تربیت بدون خشونت

[رهگذر.]

گاهی اوقات کودکان رفتاری را انجام می دهند که باید تنبیه شوند
تنبیه بدنی یا کلامی؟
تنبیه کلامی باید به چه صورتی باشد که تاثیر بدی در روحیه کودک به جا نگذارد؟

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

تنبیه یکی از ابزار تربیته

ولی باید به حدی باشه که کودک بفهمه بخاطر اشتباهش پدر مادرش شاکی شدن

فقط در همین حد

توهین و تحقیر ابداً نتیجه خوبی نداره

تنبیه فیزیکی هم در حد خیلی لطیف! مثلا در حد زدن چوب بستنی کف دست بچه

فقط با ژست غیر عاطفی فرزند باید حساب کارشو بکنه

ولی اگر پدر مادر غیر اصولی تنبیه کرد نتیجه عکس میده (در حد قتل و شکنجه )

اگر هم کسی گفت تنبیه مطلقا درست نیست بعدا متوجه اشتباهش میشه

الان تو مدارس یکی از اشکالات همینه که تنبیه مطلقاً ممنوع شده

اینایی که گفتم نظر شخصی بود

[Night moans]

بسم الله الرحمن الرحیم

نکته اول: تشویق و تنبیه باید هر کدام در زمان و مکان مناسب اعمال شود.

"محرومیت کودک برای مدتی کوتاه* از چیزی که دوست دارد تنبیه مناسبی ست."

نکته دوم: مهمترین نکته در تنبیه مخصوصا از نوع کلامیش اینه که هیچوقت در جمع نباید انجام شود.
نکته سوم: یه نکته مهم دیگه اینه که وقتی با بچه ها صحبت می کنید دست به کمر بالای سرش واینستید! بشینید تا نسبتا هم قد او شوید و حرفتان را در خفا بگویید تاثیرش قطعا بیشتر است.


*مدت زمان تنبیه بستگی به عمل بدی دارد که انجام داده

[فاطمه خانم]

توی دانشگاه یک درسی بود به اسم کودکان استثنایی .
الته ورژن جدیدش که الان تدریس میشه نیود !
من مدام اون کتاب رو می خوندم و در ذهنم تصور میکردم که چطور ممکنه یک بچه ای با این همه آفاتی که ممکن هست در دوران جنینی دچارش بشود ، سالم به دنیا می آید .
مسئله تربیت هم مثل همان هست .
واقعا بک بچه هزار مدل رفتار احتیاج هست راجع بهش اعمال بشود تا یک آدم با عزت نفس و مودب برزگ بشود .
هر رفتاری از طرف کودک یک بازخورد رو می طلبه .
مثلا (خدا دور کند به حق پنج تن آل عبا )
مادری می گفت بچه اش وقتی عصبانی می شود سر خودش را به زمین می کوبد !
بهترین عمل مقابل این بچه این هست که نسیت به عملش بی تفاوت باشیم تا این رفتار خودش رو کنار بگذارد .
علارقم اینکه در طول این مدت ممکن هست به خودش آسیب بزنه که کم بینا شدن از عوارضش هست .
خوب پدر و مادری که بتونن این کار رو انجام بدند یعنی بی تفاوتی نسبت به این عمل کودک . خیلی باید خودددار باشند .
اصولا بهترین روش این هست که رفتار های خوب کودک رو تقویت کنیم به وسیله تشویق .
اعمال اشتباهش رو به وسیله پاسخ های منطقی که می گیره بتونه کنار بگذاره .
البته تضویق ها نباید حالت رشوه پیدا کند تا فقط بچه به شرط هدیه گرفتن کار بدش رو اصلاح کند!
تشویق کلامی . بوسیدن . و تعریف کردن از کودک بین دیگران می تونه خیلی موثر باشد .
تعریف کردن داستانهایی که قهرمانش خیلی حرف گوش کن هست هم خیلی خوبهخودم امتحان کردم .
اصولا رفتار بچه ها ، باز خورد عمل بزرگترها و الگوهای دیگر مثل همسالان یا بچه های بزرگتر هست .
می گم اداره یک بچه خیلی سخته !
خصوصا بچه های این دور و زمونه که خودشون یک پا روانشناس هستن !
اصولا تنبه هرگز مثل تشویق کارهای خوب موثر نمی افته .
طولانی شد ببخشید ...

[رهگذر.]

خاطره ای بسیار جالب از آرون گاندی: تربیت بدون خشونت!

دکتر آرون گاندی، نوۀ مهاتما گاندی و مؤسّس مؤسّسۀ "ام ‌کی ‌گاندی برای عدم خشونت"، داستان زیر را به عنوان نمونه ای از عدم خشونت والدین در تربیت فرزند بیان میکند:

شانزده ساله بودم و با پدر و مادرم در مؤسّسه ای که پدربزرگم در فاصلۀ هجده مایلی دِربِن (Durban)، در افریقای جنوبی، در وسط تأسیسات تولید قند و شکر،تأسیس کرده بود زندگی میکردم. ما آنقدر دور از شهر بودیم که هیچ همسایه ای نداشتیم و من و دو خواهرم همیشه منتظر فرصتی بودیم که برای دیدن دوستان یا رفتن به سینما به شهر برویم.
یک روز پدرم از من خواست او را با اتومبیل به شهر ببرم زیرا کنفرانس یک روزه ای قرار بود تشکیل شود و من هم فرصت را غنیمت دانستم. چون عازم شهر بودم، مادرم فهرستی از خوار و بار مورد نیاز را نوشت و به من داد و، چون تمام روز را در شهر بودم، پدرم از من خواست که چند کار دیگر را هم انجام بدهم، از جمله بردن اتومبیل برای سرویس به تعمیرگاه بود.

