عاشقا بیاین وصف علی(ویژه نامه عید غدیر)

[sagheb]

در وصف عشق...

علي اي محرم اسرار مکتوم

علي اي حقِّ از حقّ گشته محروم

علي اي آفتاب برج تنزيل

علي اي گوهر درياي تأويل

علي اي شمع جمع آفرينش

تويي چشم و چراغ اهل بينش

علي اسم رضيّ بي مثال است

علي وجه مُضيئ ذوالجلال است

علي جَنبُ القويّ حق مطلق

علي راه سويّ حضرت حقّ

علي در غيب مطلق سرُّالاسرار

علي در مشهد حقّ نورالانوار

علي هم وزن ثقل الله اکبر

علي عرش خدا را هست لنگر

علي حبل المتين عقل و دين است

امام الاوّلين و الآخرين است

علي اي پرده دار پرده غيب

بر افکن پرده از اسرار « لاريب

به دانايي ز کُنه کون آگاه

به هنگام توانايي يدالله

خم اَبروي او چوگان کونين

کِه جز احمد رسد تا قاب قوسين؟

در اوج عِزّ تعالي و تقدّس

تجلاي جمال فيض أقدس

در آن ظلمت که اين آب حيات است

خليلِ عشق و خضرِ عقل مات است

گشايد گر زبان فصل الخطابست

فرو بندد چو لب علم الکتاب است

به تشريع و به تکوين جانِ تن اوست

وليّ الله قائم بالسّنن اوست

ببخشد در رکوع خاتم گدا را

به سجده جان و دل داده خدا را

يَلي الخلق و يَلي الحقّ در علي جمع

فلک پروانه رخسار اين شمع

شب إسراء به خلوتگاه معبود

لسانُ الله علي ، احمد ، اُذُن بود

کلام الله ناطق شد از آن شب

که حق با لهجه او گفت مطلب

خدا را خلوت آن شب با نبي بود

و « ما اوحي إلي عبده » علي بود

چه موزون تر بود زان قد و قامت

که ميزان است در روز قيامت

چه عمر اين جهان آخر سر آيد

علي با کبرياي حق بيايد

بدست او کليد جنّت و نار

جدا سازد صف ابرار و فجّار

گشايد او درِ خلدِ برين را

نمايد « اُزلفت للمتقين » را

فرود آيند چون بر حوض کوثر
«سقاهُم ربّهم » با دست حيدر

سروده ی آیت الله وحید خراسانی

قصیده ادامه دارد...

[aboutorab]

سلام

الحمد الله علي الولايه

[sagheb]

در وصف عشق...

تا صورت پیوند جهان بود علی بود

تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود

شاهی که ولی بود و وصی بود علی بود

سلطان سخا و کرم و جود علی بود

هم آدم و هم شیث و هم ایوب و هم ادریس

هم یوسف و هم یونس و هم هود علی بود

هم موسی و هم عیسی و هم خضر و هم الیاس

هم صالح پیغمبر و داود علی بود

مسجود ملایک که شد آدم ز علی شد

در قبله محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)بود و مقصود علی بود

آن عارف سجاد که خاک درش از قدر

بر کنگره عرش بیفزود علی بود

آن شاه سر افراز که اندر ره اسلام

تا کار نشد راست نیاسود علی بود

آن شیر دلاور که بهر طمع نفس

بر خوان جهان پنجه نیالود علی بود

آن قلعه گشایی که در قلعه خیبر

برکند به یک حمله و بگشود علی بود

موسی و عصا و ید بیضا و نبوت

در مصر به فرعون که بنمود علی بود

عیسی به وجود آمد و فی الحال سخن گفت

آن نطق و فصاحت که در او بود علی بود

جبرییل که آمد ز بر خالق بی چون

در پیش محمد شد و مقصود علی بود

این کفر نباشد سخن کفر نه این است

تا هست علی باشد و تا بود علی بود

[aboutorab]

[b]

هنگام ركوع خود نگين بخشيدى

آب از دل چـاه بر زميـنبخشيدى

جان در طبق عشق نهادى يكشب

آن را به محمّـد اميـن بخشيـدى

[sagheb]

در وصف عشق...

