ضحی

[مهسان]

سوره ضحى اين سوره در مكه نازل شده و 11 آيه دارد


محتوى و فضيلت سوره الضحى

اين سوره كه از سوره‏هاى مكى است ، و طبق بعضى از روايات وقتى نازل شد كه پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) بر اثر تاخير و انقطاع موقت وحى ناراحت بود ، و زبان دشمنان نيز باز شده بود ، سوره نازل شد و همچون باران رحمتى بر قلب پاك پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) نشست ، و تاب و توان تازه‏اى به او بخشيد و زبان بدگويان را قطع كرد .اين سوره با دو سوگند آغاز مى‏شود ، سپس به پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) بشارت مى‏دهد كه خدا هرگز تو را رها نساخته است.بعد به او نويد مى‏دهد كه خداوند آنقدر به او عطا مى‏كند كه خشنود شود.و در آخرين مرحله ، گذشته زندگانى پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) را در نظر او مجسم مى‏سازد كه خداوند چگونه او را هميشه مشمول انواع رحمت خود قرار داده ، و در سخت‏ترين لحظات زندگى حمايتش نموده است.و لذا درآخرين آيات به او دستور مى‏دهد كه ( به شكرانه اين نعمتهاى بزرگ الهى ) با يتيمان و مستمندان مهربانى كند و نعمت خدا را بازگو نمايد در فضيلت اين سوره همين بس كه در حديثى از پيغمبر اكرم (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) نقل شده است من قرأها كان ممن يرضاه الله ، و لمحمد (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) ان يشفع له و له عشر حسنات بعدد كل يتيم وسائل ! : هر كس آن را تلاوت كند از كسانى خواهد بود كه خدا از آنها راضى مى‏شود و شايسته است كه محمد (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) براى او شفاعت كند و به عدد هر يتيم و مسكين سؤال كننده ده حسنه براى او خواهد بود .و اينهمه فضيلت از آن كسى است كه آنرا بخواند و در عمل پياده كند.
_____________________________________________



بخشی از تفسیر سوره ها ی قرآن کریم رو اینجا میذارم به این امید که شروعی باشه برای مطالعه شخصی خودمون.

به امید او

[مهسان]

سوره عادیات آیات


سوره و العاديات اين سوره در مدينه نازل شده و داراى 11 آيه است




1 -سوگند به اسبان دونده‏اى كه نفس زنان ( به سوى ميدان جهاد ) پيش رفتند.

2 -و سوگند به آنها ( كه بر اثر برخورد سمشان به سنگهاى بيابان ) جرقه‏هاى آتش افروختند.

.
.
.
.
.






محتوى و فضيلت سوره و العاديات:
در اينكه اين سوره در مكه نازل شده است يا در مدينه ؟ در ميان مفسران سخت گفتگو است ، بسيارى آن را مكى شمرده‏اند ، در حالى كه جمعى آن را مدنى مى‏دانند.
كوتاه بودن مقطع آيات ، و تكيه بر سوگندها ، و همچنين تكيه بر مساله معاد قرائنى است كه مكى بودن سوره را تاييد مى‏كند.
ولى از سوى ديگر مضمون سوگندهاى اين سوره كه تناسب زيادى با مسائل جهاد دارد - چنانكه انشاء الله مشروحا بيان خواهد شد - و همچنين رواياتى كه مى‏گويد اين سوره بعد از جنگ ذات السلاسل نازل شده است .
(جنگى كه در سال هشتم هجرت واقع شد و در آن گروه كثيرى از كفار به اسارت درآمدند ، و آنها را با طنابها محكم بستند و لذا آن را ذات السلاسل ناميده‏اند و شرح آن در تفسير آيات به خواست خدا خواهد آمد ) گواه بر مدنى بودن اين سوره است ، حتى اگر سوگندهاى آغاز اين سوره را ناظر به حركت حجاج به سوى منى و مشعر بدانيم نيز تناسب با مدينه دارد.
درست است كه مراسم حج با اكثر شاخ و برگهايش در ميان عرب جاهلى نيز - به خاطر اقتدا به سنت ابراهيم - رواج داشت ولى آنها چنان با خرافات آميخته شده بود كه بعيد به نظر مى‏رسد قرآن به آن سوگند ياد كرده باشد .
با توجه به مجموع اين جهات ما مدنى بودن آن را ترجيح مى‏دهيم.
از آنچه گفتيم ضمنا محتواى سوره نيز روشن شد كه در آغاز سوگندهاى بيدار كننده‏اى را ذكر مى‏كند ، و بعد از آن سخن از پاره‏اى از ضعفهاى نوع انسان همچون كفر و بخل و دنياپرستى به ميان مى‏آورد ، و سرانجام با اشاره كوتاه

