دلنوشته های عشاق به رهبرشان

علی امینی

به یاد حضرت حیدر به نام حضرت دوست

دوستان آمده ام باز که این دفتر ممتاز کنم باز و شوم قافیه پرداز و سخن را کنم آغاز به تسبیح خداوند تبارک و تعالی

یکیاز اشعار بسیار زیبایی که برای رهبری و در وصف ایشان سروده شده است شعری است که درزیر می آورم.این شعر برای من بسیار زیبا است.امیدوارم شما نیز آنرا بپسندید.

ديشباين طبع، بي‌قرار شما

خواست عرض ارادتي بكند

دست كم از دل شكسته‌تان

واژه‌هايم عيادتي بكند

***
چشم بد دور، عمرتان بسيار
كس نبيند ملالتان آقا!
مانمرديم خون دل بخوري
تخت باشد خيالتان آقا!
***
چيست روباه در مصاف شير؟!
چه نيازي به امر يا گفته؟!
تو فقط ابرويي به هم آور
مي‌شودخواب دشمن آشفته
***
هست خاموشي‌ات پر از فرياد

درتو آرامشي است طوفاني

«الذي انزل السكينه» تو را

كرده سرشار از فراواني
***
واژه‌ها از لبت تراويدند
پرصلابت،پرعاطفه، پرشور
آفريدنددر دل مردم

عزت،آمادگي، حماسه، حضور

***
اين حماسه همه ز يمن تو بود

گرچه از آن مردمش خواندي
رهبرا!تا ابد ولي محبوب
دردل عاشقان خود ماندي
***
سهم دلدادگان تو سلوي
قسمتِ دشمنان تو سجيل
رهبري نيست در جهان جز تو
كه زامت چنين كند تجليل

***
نسل سوم چو نسل اول هست
باشعف با شعور با باور
جاري است انقلاب چون كوثر
هان!«فصل لربك وانحر»
***
گرچه در باغ سينه‌ات داري
لطف‌ها،مهرها، محبت‌ها
گفتي اما نمي‌روي چو حسين
تا ابدزير بار بدعت‌ها!
***
ناگهان در نماز جمعه شهر
عطرمحراب جمكران گل كرد
بغض تو تا شكست بر لب‌ها

ذكريا صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) گل كرد
***
جان ايران! چه شد كه جانت را
جان ناقابلي گمان كردي؟!
آبروي همه مسلمانان
اشك ما را چرا درآوردي؟!
***
جسم تو كامل است، ناقص نيست
مي‌دهدعطر يك بغل گل ياس
دستت اما حكايتي دارد...
رَحِمَاللهُ عَمِي العباس!

حجت‌الاسلامجواد محمدزماني

گاهی اوقات اتفاقاتی می افتد که آدمی دلش می گیرد.

شاید دردِ دل برای رهبری کمی درد ها را التیام بخشد.

این روز ها نمی دانم رهبرم چه حالی دارد.

امیدوارم حالش خوب و خیالش راحت باشد.

آقا جان!

هر گاه نارا حتی ای در چهره تان می بینم گویی همه ی دنیا بر سرم خراب میشود.

نمی دانم چگونه درد هایم را برای شمایی که خودتان دم از درد هاتان نمی زنیدو در خود می ریزید واگویه کنم.

نگرانم که اگر درد دلم را برایتان بگویم به درد دلتان بیفزایم و اگر نگویم...

نمی دانم ، نمی دانم

شاید بهتر از درد دل دلنوشته ای به شما باشد:

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

دوستان عزیز امید آن دارم که شما نیز جمله یا جملات خود را به عنوان دلنوشتهای

برای امام عشاق امام خامنه ای مد ظله العالی

به رشته ی تحریر در آورید.

*خواهشمند است از نوشتن عباراتی که به این بخش مرتبط نیست و یا موجب انحراف مطالب به سمت و سویی دیگر می شود بپرهیزید.

با سپاس-علی امینی[/b]

امین علوی

متن نامه فرزند شهید ناصر بخت به رهبر انقلاب

سلام آقاجون، خوش آمدی به شهرمان
من محمد صابر هستم؛ فرزند ۱۲ ساله‌ی حاج محمد حسن ناصر بخت، آقا نمی‌دانيد چه‌قدر منتظر آمدنتان بودم
اما متأسفانه پام شكسته، ديروز لنگان لنگان به استقبالتان آمدم: خيلی هم راه آمدم.
در راه، آقای ناظم مدرسه من را ديد و گفت: محمد! چرا آمدی! چه طور آمدی؟ و بعد با لبخندی از او گذشتم.
به آقا نگفتم كه آمده‌ام تا از نزديك دست شما را ببوسم؛ تا از نزديك دسته گلم را در دست آقا بگذارم .
آخر، من پدر را نديده‌ام، قبل از تولد من، پدر پيش خدا رفته، آرزو داشتم دسته‌ی گلی كه برايتان آورده بودم،
خودم در دستتان بگذارم و بوسه بر دستتان بزنم و دستی هم روی عبايتان بكشم.
گلهای خشكيده را به خانه برگرداندم. نمی‌دانم چرا مادرم باز آنها را در آب گذاشت؛ شايد كه ...
آخر، مامان بعضی وقتها كارهايی انجام می دهند، كه من نمی‌فهمم.
خدا حافظ ای امام
خيلی دوستتان دارم؛ همه‌‌ی بچه ها دوستتان دارند
راستی، امام! خواهر و برادر‌هايم هم شما را خيلی دوست دارند، برادرم دانشجو هستند. اين چند شب كه
شما می‌خواستيد بياييد، مرتب هر شب در بسيج مشغول برنامه‌ی استقبال شما بودند و شب آخر هم باز منزل
نيومدند؛ برای حفاظت رفته بودند؛ برادرم جواد هم همين طور.
خواهرم هم دانشجو هستند و عاشق شما، ديروز آن قدر گريه كرده بودند، كه اگر كسی نمی‌دونست، فكر
می‌كرد كه خواهرم سرما خورده؛ مادرم هم كه نپرسيد. وقتی حتی تصوير شما را از تلويزيون می بينند: های
های گريه می‌كنند، خلاصه، امام! خيلی دوستتان داريم.
باز هم خداحافظی می‌كنم؛ هرچند كه با گلهای خشكيده‌ام خيلی حرفها دارم.
پاسخ رهبر انقلاب به نامه:

فرزند عزيزم! حتماً به ديدن من بياييد. من از ديدار خانواده‌های شهيدان عزيز، خوشوقت و خوشحال می‌شوم؛
مخصوصاً از نوجوانان پر شور و مهربانی مانند شما. خداوند شما را حفظ كند و درآينده از خدمتگزاران اسلام و
كشور قرار دهد و پدر عزيز و شهيد شما را با اوليايش محشور فرماييد.
سيد علی خامنه‌ای
۷۷/۰۳/۰۲