(A)جرعه های حکمت&

[علی 110]

سلام دوستان و رفقای گرامی
در این بخش سعی می شود به مرور ناب ترین حکمت های روح افزا و هدایت گر اهل بیت علیهم السلام را تقدیم شیعیان و محبین و طالبان حق و حقیقت نماییم . باشد که خدا به برکت عمل به تعالیم اهل بیت ما را به سرمنزل مقصود برساند.



حکمت -1- : چهار چيز دل را مى‏ميراند: گناه پى‏درپى، گفتگوى زياد با زنان، مجادله با احمق- او بگويد و تو بگويى به جايى هم نرسد- و همنشينى مردگان؛ پرسيدند: اى رسول اللّه! مردگان كيانند؟ فرمود: ثروتمندان عياش.
نصايح، ص: 176


حکمت -2- : رسول خدا صلوات الله علیه به علی علیه السلام فرمودند :
اى على! چهار چيز كيفرش از هر گناهى زودتر مى‏رسد: بدى در مقابل نيكى، ظلم به بى‏گناه، خيانت به شخص وفادار، و قطع رحم با خويشاوندان خوشرفتار
نصايح، فصل اول ص : 173

[ali.khm]

دو حکایت از پاداش دنیوی صبر در مصائب

پاداش صبر در مصائب و گرفتاری‌ها، منحصر به قیامت نیست، بلکه در همین دنیا هم پاداش دارد و خداوند متعال از راه دیگری و از راهی که بنده گمان نمی‌برد، جبران گرفتاری و مصیبت او را می‌کند. مثلاً کسی که فرزند خود را از دست می‌دهد، به موفقیت یا پیشرفت معنوی یا مادی دیگری دست می‌یابد و موانع نیل به اهداف بزرگ، از سر راه او برداشته می‌شود.

[u]حکایت اول: یکی از یاران رسول گرامی(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) طفلی بیمار داشت و در زمانی که او در بیرون از خانه مشغول کار بود، آن طفل از دنیا رفت. مادر فرزند ابتدا گریه کرد، ولى وقتى متوجه بازگشت همسر خود شد، فرزند را به کناری گذاشت و خود را آماده پذیرایى از شوهر کرد و مثل همیشه با چهره‌اى متبسم با همسرش روبرو شد و حرفی از مرگ طفل به او نزد. سحرگاه و بعد از نماز شب که مرد براى نماز صبح به مسجد مى‌رفت، آن زن صبور به او گفت: اگر کسى به تو امانتى بدهد و سپس آن را طلب کند، آیا آن را پس مى دهى یا نه؟ جواب داد: آرى پس مى‌دهم. آنگاه زن ادامه داد: خداوند امانتى به ما داده بود و دیروز هم او را از ما گرفت. پس از نماز با نمازگزاران به منزل برگرد تا فرزندمان را به خاک بسپاریم. آن مرد به مسجد رفت و پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که گویا منتظر آمدن او بودند، هنگام ورود او فرمودند: «مبارک باد دیشب تو». پس از مدتی آن زن صبور که همان شب باردار شده بود، فرزند دیگری به دنیا آورد که در تاریخ می‌خوانیم خود او و فرزندانش بسیار صالح و نیکوکار و از قاریان قرآن بوده‌اند.

[u]حکایت دوم: [/i][/i]هنگامی که به حضرت امام راحل خبر رسید که فرزند ایشان، آقا مصطفی خمینی(رحمة الله علیه) از دنیا رفته است، فرمودند: «مرگ مصطفی، از الطاف خفیه خداست». طولی نکشید که در اثر صبر و شکیبایی حضرت امام، آن لطف خفی، مبدل به لطف جلی شد و چند ماه بعد، پروردگار عالم، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را به حضرت امام و به مردم مسلمان ایران عطا فرمود.



از سایت وعده صادق http://www.alvadossadegh.com

مقاله کامل را در لینک زیر مطالعه فرمایید :

http://www.alvadossadegh.com/fa/new-news...-l--r.html

[Ramin_Ghn]

بسم الله الرحمن الرحیم


۞ وَ مِنْهُمْ تَارِكٌ لاِنْكَارِ الْمُنكَرِ بِلِسَانِهِ وَقَلْبِهِ وَیَدِهِ فَذلِكَ مَیِّتُ الاْحْیَاءِ.

