مجید مجیدی و فیلم زندگانی حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

[مجتبی110]

به بهانه پایان فیلمبرداری فیلم سینمایی "زندگانی حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) " بد نیست تایپیکی هم به کارگردان بزرگ این فیلم، یعنی مجید مجیدی اختصاص بدیم!

در دوره ای که کارگردان ها معمولا در حال ساخت فیلم هایی سخیف ، مبتذل و عوام پستند هستند و یا دست کم آرزوی ساخت فیلم جشنواره ای را دارند. این کارگردان دغدغه مند، بارها نسبت به سینمای دینی با فیلم های رنگ خدا ، بچه های آسمان ، زندگانی محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ... . و فیلم های کوتاهی همانند "خدا می آید" و ...، دِین خود را ادا کرده است و در حالی که معمولا از تیمی غیر حرفه ای و آماتور از بازیگران در فیلم هایش استفاده نموده اما معمولا منتقدان و مخاطبان جشنواره فیلم فجر در مقابل فیلم های بی نظیرش سر فرود آورده و گزینه دیگری برای اعطای بهترین فیلم یا کارگردانی در مقابلش نیافتند.
او در پاسخ به جسارت عبدالکریم سروش، ارادت خود را به پیامبر مکرم اسلام نشان داد، مجیدی پس از گرفتن جایزه جشنواره بین المللی فیلم برلین به موجب ارائه فیلم آواز گنجشک ها در سال ۱۳۸۶، با صدور بیانیه‌ای به جسارت سروش به مقام پیامبر مهربانی، انتقاد و از تمام کسانی که در مقابل این اظهارات سکوت کرده‌اند گله کرد.در پایان متن اعتراض، مجیدی این بیت از اشعار مولوی را خواند:

گرچه قرآن از لب پیغمبر است *** هر که گوید حق نگفت آن کافر است

این همه آوازها از شَه بُوَد *** گرچه از حلقوم عبدالله بود

این کارگردان که با 4 سیمرغ می شه گفت بهترین کارگردان حال حاضر سینمای ایران هست در یکی اظهاراتش گفت: جهان اسلام تاکنون نتوانسته تصویری درست از پیامبر اسلام به جهانیان ارائه کند و همه در این زمینه کوتاهی کرده‌ایم.

مجیدی اوخر سال 88 اعلام کرد که فیلمی در مورد زندگانی پیامبر اعظم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خواهد ساخت، البته پیش تولید پروژه سینمایی «محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)» اواخر سال ۸۶ آغاز شد و چند تن از عوامل سازنده برای دیدن لوکیشن های مورد نظر به کشورهای مختلف سفر کردند.
لوکیشن اصلی "محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)" شهرک سینمایی قم بوده و قرار است به صورت سه‌گانه دوران کودکی، جوانی و بزرگسالی پیامبر اعظم‌(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را به تصویر بکشد.مخاطب در سری اول این فیلم شاهد وقایعی است که پیش از تولد پیامبر اسلام را در بر می‌گیرد؛ لشگرکشی ابرهه به مکه و حمله پرندگان به سپاه او یکی از بخش‌های فیلم است که جلوه‌های تصویری مورد نیاز برای بازسازی آن فرا تر از استاندارد‌های موجود در سینمای ایران است.سیر روایت فیلم سپس به دوران جاهلیت و به هنگام تولد آخرین پیامبر خدا حضرت محمد‌(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می‌رسد و در 12 سالگی ایشان در اولین سفر به همراه عمویشان، ابوطالب، به شام پس از رسیدن به صومعه بحیرا به پایان می رسد.در این فیلم مهدی پاکدل در نقش ابوطالب، علیرضا شجاع‌نوری در نقش عبدالمطلب، محسن تنابنده در نفش ساموئل، مینا ساداتی در نقش آمنه، ساره بیات در نقش حلیمه و پانته‌آ مهدی نیا در نقش فاطمه بنت اسد ایفای نقش کرده اند.


این کارگردان که به تازگی آخرین سکانس فیلمش را فیلم برداری کرده! در ضیافت افطاری چند شب پیش نگاه مصطفی عقاد را در فیلم محمد رسول الله نقد کرد و عنوان کرد: آن فیلم مربوط به یک دوره می شود و فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به دوره دیگری ارتباط دارد. موضوع آن فیلم باید مورد بررسی قرار بگیرد و فکر می کنم در حوصله این جلسه نیست. در آن فیلم به جنگ های پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اشاره می شود اما به گونه ای که انگار دین اسلام دین خشونت است و تمام مدت در آن تصاویر مربوط به جنگ ها نشان داده می شود. گویا حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در طول زمان عمرشان فقط جنگیده اند.

[مجتبی110]

گاردین،

واشنگتن پست،

العربیه،

المانیتور،

نیوز ویک،

دانشگاه الازهر مصر،

علمای مصری

جشنواره فیلم کن،

جشنواره برلین،

مفتی های سعودی

منور الفکر نماهای داخلی!

عجب جنگی راه انداختند

[سید ابراهیم]

علی جنتی وزیر ارشاد پس از نمایش فیلم «محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)» در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس، درباره این فیلم گفت: شاید بتوانیم فاخرترین فیلمی که در 35 سال گذشته در جمهوری اسلامی ایران ساخته شده است را فیلم آقای مجیدی را بدانیم که از نظر محتوا و مضمون بی نظیر می‌باشد، همچنین از نظر کار حرفه‌ای و فنی در جمهوری اسلامی کم‌نظیر است.

وزیر ارشاد در ادامه گفت: توجه به دوران کودکی پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) تا زمان بعثت به درستی نشان می‌دهد پیامبر ما پیامبر رحمت و مهربانی است و همه بشارت‌هایی که در تورات و انجیل درباره پیامبر آمده است را به خوبی ذکر کرده است.

وی در ادامه تأکید کرد: همه پیروان ادیان گذشته منتظر یک منجی بزرگ در سرزمین عربستان بودند و به دنبال او جستجو می‌کردند این فیلم را باید بخش اول زندگی پیامبر دانست امیدواریم توفیق پیدا شود تا بخش دوم این فیلم که از زمان بعثت تا زمان رحلت پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است با کیفیت و به دقت ساخته شود.

وی در پاسخ به این سؤال که بخش دوم را هم سازنده این فیلم خواهند ساخت گفت: امیدواریم این چنین شود.

