حضرت زينب سلام الله عليها

[aboutorab]

علي ولي الله

[/font]کرامات زينب كبري (سلام الله علیها)[/b]
[b]اللّهــم صلّ علــي محمّــد و آل محمّــد و عجّــل فرجــــهم "
بسْم الله الْرحْمن الْرحيمْدر دروازه كوفه در آن ازدحام و شلوغي كه صدا به كسي نمي رسد، زينب (سلام الله علیها) مي خواست حق را ظاهر كند و خطبه اي انشاد فرمايد. هيچ كس گوش نمي كرد. سر و صداي لشكر و هياهوي تماشاچيان و هلهله ايشان نمي گذاشت صدا به كسي برسد كه ناگاه به قوه ولايت اشاره فرمود: «اشارت الي الناس ان اسكتوا فارتدت الاصوات و سكنت الاجراس» ساكت شويد! همه صداها گرفته شد، بلكه به همان اشاره زنگهاي گردن اسبها و قاطرها و شترها ايستاد و در يك سكوت محض خطبه غرايش را انشاد فرمود و حق را ظاهر ساخت
منبع.کتاب [font=Tahoma]فضايل و خصايص زينب كبري (سلام الله علیها)
http://keramateaeme.blogfa.com/post/793

کرامات زينب كبري (سلام الله علیها)

بسْم الله الْرحْمن الْرحيمْ
اللّهــم صلّ علــي محمّــد و آل محمّــد و عجّــل فرجــــهم "
مرحوم بهبهاني، باني شبستان مسجد نقل مي كرد.پدرم قبل از تمام شدن كار شبستان مسجد، به مرض موت مبتلا شد و در آن حال وصيت نمود كه «مبلغ دوازده هزار دينار حواله را صرف اتمام كار مسجد نماييد».زماني كه فوت كرد، به منظور احترام به پدر و اشتغال به مجالس ترحيم،چند روزي كار ساختمان تعطيل شد. شبي در عالم خواب پدرم را ديدم كه به من گفت: چرا كار مسجد را تعطيل كردي؟ گفتم: به منظور احترام به شما و اشتغال به مجالس ترحيمتان. در جوابم گفت: اگر مي خواستي براي من كاري بكني، نبايد كار ساختمان مسجد را تعطيل مي كردي.زماني كه بيدار شدم تصميم به اتمام كار ساختمان مسجد نمودم به اين منظور باي حواله دينارهايي كه پدرم در وصيت خود عنوان كرده بود وصول كرده و از آن مصرف مي نمودم. اما هر چه بيشتر جست و جو مي كردم حواله ها پيدا نمي شد هر جا كه احتمال وجود حواله ها مي رفت گشتم، اما خبري از حواله ها نبود. سرانجام در حالي كه بسيار ناراحت بودم به مسجد رفته و متوسل به حضرت زينب (سلام الله علیها) شدم و خدا را به حق آن ساعتي كه امام حسين (علیه السلام) و زينب (سلام الله علیها) از يكديگر وداع نمودند قسم دادم. ناگهان خوابم برد.پس از مدتي بيدار شدم و ديدم همان ورقه اي كه حواله ها داخل آن بود كنار من است از همان ساعت كار مسجد را ادامه دادم تا به اتمام رسانيدم و هميشه اين كرامت را براي ديگران نقل مي كنم.
منبع.کتاب فضايل و خصايص زينب كبري (سلام الله علیها)
[/b]http://keramateaeme.blogfa.com/post/888

[arax]

مطلب خوبی بود.اجرت با بی بی زینب.
یه تعداد طرح هم برای وفات خانم زینب کبری دیدم که فاخر بود و حدیث هایی از ایشون روش کار شده بود اگر تمایل داشتید سخنان بی بی رو آویزه گوش خود و سرلوحه زندگیتون کنید سربزنید به این آدرس:

http://photo.aqr.ir/Portal/home/?Image/7...A8(%D8%B3)

[aboutorab]

صلوات الله علیک یا زینب یا بنت امیر المؤمنین، یا سیدتنا و مولاتنا انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بک الی الله و قدمناک بین یدی حاجاتنا یا وجیهه عند الله اشفعی لنا عند الله

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

ثواب كسي كه بر حضرت زينب(سلام الله علیها) گريه كند

استاد شهید مطهری درباب مقام حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) این طور می نویسد:"در حماسه حسینی آن كسی كه بیش از همه درس تحمل و بردباری را آموخت و بیش از همه این پرتو حسینی بر روح مقدس او تابید خواهر بزرگوارش زینب(سلام الله علیها)بود".محققاً از آغاز خلقت تاكنون،هیچ زنی از زنهای انبیاء و اولیاء با این حلم و بردباری پدید نیامده است که زینب(سلام الله علیها)آموزگار صبر و استقامت در طول تاریخ بوده است.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ بهترین جلوه گاه برای شناخت شخصیت وجودی حضرت زینب (سلام الله علیها)،حادثه جانگداز عاشورا و اسارت خاندان پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)است.برخورد باستمگران زمان که تاریخ جزئیات آن را نیز ثبت کرده،بزرگی دختر امیرمؤمنان را گواهی می دهد.




