توقعات امام زمان از شیعیان

[نسیم]

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در توقیعی می فرمایند:

«تقوا پیشه کنید،
تسلیم ما باشید و کار را به ما واگذارید
که بر ماست شما را از سرچشمه سیراب بیرون آوریم چنانکه بردن شما به سرچشمه از سوی ما بود ...
به سمت راست میل نکنید و به سوی چپ نیز منحرف نشوید.» (1)



توجه به آن حضرت همراه با محبت
امام زمان (علیه السلام) در توقیع شریفی خطاب به شیعیان می فرمایند:
«توجه خود را همراه با محبت و دوستی به سوی ما قرار دهید
و در مسیر دستورات روشن و قطعی دین حرکت کنید
که همانا من برای شما خیرخواهی می کنم و خداوند گواه است بر من و شما
و اگر نبود علاقه ما به نیکو بودن شما و رحمت و مهربانیمان بر شما، به سخن گفتن با شما نمی پرداختیم.»(2)



در تشرف مرحوم علی بغدادی (رحمة الله علیه) در مسیر کاظمین، ایشان پرسش هایی را از محضر امام زمان (علیه السلام) می پرسد از جمله می گوید:
پرسیدم:
«روزی نزد مرحوم شیخ عبدالرزاق که مدرس حوزه بود، رفتم. شنیدم که بر روی منبر می گفت:
کسی که در طول عمر خود روزها روزه باشد و شب ها را به عبادت به سر برد و چهل حج عمره بجای بجای آورد و در میان صفا و مروه بمیرد ولی از دوستداران و محبان و موالیان امیرالمؤمنین (علیه السلام) نباشد برای او چیزی محسوب نمی شود.»
امام زمان (علیه السلام) فرمودند: «آری والله برای او چیزی نیست.»



توسل به حضرت زینب (علیه السلام) جهت تعجیل در فرج

در تشرف آقا شیخ حسن سامرایی (رحمة الله علیه) در سرداب مقدس، حضرت فرمودند:
«به شیعیان و دوستان ما بگویید که خدا را قسم دهند به حق عمه ام حضرت زینب (علیه السلام) که فرج مرا نزدیک گرداند.» (3)



عرضه اعمال به محضر مقدس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
در تشرف مرحوم شیخ محمد طاهر نجفی (رحمة الله علیه) خادم مسجد کوفه، حضرت می فرمایند:
«آیا ما شما را هر روز رعایت نمی کنیم؟ آیا اعمال شما بر ما عرضه نمی شود؟»



علی فشندی تهرانی (رحمة الله علیه) می گوید که در مسجد جمکران سیدی نورانی را دیدم، با خود گفتم این سید در این هوای گرم تابستانی از راه رسیده و تشنه است ظرف آبی به دست او دادم تا بنوشد و گفتم: آقا! شما از خدا بخواهید تا فرج امام زمان (علیه السلام) نزدیک گردد.
حضرت فرمودند: «شیعیان ما به اندازه آب خوردنی ما را نمی خواهند. اگر بخواهند و دعا کنند فرج ما می رسد.»



اخلاص در عمل:
یکی از علمای بزرگ اصفهانی می گوید:
«شبی در عالم رؤیا امام زمان (علیه السلام) را دیدم. به ایشان عرض کردم چه کنم که به شما نزدیک شوم؟»
فرمودند: «عملت را عمل امام زمان (علیه السلام) قرار بده.»

من به ذهنم رسید که یعنی در مورد هر کاری ببین اگر امام زمان (علیه السلام) این کار را می کند تو هم انجام بده.
پرسیدم: «چه کنم که در این امر موفق باشم؟!»
فرمود: «الاخلاص فی العمل؛ یعنی، در کارهای خود اخلاص داشته باش.»(4)



بردباری و شکیبایی:
در تشرف مرحوم سید کریم پینه دوز (رحمة الله علیه) از اخیار تهران که در خانه اجاره ای زندگی می کرده است و با پایان یافتن مدت اجاره دچار رنج و زحمت می گردد ضمن اینکه به او بشارت می دهند، نگران نباشید منزل درست می شود می فرمایند: «دوستان ما باید در فراز و نشیب ها شکیبا و بردبار باشند.»(5)

[نسیم]

تحصیل معارف اهل بیت (علیه السلام)

مرحوم آیت الله میرزا مهدی اصفهانی (رحمة الله علیه) که سال ها در نجف اشرف نزد علمای بزرگ دانش آموخته بود و اجازه اجتهاد از مرحوم آیت الله نایینی (رحمة الله علیه) داشت و به دنبال درک حقایق، مباحث فلسفه را نزد استادان فن تا بالاترین رتبه خوانده بود؛ می گوید:

«دیدم دلم آرام نگرفته و به درک حقایق عالم توفیق نیافته ام. رو به عرفان آوردن و مدتی از محضر استاد عارفان و سالکان آقا سید احمد کربلایی (رحمة الله علیه) استفاده می کردم تا از نظر ایشان به حد کمال قطبیت و فناء فی الله رسیدم.

