فقط توکل بر خدا p#

[انصارالمهدی]

یا الله
توکل بر خدا در هر کاری توصیه موکد شده و در انجام هر کاری باید از خدای رحمان کمک بگیریم .
فرض کنید من در یه اداره , کاری داشته باشم و می دونم که شخص آشنایی در این اداره هست که می تونه کار منو انجام بده , اگر به ایشون سفارش کنم که اخوی کار منو راه بنداز یعنی شفارش این شخص بر توکل خدا مقدم دانسته ام ؟ اگر قبل اینکه سفارش کنم با خدای خود رازو نیاز کنم که ای خدای بزرگ تو خودت یه وسیله در این اداره برای من جور کردی و من با توکل بر تو به اون میگم که کار منو راه بندازه .
لطفا این قضیه برای بنده جا بندازید
موفق و موید باشید

[علی 110]

(۲۷/دی/۹۰ ۲:۱۱)علی 110 نوشته است:  توسل توسط خود خدا تصریح شده در قرآن بهش:

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في‏ سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (35)
اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و وسيله‏اى براى تقرب به او بجوئيد! و در راه او جهاد كنيد، باشد كه رستگار شويد! (35 -مائده )

أُولئِكَ الَّذينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى‏ رَبِّهِمُ الْوَسيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَ يَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ يَخافُونَ عَذابَهُ إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً (57)
كسانى را كه آنان مى‏خوانند، خودشان وسيله‏اى (براى تقرب) به پروردگارشان مى‏جويند، وسيله‏اى هر چه نزديكتر و به رحمت او اميدوارند و از عذاب او مى‏ترسند چرا كه عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهيز و وحشت است! (57-اسراء)

در آیات و روایات آمده که یکی از وسایل تقرب جستن جلب محبت و توسل به پیامبر و اهل بیت پیامبر است که محبوب ترین مخلوقات نزد خداوند هستند
توسل رو ما در زندگی روز مره هم به کار میبریم به چه شکل؟

اگر بخواهیم کارمان نزد کسی که با او رابطه نزدیک و آشنایی زیادی نداریم راه بیافتد آن را به کسی میگوییم که با شخص مورد نظر ما آشناست و قرابتی دارد و خود خدا خواسته تا بندگان برای ایجاد ارتباط با خدا و رفتن به سمت خدا ما در خانه ی اهل بیت برویم

به این دو آیه توجه کنید
ِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْب (42-شوری)
بگو: «من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‏كنم جز دوست‏داشتن نزديكانم [اهل بيتم‏]
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‏ رَبِّهِ سَبيلاً (57-فرقان)
بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آيين خدا) هيچ گونه پاداشى از شما نمى‏طلبم مگر كسى كه بخواهد راهى بسوى پروردگارش برگزيند (اين پاداش من است.)» (57)

یعنی برای تقرب و یافتن راهی به سمت خدا باید رو به اهل بیت آورد
در این مورد مفصل در پست رابطه حب اهل بیت و ایمان بر طبق آیات و روایات قبلا صحبت شده
و اما یکی از محکمترین و صریح ترین آیات در باب توسل داستانهای بسیاری است که در قرآن آمده در بسیاری از مواقع قوم بنی اسرائیل برای توبه کردن به درگاه خدا سراغ موسی علیه السلام می آمدند و از او تقاضا میکردند تا دعا کند تا خدا ایشان را بیامرزد
و در جای دیگر صراحتاً میفرماید:
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً (64-نسا) فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً (65-نسا)
ترجمه
ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر به اين منظور كه به فرمان خدا از وى اطاعت شود، و اگر اين مخالفان هنگامى كه به خود ستم مى‏كردند (و فرمانهاى خدا را زير پا مى‏گذاردند) به نزد تو مى‏آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‏كردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مى‏كرد، خدا را توبه پذير و مهربان مى‏يافتند (64)
به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود مگر اين كه تو را در اختلاف خود به داورى طلبند، و سپس در دل خود از داورى تو احساس ناراحتى نكنند و كاملا تسليم باشند. (65)
اینجا صراحتاً به دو نکته ی بسیار مهم و تبیین کنند اشاره میفرماید خدا
اولین اینکه برای توبه خدا میگه برید به رسول اکرم بگید برایتان طلب مغفرت کند و به دعای او متوسل شوید!!!!!!!!!!!!!!!!
دوم اینکه در آخر آیه تصریح دارد که اگر چه پیامبر هم برایتان دعا میکند اما من باید توبه را بپذیرم و کس دیگری توبه پذیر نیست!!!!!
یعنی اثر بخش توبه و امضای قبولی توبه با خداست ولی برای افزایش احتمال قبولی حاجات باید حاجات را به کسی بگوییم که نزد خدا آبرویی دارد
و انجام این کار طبق آیه 65 سوره نسا از نشانه های ایمان واقعی و عدم انجام این کار از نشانه های کبر و غرور و عدم ایمان است!!!!!!!!!!

---

(۲۷/دی/۹۰ ۰:۲۳)stranger00 نوشته است:  فکر کنم شما متوجه نشدید یا من خوب منظور رو نرسوندم .