دلایل عظمت حضرت زینب (سلام الله علیها) در کلام مقام معظم رهبری

(ارزش کار به این است که محضا برای خدا باشد)آن کارى هم که زینب کبرى (سلام الله علیها) کرد،یک کارِ از همین جنس بود؛ یعنى کارى محضاً براى خداى متعال، در دل خطرها و محنتها و زحمتها؛ یک ابراز وجود معنوى و الهى دین در چهره‌ى مصمم زینب کبرى (سلام الله علیها). خوب است بدانیم و بفهمیم حروف تاریخ گذشته‌ى بسیار ارجمندى را که تا امروز منشأ برکات فکرى و معرفتى شده است و ان‌شاءاللَّه تا آخر دنیا هم خواهد بود.

زینب(سلام الله علیها)،هم در حرکت به سمت کربلا، همراه امام حسین؛ هم در حادثه‌ى روز عاشورا، آن سختى‌ها و آن محنتها؛هم در حادثه‌ى بعد از شهادت حسین‌بن‌على(علیه السلام)،بى‌سرپناهى این مجموعه‌ى به جا مانده‌ى کودک و زن، به عنوان یک ولىّ الهى آنچنان درخشید که نظیر او را نمیشود پیدا کرد؛در طول تاریخ نمیشود نظیرى براى این پیدا کرد. بعد هم در حوادث پى‌درپى، در دوران اسارت زینب،در کوفه، در شام، تا این روزها که روز پایان آن حوادث است و شروع یک سرآغاز دیگرى است براى حرکت اسلامى و پیشرفت تفکر اسلامى و پیش بردن جامعه‌ى اسلامى. براى خاطر همین مجاهدت بزرگ،زینب کبرى (سلام الله علیها) در نزد خداوند متعال یک مقامى یافته است که براى ما قابل توصیف نیست.

مقایسه حضرت زینب با آسیه در کلام رهبری

مقایسه ا‌ى کوتاه بین زینب کبرى(سلام الله علیها) و همسر فرعون،عظمت مقام عقیله بنی هاشم را نشان میدهد.صبر و استقامت این بانوی بزرگوار در طول تاریخ همتایی نداشته است.تفاوت مقام بین این دو بانوی عظیم الشان در کلام رهبر معظم انقلاب را از اينجا دانلود كنيد.

بررسي منابع و اقوال تاريخي پيرامون وفات حضرت زينب

علت اصلی وفات ام المصائب حضرت زینب(سلام الله علیها) کاملا مشخص نیست و در این باره گمانه های مختلفی وجود دارد.حضرت زينب (سلام الله علیها) بنابر مشهورترين نظر تاريخي ۱۸ ماه بعد از شهادت امام حسين (علیه السلام)،زندگي كرده و در ۱۵ رجب سال ۶۲ هجري قمري وفات كردند. منابع تاريخي 2 احتمال براي وفات حضرت زينب(سلام الله علیها)بعد از واقعه عاشورا مطرح كرده اند در احتمال اول تاريخ وفات حضرت زينب (سلام الله علیها) 15 رجب سال 65 هجري بوده و در احتمال دوم 15 رجب سال 62 هجري كه 18 ماه پس از واقعه جانسوز عاشورا است. در منابع تاريخي آمده كه احتمال دوم در بين علما مشهورتر است.

خفه شدن در آب، مسموميت توسط عوامل يزيد و وفات به دليل بيماري 3 احتمال تاريخي پيرامون نحوه رحلت حضرت زينب (سلام الله علیها) است.که احتمال اول،یعنی خفه شدن آن حضرت در آب احتمالا ساختگی است.ولی احتمال شهادت حضرت،توسط عوامل يزيد احتمالي دور از ذهن نيست اما دليل قطعي تاريخي براي اين روايت ديده نشده است.احتمال سوم،یعنی بیمار شدن حضرت مهم ترین و قابل قبول ترین سند تاریخی برای وفات ایشان است.در اين احتمال حضرت زينب (سلام الله علیها) بر اثر بيماري و يا مصائب و سختي هايي كه از واقعه عاشورا به آن دچار شدند در سن 56 سالگي در شام وفات و يا به شهادت رسيدند.

محل دفن حضرت زینب (سلام الله علیها)

راجع به محل دفن حضرت زينب (سلام الله علیها)سه نظر وجود دارد:
1- مدينه منوره ، كنار قبور خاندان اهل بيت عصمت و طهارت يعنى بقيع ؛
2- قاهر مصر؛
3- مقام معروف و مشهور در قريه (راويه) واقع در منطقه غوطه دمشق .

