل اينكه سئوال دومي كمي مبهمه،پس كمي براي دوستان اين سئوال رو تشريح ميكنم؛

سؤال دومى كه از تحليل آن سؤال كلى به دست مى‌آيد اين است كه زنده نگه داشتن ياد عاشورا فقط منحصر به اين نيست كه انسان سينه زنى و گريه كند، شهر را سياه پوش كند، مردم تا نيمه هاى شب به عزادارى بپردازند و حتى گاهى روزها كار و زندگى خود را تعطيل كنند؛ مخصوصاً با توجه به اينكه اين امور ضررهاى اقتصادى به دنبال دارد. در حالى كه ممكن است اين خاطره ها به گونه اى تجديد شود كه ضررهاى اقتصادى و اجتماعى كم ترى داشته باشد.

اين سؤال را بر اساس اين فرض به اين صورت مطرح مى‌كنم كه روحيه بسيارى از مردم با مسائل اقتصادى و مادى بيش تر سازگار است و مردم به اين مسائل بيش تر توجه دارند. در اين صورت آنان حوادث را بر اثر منافع يا ضررهاى مادى و اقتصادى ارزيابى مى‌كنند.

نوجوانى را فرض مى‌كنيم كه هنوز تربيت دينى كاملى نيافته است. ممكن است اين سؤال به ذهن او بيايد كه انجام اين قبيل امور ضررهاى اقتصادى در پى دارد. توليد كم مى‌شود، وقت اشخاص گرفته مى‌شود، هنگامى كه مردم تا نيمه شب عزادارى مى‌كنند، روز بعد توان كار كردن ندارند. دو ماه جامعه بايد نوعى سستى و رخوت را بپذيرد، براى اين كه ياد اين حادثه زنده داشته شود. در حالى كه راههاى ديگرى نيز براى بزرگداشت واقعه عاشورا وجود دارد.

مثلاً جلسات بحث، ميزگرد يا سمينارهايى ترتيب داده شود، و با تماشاى بحث و گفتگو خاطره اين حادثه براى مردم تجديد شود. ديگر دو ماه عزادارى و گريه كردن و بر سر و سينه زدن، چرا بايد صورت پذيرد؟ حتى اگر يك مجلس كافى نيست، مى‌توان مجالس متعدد، كنفرانس و كنگره بر پا كرد. مگر زنده نگه داشتن يك خاطره صرفاً به اين است كه مردم بر سر و سينه بزنند و خود را اذيت كنند؟

بعد از اين كه پذيرفتيم زنده داشتن ياد عاشورا و حسين بن على(عليه السلام) براى ما مفيد است و در جامعه ما اثر مطلوب دارد، سؤال دوم اين است كه چرا اين بزرگداشت بايد به اين شكل صورت بگيرد؟

در تمام دنيا هنگامى كه مى‌خواهند از بزرگان خود به بزرگى ياد كنند، مراسمى تشكيل مى‌دهند، بحث و گفتگو برگزار مى‌كنند؛ اما چرا مراسم بزرگداشت عاشورا بايد به اين شكل باشد؟

منتظر نظرات دوستان هستم ....

[saloomeh]

تشکر ویژه برای جناب آقای عزتی بخاطر این مبحث مهم

و اما ...

طبیعتا برای اینکه یک حرکت تاریخی ماندگاری پیدا کند و جهان شمول بشود اول باید ببینیم آیا تاثیر جهان شمولی را هم در پی داشته یا نه !!!

حرکت و قیام ابا عبدالله یک قیام فرا قبیله ای یک حرکت فرانژادی به وسعت بشریت بود آنجا که مولا میفرمایند :

اگر دین ندارید آزاده مرد باشید گویای همین مطلب است. حقیقتا ابا عبدالله صحنه ای خلق کرد که از کودک شش ماهه گرفته تا پیرمرد قد خمید همه و همه میتوانند خودشان را ببینند در این صحنه و این از رموز جاودانگی قیام ابا عبدالله میتواند باشد .

حالا اینکه ما می آییم هر ساله با انواع شیوه ها سعی در زنده نگه داشتن این حرکت داریم ناشی از بزرگی و تاثیر گذاری بی حد این مساله است . اما القای این تاثیر گذاری اگر فقط بسنده شود به گفتگو و تحلیل و بحث ، اثر گذاری چندانی نخواهد داشت. اینجاست که باید به شیوه ای دیگر متوسل شد و آن هم همین برگزاری هیئات عزاداری دسته های عزا تعزیه ها و امثالهم است.

[AMINI]

با سلام

یاد این سخن شهید مطهری افتادم که روحشان شاد:

گریه بر شهید شرکت در حماسه اوست و گریه بر شهید نگه داشتن زنده نگه داشتن نهضت اوست.

قرآن کریم در آیه پنجم سوره ابراهیم می فرماید:

اعوذبالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم




]وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ﴿۵﴾


به راستی که ما موسی را با آیات (معجزات) خویش فرستادیم که (ای موسی) قوم خود را از تاریکی ها به سوب نور خارج کن. و روزهای خدا (ایام الله) را به یاد آنها بیاور که در این کار برای و صبور و شکرگزاری نشاها (عبرت ها) است.بدیهی است که یادآوری ایام الهی از مصادیقو روشهای خارج کردن مردم از از ظلمت به سوی نور است.