حرف من این بود : ما حاجاتی رو خدمت امام رضا عرضه می کنیم. در رواق های مجاور حرم هم افراد بزرگی مثل شیخ حسنعلی نخودکی و ... هستند که چه قبل از وفات چه بعد از وفات کراماتی داشته اند. آیا این صحیح است که بعد از زیارت و عرضه حاجات خدمت امام رضا ؛ به این افراد هم عرضه حاجات کنیم؟

چه طور وقتی ما میخوایم خبری رو برسونیم به یک شخص بالا مقام و خودمون هم به علت بدرفتاری آبروی چندان نزد آن شخص نداریم میتونیم یک واسطه ی با آبرو در نظر بگیریم
حالا هیچ اشکالی نداره که ما که اهل بیت رو واسطه قرار میدیم بین خودمون و خدا
این بزرگواران را (مانند آقا نخودکی یا امام زادگان جلیل القدر را) نزد اهل بیت واسطه کنیم که از ما آبرو دار ترند
اشکالی بر این امر وجود ندارد
اما باید واسطه را خوب انتخاب کرد
به قلب هم بستگی دارد و ربط قلبی ما
مثلاً خود من با جناب میرزا جواد آقا ملکی تبریزی خیلی رابطه ی قلبی خوبی دارم
با مولا علی هم همینطور
در ضمن با خود خدا هم میشه عرض حاجت کرد
به خصوص اگر با ادب و طریقه ی اهل بیت باشد
یعنی از دعاهای رسیده از ایشان استفاده کنیم
نمیدانم جوابم کفایت میکرد یا نه

[انصارالمهدی]

نقل قول: نمیدانم جوابم کفایت میکرد یا نه

خیلی ممنون
کامل توضیح دادید
کفایت کرد

[stranger00]

نمی دونم .........................

[MohammadSadra]

(۲۷/دی/۹۰ ۱۸:۰۳)stranger00 نوشته است:  نمی دونم .........................

برادرم چی رو نمی دونید؟ لطفاً ارسال کامل داشته باشید تا متوجه منظورتون بشیم. هر بخشی از توضیحات مشکل یا ابهام داشت بفرمایید در حد توان در خدمتیم.

[stranger00]

لطفا از اول توضیح بدین .

مثلا آقای محمد صدرا .شما رئیس جمهوری . می بینم شما در مجلسی حاضر هستی 10 نفر دیگه از وزرا و معاونین و مدیران کل زیر مجموعه شماهم نشسته اند. من از شما یه چیزی میخوام میام مطرح می کنم . موقع رفتن همون چیز رو از اون 10 نفری هم که تک تک نشسته اند میخوام ! آیا این درسته؟

[mohebALI]

میتونید هم به رئیس جمهور بگید
هم به معاونش که وقتی با معاونش خلوت کرد دباره سفارش کنه به رئیس جمهور

مثلاً شما میخوای یه مطلب رو به بابات بگی
هم به مادرت و هم به برادربزرگت میگی که اونها هم ازت حمایت کنند

این مطلب خیلی پیچیده نیست
اما فکر میکنم
شما یک اعتقادی توی ذهن خودتون درست کردید
دلتون هم نمیخواد که خدچه دار بشه
این استدلال ها رو هم قابل قبول نمیدانید

البته شاید اینگونه باشد
نمیدانم من هم مثل شما....

[mohammad727]

(۲۱/دی/۹۰ ۲۰:۳۹)انصارالمهدی نوشته است:  چشم
عرض شود که توکل بر خدا یعنی اینکه بدون کمک گرفتن از هیچ بنده ای کار خودمو انجام بدم ؟یعنی هر وقت توکل بر خدا کردم باید بحث کمک از دیگران کلا باید بذارم کنار ؟ فرضا تو یه کاری قبلش به خدا توکل می کنم میرم جلو . خوب امکان داره کار راه نیافته (فرضا کار اداری ) آیا در اینصورت باید بگم خدایا پس حتما قسمت نبوده .و دیگه بی خیال بشم ؟
اگه یه نفر تو این اداره باشه که من میدونم ایشون اگه بدونن مشکل من چی هشت حتما کار منو راه میندازه . چون توکل بر خدا کردم دیگه حق ندارم با ایشون(آشنا) صحبت کنم ؟

دوست عزيز يك توكل داريم يك تعاون داريم .توكل خاص خداي يگانه است كه قادر مطلق است و همه كار در جهت اراده ايشان است و تعاون بين من وشماست تا كار هاي يكديگر را انجام دهيم و گره از مشكلات يكديگر باز كنيم تا انسانيت خود را به يگانه بي همتا نشان دهيم .اگر كاري را در اداره ميخواهي انجام دهي ابتدا به خداي يگانه توكل ميكني كه كار شما در جهت فرامين ايشان است سپس بسوي رهبران و ياران با خدا مي روي تا كارت به سرانجام (تعالي حق) برسد تا انشاالله رستگار شوي

[stranger00]

(۲۷/دی/۹۰ ۱۸:۵۱)mohebALI نوشته است:  میتونید هم به رئیس جمهور بگید
هم به معاونش که وقتی با معاونش خلوت کرد دباره سفارش کنه به رئیس جمهور

مثلاً شما میخوای یه مطلب رو به بابات بگی
هم به مادرت و هم به برادربزرگت میگی که اونها هم ازت حمایت کنند

این مطلب خیلی پیچیده نیست
اما فکر میکنم
شما یک اعتقادی توی ذهن خودتون درست کردید
دلتون هم نمیخواد که خدچه دار بشه
این استدلال ها رو هم قابل قبول نمیدانید

البته شاید اینگونه باشد
نمیدانم من هم مثل شما....

.................................................