۞ و هرکس با قلب، دست و زبان خود نهی از منکر را ترک کند مرده‌ای در میان زندگان است.



نهج‌البلاغه، حکمت 374

[ali.khm]

شنیده اید می گویند «از نخورده بگیر بده به خورده»؟! این به این معناست که کسی که مزه ی چیزی زیر زبانش رفت، از دست دادن آن را سخت تر تحمل می کند تا کسی که لذت آن را هرگز نچشیده است. به همین خاطر است برخی بزرگان، لذت برخی چیزهای حلال را هم بر خود حرام می کنند. که مبادا بر چیزی غیر از طاعت خداوند، حرص داشته باشند.



در ادامه ی این مطلب، چند حکایت کوتاه، از امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)، می آوریم؛ مردی که نخستین کسی بود که لذات را بر خود حرام کرد.

الف) حرام نیست؛ ولی نمی خورم!
ظرفى پالوده‏ در برابر امام علی (علیه السلام) نهادند. انگشت خود را چندان در آن فرو برد تا به ته آن رسيد، سپس آن را بيرون آورد، و از آن پالوده نخورد و تنها انگشتش را به دهان برد و آن را چشيد و گفت: «خوب است و حرام نيست، ولى دوست ندارم خود را به چيزى عادت دهم كه به آن عادت ندارم» (1)

ب) پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خشک تر از این می خورد!
سويد بن غفله می گويد: «هنگام عصر، بر على بن ابى طالب (علیه السلام) وارد شدم. ديدم نشسته است و در برابرش كاسه ‏اى شير ترشيده كه بوى تند ترشيدگى آن استشمام مى‏ شد، و در دست او پاره نانى است كه از پوستهاى جو روى آن معلوم بود كه نان جوين است؛ آن نان را به دست مى ‏شكست و اگر زورش نمى‏ رسيد با زانو مى‏ شكست و در شير مى ‏انداخت. پس گفت: «نزديك بيا و در خوراك ما شريك شو!» گفتم: «من روزه دارم.» گفت: «از پيامبر (صلی الله علیه و آله) شنيدم كه گفت: «هر كس به سبب روزه از خوردن طعامى كه هوس آن را كرده است محروم شود، بر خدا است كه او را از خوراك بهشت نصيب كند و از نوشيدنى آن بنوشاند».

سويد می گويد: من به كنيز او كه نزديكش ايستاده بود گفتم: چرا آرد نان را الك نمى‏كنيد كه من اين اندازه سبوس در آن مى‏ بينم؟ گفت: به ما فرمان داده است كه آرد را الك نكنيم.

آنگاه على گفت: «به او چه گفتى؟» و چون از آنچه گفته بودم آگاه شد، گفت: «پيامبر را مى‏ديدم كه خشكتر از اين مى‏خورد، و درشتتر از اين مى‏پوشيد، پس اگر چنين نكنم بيم آن دارم كه (در قيامت) به او نرسم». (2)

ج) می ترسم بپسندم!
امام صادق (علیه السلام) از پدرش نقل می کند: «براى امير المؤمنين على بن ابى طالب (علیه السلام) حلوايى آماده ‏شده از خرما و سر شير و نشاسته؛ آوردند، او از خوردن آن خوددارى كرد. و چون به او گفتند كه آيا آن را حرام مى ‏دانى؟ گفت: «نه، ولى بيم آن دارم كه از آن خوشم آيد و در طلب آن برآيم.» (3)

پی نوشت:
1. الحياة / ترجمه احمد آرام ؛ ج‏2 ؛ ص362؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث نور 3/5
2. همان، ص 360
3. همان، ص 359

پ.میعاد
مستور

[ali.khm]

امیرمومنان علی(علیه السلام) فرمودند: دنیا سرایی است پر از بلا و رنج که به بی‌وفایی معروف است. احوال آن استمرار ندارد و ساکنان آن به سلامت نمی‌رسند و حالاتش دائما در حال تغییر و نوبت‌هایش متفاوت و متغیر است.