[/font]

[font=Tahoma]اضافه «أیّام» به «اللّه»، اشاره به روزهاى سرنوشت ساز و مهم زندگى انسانها است که به خاطر عظمتش به نام «اللّه» اضافه شده است، و نیز به خاطر این که یک نعمت بزرگ الهى، شامل حال قوم و ملتى شایسته ویا یک مجازات بزرگ و دردناک الهى دامنگیر ملتى سرکش و طغیانگر شده است، که در هر دو صورت شایسته تذکّر و یادآورى است.



در روایاتى که از أئمه معصومین(علیهم السلام) به ما رسیده، «أیّام اللّه» به روزهاى گوناگونى تفسیر شده است:

در حدیثى از امام باقر(علیه السلام) مى خوانیم: أیّامُ اللّهِ، یَومَ یَقُومُ القائِمُ(علیه السلام) وَ یَومَ الکَرَّةِ وَ یَومُ القِیامَةِ: «ایام اللّه روز قیام مهدى موعود و روز رجعت، و روز قیامت است».

و در تفسیر «على ابن ابراهیم» آمده: «ایام اللّه سه روز است، روز قیام مهدى(علیه السلام) و روز مرگ و روز رستاخیز».

در حدیث دیگرى از پیامبر(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم: أَیّامُ اللّهِ نَعمائُهُ وَ بَلائُهُ بِبَلائِهِ سُبحانَهُ: «ایام اللّه(روزهاى) نعمت هاى او وآزمایش هاى او به وسیله بلاهاى او است».

به هر حال، یادآورى روزهاى بزرگ نقش مؤثرى در بیدارى و هشیارى ملّت ها دارد، و با الهام از همین پیام آسمانى است، که ما خاطره روزهاى بزرگى را که در تاریخ اسلام بوده همواره جاودان مى داریم، و هر سال براى تجدید این خاطره ها، روزهاى معینى را اختصاص مى دهیم، که در آن به تاریخ گذشته باز مى گردیم، و درس هاى مهمى از آن مى آموزیم، درس هائى که براى امروز ما فوق العاده مؤثر است.

درباره مصائب که زبان قاصر است!! براستی در میان معصومین چه کسی به اندازه این امام جانفدا و درد و مصائب کشیده است؟؟؟

پس وظیفه ما را که «ذَکِّرهُم» هست را برای سایر نسلها باید اجرا کنیم.


یا علی

[انصارالمهدی]

1400 سال پیش مردی به نام محمد به پیامبری مبعوث و مسئول مروج دین اسلام از سوی خدا گشت . وظیفه ای سنگین به او داده شده بود و می بایست کارهای گوناگونی را برای نشر این دین انجام دهد . در آخرین لحظات زندگی خویش , حضرت علی علیه السلام را به جانشینی خود قرار داد . اما در نبود پیامبر فتنه های گوناگونی بر علیه حضرت علی انجام دادند و امام علی برای مصلحت اسلام سکوت کردند . امام حسن پسر حضرت علی نیز به دلیل بی بصیرتی یاران خویش تن به سکوت دادند و پس شهید شدن ایشان امامت به امام حسین رسید . ایشان نیز در چند سالی از امامت خویش سکوت را پیشه کردند اما دیگر مصلحت اسلام اجازه چنین کاری را به امام حسین نمی داد چراکه اگر اقدامی صورت نمی گرفت دین اسلام به فراموشی سپرده میشد . امام حسین فرموردند :من بخاطر احیای دین جدم رسول خدا وامر به معروف ونهی از منکر خروج کرده ام .

عزاداری عاشورا که در ایام محرم و صفر گرفته می شود بزرگداشت دین اسلام است . امام حسین فرموردند : اگر دین حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فقط با کشتن من برقرار می ماند ای شمشیرها مرا دریابید .
بله برادر اگر عاشورا نبود , اسلام هم به ورطه فراموشی سپرده میشد .

یاد آن روز بخیر

ثقلین

اِنی تارِکٌ فیکُمُ الثَقَلَین،کِتابَ اللهِ و عِترَتی (اهلِ بَیتی) وَ اِنَّهما لَن یَفتَرِقا حَتّی یَرِدا علَیَّ الحَوض.

[/i]

همانا من بین شما دو چیز گرانبها از خود برجای میگذارم،کتاب خدا و اهل بیت خود را و همانا این دو هرگز از هم جدا نمی گردند تا در کنار حوض (چشمه کوثر) بر من وارد شوند.

روزگاری علی را قرآن ناطق می خواندند اما شهیدش کردند و حسین هم قران ناطق زمان خویش بود

در فراز های زیارت عاشورا می خوانیم

ای ابا عبداللّه براستی بزرگ شد سوگواری تو و گران و عظیم گشت مصیبت تو بر ما و بر همه اهل اسلام

و گران و عظیم گشت مصیبت تو در آسمانها بر همه اهل آسمانها پس خدا لعنت کند مردمی را که ریختند شالوده ستم و بیدادگری را بر شما