ای سر نبوت محمد
ای وصف تو مدحت محمد

بی تو نتوان به او رسیدن
بی او نتوان به تو رسید

[شیدا]

به نام خدا

سلام

خدا یک علی دارد، الحمد لله که آن هم امام ما شد. ( آیت الله کوهستانی)

[مرهم]

جمعیت زیادی دور حضرت علی حلقه زده بودند. مردی وارد مسجد شد و درفرصتی مناسب پرسید:[/u]

[b]ـ یا علی! سؤالی دارم. علم بهتر است یا ثروت؟

علی در پاسخ گفت:

علم بهتر است؛ زیرا علم میراث انبیاست و مال وثروت میراث قارون و فرعون و هامان وشداد.

مرد که پاسخ سؤال خود را گرفته بود، سکوت کرد.

در همین هنگام مرد دیگری وارد مسجد شد و همان‌طور که ایستاده بود بلافاصله پرسید:

ـ اباالحسن! سؤالی دارم، می‌توانم بپرسم؟ امام در پاسخ آن مرد گفت:بپرس! مرد که آخر جمعیت ایستاده بود پرسید:-علم بهتر است یا ثروت؟

علی فرمود:

علم بهتر است؛ زیرا علم تو را حفظ می‌کند، ولی مال و ثروت را تو مجبوری حفظ کنی.

نفر دوم که از پاسخ سؤالش قانع شده بود، همان‌‌جا که ایستاده بود نشست.

در همین حال سومین نفر وارد شد، او نیز همان سؤال را تکرار کرد،و امام در پاسخش فرمود:

علم بهتر است؛ زیرا برای شخص عالم دوستان بسیاری است،ولی برای ثروتمند دشمنان بسیار!

هنوز سخن امام به پایان نرسیده بود که چهارمین نفر وارد مسجد شد. او در حالی که کنار دوستانش می‌نشست، عصای خود را جلو گذاشت و پرسید:

ـ یا علی! علم بهتر است یا ثروت؟

حضرت‌علی در پاسخ به آن مرد فرمودند:

علم بهتر است؛ زیرا اگر از مال انفاق کنی کم می‌شود؛ ولی اگر از علم انفاق کنی و آن را به دیگران بیاموزی برآن افزوده می‌شود.

نوبت پنجمین نفر بود. او که مدتی قبل وارد مسجد شده بود و کنار ستون مسجد منتظر ایستاده بود، با تمام شدن سخن امام همان سؤال را تکرار کرد.

حضرت‌ علی در پاسخ به او فرمودند

علم بهتر است؛ زیرا مردم شخص پولدار و ثروتمند را بخیل می‌دانند، ولی از عالم و دانشمند به بزرگی و عظمت یاد می‌کنند.

با ورود ششمین نفر سرها به عقب برگشت، مردم با تعجب او را نگاه کردند. یکی از میان جمعیت گفت: حتماً این هم می‌خواهد بداند که علم بهتر است یا ثروت! کسانی که صدایش را شنیده بودند، پوزخندی زدند. مرد، آخر جمعیت کنار دوستانش نشست و با صدای بلندی شروع به سخن کرد:

ـ یا علی! علم بهتر است یا ثروت؟

امام نگاهی به جمعیت کرد و گفت:

علم بهتر است؛ زیرا ممکن است مال را دزد ببرد، اما ترس و وحشتی از دستبرد به علم وجود ندارد.

مرد ساکت شد. همهمه‌ای در میان مردم افتاد؛ چه خبر است امروز! چرا همه یک سؤال را می‌پرسند؟ نگاه متعجب مردم گاهی به حضرت‌ علی و گاهی به تازه‌واردها دوخته می‌شد.

در همین هنگام هفتمین نفر که کمی پیش از تمام شدن سخنان حضرت ‌علی وارد مسجد شده بود و در میان جمعیت نشسته بود، پرسید:

ـ یا اباالحسن! علم بهتر است یا ثروت؟

امام دستش را به علامت سکوت بالا برد و فرمودند

علم بهتر است؛ زیرا مال به مرور زمان کهنه می‌شود، اما علم هرچه زمان بر آن بگذرد، پوسیده نخواهد شد.