توجه به برخی تمثیل‌هایی که درباره مسائل مختلف در احادیث و روایات ازسوی معصومین(علیه السلام) بیان شده ما را به یک حقیقت مهم رهنمون می‌شود که عمل به آنها و یادآوری همواره این حقیقت ما را به سعادت می‌رساند.

یکی از این تماثیل قابل توجه و آموزنده در کتاب معراج‌السعادة درباره دنیا نقل شده است که: در روز قیامت دنیا را به شکل پیرزنی کبود روی، ارزق چشم، گراز دندان، کریه منظر و قبیح رخسار برای مردم مجسم می‌کنند و می‌پرسند: آیا این پیرزن را می‌شناسید؟ می‌گویند: نعوذباالله که ما او را بشناسیم! خطاب می‌رسد: این همان دنیایی است که به آن تفاخر می‌کردید، به واسطه آن با یکدیگر حسادت می‌ورزیدید، دشمنی می‌کردید، قطع صله‌رحم می‌کردید و بسیاری از گناهان دیگر را مرتکب می‌شدید.

پس دنیا را به جهنم می‌افکنند در حالی که فریاد می‌زند: خداوندا! پس کجایند پیروان و دوستان من؟ (کسانی که فریب مرا خوردند حال بی‌وفایی مرا هم ببینند).

خداوند بلندمرتبه می‌فرمایند: دوستان او را هم به خودش ملحق سازید.

نتیجه می‌گیریم دنیاداران مست نباید به خود مغرور شده و ببالند چرا که این دنیا قبلا در دست دیگران بوده است و به زودی هم از دست ما خارج می‌شود و به دیگران می‌رسد.

منابع:

- نهج‌البلاغه، خطبه 226
- معراج‌السعادة، ص 339

- محجة‌البیضاء، ج 6، ص 10

- در محضر امیرالمومنین(علیه السلام)، ج 5، ص


از سایت وعده صادق http://www.alvadossadegh.com

[ali.khm]

هيچ بنده ‏اى برايم چهار چيز را تضمين نمى‏ كند ، مگر اين كه او را به بهشت در مى‏ آورم : زبان فرو بندد و آن را جز بدانچه به وى مربوط است نگشايد، دل‏ خويش را از وسواس حفظ كند، آگاهى من از او و اين را كه او در زير نگاه من است،پاس بدارد؛ و نور ديده‏‌اش، در گرسنگى باشد.
مشرق- امام على عليه‏ السلام، در حديث معراج: پيامبر صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم در شب معراج ، از پروردگار خود خواست و چنين گفت: پروردگارا ! مرا به كارى راه نماى كه با آن به تو نزديك شوم
فرمود:...
اى احمد ! به عزّت و جلالم سوگند ، هيچ بنده ‏اى برايم چهار چيز را تضمين نمى‏ كند ، مگر اين كه او را به بهشت در مى‏ آورم : زبان فرو بندد و آن را جز بدانچه به وى مربوط است،نگشايد؛ دل‏خويش را از وسواس حفظ كند؛ آگاهى من از او و اين را كه او در زير نگاه من است،پاس بدارد؛ و نور ديده ‏اش،درگرسنگى باشد.

اى احمد ! كاش ، شيرينىِ: گرسنگی، سكوت، خلوت و آنچه را از آن به ارث برده‏‌اند ، چشيده بودى !» .
پرسيد : پروردگارا ! ارث گرسنگى چيست؟
فرمود : «حكمت ، حفظ دل ، تقرب به خداوند ، اندوه دائم ، كم‏ هزينگى براى مردم ، حقگويى ، و اهمّيت ندادن به اين كه در گشايش و آسانى مى‏ زيد يا در سختى و دشوارى.

اى احمد ! آيا مى‏ دانى با كدام حالت و وقت ، بنده به من تقرّب مى‏ جويد؟»
گفت : نه، اى پروردگار !
فرمود : «آن هنگام كه گرسنه يا در حالت سجده باشد».