بنا بر این گزارش فیلم سینمایی محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ساخته مجید مجیدی امروز با حضور مسئولین کشور و تعدادی از فیلمسازان در سینما فرهنگ به نمایش در آمد.

پ ن: به شدت مشتاق ديدن اين فيلم هستم. فيلم هاي اين دوره جشنواره كه افتضاح بود.... افتضاح به معني دقيق كلمه

[شیدا]

امروز صحبتای حجت الاسلام شهاب مرادی رو داشتم میخوندم درباره فیلم حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، میگفتن نقاشی-خط شنیدین؟
این فیلم را میتوان نقاشی _ شعر نامید. گذشت سه ساعت و 12 دقیقه از فیلم ، اصلا به چشم نمیومد.

[مجتبی110]

بالاخره انتظار به پایان رسید و این فیلم اکران شد. همیشه استرس اینو داشتم که این فیلمی که همیشه منتظرشم و تبلیغش رو می کنم نکند که فیلم خوبی از آب در نیاید! اما امروز با تعاریف و تعابیری که بیننده های فیلم اظهار کردند یکم دلم قرص تر شد؛

****************************************************************

****************************************************************

امروز توفیق پیدا کردم در جمع بخش مهمی از مدیران فرهنگی کشور فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، اثر آقای مجید مجیدی را ببینم. به لطف الهی و عنایت حضرت رسول (روحی له الفدا)، کار عظیم و منحصربفردی انجام گرفته که حتما نقطه عطف و اوجی در سینمای ایران به شمار می آید.

اتفاقات سال های اخیر در سینما و تقابل بخشی از جریان سینمایی کشور با ارزش ها و واقعیت ها، ذائقه بسیاری از اهالی فرهنگ را تلخ کرده ولی مطمئنا این محصول الهی، تا مدت ها این تلخی ها را از ذائقه اصحاب فرهنگ به شیرینی مبدل خواهد ساخت.

فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) چه از نظر مضمونی و چه فنی، به خصوص جلوه های ویژه، با قله فاصله ای ندارد و می تواند در شرایطی که دشمن از هر اقدامی برای ارائه تصویری دروغین از اسلام و پیامبر رحمت دریغ نداشته، تصویر درخشنده ای را از شخصیت بی بدیل و قدسی پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به جهانیان نشان دهد و مخاطبانش را تا مدت ها سرمست کند.

من خودم تقریبا نیمی از این فیلم را همراه با گریه دیدم و حال عجیبی داشتم و مطمئنم هر بیننده ای با دیدن این اثر زیبا و عاشقانه، به شدت متأثر می شود و به مسلمانی خود از عمق جان افتخار می کند. حقیر به عنوان یک عضو کوچک جامعه فرهنگی به هنرمند گرانمایه آقای مجیدی به خاطر این مجاهده مخلصانه تبریک و دست مریزاد می گویم و از همه دوستداران و عشاق پیامبر رحمت (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) دعوت می کنم هر زمان که فیلم به مرحله اکران عمومی رسید، حتی یک لحظه را هم در رفتن به سینما و دیدن این فیلم به یادماندنی از دست ندهند.

حجت الاسلام رضا غلامی - رئیس مرکز پژوهش های اسلامی صدرا

****************************************************************

****************************************************************

تمجید شاه حسینی از فیم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)

مجید شاه‌حسینی یکی از مدیران اسبق فارابی و کارشناس سینما در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس درباره فیلم «محمد رسول الله» گفت: طیب الله زحمت کشیدند امیدواریم خداوند به نیت سازندگانش برکت بدهد.

وی در پاسخ به این سوال که همکاری هنرمندان ایرانی و خارجی را چگونه ارزیابی می کنید گفت: سینمای آینده همین سینما و جنسی از فیلم محمد رسول الله است.

کشور ایران کشور بزرگی است، ملت ایران ملت بزرگواری است اگر بخواهیم در این عرصه دیده شویم، چاره‌ای نداریم که فیلم عظیم بسازیم. خوشبختانه فیلمی که امروز دیدیم مصداق فیلم خوب و بزرگ سینمایی بود که با رویکرد دینی ساخته شده است.

این کارشناس سینما ادامه داد: سینمای کوچکی که در لایه‌هایی از بدنه هنری کشور پذیرفته شده که به عنوان سینمای آپارتمانی ، کافی شاپی یا ضد قصه، پست مدرن که امسال در جشنواره فجر شاهد آن هستیم به نظر می رسد در دنیای امروز طرفدار ندارد شاید برخی از جشنواره‌های خارجی برای برخی فیلم ها کف بزنند اما مخاطب نخواهد داشت. وی در خاتمه گفت: زمانی بیک پروداکشن ساختن فیلم با موضوع دینی در این سینما اتهام بود بنده خودم یکی از متهمین بودم اما خوشحالم می بینم ساخت فیلم دینی یا پروداکشن عظیم ادامه دارد.

****************************************************************

****************************************************************

محمدحسین لطیفی «کارگردان سینما و تلویزیون» پس از نمایش فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به فارس گفت: من از دیدن این فیلم لذت بردم چرا که لحظات ناب و لطیفی در فیلم بود که بخشی از آن مربوط به داستان فیلم و بخشی از آن از روح پاک خود مجیدی بود که لذت دیدن فیلم را دوچندان کرد.

وی درباره ساخت بخش دیگری از فیلم گفت:‌ اگر خدا بخواهد این امر اتفاق خواهد افتاد و ان‌شاءالله لذت مضاعف خواهیم برد.

لطیفی در پاسخ به این سؤال که همراهی هنرمندان ایرانی و خارجی در فیلم را چگونه ارزیابی می‌کنید، گفت: ما از زمان قبل از انقلاب این حرکات و همراهی‌ها را داشتیم افرادی از خارج از کشور به ایران می‌آمدند اما کار خراب می‌شد اینجا دقیقاً برعکس شده است اولین بار است که به خوبی تعامل و همکاری هنرمندان ایرانی و خارجی دیده می‌شود و کنترل مجیدی را به خوبی می‌توان احساس کرد.

[مجتبی110]

(۲۰/بهمن/۹۳ ۱۸:۱۳)شیدا نوشته است:  امروز صحبتای حجت الاسلام شهاب مرادی رو داشتم میخوندم درباره فیلم حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، میگفتن نقاشی-خط شنیدین؟
این فیلم را میتوان نقاشی _ شعر نامید. گذشت سه ساعت و 12 دقیقه از فیلم ، اصلا به چشم نمیومد.