مرد آرام از جا برخاست و کنار دوستانش نشست؛ آنگاه آهسته رو به دوستانش کرد و گفت: بیهوده نبود که پیامبر فرمود: من شهر علم هستم و علی هم درِ آن! هرچه از او بپرسیم، جوابی در آستین دارد، بهتر است تا بیش از این مضحکه مردم نشده‌ایم، به دیگران بگوییم، نیایند! مردی که کنار دستش نشسته بود، گفت: از کجا معلوم! شاید این چندتای باقیمانده را نتواند پاسخ دهد، آن‌وقت در میان مردم رسوا می‌شود و ما به مقصود خود می‌رسیم! مردی که آن طرف‌تر نشسته بود، گفت: اگر پاسخ دهد چه؟ حتماً آن‌وقت این ما هستیم که رسوای مردم شده‌ایم! مرد با همان آرامش قلبی گفت: دوستان چه شده است، به این زودی جا زدید! مگر قرارمان یادتان رفته؟ ما باید خلاف گفته‌های پیامبر را به مردم ثابت کنیم.

در همین هنگام هشتمین نفر وارد شد و سؤال دوستانش را پرسید،

که امام در پاسخش فرمود

علم بهتر است؛ برای اینکه مال و ثروت فقط هنگام مرگ با صاحبش می‌ماند، ولی علم، هم در این دنیا و هم پس از مرگ همراه انسان است.

سکوت، مجلس را فراگرفته بود، کسی چیزی نمی‌گفت. همه از پاسخ‌‌های امام شگفت‌زده شده بودند که…

نهمین نفر وارد مسجد شد و در میان بهت و حیرت مردم پرسید:

ـ یا علی! علم بهتر است یا ثروت؟

امام در حالی که تبسمی بر لب داشت، فرمود:

علم بهتر است؛ زیرا مال و ثروت انسان را سنگدل می‌کند، اما علم موجب نورانی شدن قلب انسان می‌شود.

نگاه‌های متعجب و سرگردان مردم به در دوخته شده بود، انگار که انتظار دهمین نفر را می‌کشیدند. در همین حال مردی که دست کودکی در دستش بود، وارد مسجد شد.

او در آخر مجلس نشست و مشتی خرما در دامن کودک ریخت و به روبه‌رو چشم دوخت. مردم که فکر نمی‌کردند دیگر کسی چیزی بپرسد، سرهایشان را برگرداندند، که در این هنگام مرد پرسید:

ـ یا اباالحسن! علم بهتر است یا ثروت؟

نگاه‌های متعجب مردم به عقب برگشت. با شنیدن صدای علی مردم به خود آمدند:

علم بهتر است؛ زیرا ثروتمندان تکبر دارند، تا آنجا که گاه ادعای خدایی می‌کنند، اما صاحبان علم همواره فروتن و متواضعند

فریاد هیاهو و شادی و تحسین مردم مجلس را پر کرده بود. سؤال کنندگان، آرام و بی‌صدا از میان جمعیت برخاستند. هنگامی‌که آنان مسجد را ترک می‌کردند، صدای امام را شنیدند که می‌گفت:

اگر تمام مردم دنیا همین یک سؤال را از من می‌پرسیدند، به هر کدام پاسخ متفاوتی می‌دادم.

[aboutorab]

سلام
عمر بن خطاب گفت: از رسول خدا صلی الله علیه وآله شنیدم که فرمود:

[/b]برتری علی بر این امت ، مانند برتری ماه رمضان بر ماه های دیگر است، برتری علی بر این امت ، مانند برتری شب قدر بر شب های دیگر است ، و برتری علی بن ابی طالب بر این امت مانند برتری روز جمعه بر روزهای دیگر است ، خوشا به حال کسی که به وی بگرود و ولایتش را باور کند ، و وای برکسی که منکر او و منکر حق او شد. بر عهده خداست که روز قیامت چنین کسی را از رحمت خود برخوردار نسازد و شفاعت من به وی نرسد.