قول اول : ظاهرا هيچ مدركى به جز حدس و تخمين ندارد، و مبتنى بر اين نظريه احتمالى است كه چون حضرت زينب (سلام الله علیها) پس از حادثه كربلا به مدينه مراجعت كرده است.چنانچه رويداد تازه اى پيش نيامده باشد،به طور طبيعى در مدينه از دنيا رحلت كرده و نيز به طور طبيعى در بقيع آرامگاه خاندان پيغمبر (ص ) دفن شده است.

در مورد قول دوم نيز، كه مصر باشد،مدرك درستى در دست نيست.بر این اساس حضرت زینب(سلام الله علیها) به علت افشاگری علیه دستگاه بنی امیه، مجبور شد که مدینه را ترک کند، از این رو مصر را انتخاب کرد و در آن جا ساکن شد و همان جا از دنیا رفت، «سیده زینب» در شهر قاهره هم اکنون زیارتگاه مجلل و با شکوهی است.






اما اين قبر متعلق به زينب بنت يحيي بن حسن الانور ابن زيدابن حسن ابن علي بن ابيطالب است كه به دليل تشابه اسمي با حضرت زينب (سلام الله علیها) عقيله بني هاشم اشتباه گرفته شده است.

با تضعيف اقوال فوق ، اعتبار قول سوم ثابت مى شود كه قبر حضرت زينب (سلام الله علیها) را در شام،واقع در هفت كيلومترى جنوب شرقى دمشق،مى داند. در آن جا بارگاه و مرقد بسيار باشكوهى به نام حضرت زينب (سلام الله علیها) دختر اميرالمؤ منين (علیه السلام) وجود دارد كه همواره مزار دوستان اهل بيت و شيعيان و حتى غير شيعيان بوده است . آنچه از تاريخ به دست مى آيد، قدمت بسيار بناى اين مزار است كه حتى در قرن دوم نيز موجود بوده است،زيرا بانوى بزرگوار؛سيده نفيسه،همسر اسحاق مؤتمن فرزند امام جعفر صادق (علیه السلام) به زيارت اين مرقد مطهر آمده است.

200 داستان از فضایل مصائب و کرامات حضرت زینب(سلام الله علیها)

گزیده ای از کتاب خواندنی"200 داستان از فضایل مصائب و کرامات حضرت زینب(سلام الله علیها)” :...ماجراى كربلا پايان پذيرفته ، ولى غمهاى زينب فراموش شدنى نيست.هر لحظه او كربلا و عاشورا و اسارت و درد رنج است.هر لحظه ، مدينه يادآور حديث كساء اهل بيت و دوران هجرت زينب و حسين،از سخت ترين دوران عمر اوست.

در مدينه قحطى سختى رخ داده است.عبدالله بن جعفر كه بحر جود و كرم است و عادت بر بذل و عطا دارد،به دليل اينكه دستش ‍ از سرمايه دنيا تهيه گشته راهى شام مى گردد و به كار زراعت مشغول مى شود؛ولى زينب،هر روز او گريه و داغ دل است.مدتى مى گذرد كه زينب گرفتار تب وصل خانواده اش مى گردد و هر لحظه مريضى او شدت پيدا مى كند،تا اينكه نيمه ظهر به همسر خويش عبدالله مى گويد: (بستر مرا در حياط به زير آفتاب قرار بده)

عبدالله مى فرمايد او را در حياط جاى دادم كه متوجه شدم چيزى را روى سينه خويش نهاده و مدام زير لب حرفى مى زند.به او نزديك شدم ديدم پيراهنى را كه يادگار از كربلاست؛يعنى پيراهن حسين را،كه خونين و پاره پاره است،بر روى سينه نهاده و مدام مى گويد: (حسين ، حسين ، حسين !...)
لحظاتى بعد او وارد بر حريم اهل بيت النبوة گشت و كارنامه عمرش به به خير و سعادت ختم گرديد...

کتاب"200 داستان از فضایل مصائب و کرامات حضرت زینب(سلام الله علیها)" را از اینجا دانلود کنید.

ثواب كسي كه بر حضرت زينب سلام‌الله‌عليها گريه كند،چیست؟

"فلما احضرتها اخذها رسول الله و ضمّها الی صدره الشریف و وضع خده المنیف علی خدّها فبکی بُکاءً عالیا و سال الدّمع علی محاسنه الشریف جاریا فقالت فاطمه: لماذا بکائک؟ لا ابکی الله عینیک یا ابتاه!، فقال صلی الله علیه و آله : یا بنیّة فاطمةُ فاعلمی ان هذه البنت بعدک و بعدی تُبتلی بالبلایا تردّ علیها مصائب شتی و رزایا، فبکت فاطمه علیهاالسلام عند ذلک ثم قالت: یا اب فما ثواب من بکی علیها و علی مصائبها؟، فقال: یا بضعتی و قرّه عینی! ان من بکی علیها و علی مصائبها یکون ثواب بکائه کثواب من بَکی اخویها...