چه تعبیر قشنگی!

نقاشی_شعر

جالبه که ویترور استرارو فیلمبردار فیلم هم گفته، کتاب نقاشی استاد فرشچیان منبع الهام ایده‌هاش برای فیلمبرداری این فیلم بوده.

[سید ابراهیم]

میدونم یه کم زیاده ولی انصافا ارزش خواندن را دارد. این فرمایش استاد عزیز سید مهدی شجاعی در مورد فیلم حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است.

- فیلم پیامبر، بدون شک، کاری سترگ، تأثیرگذار و ماندگار است.مجیدی و تیم همراهش برای این کار، تمام دقت، خلاقیت، تجربه و توان خود را در طبق اخلاص نهاده‌­اند و این ظرف اخلاص است که به همه عناصر فیلم، هویت و برکت بخشیده است.

مهمترین هنر این فیلم پاسخ گفتن به یک نیاز یا خلاء تاریخی است. و آن خلاء در یکی – دو جمله این است:

یک روایت صحیح و صادقانه از پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله و سلم، روایتی که از اغراض و امراض و تحریف­ها به دور باشد و با حقیقت نسبتی درست برقرار کرده باشد. روایتی که در عین پای بندی­اش به مستندات، از زبان و بیانی بلیغ و هنرمندانه بهره برده باشد.

جای چنین نگاه و روایتی در مورد پیامبر خاتم، در تاریخ سینمای ایران و جهان خالی بوده است.

در ساختمان هنرـ در همه رشته‌­ها و شاخه­‌های آن ـ هر آجر تازه­ای، بر آجرهای قبلی قرار می­‌گیرد و استوار می­‌شود و هیچ اثر هنری را نمی­‌توان معلق میان زمین و آسمان تصور کرد. یا ارتباط و اتصالش با تجربه­‌های پیشین را منکر شد. ولی برخی از آثار هنری در مسیر تکوین خود به نحو متداول و مرسوم قدم برنمی­‌دارند، انگار که چند پله را با یک جهش پشت سر می­‌گذارند. و فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به گمان من اثری از این دست است.

فیلم­‌هایی که سینمای جهان با محتوای تاریخ و سیره پیامبران،‌ در آرشیو خود دارد، عموماً آمیخته به تحریف یا لااقل برداشت­‌های نادرست، از اندیشه و سیره و سلوک انبیاست. مقصود من بخش­های تخیلی نیست، دخالت­های هنری سناریست و کارگردان نیست، دراماتیزه کردن روایت­­های تاریخی هم نیست. مقصودم اساس اندیشه و بنیان جهان­­‌بینی در این آثار است. مقصودم فقدان درک صحیح از جهان­بینی توحیدی و رسالت انبیاست.

بروز اشکال محتوایی در فیلم­­‌ها و سریال­های ایرانی به گونه دیگری است. شاید تعبیر سطحی نگری و سهل انگاری بر آنچه تا امروز اتفاق افتاده انطباق داشته باشد.

متاسفانه این دو خصیصه یا نقطه ضعف در همه شئون آثار خودش را نشان می­‌دهد. در تحقیق و پژوهش، در تألیف و نگارش، در کارگردانی، در طراحی صحنه، در گریم، در فیلمبرداری، در موسیقی و حتی در تدوین و صداگذاری، آنچه فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را نسبت به آثار پیشین متمایز می­کند، تأمل و دقت بر تمامی این وجوه و عناصر است.

در تمام این موارد، ممکن است کسانی اختلاف نظر یا اختلاف سلیقه داشته باشند ولی کسی نمی تواند منکر تأملات و دقت­های وسواس آمیز در مورد تک تک این وجوه و عناصر بشود. به عبارتی در این فیلم، هیچ حرکتی را نمی­شود گفت که بی فکر و فلسفه صورت گرفته.

جدی­ترین اشکالی که تا به حال در مورد این فیلم مطرح شده، گران تمام شدن آن است، یعنی هزینه زیادی که صرف تولید آن شده. این اشکال تا چه حد وارد است؟

اولاً باید دید که این کم و زیاد یا گران و ارزان بودن، بر چه اساسی و با چه قیاسی مطرح می­شود؟

اگر گفته شود که در قیاس با دیگر تولیدات داخلی سینما در ژانر تاریخی ـ مذهبی، عرض می­‌کنم که کدام وجه از این فیلم، قابل قیاس با تولیدات داخلی است که این وجه آن قابل قیاس باشد!؟

نمی­‌شود که شما عزمتان را برای یک سفر خارجی جزم کنید ولی برآورد هزینه‌­ها و تدارکاتتان را برمبنای سفر داخلی داشته باشید.

اگر گفته شود که در قیاس با دیگر فیلم­‌های تاریخی در عرصه­‌های جهان و بین­‌الملل عرض می‌­کنم که فقط یک فیلم را در این سطح، نام ببرند که با کمتر از چند برابر هزینه این فیلم، ساخته شده باشد.

و اگر گفته شود که در قیاس با مجموعه بودجه فرهنگی و هنری کشور، عرض می­‌کنم که با آنچه فقط در سال­‌های اخیر از بودجه فرهنگی و هنری نفله و حیف و میل شده، ده فیلم دیگر با همین اشل و هزینه می‌­توانسته ساخته شود و نشده، پولهایی که ردّشان را در هر کجای عالم می­‌توان گرفت جز عالم فرهنگ و هنر و سینما. و اگر گفته شود که در قیاس با بودجه­‌هایی که صرف دیگر افتخارات ملی می­شود، مثل فوتبال و… عرض می­کنم که … از شدت شرمساری چیزی نمی­توانم عرض کنم. بگذریم.

ثانیاً: سخیف­ترین نوع برخورد با یک اثر هنری فاخر، بخصوص در ساحت دینی، ارزیابی سمسارگری یا بساز و بفروشی نسبت به آن است. درست مثل این است که شما بخواهید مسجد شیخ لطف الله یا مسجد گوهرشاد را با محاسبه قیمت مصالح و گچ و سیمان، ارزیابی کنید یا هزینه و منفعت آن را با مدل آپارتمان­سازی بسنجید. در مواجه با آثار فاخر دینی، تنها مسأله ای که باید مورد ارزیابی قرار بگیرد، این است که آیا اثر در انجام رسالت خود موفق بوده یا نه.