(احقاق الحق - ج۵ - ص ۷۰)

شیعه ام، نام و نشانم حیدر

دل و جان، روح و روانم حیدر

دائم الخمرتر از انگورم

ساقی هر دو جهانم حیدر

رزق از دست علی مرزوق ست

نمک و گرمی نانم حیدر

چشمه باشم، غلیانم حیدر

رود باشم، جَرَیانم حیدر

قلب باشم، ضربانم حیدر

جسم باشم، شریانم حیدر

شور باشم، هیجانم حیدر

همه‌ی کون و مکانم حیدر

حرف حرفم شده حیدر حیدر

که الفبای زبانم حیدر

کفر با یاد علی ایمان ست

اشهد انّ اذانم حیدر

شاعر: رضا احسان پور

---

نشستن زیر این ایوان جز لذت هایی ست که تا چشیده نشه درک نمیشه ...

اللهم الرزقنا ....

امضاء يه كاربر به نام

farjad

[aboutorab]

بسم الله الرحمن الرحیم.

[/font]الهم صل علی محمدوآل محمدو عجل فرجهم والعن اعدائهم.

[/b]

[b]

دلا باید به هر دم یاعلی گفت

نه هر دم بل دمادم یا علی گفت

به صدق دل همیشه یاد او بود

به هر پیچ و به هر خم یا علی گفت

دمیکه روح در آدم دمیدند

ز جا برخاست آدم یا علی گفت

چو نوح از موج طوفان ایمنی خواست

توسل جست و هر دم یا علی گفت

ز بطن حوت یونس گشت آزاد

ز بس در ظلمت یم یا علی گفت

عصا در دست موسی اژدها شد

کلیم آنجا مسلم یا علی گفت

نمی شد زنده جان مرده هرگز

یقین عیسی بن مریم یا علی گفت

رسول الله شنید از پرده غیب

ندائی آمد آن هم یا علی گفت

نزول وحی چون فرمود سبحان

ملک در اولین دم یا علی گفت

علی در کعبه بر دوش پیمبر

قدم بنهاد آن دم یا علی گفت

به فرقش کی اثر میکرد شمشیر

یقینا ابن ملجم یا علی گفت

برجمال مولا علی(علیه السلام) صلوات

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ

http://www.rahemostaghim.blogfa.com/

---

حب علي عليه السلام/

سروده‌اي از مرجع عاليقدر حضرت آيت الله العظمي صافي

به حق خداى جهان آفرين

جهان‌دار يكتاى جان آفرين

خداوند بخشنده‌ي مهربان

خداوند غفّار روزى رسان

خداوند پروين و ناهيد و مهر

گشاينده‌ي باب احسان و مهر

ز درك خرد ذات پاكش برون

منزّه وجودش ز چند است و چون

برى از زمان و برى از مكان

خداوند داناى فاش و نهان

به ختم رسل اشرف انبيا

كه بالد به او مسند اصطفا

محمّد پيام‌آور راستين

حبيب خدا سيّد المرسلين

به شاه ولايت علىّ ولىّ

وصىّ و پسر عمّ و صهر نبىّ

امام مبين سرور اوليا

جهان فضائل أبوالأوصيا

نمود درخشان عدل خدا

ظهور جمال ازل، مرتضى

به زهراى مرضيه خيرالنّسا

سپهر ادب شمس برج حيا

مثال شرف دخت پاك رسول

كه حيران شده در مقامش عقول

به خلق و به خو، شبه بابش نبى

به قدر و حسب هم طراز علىّ

به حقّ امام دوم مجتبى

نهال برومند باغ صفا

مهين سبط پيغمبر پاك دين

گل گلشن حلم و علم و يقين

به سالار و سردار اهل ابا

شهيد بخون خفته‌ي كربلا

حسين شهامت حسين وفا

كه در راه حق كرد جان را فدا

فداكاريش دين حق زنده كرد

ره و رسم ايثار پاينده كرد

به سجّاد مصباح راه سداد

ولىّ خداوند زين عباد

كه شد مردمان را ز راه دعا

سوى بينش و معرفت رهنما

به باقر كه از عزّت و احترام