وقتی زینب را حاضر کردند رسول خدا(ٌص) او را گرفت و به سینه ی شریفش چسبانید و صورت مبارک خود را به صورتش نهاد و بلند گریست چنان که اشک از محاسن شریف او روان شد.
فاطمه(سلام الله علیها) پرسید:ای پدر گرامی گریه ات برای چیست؟ خدا نگریاند دو چشم شما را!
پیامبر اکرم فرمود:ای دختر من،ای فاطمه! بدان که بعد از تو و بعد از من این دختر،گرفتار بلاها خواهد شد و مصیبت های گوناگون بر وی وارد خواهد شد.
در این لحظه فاطمه علیهاالسلام به شدت گریست و پرسید:ای پدر! ثواب کسی که بر او و مصیبت هایش گریه کند،چیست؟
فرمود: ای پاره تن من و روشنی چشمم!هر کس بر او و مصیبت هایش گریه کند،ثواب گریه اش مانند ثواب کسی است که بر دو برادر او [حسن و حسین] گریه کند،... ."(طراز المذهب، ص 2، نقل از خصائص الزینبیه، ص 53.)

تو نوری و خورشید هم خاکستر توست

تو نوری و خورشید هم خاکستر توست
پرواز صد جبریل در بال و پر توست

این آیه های مریم در حال تنزیل
یا آبشار رشته های معجر توست

تا ردّ پای سجده هایت را گرفتم
دیدم تو نوریّ و خدا در باور توست

فریادهای زخمی دیروز گودال
امروز روی شانه های حنجر توست

می خواستی زیبا ببینی کربلا را
یعنی حسین بن علی هم بی سر توست

با محمل عریان تو را سنخیّتی نیست
تو زینبی، پرده نشینی بهتر توست

مردم نمی بینند حتی سایه ات را
هجده سر نیزه نشین دور و بر توست

مجموعه ی دردی، گلستانِ کبودی
رنگین کمانی ، مدّعایم پیکر توست

فردا که پا در عرصه ی حق می گذاری
معلوم می گردد قیامت محشر توست
"شاعر:علی اکبر لطیفیان"

[aboutorab]

پرسیدم: « زینبیه کجاست؟»
پاسخ داد: « نام تلی است در نزدیکی گودال قتلگاه که ... .»
دوباره پرسیدم: « تل یعنی چه؟»
گفت : «مکانی است همچون کوه. اما نه به عظمت آن. مّثلش به کوه مثل فرزندی است بر پدرش.»
در بزم شراب آنگاه که تمام کفر لب گشود که « دیدید خدا در کربلا با شما چه کرد؟» همه صدای با صلابت علی را شنیدند که « به خدا چیزی جز زیبایی ندیدم... .»
حالا فهمیدم چرا باید صلابت را از کوه آموخت.
آخر کوه با این خانواده نسبت دارد ...

[میثاق]

وقت آسودن...

یک روز هم زیاد بود

و تو

یکسال و نیم

ندیدن حسین (علیه السلام) را

تاب آوردی
شوریدی،دویدی،
رسوا کردی،فریاد زدی،آه کشیدی،
گریستی،گریستی،گریستی...

آب، نیزه،
طفل شیرخواره،کودک سه ساله،یاد حنجره،
قرآن؛
همه برای تو روضه بود.

یک روز هم
برای تحمل آن همه
زیاد بود و تو
یکسال و نیم
نیاسودی.

خسته ای بانو؛
دیگر وقت ملاقات رسید
می دانی که وقت رفتن است؛
رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را می بینی
و پدر شکیبا و مادر جوان وحسن (علیه السلام) را.
و تو چشم می گردانی برای دیدن حسین...
لبخند می زنی:
«یا اباعبدالله»
و فراق به پایان می رسد...

[aboutorab]

ای آینه ی تمام نمای صبر و ایثار !

تو را به چه نام بخوانم ؟ ...

... که نامت یاد آور حماسه ی عاشورا و یادآور اسارت و غربت یتیمان کربلاست...

ای بانوی غم !

در آخرین سفر به شما چه گذشت؟؟؟

یک سال و اندی گذشته بود که از قحطی مدینه به سمت شام حرکت کردی...

راه درازی را آمده بودی و در طول راه خاطرات سرخ خویش را ورق می زدی...

از تمام جاده ها...

بوی برادر ...

و در تمام گذرگاه ها صدای گریه ی یتیمان را می شنیدی...