اگر اثر چنان که باید و شاید از کار در آمده باشد و مأموریتش را درست به سرانجام رسانده باشد و به ارتباط مطلوبش با مخاطب رسیده باشد، مسأله کم و زیادی هزینه یا ارزانی و گرانی، جایی برای طرح ندارد.

ولی اگر کار به اهلش سپرده نشده باشد، اگر خالق اثر، اهلیت لازم برای خلق اثر را نداشته باشد و اگر به هردلیل اثر در انجام مأموریتش موفق نشده باشدء‌ هر مقدار بودجه­ای که صرف شده- ولو کمترین مقدار ممکن- هدر رفته و تباه شده.

اشتباه نشود. اسراف و تبذیر یعنی صرف هزینه در غیر جای خود، همیشه و در هرکاری مذموم است. ولی هزینه­ای که به اعتلای اثر کمک می­کند، بر شکوه و فخامت اثر می­افزاید، هزینه­ای که تأثیرش در کار به چشم می­آید، هرچقدر که باشد قابل نکوهش نیست.

ثالثاً و فارغ از بحث هنر و سینما و متعلقات آن، صرفاً در فضای معرفتی و عقیدتی بعضی از حرکات و اتفاقات هست که با هیچ معیار مادی قابل سنجش نیست. به عنوان مثال زدودن گرد و غبار تحریف از چهره ملکوتی حضرت ابوطالب علیه السلام- مطلبی نیست که بشود روی آن قیمت گذاشت. ابوطالبی که دشمنان اسلام و تشیع قرن­ها برای موشح کردن چهره و شخصیت موحد و وارسته او تلاش کرده‌­اند.

اگر فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هیچ کار دیگری نکرده باشد جز همین معرفی درست از چهره حضرت ابوطالب، برایش کافیست.

آیا فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) کاملاً بی عیب و نقص است و هیچ نقد و اشکالی بر آن وارد نیست؟

این طور نیست. دیکته نانوشته است که غلط ندارد و تنها مصنوع و مخلوق خداست که در آن، عیب و نقص یافت نمی­شود.

در مقابل هیچ اثری نباید چنان مرعوب و مجذوب شد که عیب و نقص­هایش را ندید. ولی بدتر از ندیدن عیب و نقص­ها، ندیدن فضائل و خوبی­هاست.

من ممکن است در مورد برخی از عناصر فیلم، از فیلمنامه تا نور و حرکت و صدا، نقد و نظرهایی داشته باشم و آنها را در فضای خصوصی یا عمومی مطرح کنم ولی بی انصافی است اگر با عمده کردن آنها، ارزش­ها و امتیازات عمده و شاخص اثر را زیر سؤال ببرم.باید توجه کرد که آقای مجیدی آغازگر یک حرکت یا تحوّل در سینمای دینی است، نه پایان بخش آن.و نگاه نقد و نظر در مورد کسی که حرف اول را می­زند باید کاملاً متفاوت باشد با کسی که در ادامه مسیر گذشته­گان پیش می­رود. معیارهای ارزیابی در مورد کسی که به فتح قلّه­ای تازه نائل می­شود، قابل قیاس نیست با کسی که توان خود را برای رسیدن به تپه­های پا خورده و تجربه شده، می­آزماید و غلط­ترین نوع نقد و نگاه همین است که چنین اثری را با شابلون­ها و معیارهای متعارف بسنجیم و ارزیابی کنیم.

برای سنجش برخی از آثار باید مترها و مکیال­های متناسب با خودش را ابداع و ایجاد کرد. و چه بسا که یک اثر فاخر در جایگاهی قرار بگیرد که خودش بشود معیار و میزان و سنگ ترازو برای ارزیابی و توزین آثار دیگر، مثل نثر سعدی و نظم فردوسی که به مرور زمان در جایگاه ترازو و میزان نشسته­اند.

در مورد فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هم معدود کسانی که از موضع تخریب و تخطئه با اثر برخورد می­کنند، به مرور زمان و با دیدن تحسین و تمجید دیگران، به تدریج تعدیل می­شوند.

یادم نمی رود آن زمان که آقای مجیدی، فیلم بچه­های آسمان را ساخته بود،‌برخی از دوستان مدعی و منتقد، در مجلات سینمایی، فیلم را به شدت تحقیر و تخطئه کردند و حتی گفتند که این فیلم در حد یک فیلم کوتاه 16 میلیمتری هم قابل طرح نیست.

ما آن زمان در کانون پرورش بودیم و در جایگاه تهیه کنندگی فیلم – خیلی متعجب شدیم، از این همه کم لطفی و بی­انصافی دوستان.گذشت تا اینکه فیلم در جشنواره­های جهانی، به شدت مورد استقبال قرار گرفت و کمپانی میراماکس برای پخش به سراغ فیلم آمد و منتقدین شاخص و برجسته جهانی در تقدیر و ستایش از فیلم، داد سخن دادند و اکران فیلم در کشورهای مختلف با استقبال کم نظیر تماشاچیان مواجه شد و رکورد فروش فیلم ایرانی در بازار جهانی را با فاصله زیادی پشت سر گذاشت و … بعد از آن، همان مجلات، برای بچه‌­های آسمان ویژه­نامه منتشر کردند و همان منتقدین در تعریف و تمجید از فیلم داد سخن دادند. که البته نه مدحشان روی حساب بود و نه ذمشان.

گفته می‌شود که فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) با حمایت مستقیم مقام معظم رهبری ساخته شده. این قضیه تا چه حدی صحت دارد؟

بله. دقیقاً همین طور است. و به نظر من، این خبری نیست که بیان آن، محتاج تأمل و تردید یا ابا و امتناع باشد. بلکه به عکس، این حرکتی است که باید با صدای بلند اعلام شود. چرا که جدّی­ترین پیام­ها را برای سیاستگزاران و مدیران فرهنگی و هنری دارد.

یکی از پیام­­ها به مسئولان نظام و سیاستگزاران و مدیران فرهنگی و هنری این است که: افق نگاهشان را و همتشان را اعتلا ببخشند.دلشان را به کارهای کوچک و سبک خوش نکنند. ذائقه و سلیقه­شان را رشد بدهند و در عرصه فرهنگ و هنر به کارهای ضعیف و متوسط راضی نشوند.اگر در همه سال­های پشت سر، یکی از مدیران و مسئولین فرهنگی کشور، از چنین دغدغه و ظرفیت و همّتی برخوردار بود و چنین گام بلندی را در عرصه فرهنگ و هنر برمی­داشت، ایشان ناگزیر نمی­شدند که مستقیماً به این عرصه ورود کنند.