و گويائى به مساله معاد ، و احاطه علمى خداوند به بندگان ، سوره را پايان مى‏دهد.
در فضيلت تلاوت اين سوره از پيغمبر اكرم (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) آمده است:من قرأها اعطى من الاجر عشر حسنات ، بعدد من بات بالمزدلفة ، و شهد جمعا : هر كس آن را تلاوت كند به عدد هر يك از حاجيانى كه ( شب عيد قربان ) در مزدلفه توقف مى‏كنند و در آنجا حضور دارند ده حسنه به او داده مى‏شود و در حديث ديگرى از امام صادق (عليه‏السلام‏) مى‏خوانيم : من قرأ و العاديات و أدمن قرائتها بعثه الله مع امير المؤمنين ( سلام الله عليه ) يوم القيامة خاصه ، و كان فى حجره و رفقائه : هر كس سوره و العاديات را بخواند ، و بر آن مداومت كند ، خداوند روز قيامت او را با امير مؤمنان ( سلام الله عليه ) مبعوث مى‏كند ، و در جمع او و ميان دوستان او خواهد بود .
از بعضى از روايات نيز استفاده مى‏شود كه سوره و العاديات معادل نصف قرآن است.
ناگفته پيدا است كه اينهمه فضيلت براى آنها است كه آن را برنامه زندگى خويش قرار دهند و به تمام محتواى آن ايمان دارند و عمل مى‏كنند.
.................................................................


-رابطه سوگندهاى اين سوره و هدف آن
از سؤالاتى كه پيرامون اين سوره مطرح مى‏شود اين است كه چه ارتباطى ميان سوگند به اسبهاى مجاهدان و جمله ان الانسان لربه لكنود وجود دارد ؟ زيرا بررسى آيات قرآن به ما نشان مى‏دهد كه همواره نوعى ارتباط در ميان قسمها و مقسم به ( آنچه به آن قسم ياد مى‏شود ) موجود است و اصولا بلاغت و فصاحت قرآن نيز چنين مطلبى اقتضا مى‏كند .
در باره آيات مورد بحث ممكن است رابطه چنين باشد كه قرآن مى‏گويد انسانهائى يافت مى‏شوند ايثارگر كه در مسير جهاد بى‏پروا پيش مى‏روند ، و از هيچگونه فداكارى مضايقه ندارند ، جان و مال خود را در راه خدا مى‏دهند ، با اين حال چگونه بعضى آنهمه بخيل و ناسپاسند ، و در برابر نعمتهاى حق نه حمد خدا مى‏گويند و نه در راه او ايثار مى‏كنند ؟ درست است كه قسم به اسبها خورده شده است ، ولى مى‏دانيم كه اهميت آنها از اين نظر است كه ابزارى براى مجاهدان هستند در واقع سوگند به جهاد مجاهدان است ( همچنين اگر سوگند به شتران حاجيان و زوار خانه خدا باشد ) .
بعضى نيز گفته‏اند كه ارتباط از اين رو حاصل مى‏شود كه اين حيوانات در طريق رضاى حق به سرعت پيش مى‏روند پس تو اى انسان چرا تسليم او نيستى،تو كه اشرف مخلوقاتى ، و شايسته‏ترى؟ ! ولى مناسبت اول روشنتر است.