پيمبر فرستاد او را سلام

شكافنده معضلات علوم

نگهبان آثار و محيّى الرّسوم

به صادق كه انوار دين خدا

ز سعيش بتابيد بر ما سوا

غبار از رخ دين يزدان زدود

در علم بر روى عالم گشود

به موسى بن جعفر مه عزّ و جاه

عزيز خدا رهبر دين پناه

كه بر او ستم هر چه آمد فزون

نگرديد تسليم هارون دون

به حقّ علىّ بن موسى الرّضا

ملاذ امم مفخر اوليا

امان الورى صاحب معجزات

امين خدا معدن مكرمات

وجودش همه علم و لطف و كرم

به پير و به برنا ولىّ النعم

رواق جنابش بهشت برين

ضريحش مطاف بزرگان دين

به قطب سداد و سپهر رشاد

محمّد امام تقىّ جواد

كه در كودكى خالق ما سوا

به خلق جهان داد او را ولا

به همنام و هم كنيه مرتضى

علىّ نقى سيد مقتدا

امام دهم رهبر شيخ و شاب

جهان كرم مير عالى جناب

به مولى الورى حضرت عسكرى

مه چرخ ايمان و دين پرورى

سليل نبى قائد مؤتمن

به نام و به جسم و به سيرت حسن

به صاحب زمان مهدى منتظر

اميد امم فاتح بحر و بر

سر سروران، حاكم دادگر

خداوند اقبال و نصر و ظفر

امام جهان بخش گيتى گشاى

دليل خلائق به سوى خداى

برون آيد از غيب و گيرد جهان

پر از عدل سازد كران تا كران

شعارش بود دين و امن و امان

كند خلق با يكدگر مهربان

برد از ميان شيوه‌ي خودسرى

ببالد به او مسند رهبرى

به قرآن كتاب كريم خدا

به شرع قوى پايه مصطفى

به شب زنده‌داران پاكيزه جان

به آه يتيمان بى‌خانمان

به عرش و به كرسى و قدّوسيان

به جبريل و ميكال و كرّوبيان

كه حبّ على هر كه دارد به دل

نگردد به صحراى محشر خجل

نبيند به جز لطف پروردگار

نگيرد به جز رتبه و اعتبار

هر آن كس به دل مهر حيدر بكشت

مكان مى‌گزيند به باغ بهشت

ز مهر على مادرم شير داد

بر آنم پدر خطّ و تدبير داد

به تن از ولاى على جوشن است

به نور ولايت دلم روشن است

بود حبّ او اصل هر فيض و سود

چه خوش گفت آن كو بتازى سرود

بحبّ على تزول الشكوك

و تزكوا النفوس و تصفوا الثمار

فمهما رايت محباً له

فثمّ الذكاء و ثمّ الفخار

ومهما رايت عدوّاً له

ففى اصله نسب مستعار

فلا تعزلوه على فعله

فحيطان دار ابيه قصار

هلا «لطفيا» گو بصوت جلىّ

[font=B Lotus]على يا على يا على يا على

[sagheb]

در وصف عشق...

پیامبرگرامی اسلام حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه واله وسلم فرمودند:
سه فضیلت به من داده شد که علی(علیه السلام) نیز در آنها شریک است، و سه امتیاز به علی(علیه السلام) داده شد که به من داده نشده است!!!
لوای حمد برای من است و علی(علیه السلام) حامل آن،
کوثر مال من است و علی(علیه السلام) ساقی آن؛
وبهشت و آتش به دست من است و علی(علیه السلام) تقسیم کننده آن.
اما آن سه ویژگی که تنها به علی(علیه السلام) داده شده و من سهمی از آن ندارم این است که به او پدر زنی داده شده که نظیرش به من داده نشده است فاطمه(سلام الله علیها) همسر اوست و مانند آن به من داده نشده است و به او دو پسر داده شده که مانندشان به من داده نشده است.

[aboutorab]