متن حدیث:

الإمام عليّ عليه‏السلام: في حَديثِ المِعراجِ: إنَّ النَّبِيَّ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم سَأَلَ رَبَّهُ سُبحانَهُ لَيلَةَ المِعراجِ فَقالَ : . . . يا أحمَدُ ، وعِزَّتي وجَلالي ، ما مِن عَبدٍ ضَمِنَ لي بِأَربَعِ خِصالٍ إلاّ أدخَلتُهُ الجَنَّةَ : يَطوي لِسانَهُ فَلا يَفتَحُهُ إلاّ بِما يَعنيهِ ، ويَحفَظُ قَلبَهُ مِنَ الوَسواسِ ، ويَحفَظُ عِلمي ونَظَري إلَيهِ ، ويَكونُ قُرَّةُ عَينَيهِ الجوعَ .
يا أحمَدُ ، لَو ذُقتَ حَلاوَةَ الجوعِ وَالصَّمتِ وَالخَلوَةِ ، وما وَرِثوا مِنها .
قالَ : يا رَبِّ ، ما ميراثُ الجوعِ؟
قالَ : الحِكمَةُ ، وحِفظُ القَلبِ ، وَالتَّقَرُّبُ إلَيَّ ، وَالحُزنُ الدّائِمُ ، وخِفَّةُ المُؤنَةِ بَينَ النّاسِ ، وقَولُ الحَقِّ ، ولا يُبالي عاشَ بِيُسرٍ أم بِعُسرٍ .
يا أحمَدُ ، هَل تَدري بِأَيِّ وَقتٍ يَتَقَرَّبُ العَبدُ إلَيَّ؟
[ قالَ : لا ، يا رَبِّ ] .
قالَ : إذا كانَ جائِعاً أو ساجِداً .




«ارشاد القلوب، صفحه 199و 200»

از سایت وعده صادق http://www.alvadossadegh.com

---

[ali.khm]

(۱۳/خرداد/۹۲ ۲۰:۲۵)ali.khm نوشته است:  اى احمد ! كاش ، شيرينىِ: گرسنگی، سكوت، خلوت و آنچه را از آن به ارث برده‏‌اند ، چشيده بودى !» .
پرسيد : پروردگارا ! ارث گرسنگى چيست؟
فرمود : «حكمت ، حفظ دل ، تقرب به خداوند ، اندوه دائم ، كم‏ هزينگى براى مردم ، حقگويى ، و اهمّيت ندادن به اين كه در گشايش و آسانى مى‏ زيد يا در سختى و دشوارى.

اى احمد ! آيا مى‏ دانى با كدام حالت و وقت ، بنده به من تقرّب مى‏ جويد؟»
گفت : نه، اى پروردگار !
فرمود : «آن هنگام كه گرسنه يا در حالت سجده باشد».

---

[ali.khm]

پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) به على(عليه السلام)فرمود: اى على ؛ جبرئيل به من گفت: آرزو داشتم بخاطر انجام هفت كار از جنس بشر باشم تا بتوانم آنها را انجام دهم.

1ـ در نماز جماعت شركت كردن.
2ـ همنشينى با علما.
3ـ اصلاح و آشتى برقرار كردن بين دو نفر كه با هم قهر هستند.
4ـ محبت و نوازش نمودن نسبت به يتيمان.
5ـ عيادت مريض نمودن.
6ـ تشييع جنازه كردن.
7ـ در موسم حجّ به حاجيان در مكه آب دادن.

بعد پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) به على(عليه السلام) مى فرمايد: يا على در انجام اين امور جدّى و كوشا باش.

«مواعظ العدديه»


از سایت موعود http://www.mouood.org

[Ramin_Ghn]

بسم الله الرحمن الرحیم

رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند:

هر کس زیاد استغفار کند، خداوند گِرِه غم های او را بگشاید و از هر تنگنایی بیرونش بَرَد و از آنجا که گمانش را هم نمی برد، روزیش رساند.

[m.hossein]

بسم الله الرحمن الرحیم
پیامبراعظم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) میفرمایند: پاداش صاحب اخلاق نیکو مانند پاداش روزه دار شب زنده دار است.
(اصول کافی،جلد3. صفحه ی 229 حکمت1741)
یاعلی

[m.hossein]

بسم الله الرحمن الرحیم
صالح سهل گفت:به حضرت امام صادق(علیه السلام) عرض کردم:آیا مؤمنان از سرشت پیامبرانند؟فرمودند:بله
(اصول کافی،جلد3. صفحه ی 15 حکمت1447)
یاعلی