و بی تابی رقیه را.... که در تمام طول راه...

پدر را می طلبید...

زخم خاطرات...روحت را آزرده کرده بود...

پرنده ی جانت دیگر در کالبد تن نمی گنجید...

ومی خواستی به برادر بپیوندی...

پس چشم ها را بر هم گذاشتی ...

و بلندترین نغمه ی وصال را سر دادی...

لبیک یا حسین عليه السلام

[/font]

[font=Tahoma]

صلی الله علیک یا بنت ولی الله

[b] یا اخت ولی الله

یا عمة ولی الله

یا زینب کبری(سلام الله علیها)الصديقه الشهيده

[aboutorab]

در سوگ اسوه ی صبر و مقاومت

[b]شجاعت مثال زدنی عقیله بنی هاشم

قدس آنلاین-حجت الإسلام عباس جعفری فراهانی:بحث و بررسی در زندگانی الگوهای کمال و انسانیت به ویژه، بانوان پاک دامنِ آسمانی که از خاندان اهل بیت عصمت و طهارت(علیه السلام) باشند برای هر انسانِ شیفته حق و عدالت و تعالی مفید و درس آموز هست.

یکی از بانوانِ کامل حضرت زینب(سلام الله علیها)، دختر مولی الموحّدین، حضرت امام علیّ(علیه السلام) می باشد که مطالعه و مرور مراحل مختلف زندگی آن بزرگوار از ولادت تا رحلت، برای همه مردم به ویژه بانوان و دختران مسلمان و غیر مسلمان، آموزنده و عبرت آموز می باشد.
آن حضرت، الگویی از تعالی معنوی و کمالات نفسانی در جنبه های علمی، اخلاقی، تربیتی بودند که نتیجه ی آن در علم و تقوی و معاشرت و بردباری و صبر و حماسه و محبت و عشق و دل دادگی و احساس مسئولیت بروز کرده بود. در این نوشتار کوتاه، مروری به برخی از مراحل زندگانی، سیره و رفتار آن عقیله ی بنی هاشم خواهیم انداخت تا چه در نظر آید و چه مقبول افتد.
1 ـ ولادت نور
حضرت زینب(سلام الله علیها) بنا به قول مشهور در پنجم جمادی الاُولی سال ششم هجری در مدینه منوّره متولد شد. پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نامش را زینب(به معنای درخت خوش بوی نیکو منظره ای که از بوی خوش آن افراد سر مست می شوند) گذاشت. (1) کنیه اش امّ عبدالله، امّ کلثوم، امّ العزائم، امّ هاشم، امّ المصائب، و لقبش را عالمة، عقیله ی بنی هاشم، صدّیقه ی کبری، نائبة الزهراء(سلام الله علیها) و بطلة کربلا گفته اند. (2)
2 ـ در سوگ جدّ بزرگوار و مادر عزیزش
حضرت زینب(سلام الله علیها) پنج سال داشت که رسول اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به ملکوت اعلی پیوست. او شاهد غم و اندوه مادرش، حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) بود که در فراغ پدر ارجمندش، گریه می کرد و می ســوخت. زمانی نگذشت که مـــادر عزیزش، دردانه ی عصمت و طهارت، کوثر نبوی(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در اثر سختی ها و فشارهای روحی و جسمانی مانند هجوم به خانه ی امام علیّ(علیه السلام) و شکستن حرمت اهل بیت(علیه السلام)، غصب فدک و از دست دادن حقوقش، بی حرمتی به عصمت نبوی(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، در بستر بیماری افتاد و پس از 75 روز( به روایتی) و 95 روز ( به روایتی دیگر) به شهادت رسید. (3)
3 ـ ازدواج و مسئولیت پذیری
حضرت زینب(سلام الله علیها) در سن 13 سالکی پس از خواستگاری عبدالله بن جعفر بن ابی طالب، به ازدواج او در آمد.(4) و صاحب 4 فرزند، به نام های جعفر، عون، محمد و امّ کلثوم شد. و بعضی فرزندی به نام عباس را به او نسبت داده اند. (5) مورخان نوشته اند: عون و محمد در سن 18 و 20 سالگی در کربلا در رکاب دایی عزیزشان حضرت سیّد الشهداء(علیه السلام) به فیض شهادت رسیدند. (6)
4 ـ فضایل و کمالات انسانی
الف: علم و دانش
از حضرت امام سجاد(علیه السلام) نقل شده که خطاب به ایشان فرمود:« أنتِ بحمدالله عالمة غیرمعلّمة فَهِِمة» یعنی؛ ای عمه جان، شما دانشمندی هستی که از کسی نیاموخته ای و دانا و فهمیده ای هستی که از کسی یاد نگرفته ای!. به راستی چنین است، خانمی که از پدری همانند امام علیّ بن ابی طالب(علیه السلام) وارث علم پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، و مادری همانند فاطمه ی زهرا(سلام الله علیها)، کوثر پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، متولد شده باشد و در دامان آن بزرگواران رشد و نُموّ یافته، باید چنین باشد. خصوصیت و ویژگی مرتبطین با اهل بیت(علیه السلام) چنین هستند.