[مهسان]

سوره تين اين سوره در مكه نازل شده و داراى 8 آيه است

محتوى و فضيلت سوره تين

اين سوره در حقيقت بر محور آفرينش زيباى انسان ، و مراحل تكامل ، و انحطاط او دور مى‏زند ، و اين مطلب با سوگندهاى پر معنائى در آغاز سوره شروع شده است ، و بعد از شمردن عوامل پيروزى و نجات انسان ، سرانجام با تاكيد بر مساله معاد و حاكميت مطلقه خداوند پايان مى‏گيرد.

در حديثى از پيغمبر اكرم (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) آمده است : من قرأها اعطاه الله خصلتين : العافية و اليقين ما دام فى دار الدنيا ، فاذا مات اعطاه الله من الاجر بعدد من قرأ هذه السورة صيام يوم ! : هر كس اين سوره را بخواند خداوند دو نعمت را مادامى كه در دنيا است به او مى‏بخشد : سلامت و يقين ، و هنگامى كه از دنيا برود به تعداد تمام كسانى كه اين سوره را خوانده‏اند ثواب يك روز روزه به عنوان پاداش به او مى‏بخشد .

اين سوره در مكه نازل و آيه و هذا البلد الامين كه در آن سوگند به شهر مكه با اسم اشاره نزديك ياد شده دليل بر آن است.

تفسير : ما انسان را در بهترين صورت آفريديم

در آغاز اين سوره نيز به چهار سوگند پر معنى برخورد مى‏كنيم كه مقدمه براى بيان معنى پر اهميتى است .

مى‏فرمايد : قسم به تين ، و زيتون ( و التين و الزيتون).

و سوگند به طور سينين ( و طور سينين).

و سوگند به اين شهر امن و امان ( و هذا البلد الامين).

تين در لغت به معنى انجير و زيتون همان زيتون معروف است ماده روغنى مفيدى از آن مى‏گيرند.

در اينكه آيا منظور سوگند به همين دو ميوه معروف است يا چيز ديگر ؟ مفسران سخنان گوناگونى دارند.

در حالى كه بعضى آن را اشاره به همان دو ميوه معروف مى‏دانند كه خواص غذائى و درمانى فوق العاده زيادى دارد ، بعضى ديگر معتقدند كه منظور از آن ، دو كوهى است كه شهر دمشق و بيت المقدس بر آنها قرار گرفته ، چرا كه اين دو محل سرزمين قيام بسيارى از انبياء و پيامبران بزرگ خدا است ، و اين دو قسم با سوگندهاى سوم و چهارم كه از سرزمينهاى مقدسى ياد مى‏كند هماهنگ است .

بعضى نيز گفته‏اند نامگذارى اين دو كوه بنام تين و زيتون به خاطر اين است كه بر يكى از آنها درختان انجير مى‏رويد ، و بر ديگرى درختان زيتون.

بعضى نيز تين را اشاره به دوران آدم دانسته‏اند ، چرا كه لباسى كه آدم و حوا در بهشت پوشيدند از برگ درختان انجير بود ، و زيتون را اشاره به دوران نوح مى‏دانند ، زيرا در آخرين مراحل طوفان نوح كبوترى را رها كرد تا در باره پيدا شدن خشكى از زير آب جستجو كند او با شاخه زيتونى بازگشت ، و نوح فهميد كه طوفان پايان گرفته و خشكى از زير آب ظاهر شده است ( لذا شاخه زيتون رمز صلح و امنيت است ) .

بعضى نيز تين را اشاره به مسجد نوح كه بر كوه جودى بنا شد مى‏دانند و زيتون را اشاره به بيت المقدس.

ولى ظاهر آيه در بدو نظر همان دو ميوه معروف است ، اما با توجه به سوگندهاى بعد مناسب دو كوه يا دو مركز مقدس و مورد احترام مى‏باشد .

[مهسان]

سوره ابراهیم آیه 18

مَّثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْأَعْمَلُهُمْ كَرَمَادٍ اشتَدَّت بِهِ الرِّيحُ فى يَوْمٍ عَاصِفٍلا يَقْدِرُونَ مِمَّا كسبُوا عَلى شىْ‏ءٍذَلِك هُوَ الضلَلُ الْبَعِيدُ(18)

ترجمه:

18 -اعمال كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند همچون خاكسترى است در برابر تندباد در يكروز طوفانى ، آنها توانائى ندارند كمترين چيزى از آنچه را انجام داده‏اند به دست آورند و اين گمراهى دور و درازى است.