در همه جای دنیا، سرمایه­گذاری­های سنگین در حمایت­های جدّی برای کارهای عظیم و حرکت­های ملّی و فراملّی صورت می­گیرد. اما این سیاستگزاران و مدیران فرهنگی و هنری هستند که چنین مأموریتی را برعهده دارند. در خیلی از کشورها شهرداران، بانی اتفاقات بزرگ از این دست می­شوند.

اگر کسی بگوید که در کشور ما چنین بودجه­ای در اختیار مدیران در این سطح نیست، یا بی اطلاع است، یا راست نمی­گوید و شانه از زیر بار مسئولیت­ خالی می­کنند. مشکل اصلی ما بودجه نیست. فقدان تفکر و دغدغه و همّت و مدیریت است. دولت­ها می­آیند و می­روند و حرف می­زنند اما قدم از قدم برنمی­دارند، حتی دولت­هایی که ادعای صبغه فرهنگی دارند.

حقیقتاً آن قدری که دولت قبلی برای تخریب فرهنگ و هنر، برنامه­ریزی و اهتمام داشت، دولت فعلی برای اصلاح و بازسازی آن ندارد.

مشکل ما در بخش فرهنگ و هنر، قطعاً فقدان بودجه نیست. بودجه­های رسمی جای خود، فقط با مبالغی که طی چندسال اخیر، حیف و میل شده، ده­ها پروژه جهانی از این دست می­توانست به ثمر نشیند بی آن که کوچکترین آسیبی متوجه برنامه­های عادی و روزمره شود.

اگر چنین حرکتی صرفاً از منظر یک سرمشق عملی مورد توجه قرار بگیرد، و توسط مدیران و مسئولین فرهنگی و هنری، درک و عملی شود، برکات آن قابل احصاء نیست. درحالی که پیام­های دیگری با همین درجه از اهمیت، از این حرکت قابل دریافت است.یکی از آن پیام­ها، کشیدن خط بطلان بر خط­کشی­های سیاسی کودکانه است.

ولی مخاطب آن، سیاست بازانی هستند که تحت لوای اسلام و انقلاب و با ادعای تبعیت از رهبری، فرهیختگان و هنرمندان را دسته­بندی می­کنند و مطابق تشخیص و سلیقه خود به آنها نمره قبولی و مردودی می­دهند.

بدون تعارف و مداهنه می­توان گفت که فیلم عظیم و بی­بدیل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) محصول اعتماد مقام معظم رهبری، به هنرمند متعهد است.

پیام ایشان در این حرکت، برای کسانی که اهل درک و دریافت و صداقت هستند این است که:

ذخایر فرهنگی و هنری کشور را نه تنها ردّ و طرد نباید کرد که باید زمینه و بستر را برای ظهور ظرفیت­ها و قابلیت­ها و خلاقیت­ها و توانمندی­هایشان، مهیّا و هموار ساخت.

یکی از بزرگترین مصائب ما این است که هرکسی از راه رسیده،‌شابلونی به دست گرفته و متأسفانه به قدر درک و فهم خودش، اهالی فرهنگ و هنر را دسته­بندی و کدگذاری می­کند و برهرکدام برچسبی از قبیل خودی و ناخودی و بیخودی و… غیره می­چسباند و متاسفانه­تر این که به اقتضای قدرت نفوذ و جایگاه و منصبش، در عمل هم برایشان تعیین تکلیف می­کند.

هنرمند متعهدی که اصول و مبانی و باورها و عقایدش، محکم و استوار و خدشه ناپذیر است، چرا باید به خاطر اختلاف نظر سیاسی با من، متهم به بی دینی و نامسلمانی شود.

ایرانی اندیشمند و فرهنگی و فرهیخته­ای که به وطن خودش عشق می­ورزد، چرا به خاطر اختلاف سلیقه با من باید ناگزیر به ترک وطن شود؟

اصلاً چرا همه باید در همه زمینه­ها مثل من فکر کنند و تابع نگاه و نظر و سلیقه من باشند و اگر تن به تبعیت ندادند، محکوم و مطرود و منزوی شوند!

اگر ما از ذخایر فرهنگی و هنری کشورمان استفاده نکنیم، پیش و بیش از آن که آنها متضّرر شوند، ما دچار خسران و زیان می­شویم.

هنرمندی مثل مجید مجیدی، منحصر به فرد است. جایگزین و مشابه ندارد، قابل تکثیر نیست.

وقتی بستر برای ظهور و بروز خلاقیت و توانمندی­اش، فراهم شود، فیلم با شکوه و بی­بدیل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خلق می­شود.

اگر مجیدی باشد و ابزار کارش مهیا شود، فیلم بچه­های آسمان هم هست، آواز گنجشک­ها هم هست، پدر هم هست، بید مجنون هم هست ولی اگر مجیدی نباشد، و همه ابزار و امکانات باشد، هیچ اتفاق مهمی نمی­افتد.

هزارعامل دست به دست هم داده­اند تا یک مجیدی پدید آمده، تاریخ سینمای ایران و جهان، یک مجیدی دارد، تاریخ موسیقی ایران و جهان، یک شجریان دارد، تاریخ ادبیات ایران، یک ابتهاج دارد، تاریخ هنرهای تجسمی ایران، یک فرشچیان دارد.

این مهم نیست که اگر هر کدام از این­ها را با محملی و بهانه­ای کنار بگذاریم به راحتی- یا سختی – بتوانیم مشابهشان را تولید و جایگزین کنیم.

اگر از بانی فیلم محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فقط همین یک پیام، دریافت و درک و عمل شود، بزرگترین تحولات در عرصه فرهنگ و هنر اتفاق می­افتد.

این حرکت مقام معظم رهبری، یک پیام جدی هم برای هنرمندان و پدیدآورندگان آثار سینمایی و تلویزیونی دارد. کسانی که در پی تولید و پخش آثارشان مورد تشویق و تحسین مقام معظم رهبری قرار گرفته­اند. و آن پیام این است که تشویق وتقدیر ایشان از برخی فیلم­ها و سریال­های تاریخی و مذهبی، نه به معنای تأیید تمام و کمال آن آثار است و نه شاخصی برای سطح سلیقه و توقع ایشان. اگر بخواهیم به شاخصی برای سطح سلیقه و توقع ایشان برسیم، باید فیلم محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را ببینیم که از بای بسم الله تا تای تمّت آن تحت نظارت و حمایتشان شکل گرفته.