اما دیدم این مطالب و این رفتارها با ظواهر قرآن و سخنان اهل بیت علیهم السلام موافق نیست و به آرامش و اطمینان قلب نرسیده بودم.»

مرحوم میرزا مهدی اصفهانی (رحمة الله علیه) تنها راه نجات را در توسل به پیشگاه حضرت مهدی (علیه السلام) می بیند، به همین جهت می گوید:

«خود را از بافته های فلاسفه و افکار عرفان خالی کردم و با کمال اخلاص و توبه به آن حضرت توسل پیدا کردم. روزی در وادی السلام نزد قبر حضرت هود و صالح علیهماالسلام در حال تضرع و توسل بودن که حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را مشاهده کردم.»

ایشان فرمودند: «طَلَبُ المَعارِفِ مِن غَیرِ طَریقِنا اَهل البیت مُساوِقَّ لِلأنکارنا و قَد اَقامنی الله و انا الحُجّه بنُ الحسن؛ یعنی، جست و جوی معارف و شناخت طریق از غیر مسیر ما اهل بیت طهارت مساوی است با انکار ما و همانا خداوند مرا برای هدایت بشر برپا داشته است و من حجه بن الحسن هستم.»

مرحوم اصفهانی (رحمة الله علیه) می گوید:
«پس از آن از فلسفه و عرفان بیزاری جستم و تمامی نوشته های خود را در این موارد به رودخانه ریختم و به سوی قرآن و احادیث پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روی آوردم.»

---

---

کمک به مردم:
در توقیعی شریف، به مرحوم آیت الله العظمی حاج سید ابوالحسن اصفهانی (رحمة الله علیه) دستور دادند:

«اُرخِص نَفسَک وَ اَقبِل مجلِسَک فِی الدِّهلیز واقضِ النّاس نحن نَنصُرکُ؛ یعنی، خودت را برای مردم ارزان کن!

و در دسترس همه قرار بده و محل نشستن خود را در دهلیز خانه ات قرار بده تا مردم سریع و آسان با تو ارتباط داشته باشند
و حاجت های مردم را برآور، ما یاریت می کنیم.»(6)

[نسیم]

توجه به پدر و مادر

در احوالات یکی از محبان و شیعیان آمده که پدر پیری داشت و بسیار به او خدمت می کرد. ایشان شب های چهارشنبه به مسجد سهله می رفت اما پس از مدتی این کار را ترک نمود. دلیل آن را پرسیدند، گفت چهل شب چهارشنبه به مسجد سهله رفتم در شب آخر نزدیک مغرب تنها به مسجد سهله می رفتم عرب بیابانی را دیدم سوار بر اسب که سه بار به من فرمود: «از پدرت مراقبت کن.» من فهمدیم که امام زمان (علیه السلام) راضی نیستند من پدرم را بگذرام و به مسجد سهله بروم.(7)

[نسیم]

توسل به قمر بنی هاشم (علیه السلام)
از مرحوم آیت الله مرعشی نجفی (رحمة الله علیه) نقل شده است که یکی از علمای نجف اشرف که به قم آمده بود می گفت: «مدتی برای رفع مشکلی به مسجد جمکران می رفتم و نتیجه نمی گرفتم روزی هنگام نماز دلم شکست و عرض کردم مولا جان! آیا بد نیست با وجود امام معصوم (علیه السلام) به علمدار کربلا قمر بنی هاشم (علیه السلام) متوسل شوم و او را در نزد خدا شفیع قرار دهم؟!»

