حب کلام!!!

[بچه شیعه]

سلام. من مشکل بزرگ دارم و اونم اینه که حب کلام دارم !! حالا حب کلام یعنی چی؟!
یعنی اینکه خدا نکنه من بخوام بین چند نفر حرف بزنم، اونم مخصوصا اگر حرف جدید باشه یا اونا نشنیده باشن یا چندتا کلمه انگلیسی یا کلمه ای که کسی ندونه داشته باشه!(بخاطر همین هیچوقت نمیتونم حرفایی دکتر عباسی رو برای کسی تعریف کنم.) یا وقتی باز کسی بخاطر همین حرفا ازم تعریف و ستایش کنه. مثلا بگه اوه! تو چقدر کتاب خوندی یا سخنرانی گوش دادی یا چه حرفهایی، تا حالا از کسی نشنیده بودم. به خاطر همین از خیلی امر به معروفها و نهی از منکر ها هم افتادم! نمیتونم انجام بدم چون میگم لابد اخلاص ندارم. خیلی هم دربارش مطلب خوندم ولی نتونستم پیاده کنم.از یک طرف با خودم میگم این وسوسه شیطانه که نمیزاره این کارو بکنم از طرف دیگه میگم من که نیتم فقط رضای خداست این حالتهایی که تو دلم بوجود میاد الکیه.!

خلاصه کلافه شدم. کمکم کنید...! بی جوابم نزارین ها!

[رنجستان]

(۱۶/اسفند/۹۱ ۱۶:۳۰)فاطمه خانم نوشته است:  وسع انسان محدود است ولی اندازه این محدودیت نامشخص هست .چون مادی نیست. معنوی است و پوشیده .
نمی شود به بهانه لا یکلف الله انسان دست از تلاش بکشد .
پس تزکیه چه می شود ؟ پس تلاش در راه خداوند چه می شود .
وظیفه انسان خودسازی هست . این خود سازی بدون تلاش چگونه امکان پذیر هست ؟!
خداوند فرموده لا یکلف الله ... اما از طرفی هم در روایات هست که خداوند به بنده ی در نماز شب که به زور خودش رو بیدار نگه داشته ، مباهات می فرماید .
حالا این چگونه قابل توجیه هست ؟ مگر می شود به بهانه لا یکلف الله تلاش نکنیم ؟
قدر و منزلت هر کس در نزد خداوند نهان هست . معلوم نیست چه کسی پیش هست یا نیست .
ما وظیفه مان تلاش کردن هست . خداوند هم راه رو برای خواهانش باز می کند ...

چیزی که بنده گفتم منافاتی نداشت با این حرفهای شما.