تفسير : خاكسترى بر سينه تند باد!

در اين آيه مثل بسيار رسائى براى اعمال افراد بى‏ايمان بيان شده كه بحث آيات گذشته را در زمينه عاقبت كار كفار تكميل مى‏كند.

مى‏فرمايد : اعمال كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند همچون خاكسترى است در مقابل تند باد در يك روز طوفانى ! ( مثل الذين كفروا بربهم اعمالهم كرماد اشتدت به الريح فى يوم عاصف).

همانگونه كه خاكستر در برابر تند باد ، آنهم در يك روز طوفانى آنچنان پراكنده مى‏شود كه هيچ كس قادر بر جمع آن نيست ، همين گونه منكران حق توانائى ندارند كه چيزى از اعمالى را كه انجام داده‏اند بدست آورند ، و همگى بر باد مى‏رود و دستهايشان خالى ميماند ( لا يقدرون مما كسبوا على شى‏ء ) .

و اين گمراهى دور و درازى است ( ذلك هو الضلال البعيد).

نكته‏ها:

چرا اعمال آنها تشبيه به خاكستر در برابر باد شده ؟

1 -تشبيه اعمال آنها به خاكستر با توجه به اينكه مانند خاك و غبار موجود مفيدى نيست ، بلكه باقيمانده يك مشت آتش است نشان مى‏دهد كه اعمال آنها ممكن است ظاهرى داشته باشد اما فقط همان ظاهر است و محتوائى ندارد ، در يك ظرف كوچك خاك ممكن است گل زيبائى برويد اما در ميان خروارها خاكستر حتى علف هرزه‏اى نخواهد روئيد ! .

2 -تشبيه اعمال كفار به خاكستر با توجه به اينكه در ميان ذرات خاكستر هيچ نوع چسبندگى و پيوند وجود ندارد و حتى با كمك آب نيز نمى‏توان آنها را به هم پيوند داد و هر ذره‏اى به سرعت ديگرى را رها مى‏سازد گوئى اشاره به اين واقعيت است كه آنها بر خلاف مؤمنان كه اعمالشان منسجم و به هم پيوسته و هر عملى عمل ديگر را تكميل مى‏كند و روح توحيد و وحدت نه تنها در ميان مؤمنان كه در ميان اعمال يك فرد با ايمان نيز وجود دارد ، اثرى از اين انسجام و توحيد عمل در كار افراد بى‏ايمان نيست .

3 -با اينكه قرار گرفتن خاكستر در برابر تندباد ، سبب پراكندگى آن مى‏شود ، اما آنرا با جمله فى يوم عاصف ( در يكروز طوفانى ) تاكيد مى‏كند ، زيرا اگر تند باد محدود و موقت باشد ممكن است خاكسترى را از نقطه‏اى بلند كرده و در منطقه‏اى نه چندان دور بريزد ، اما اگر روز ، روز طوفانى باشد كه از صبح تا به شام بادها از هر سو مى‏وزند ، بديهى است چنين خاكسترى آنچنان پراكنده مى‏شودكه هر ذره‏اى از ذراتش در نقطه دور دستى خواهد افتاد به طورى كه با هيچ قدرتى نمى‏توان آن را جمع كرد.

4 -اگر طوفان به توده‏اى از كاه يا برگهاى درختان بوزد و آنها را در نقاط دور دست پراكنده سازد ، باز قابل تشخيص مى‏باشد ولى ذرات خاكستر آنقدر ريز و كوچكند كه اگر پراكنده شدند آنچنان از نظر محو مى‏شوند كه گوئى به كلى نابود گشته‏اند.

5 -با اينكه باد و حتى تند باد آثار سازنده‏اى در نظام آفرينش و طبيعت دارد و قطع نظر از آثار تخريبى كه جنبه استثنائى آن مى‏باشد ، مبدء اثرات زيرا است الف :بذر گياهان را در همه جا مى‏گستراند و همچون يك باغبان و كشاورز در سرتاسر كره زمين بذرافشانى مى‏كند .