البته بعید است که برخی از این دوستان، توان یا تمایل دریافت این پیام را داشته باشند.

و نکته دیگر اینکه:

از نقش و یک عامل بسیار مهم و اساسی و تعیین­کننده در این پروژه عظیم، نباید غافل بود و آن مدیریت و اجرای پروژه است.

بهترین کارگردان­ها، با برترین توانمندی­ها، اگر مجری طرح یا مدیر اجرایی توانمندی را در اختیار نداشته باشد بسیاری از ایده­ها و خلاقیت­هایش به فعلیت نمی­رسد و ظهور و بروز پیدا نمی­کند.

و اگر بخواهیم در شاکله سینمای ایران، سه مدیر اجرایی را نام ببریم که هم به لحاظ شناخت و تخصص و تجربه و هم به لحاظ قدرت اجرایی و توان مدیریتی و هم به لحاظ سلامت و مقبولیت، جایی برای تأمل و تردید نداشته باشند، بدون شک دو تای آنها، آقایان حیدریان و رضاداد خواهند بود.

این دو عزیز که به یقین از سرمایه­ها و ذخایر سینمای ایران هستند، بهترین انتخاب برای مدیریت و اجرای این پروژه بوده­اند.

اساس این حرف، مبتنی بر گمان و تصوّر یا تعارف و مداهنه و اغراق نیست.

چون از اولین روزهای تولّد این پروژه عظیم، شاهد و ناظر تکوین و شکل­گیری و رشد آن بوده­ام، به جرأت می­توانم بگویم که توان مدیریتی لازم برای اجرای این پروژه، معادل پنجاه فیلم سینمایی متعارف بوده است یا ده سریال عظیم تاریخی.

با این حساب، حتی کسانی که بار مدیریتی اجرای فیلم­ها و سریال­های سنگین را با موفقیت به منزل رسانده­اند، معلوم نبود که از عهده چنین پروژه فوق­العاده­ای بربیایند.

و اما نکته آخر؛ پاسخ به یک شبهه یا سئوال محتمل:

آیا رفاقت با مجید مجیدی، انگیزه نگارش این یادداشت نشده است؟

بله. من با آقای مجیدی رفاقت دارم. رفاقتی که عمری به درازای سی و چند سال دارد، رفاقتی که بخش آشکار آن خیلی کمتر است از لایه­های قلبی و عمیق و باطنی آن.

من نه تنها این رفاقت را انکار نمی­کنم که به آن می­بالم و افتخار می­کنم.

اما انگیزه نگارش این یادداشت، رفاقت با مجید نیست، ارادت به پیامبر است. و خضوع بی اراده و تعظیم بی­اختیار در مقایل یک اثر هنری فاخر.

یعنی دلیل ستایش و تمجید من نسبت به فیلم این نیست که فیلم، ساخته مجید مجیدی است. به عبارت دقیق­تر، اگر هرکس دیگری غیر از مجید هم این فیلم را می­ساخت، نگاه و ارزیابی و قضاوت من نسبت به فیلم،‌ همین بود یا هیچ فرقی نمی­کرد. امّا و البته این که توفیق و افتخار نصیب مجید ما شده، خوشحالی­ام را صدچندان می­کند.

اجازه بدهید که در این مورد، باب یک شبهه دیگر را هم ببندم، با این توضیح که:

رفاقت با مجید، موجب نمی­شود که من نقاط ضعف فیلم را نبینم یا نقاط قوّت را پر رنگ­تر ببینم. اتفاقاً از یک منظر، عکس این معنا صادق است.

شناخت نزدیک از مجیدی، خواه و ناخواه، توقعم را بالاتر می­برد و سخت­گیری­ام را بیشتر می­کند.

اشکال و اشتباهی که به راحتی ممکن است از دیگران پذیرفته شود یا مورد اغماض قرار بگیرد، اگر مجیدی مرتکب شود، قابل پذیرش نیست. به دلیل توقعی که مجیدی طی سالیان دراز، نه فقط در ذهن من که در عموم مخاطبان و علاقمندان خود ایجاد کرده است.

چنین توقع یا اعتباری، سرمایه مجید است در عالم هنر. و طبیعی است که دوستان مجید، نسبت او از حساسیت بیشتری برخودار باشند.

[سید ابراهیم]

حمدمهدی حیدریان تهیه کننده فیلم «محمد رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) » با تأیید این خبر که تلاش دارند فیلم «محمد رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)» را برای عید فطر اکران کنند، گفت: اکران «محمد رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)» قطعی نشده است ولی تلاش می‌کنیم فیلم را در اکران عید فطر با شرایطی در خور از این فیلم نمایش دهیم.

حیدریان تأکید کرد: نمایش عمومی فیلم سینمایی «محمد رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)» مشروط به این است که اول وضعیت سینماهای کشور برای نمایش این فیلم مناسب شود تا بتوانیم اکران عمومی را برای داخل کشور شروع کنیم و دیگر اینکه هماهنگی‌های لازم برای اکران خارجی انجام شود.

محمدمهدی حیدریان تهیه کننده فیلم «محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)» با تأکید بر اینکه فیلم محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به‌صورت 25 فریم و با کیفیت 4K آماده شده فیلمبرداری شده است، گفت: در ایران تنها 7 سالن سینما داریم که قابلیت پخش سیستم نمایش D را دارند که آن هم برای کیفیت 2K هستند. ما برای پخش بین الملل، فیلم را با کیفیت 4K آماده می‌کنیم. در ایران هم، سینماهایی که پخش سیستم D دارند فیلم را با کیفیت 2K نمایش خواهند داد. سالن‌هایی هم که مجهز به سیستم پخش دیجیتال E هستند نیز یک نسخه E در اختیارشان قرار خواهد گرفت.

حیدریان خاطرنشان کرد: سازمان سینمایی تلاش‌هایی کرده است که تعداد سالن‌های مجهز به سیستم D را افزایش دهد و امیدواریم در هر استان، یک سالن سینمایی مجهز باشد تا فیلم‌هایی مثل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) با کیفیت مناسب و در شأن مخاطب و فیلم نمایش داده شود.

پ ن: دوستان اهل فن بی زحمت این 2kو Dو E را توضیح بدهند.