حضرت زینب(سلام الله علیها) در مسجد کوفه، مجلس درس تفسیر قرآن و احکام برقرارکرده بود و گاهی مردان نیز در جلسات ایشان شرکت می کردند. گفته می شود، عبدالله بن عباس هم از آن کسان بوده است. چنان که او نقل می کند: «بانوی خردمند ما حضرت زینب بنت علیّ(علیه السلام) چنین روایت می کند». (7)
امام حسین(علیه السلام) به خواهرش دستور داد تا احکام دینی را از طرف امام سجّاد(علیه السلام) برای بستگانش تبیین کند، او از طرف حضرت زین العابدین(علیه السلام) نیابت خاصه داشت تا احکام دینی و شرعی را برای مردم بیان کند و خانه ی آن علویه ی مکرّمه، همواره محل رفت و آمد و مراجعه مردم بود.
ب ـ شجاعت و جهاد و مبارزه با دشمنانان
آن حضرت، در حادثه روز عاشورا به عنوان یار و یاور برادرش بزرگوارش، حضرت سید الشهداء(علیه السلام) شرکت داشت و در آن مبارزه خونین، نقش تاریخی خود را با صبر و بردباری و پرستاری از زخمی ها و مجروحین و... ادامه داد و هرگز از دشمن اموی و منحرفین خوف و هراسی نداشت. طبق روایتی امام علیّ(علیه السلام) فرمود: « جهاد بر سه قسم است، با دست، با زبان و با دل».(8)
حضرت زینب کبری(سلام الله علیها) با قدرت و تسلط بی نظیر به مبانی دینی و قرآنی و قدرت و تسلط بر مردم، چنان حکیمانه سخن می گفت که دهان مردم از تعجب باز می ماند!. چنان که در مجلس یزید با ابّهت و شکوهی ویژه سخن گفت که نه یزید امکان قطع سخن او را یافت و نه کسی از حاضران جرأت مخالفت پیدا کرد!. (9)
ج ـ استقامت در راه هدف مقدس
حضرت زینب کبری(سلام الله علیها) پس از رخداد خونینِ کربلای حسینی، با شجاعت بی نظیر و استقامت همانند کوه خود، در کنار برادر زاده ارجمندش حضرت سیّد الساجدین(علیه السلام) به ادای وظیفه دینی پرداخت. که به نمونه هائی از آن اشاره می شود:
1 ـ در کوفه:
عمر بن سعد کاروان اسراء را، به گونه ای ترتیب داده بود تا سپیده دم دوازدهم محرم الحرام به شهر کوفه برسند. کاروان خسته و غم بار از مشکلات و دشواری های روزهای قبل در حالی که سرهای مقدّس و مطهّر شهداء بر نیزه ها بود، نزد عبیدالله بن زیاد برده شدند. او با چوبی که در دست داشت به لب ها و دندان های سر مبارک حضرت سید الشهداء(علیه السلام) می زد!؟... . حضرت زینب(سلام الله علیها) که کهنه ترین جامه های خود را پوسیده بود با اُبّهت و جلالی هر چه تمام تر، قدم پیش نهاد و در گوشه ای نشست!. عبیدالله بن زیاد (لع) سؤال کرد این زن کیست؟ پاسخی نشنید تا اینکه یکی گفت: این زینب دختر علیّ(علیه السلام) و فاطمه(سلام الله علیها) است. عبید الله گفت: سپاس خدایی را که شما را رسوا کرد و کشت!؟. حضرت زینب(سلام الله علیها) اظهار داشت: سپاس خداوندی را که نبیّ خاتم حضرت محمّد بن عبدالله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را گرامی داشت و ما را پاک و پاکیزه نمود. تو ای عبیدالله، تبه کار، رسوا و بدکاره ای؟ عبیدالله گفت: ببین خدا با خانواده ات چه کرد؟ حضرت فرمود: «ما رأیت الاّ جمیلا...» یعنی؛ غیر از زیبایی چیزی نمی بینم. مطمئن باش که به زودی خداوند میان آنان(شهداء) و تو قضاوت خواهد کرد. مادرت به عزایت بنشنید ای پسر مرجانه!.
2 ـ در مجلس یزید در شام:
اسیران را به طرف قصر یزید بن معاویه(لع) حرکت دادند، درحالی که یزید(لع) اشعار ابن زِبَعری را می خواند که بوی کفر و شرک و بی دینی از آن می آمد!؟. این صحنه برای امام سجّاد(علیه السلام) و حضرت زینب(سلام الله علیها) بسیار تلخ و دشوار بود! امام سجاد(علیه السلام) خطاب به یزید فرمود: چه می گویی در حالی که جدّ ما رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هست!. در این مجلس وقتی یکی از شامیان از یزید خواست تا فاطمه بنت الحسین(علیه السلام) را به عنوان کنیز به او بدهد، حضرت زینب(سلام الله علیها) فرمود: نه تو و نه یزید چنین حق و جرأتی ندارند. وقتی جسارت یزید را مشاهده کرد فرمودند: تو امیر و مسلط هستی. از روی ظلم و ستم دشنام می دهی و تندی می کنی و زور می گویی. در این موقع یزید ساکت شد و ادامه نداد!. آری این چنین هست جرأت، هیبت و ابّهت اهل بیت(علیه السلام) که با شجاعت و منطق، دلهره در دل دشمنانان می انداختند به طوری که آنان را به عقب نشینی وادار می کردند. حضرت زینب(سلام الله علیها) در ادامه سخنانش مردم را منقلب کرد و با قرائت آیات قرآن و استدلال به تفسیر و تاویل واقعی آن ها، بنیان ظلم و ستم اُمویان را افشا و بر حقّانیت راه پیامبر اعظم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و خاندانش شهادت داد به طوری که مردم کم کم بیدار شدند و به عمق ظلم و ستم و فساد خاندان بنی امیه پی بردند!. (10)