ب : درختان را تلقيح و گرده‏هاى نر را بر قسمتهاى ماده گياه مى‏پاشد.

ج : ابرها را از صفحه اقيانوسها حركت داده و به سرزمينهاى خشك مى‏كشاند.

د : كوههاى بلند را تدريجا سائيده و به خاكهاى نرم و بارور مبدل مى‏سازد.

ه : هواى مناطق قطبى را به منطقه استواء و هواى استوائى را به مناطق سرد منتقل مى‏سازد و نقش تعيين كننده‏اى در تعديل حرارت در كره زمين دارد.

و : آب درياها را متلاطم و مواج مى‏سازد و زير و رو مى‏كند و از اين طريق به آنها هوا مى‏دهد كه اگر راكد شوند مى‏گندند و به همين دليل درختان و گياهان و همه موجودات زنده از وزش باد بهره مى‏گيرند چرا كه لايقند و شايسته‏اند و هر كدام به مقدار لياقت خود از آن استفاده مى‏كنند .

ولى خاكستر اين خاكستر سبك وزن ، اين خاكستر بى‏محتوا و تيره رو اين خاكسترى كه هيچ موجود زنده‏اى در آن لانه نمى‏كند ، سبز نمى‏شود بارور نمى‏گردد ، اين خاكسترى كه ذراتش به كلى از هم گسسته است هنگامى كه در برابر نسيم و باد قرار گرفت به سرعت متلاشى و پخش مى‏شود كه همان ظاهر بى‏خاصيتآن نيز از نظرها محو مى‏گردد.

[مهسان]

سوره بقره آیه 29

كَيْف تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ كنتُمْ أَمْوَتاً فَأَحْيَكُمْثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ‏(28) هُوَ الَّذِى خَلَقَ لَكُم مَّا فى الأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ استَوَى إِلى السمَاءِ فَسوَّاهُنَّ سبْعَ سمَوَتٍوَ هُوَ بِكلّ‏ِ شىْ‏ءٍ عَلِيمٌ‏(29)

ترجمه:

28 -چگونه به خداوند كافر مى‏شويد در حالى كه شما اجسام بى‏روحى بوديد و او شما را زنده كرد ، سپس شما را مى‏ميراند ، و بار ديگر شما را زنده مى‏كند ، سپس به سوى او باز مى‏گرديد ( بنابر اين نه حيات و زندگى شما ، از شما است و نه مرگتان ، آنچه داريد از خدا است ) .

29 -او خدائى است كه همه آنچه ( از نعمتها ) در زمين وجود دارد ، براى شما آفريده سپس به آسمان پرداخت ، و آنها را به صورت هفت آسمان مرتب نمود و او به هر چيز آگاه است.

تفسير : نعمت اسرار آميز حيات

قرآن در دو آيه فوق با ذكر يك سلسله از نعمتهاى الهى و پديده‏هاى شگفت انگيز آفرينش انسانها را متوجه پروردگار و عظمت او مى‏سازد ، و دلائلى را كه در گذشته ( آيه 21 و 22 همين سوره ) در زمينه شناخت خدا ذكر كرده بود تكميل مى‏كند .

قرآن در اينجا براى اثبات وجود خدا از نقطه‏اى شروع كرده كه براى احدى جاى انكار باقى نمى‏گذارد و آن مساله پيچيده حيات و زندگى است.

نخست مى‏گويد : چگونه شما خدا را انكار مى‏كنيد در حالى كه اجسام بى‏روحى بوديد و او شما را زنده كرد و لباس حيات بر تنتان پوشانيد ( كيف تكفرون بالله و كنتم امواتا فاحياكم).

قرآن به همه ما يادآورى مى‏كند كه قبل از اين شما مانند سنگها و چوبها و موجودات بى‏جانمرده بوديد ، و نسيم حيات اصلا در كوى شما نوزيده بود.