[آفتاب]

(۲۴/اسفند/۹۳ ۱۵:۰۵)سید ابراهیم نوشته است:  

در ایران تنها 7 سالن سینما داریم که قابلیت پخش سیستم نمایش D را دارند که آن هم برای کیفیت 2K هستند. ما برای پخش بین الملل، فیلم را با کیفیت 4K آماده می‌کنیم. در ایران هم، سینماهایی که پخش سیستم D دارند فیلم را با کیفیت 2K نمایش خواهند داد. سالن‌هایی هم که مجهز به سیستم پخش دیجیتال E هستند نیز یک نسخه E در اختیارشان قرار خواهد گرفت.

حیدریان خاطرنشان کرد: سازمان سینمایی تلاش‌هایی کرده است که تعداد سالن‌های مجهز به سیستم D را افزایش دهد و امیدواریم در هر استان، یک سالن سینمایی مجهز باشد تا فیلم‌هایی مثل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) با کیفیت مناسب و در شأن مخاطب و فیلم نمایش داده شود.

پ ن: دوستان اهل فن بی زحمت این 2kو Dو E را توضیح بدهند.

4k یه اصطلاح هستش برای دستگاه های دارای صفحه ی نمایش با رزولوشن چهار هزار پیکسل . در واقع 4k وضوح تصویره که برای فیلم برداری کاملا استاندارده و وضوح این فرمت چهار هزار پیکسل در هر خط تصویر است .
این رزولوشن به دلیل محدودیت هایی که داره نمایشگرهاش به صورت محدود تولید میشن .
2k هم یک رزولوشن افقی هست یا هزار و نهصد و بیست پیکسل .
حالا تفاوت رو از اختلاف پیکسل ها حساب کنید 4k کجا و 2k کجا قرار داره !

[سید ابراهیم]