در حالتی میان خواب و بیداری امام زمان (علیه السلام) فرمودند: «نه تنها بد نیست و ناراحت نمی شوم بلکه شما را راهنمایی می کنم که چون خواستی از حضرت ابوالفضل العباس (علیه السلام) حاجت بخواهی این چنین بگو:

یا أبالغوث ادرکنی.»(8)

[نسیم]

احترام به قرآن

در تشرفی که برای مرحوم حاج شیخ محمدحسن مولوی قندهاری در حرم مطهر ابوالفضل العباس (علیه السلام) روی داده است ایشان می گوید دیدم قرآنی روی زمین بر سر راه افتاده است به من فرمودند: «هوشیار باش و به قرآن احترام کن. من خم شم و قرآن را برداشتم و بوسیدم و در قفسه گذاشتم.»(9)

[علی امینی]

توسل به حضرت زينب (علیه السلام) جهت تعجيل در فرج

در تشرف آقا شيخ حسن سامرايي (رحمة الله علیه) در سرداب مقدس، حضرت فرمودند: «به شيعيان و دوستان ما بگوييد که خدا را قسم دهند به حق عمه ام حضرت زينب (علیه السلام) که فرج مرا نزديک گرداند.» (3)

[نسیم]

خدمت به محرومان

آقای محمد علی برهانی می گوید در خرداد 1358 هـ.ق برای رسیدگی به مردم محروم منطقه فریدن رفته بودم. هنگام بازگشت ماشین خراب شد و در بیابان تنها ماندم. دیدم چاره حز توسل به مولایم حضرت صاحب الزمان (علیه السلام) نیست، به آن حضرت متوسل شدن و گفتم: «یا اباصالح المهدی! ادرکنی.» ناگهان وجود مبارک امام زمان (علیه السلام) تشریف آوردند و ضمن بشارت به آمدن وسیله نقلیه فرمود: «ما هم اینجا رفت و آمد می کنیم. شما هم خیلی مأجورید چون خدمت به محرومین می کنید. و این روش جدّم حضرت علی (علیه السلام) است. تا می توانید در حدّ تمکّن به این طبقه خدمت کنید و دست از این کار بر ندارید که کار خوبی است.»(10)

[نسیم]

روضه حضرت ابوالفضل (علیه السلام)

در تشرّف آقای محمد علی فشندی تهرانی (رحمة الله علیه) پس از اینکه نماز امام حسین (علیه السلام) در شب هشتم ذیحجه را به او یاد می دهند

حاج محمد علی می پرسد: «فردا شب امام زمان (علیه السلام) در چادرهای حجاج می آید و به آنان نظر دارد؟»
فرمود: «در چادر شما می آیند چون فردا شب مصیبت عمویم حضرت ابوالفضل (علیه السلام) در آن خوانده می شود.»(11)

[نسیم]

ایران شیعه، خانه ماست
مرحوم آیت الله میرزا محمد حسن نائینی (رحمة الله علیه) در دوران جنگ جهانی اول و اشغال ایران توسط قوای انگلیس و روس خیلی نگران بودند از این که کشور دوستداران امام زمان (علیه السلام) از بین برود و سقوط کند.

شبی به امام عصر (علیه السلام) متوسل می شود و در خواب می بیند دیواری است به شکل نقشه ایران که شکست برداشته و خم شده است و در زیر این دیوار تعدادی زن و بچه نشسته اند و دیوار دارد روی سر آنها خراب می شود.

مرحوم نائینی چون این صحنه را می بیند بسیار نگران می شود و فریاد می زند: «خدایا، این وضع به کجا خواهد انجامید؟»

در همین حال می بیند حضرت ولی عصر (علیه السلام) تشریف آوردند و با دست مبارکشان دیوار را که در حال افتادن بود گرفتند و بلند کردند و دوباره سر جایش قرار دادند و فرمودند: «اینجا (ایران شیعه)، خانه ما است. می شکند، خم می شود، خطر است ولی ما نمی گذاریم سقوط کند ما نگهش می داریم.»(12)

[نسیم]

مواظبت بر قرائت و خواندن قرآن

در تشرّف شیخ محمد حسن مازندرانی که به بیماری سل مبتلا بوده است او را شفا می دهند و به او می فرمایند:«بر تو باد به مواظبت برقرائت قرآن.» (13)

---

پی نوشتها :
(1) بحارالانوار ، ج 52 ، ص179
(2) بحارالانوار ، ج53، ص179
(3) شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، ج 1 ، ص 251-184
(4) شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، ج 1 ، ص 261
(5) کرامات العالمین ،ص118
(6) شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، ج 6، ص198
(7) نجم الثاقب ، ص 284
(8) توجهات حضرت ولی عصر ، ص 160
(9) ملاقات با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، 330
(10)شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، ج 1 ، ص 113
(11)شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، ج 1 ، ص 149
(12)ملاقات با امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، ص 137
(13)برکات حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، 306