ولى اكنون داراى نعمت حيات و هستى مى‏باشيد ، اعضاء و دستگاههاى مختلف ، حواس و ادراك به شما داده شده ، اين هستى و حيات را چه كسى به شما عطا كرده آيا خود به خويشتن داديد ؟ بديهى است هر انسان منصفى بدون هيچ ترديد اعتراف مى‏كند كه اين نعمت از خود او نيست ، بلكه از ناحيه يك مبدء عالم و قادر به او رسيده است ، كسى كه تمام رموز حيات و قوانين پيچيده آن را مى‏دانسته ، و بر تنظيم آن قدرت داشته ، آنگاه جاى اين سؤال است كه پس چرا به خدائى كه بخشنده حيات و هستى است كفر مى‏ورزيد ؟ .

امروز براى همه دانشمندان مسلم شده كه ما در اين جهان چيزى پيچيده‏تر از مساله حيات و زندگى نداريم ، چرا كه با تمام پيشرفتهاى شگرفى كه در زمينه علوم و دانشهاى طبيعى نصيب بشر گرديده ، هنوز معماى حيات گشوده نشده است اين مساله آنقدر اسرار آميز است كه افكار مليونها دانشمند و كوششهايشان تاكنون از درك آن عاجز مانده ، ممكن است در آينده در پرتو تلاشهاى پى‏گير ، انسان از رموز حيات ، تدريجا آگاه گردد ، ولى مساله اين است كه آيا هيچكس مى‏تواند چنين امر فوق العاده دقيق و ظريف و پر از اسرار را كه نيازمند به يك علم و قدرت فوق العاده است به طبيعت بى‏شعور كه خود فاقد حيات بوده است نسبت دهد .

اينجا است كه مى‏گوئيم پديده حيات در جهان طبيعت بزرگترين سند اثبات وجود خدا است كه پيرامون آن كتابها نگاشته‏اند ، و قرآن در آيه فوق مخصوصا

روى همين مساله تكيه كرده است ، كه ما فعلا با همين اشاره كوتاه از آن مى‏گذريم

[mhvvhm]

سلام دوستان
عزیزان علاقمند به قرآن به تایپیک تفسیر اثنی عشری هم سر بزنید و با دانلود فایل تفسیر ازش استفاده کنید.
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-21837.html
یا علی

[مهسان]

سوره آل عمران آیه 29


قُلْ إِن تُخْفُوا مَا فى صدُورِكمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُوَ يَعْلَمُ مَا فى السمَوَتِ وَ مَا فى الأَرْضِوَ اللَّهُ عَلى كلّ‏ِ شىْ‏ءٍ قَدِيرٌ(29)

ترجمه:

29 -بگو : اگر آنچه را در سينه‏هاى شماست ، پنهان داريد يا آشكار كنيد ، خداوند آن را مى‏داند ، و ( نيز ) از آنچه در آسمانها و زمين است ، آگاه مى‏باشد ، و خداوند بر هر چيزى تواناست .

تفسير : او از اسرار درون شما آگاه است

در آيه قبل ، دوستى و همكارى با كافران و دشمنان خدا ، و تكيه كردن بر آنان شديدا مورد نهى واقع شده ، جز در موارد تقيه ، و از آنجا كه بعضى ، ممكن است همين استثناء را بهانه‏اى براى برگزيدن كافران به دوستى و تن در دادن به ولايت و حمايت آنها قرار دهند ، و با سوء استفاده از عنوان تقيه با دشمنان اسلام رابطه برقرار سازند در اين آيه به آنها هشدار داده ، مى‏فرمايد : بگو : اگر آنچه را در سينه‏هاى شما است ، پنهان سازيد يا آشكار كنيد خداوند آن را مى‏داند ( قل ان تخفوا ما فى صدوركم او تبدوه يعلمه الله ) .

نه تنها اسرار درون شما را مى‏داند بلكه آنچه را كه در آسمانها و آنچه را در زمين است ( نيز ) مى‏داند ( و علاوه بر اين آگاهى وسيع ) خداوند بر هر چيزى توانا است ( و يعلم ما فى السموات و ما فى الارض و الله على كل شى‏ء قدير).

بنابر اين او با علم بى‏پايانش كه پهنه زمين و آسمان را فرا گرفته ، از نيات همه شما با خبر است ، و قدرت بر كيفر دادن گنهكاران را نيز دارد.