چند روزی است که زمزمه‌ها حکایت از تکاپوی مدیران سینمایی و عوامل فیلم «محمد» مجید مجیدی (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) برای اکران این فیلم دارد. چه آنکه عده‌ای از قطعی شدن اکران عظیم‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران در عید فطر خبر داده‌اند و برخی نیز، از تلاش بنیاد مستضعفان برای تجهیز سینماها جهت اکران فیلم «محمد» با سیستم پخش D خبر داده‌اند. زمزمه‌هایی که گمانه‌زنی پیرامون میزان فروش این فیلم را داغ‌تر از همیشه کرده است و باعث طرح یک سوال مهم شده است: «آیا فیلم «محمد» می‌تواند رکوردهای فروش سینمای ایران را جابجا کند؟» از همین رو، گرچه هنوز کمی زود به نظر می‌رسد، اما بر آن شدیم تا در واپسین روزهای سال ۹۳، این گمانه را که آیا اکران فیلم «مجیدی» می‌تواند مهم‌ترین اتفاق سال ۹۴ را رقم بزند، بررسی کنیم. چه آنکه به نظر می‌رسد آخرین دستاورد سینمای «مجیدی» به دلایل زیر قابلیت فروش بسیار بالا و جذب مخاطب در حد رکوردشکنی را داراست: ۱-«محمد» بر خلاف غالب فیلم‌ها و سریال‌های تاریخی، روایتگر یک داستان بکر و کمتر شنیده شده است. چرا که مقطع کودکی رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از آن برهه‌های تاریخی مهمی است که معمولاً در روایت‌های تاریخی جا می‌افتند. حکایت گروهی از اهل کتاب که زودتر از تولد پیامبر آخر مطلع می‌شوند و در صدد تدبیر و چاره‌جویی برمی‌آیند در کنار همه‌ی فراز و نشیب‌های زندگی پیامبر خاتم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در کودکی. به خصوص که این بخش دوم با سکانس‌های درخشانی چون سکانس رم کردن شتر در بازار و نحوه‌ی آشنایی «حلیمه» (دایه‌ی پیامبر) با «آمنه» (مادر پیامبر) همراه شده است که چه از حیث حسی و چه از حیث تکنیکی، یکی از نقاط عطف فیلم به شمار می‌رود. فارغ از این، کمبود آثار هنری پیرامون زندگی پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، نیاز مخاطبین به دانستن بیشتر در این رابطه را بیش از پیش دامن زده است؛ چه آنکه سال‌ها از تولید و نمایش فیلم «محمد رسوال الله» ساخته‌ی «مصطفی عقاد» به عنوان تنها اثر سینمایی پیرامون زندگی رسول خاتم می‌گذرد و این حس نیاز دانستن درباره‌ی زندگی ایشان، به افزایش مخاطب این فیلم کمک خواهد کرد. به ویژه که «مجیدی» دست روی مقطعی گذاشته که در فیلم «عقاد» اصلاً به آن اشاره نمی‌شود. ۲-آخرین فیلم «مجیدی»، از حیث بصری و تکنیکی، جذابیت‌های فوق‌العاده‌ای دارد و استانداردهای سینمای ایران را از هر حیث ارتقا داده است؛ چه آنکه به جز سکانس‌های بخش «ابرهه» و ماجرای «اصحاب فیل»، جلوه‌های ویژه‌ی فیلم، دیدنی و جذاب از آب درآمده است و به طور مثال، در سکانس‌هایی مثل «شهر ساحلی»، فیلم از حیث تکنیکی چیزی از فیلم‌های روز هالیوود کمتر ندارد. علاوه بر این، قاب‌بندی‌های «مجیدی» در فیلم، در قامت سینمای ایران بی‌نظیر است. تک تک سکانس‌های این فیلم به یک قاب نقاشی می‌مانند که انگار کارگردان همچون نقاشی چیره دست، آن‌ها را طراحی کرده است. از همین رو، فیلم با هیچ فیلم دیگری در سینمای ایران قابل مقایسه نیست و به فیلم‌های درجه یک هالیوودی پهلو می‌زند. شاعرانگی فیلم نیز که تناسب درستی با نقطه نظر کودکانه‌ی پیامبر در داستان برقرار کرده است، تا حدی محصول همین قاب‌بندی‌های زیبا و واجد حس است. ۳-فیلم قابلیت آن را دارد که بسیاری از اقشار قهر کرده با سینما و مخاطبین خاموش سینمای ایران را چه به واسطه‌ی عظمت ساختاری و تکنیکی و چه از حیث ارزش‌های مضمونی، به سینما بیاورد که البته این دومی، قطعاً مهم‌تر از اولی است. فیلم «مجیدی» در صورت اکران درست و تبلیغات صحیح، به راحتی قادر است مردمی را که سال‌هاست به دلیل بیراهه رفتن آثار داخلی از ارزش‌های دینی و مضمونی، به سینما نرفته‌اند، دوباره با سالن‌های سینمای وطنی آشتی دهد. به خصوص خانواده‌های ایرانی که حالا کمتر از هر وقت دیگری، سینما رفتن را به عنوان یک تفریح پیش روی خود می‌بینند. تاثیر این خیزش مخاطبین خاموش را در همین اکران سال ۹۳، در مورد فیلمی مثل «شیار ۱۴۳» به وضح می‌توان دید؛ فیلمی که با وجود اکران در آبان ماه، توانست ۴ میلیارد تومان فروش کند و با وجود مولفه‌های روستایی و غیرکمیک و عدم بهره‌گیری از ستاره‌های بفروش، از بسیاری از آثار پرمدعای سینمای ایران در گیشه موفق‌تر ظاهر شود. ۴-فیلم «مجیدی» به معنای حقیقی کلمه سینماست. از آن دست فیلم‌هایی که دیدن آنها روی پرده به شدت با دیدن‌شان در پلیرهای خانگی توفیر می‌کنند. آن هم در میانه‌ی اکران فیلم‌های سال ۹۴ که غالباً آنها رامی‌توان با سه ویژگی مینی‌مال، آپارتمانی و شخصی توصیف کرد و احتمالاً دیدن آنها روی پرده تفاوت چندانی با تماشای آنها در خانه ندارد. اما قاب‌بندی‌های فکر شده و چشم‌نواز فیلم «مجیدی»، عظمت سپاه وحوش انسان‌نمای ابرهه، حس هیجان سکانس شهر ساحلی و زیبایی حیرت‌انگیز فصل سفر به یثرب این فیلم را جز در سینما نمی‌توان درک کرد. به همین دلیل، احتمالاً این عامل باعث حضور جمع بیشتری از مخاطبین در سینماها خواهد شد. ۵-«محمد» بر خلاف ظاهر عظیم و صرفاً تکنیکی‌اش، فیلمی مملو از حس است؛ تا جایی که بسیاری از سکانس‌های فیلم قابلیت آنکه احساس مخاطب را تحریک کند و او را به گریستن وادارد، داراست. عاملی که در جوامع احساسی چون ایران، همیشه موجب فروش بالای فیلم‌ها شده است. ۶- زمانه‌ی وقوع رویدادهای فیلم «محمد» گرچه مربوط به زمانه‌ی جاهلیت عربی در صدر اسلام است، اما با این حال، کارگردان نسبت درستی با زمانه‌ی حال و وضعیت حاضر جهان اسلام و به خصوص ایران برقرار می‌کند و با پیوند زدن تاریخ اسلام به عصرحاضر، فیلم را از تاریخ محض شدن نجات می‌دهد؛ به خصوص که آغاز و پایان فیلم با فرازهای مربوط به شعب ابی‌طالب و تحریم کفار و نیز نقش تقابلی صهیونیست‌‌های موعودگرا در وقایع دوران کودکی پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) (که به درستی در فیلم از یهودیان راستین تفکیک شده‌اند)، در زمانه‌ی تحریم ایران و اوج تقابل ایران و رژیم صهیونیستی در صحنه‌ی بین‌الملل، باعث شده تا فیلم امکان تأویل و تفسیرهای فرامتنی برای مخاطب خاص را نیز فراهم کند. ۷-دلیل هفتم یک دلیل فرامتنی است؛ زیرا هیچ فیلم ایرانی تا همین امروز از نخستین مراحل‌ تولید تا مراحل پخش و ساخت، به اندازه‌ی فیلم «محمد» در جوامع بین‌المللی حساسیت برانگیز نبوده‌اند و مورد بحث و بررسی رسانه‌ای به خصوص از جانب کشورهای عربی قرار نگرفته‌اند. به ویژه که از همین حالا، علمای الازهر تحت تأثیر فضاسازی رسانه‌ای و خبرهایی مبنی بر نمایش تصویر پیامبر در این فیلم، فتاوایی در حرمت تماشای این فیلم صادر کرده‌اند. علاوه بر این، پیش‌بینی می‌شود که با آغاز اکران احتمالی این فیلم در جشنواره‌های بین‌المللی و دیده شدن اثر، حواشی پیرامونی عظیم‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران دوچندان گردد. حواشی و حرف و حدیث‌هایی که معمولاً در ایران به فروش فیلم‌ها کمک می‌کنند. از طرفی در ایران نیز، بعد از چند نمایش محدود فیلم، «محمد» حامیان و مخالفان جدی و دوآتشه‌ای پیدا کرده است که بدیهی است با نزدیک‌تر شدن به تایم نمایش فیلم، این جبهه‌بندی گسترده‌تر شود و فضای رسانه‌ای پیرامون این فیلم را داغ‌تر خواهد کرد. به خصوص که احتمالاً جدال رسانه‌ای پیرامون هزینه‌های فیلم و کیفیت فیلمنامه، همین حالا هم به بستر بحث‌های جدی درباره‌ی این فیلم تبدیل شده است و این امکانی است که هر فیلمی از آن بهره‌مند نخواهد شد. اما با همه‌ی این‌ها باید صبر کرد و منتظر شد؛ به ویژه که نوع مواجهه‌ی مسئولان با این دستاورد ملی سینمای ایران در مهیا کردن امکان اکران آن، در تحقق فروش بالای این فیلم ارزشمند تاثیرگذار خواهد بود.

منبع: رجا

[مجتبی110]

با تشکر از سید ابراهیم عزیز!

گویا عن قریب هست که فیلم اکران بشه!

قبل تر ها خیلی خیلی مشتاق بودم که هرچه سریع تر این فیلم اکران بشه ، اما الان کمی نگران هستم که جنبه تکنیکی فیلم غلبه کرده باشه بر روی اون حس و حالی که باید داشته باشه.

مخصوصا بعد از نقد انتحاری جناب فراستی از این فیلم!

در کل اونچه مشخص هست اینه که بیشتر تعاریف از فیلم روی جنبه های تکنیکی و شاعرانگی اون متمرکز هست نسبت به خود داستان و فیلمنامه؛ و اینکه هرچه از مخاطب عام به سمت مخاطبان خاص سینما میریم، نقد ها به فیلم بیشتر می شه!

در هر حال امیدوارم این فیلم شایسته ی صاحب اصلیش باشه! خدا کنه...

این هم تریلر فیلم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :

لینک