3. در مدینه:
کاروان خسته و غم ناک اهل بیت(علیه السلام)، پس از تحمّل سختی های راهِ طولانی شام به مدینه، وارد شهر شدند. نسیم بوی آشنای شهر پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به مشام کاروانیان می رسید، اما آن ها که در هنگام خروج از مدینه با حضرت امام حسین(علیه السلام) حضرت ابوالفضل العباس(علیه السلام)، حضرت علی اکبر(علیه السلام) و... بودند، اینک آن ها به ملکوت اعلی پیوسته اند و اســــراء تنها شده اند! . فقدان آن ها بر اعضای کاروان سنگینی می کرد ولی چاره ای نبود و تسلیم قضا و قدر الهی بودند. آن ها خوش حال از این که مأموریت محوله را به خوبی انجام داده اند. کاروان اسراء با حزن و اندوه و گریه و اشک مردم مدینه به زیارت قبر مطهّر پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) رفتند و حضرت زینب(سلام الله علیها) با چشمانی گریان، خطاب به رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) عرض کرد: « یا جدّاه، انّی ناعیة الیک وَلَدک الحسین[ع]» یعنی، ای جدّ بزرگوار و عزیزم، با حزن و اندوه خبر کشته شدن فرزندت حسین(علیه السلام) را آورده ام. گروهی برای تسلیت به خانه عبدالله بن جعفر رفتند و عبدالله گفت: «خدا را شکر که بچه هایم فدای حسین(علیه السلام) شدند و جانشان را برای او دادند». سپس حضرت زینب(سلام الله علیها) به دیدار امّ البنین[مادر حضرت عباس(علیه السلام)] رفت و او را دل داری داد. بنی هاشم با حالت عزاداری بر شهدای کربلا در بقیع اجتماع کردند و نوحه های جان گداز سر دادند و بعضی از اعضای کاروان کربلا، به نوحه سرایی و بیان حوادث، سختی ها و شجاعت و چگونگی جان فشانی شهداء و مقاومت اسراء پرداختند. خانواده پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) عزا دار و سیاه پوش شدند و دیگر شادی نکردند!. حضرت زینب(سلام الله علیها) در کنار امام سجّاد(علیه السلام) چگونگی حوادث واقعه کربلا را برای مردم بازگو می کردند و اظهار می داشتند آن ها همه ی این مصائب را به خاطر خدا تحمل کردند و مانند کوه استوار، لحظه ای از خدا غافل نبودند. در نتیجه حضرت امام زین العابدین(علیه السلام)، حضرت زینب(سلام الله علیها) و سائر اسراء، پاسدار حقیقی و واقعی ثار الله(خون خدا) شدند و نگذاشتند نهضت و حماسه ی عبرت آموز و خونین کربلا فراموش شود. حادثه ای که موجب حفظ و بقای اسلام از انحرافات و کجی ها شد و بنیان و اساس حکّام فاسق و بی دین و بنی امیه را نابود کرد. (11)
« سلامٌ علیها یوم وُلِدت و یوم تٌوفیّت و یوم تٌبعث حیّا»
پاورقی ها:
1- ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب(علیه السلام) 3: 357.
2- مسعودی، مروج الذهب... 3: 63؛ ابن الفرج الإصفهانی، مقاتل الطالبیین : 95؛ محمّد زاده، مرضیه؛ بانوی آفتاب: 26.
3- اربلّی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة(علیه السلام) 2: 63.
4- ابن سعد، الطبقات الکبری 6: 100.
5- همان 8: 341؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب(علیه السلام) 4: 122.
6- مفید، الإرشاد... 2: 248؛ ابو الفرج الإصفهانی، مقاتل الطالبیین: 122.
7- ابو الفرج الإصفهانی، مقاتل الطالبیین: 95؛ صدوق، کمال الدین، باب 45 ح37.
8- نهج البلاغة، حکمت 375.
9- ابومخنف، وقعة الطف(تحقیق: محمدهادی یوسفی غروی) 262؛ سیّد ابن طاووس، الملهوف...191.
10- سید ابن طاووس، الملهوف... : 315؛ طبرسی، الإحتجاج 2: 122.
11- مجلسی، بحار الأنوار... 45: 124؛ سید ابن طاووس، الملهوف... : 240؛ ادب الطف 1:

---

منبع "

---

برافراشتن پرچم گنبد امیر المومنین(علیه السلام) بر فراز مرقد دردانه اش

خادمان حسینی از نجف و کربلا تاکید کردند که پرچم امیر المومنین (علیه السلام) را بر فراز مرقد دردانه و نور چشمی اش حضرت زینب(سلام الله علیها) همزمان با روز وفاتش خواهند برافراشت.مراسم تحویل پرچم با حضور دبیر کل آستان قدس علوی شیخ " ضیاء الدین زین الدین" وجمعی دیگر از اعضای آستانه ی مقدسه برگزار شد.

SHIA-NEWS.COM شیعه نیوز:

به گزارش «شیعه نیوز» کاروان های حسینی تابع آستان مقدس علوی به همراه مجموعه ای از خدام امام حسین (علیه السلام) در نجف اشرف و کربلای معلی، پرچم مبارک مرقد علوی را تحویل گرفتند تا همزمان با وفات عقیله ی بنی هاشم حضرت زینب (سلام الله علیها) ، بر فراز مرقد شریفش برافراشته شود.

مراسم تحویل پرچم با حضور دبیر کل آستان قدس علوی شیخ " ضیاء الدین زین الدین" وجمعی دیگر از اعضای آستانه ی مقدسه برگزار شد.

دبیر کل آستانه مقدس علوی از کاروان های حسینی که قصد داشتند برای برپایی عزاداری وفات حضرت زینب (سلام الله علیها) به سوریه بروند به گرمی استقبال کرد و مدافعان مرقد شریف را ستایش نمود.

خادمان حسینی از نجف و کربلا تاکید کردند که پرچم امیر المومنین (علیه السلام) را بر فراز مرقد دردانه و نور چشمی اش حضرت زینب(سلام الله علیها) همزمان با روز وفاتش خواهند برافراشت.

---

گزارش تصویری /تبلورعشق به زینب (سلام الله علیها) در موج عزادارانش در منطقه ی زینبيه

SHIA-NEWS.COM شیعه نیوز:

[حضرت عشق]

در سیر دل جبریل هم بال و پرش ریخت

وقت طواف چهارمش خاکسترش ریخت

[b]

فطرس شد و غسل تقرب کرد روحش

هر کس که خاک چادرش را بر سرش ریخت

از زینبش زهرای دیگر ساخت زهرا

مادر تمام خویش را در دخترش ریخت

او «زینت» است و بی نیاز از زینتی هاست

پس از مقامش بود اگر که زیورش ریخت

وقتی دهان وا کرد، دیدند انبیا هم

نهج البلاغه بود که از منبرش ریخت

وقتی دهان وا کرد، از بس که غیورند

مولا صدای خویش را در حنجرش ریخت

در کوفه حتی سایه اش را هم ندیدند

فرمود: غُضّوا... چشم ها در محضرش ریخت

زن بود اما با ابهّت حرف می زد

مردی نبود آن جا مگر کرک و پرش ریخت

وقتی که وا شد معجرش، بال فرشته

پوشیه های عرش را روی سرش ریخت

به مرقدش، تازه نگاه چپ نکرده!

صد لشگر تازه نفس دور و برش ریخت

یک گوشه از خشمش اباالفضل آفرین است

گفتیم زینب، صد ابوالفضل از برش ریخت

هجده سر بالای نیزه لشگرش بود

تا شهر کوفه چند باری لشگرش ریخت

وقتی هجوم سنگ ها پایان گرفتند

خواهر دلش ریخت، برادر هم سرش ریخت

با نیزه می کردند بازی نیزه داران

آن قدر خون از نیزه ها بر معجرش ریخت...

آن قدر بالا رفت و بالاتر که حتی

در سیر او جبریل هم بال و پرش ریخت

علی اکبر لطیفیان