وقتی پدرم را آن روز صبح پیاده کردم، گفت: "ساعت 5 همین جا منتظرت هستم که با هم به منزل برگردیم." بعد از آن که شتابان کارها را انجام دادم، مستقیماً به نزدیکترین سینما رفتم. آنقدر مجذوب بازی جان وین در دو نقش بودم که زمان را فراموش کردم. ساعت 5/5 بود که یادم آمد. دوان دوان به تعمیرگاه رفتم و اتومبیل را گرفتم و شتابان به جایی رفتم که پدرم منتظر بود. وقتی رسیدم ساعت تقریباً شش شده بود.
پدرم با نگرانی پرسید، "چرا دیر کردی؟" آنقدر شرمنده بودم که نتوانستم بگویم مشغول تماشای فیلم وسترن جان وین بودم و بدین لحاظ گفتم، "اتومبیل حاضر نبود؛ مجبور شدم منتظر بمانم." ولی متوجّه نبودم که پدرم قبلاً به تعمیرگاه زنگ زده بود.

مچ مرا گرفت و گفت، "در روش من برای تربیت تو نقصی وجود داشته که به تو اعتماد به نفس لازم را نداده که به من راست بگویی. برای آن که بفهمم نقص کار کجا است و من کجا در تربیت تو اشتباه کرده ام، این هجده مایل را پیاده میروم که در این خصوص فکر کنم."
پدرم با آن لباس و کفش مخصوص مهمانی، در میان تاریکی، در جادّه های تیره و تار و بس ناهموار پیاده به راه افتاد. نمی توانستم او را تنها بگذارم. مدّت پنج ساعت و نیم پشت سرش اتومبیل میراندم و پدرم را که به علّت دروغ احمقانه ای که بر زبان رانده بودم غرق ناراحتی و اندوه بود نگاه میکردم.

همان جا و همان وقت تصمیم گرفتم دیگر هرگز دروغ نگویم. غالباً دربارۀ آن واقعه فکر میکنم و از خودم می پرسم، اگر او مرا، به همان طریقی که ما فرزندانمان را تنبیه میکنیم، مجازات میکرد، آیا اصلاً درسم را خوب فرا میگرفتم. تصوّر نمیکنم. از مجازات متأثّر میشدم امّا به کارم ادامه میدادم. امّا این عمل سادۀ عاری از خشونت آنقدر نیرومند بود که هنوز در ذهنم زنده است گویی همین دیروز رخ داده است. این است قوّۀ عدم خشونت

[Night moans]

بسم الله الرحمن الرحیم

نکته چهارم: تنبیه باید آخرین راهکار ما باشد/ بعد از نصایح و اخم وتخم و سفارشات!

نکته پنجم: بچه باید بداند برای چه عملی تنبیه شده(مثلا عمل نادرستی قبلا انجام داده و شما همان لحظه عکس العملی نشان ندادید و به خیال خودتون گذاشتید برا سر فرصت! و زمانیکه اصلا موقعش نیس عملی انجام میدهید که بچه اصلا نفهمیده از کجا خورده!)

نکته ششم: تنبیه نباید منجر به تحقیر کودک شود ، فعل کودک را بکوبیم نه خود او را

و در نهایت
بهترین تنبیه قهر کردن است

پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)فرمودند:
کودک را نزن بلکه با او قهر کن اما نه برای مدت طولانی./عدة الداعی ـ ص79

کسی گفت از فرزندم به امام کاظم(علیه السلام) شکایت کردم ایشان فرمودند او را نزن بلکه با او قهر کن اما نه مدت طولانی. /عدة الداعی ـ ص79

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
بدون تردید خداوند بر بنده خود بخاطر شدت محبت به فرزندش رحم می کند./ کافی ـ ج6 ـ ص50 ـ ح 5

ادامه احادیث درخصوص تربیت فرزند

[یاســین]

بسم الله الرحمن الرحیم


البته یه نکته ای هم که وجود داره اینه که خود پدر و مادر یا معلم بدونن واسه چه کارایی باید بچه رو تنبیه کنند
خیلی از کارایی که بچه انجام میده واقعا نمیفهمه یا اگه عمدا کار بدی انجام میده،خیلی هاش مربوط به تربیت غلط هست
من یادمه اول ابتدایی که بودم،بغل دستی ام خطش ریز بود،مال من درشت،اینم همه میدونن که خط از شخصیت ادم ناشی میشه

معلممنون مشق های منو پاره میکرد و میگفت درشت ننویس.
حالا بچه درشت بنویسه چه اهمیتی داره؟

یا بچه ها تا سن زیر 2-3 سال،چون دنیا براشون جدیده،دوست دارن به همه چی دست بزنن،مخصوصا با حس چشایی رمز گشایی میکنه،اگه والدین از دستش بگیرن یا اجازه ندن بچه دست بزنه در اعتماد به نفسش در بزرگسالی تاثیر داره،بچه باید پرت کنه،اگه پرت نکته در اینده خیلی انتظار بخشندگی ازش نداشته باشیم(قال اقای ابراهیم میثاق)

حالا بچه های الان رو ببینید سر چه چیزای بیخودی دعوا میشن،دکور خونه باید برای ادم بچه دار عوض شه،خیلی وسیله ها باید از دسترس خارج شه.
استاد نقاشی مون میگفت اگه بچه دار شدین ،تا یه ارتفاعی از اتاق بچه رو کاغذ بچسبونید،بچه راحت نقاشی کنه رو دیوار
واقعا در ادمای اطراف دقت کنید:
بچه رو دیوار خط بکشه دعواش مییکنیم.
چیزی رو بشکونه(دوست داره صداش رو تست کنه) دعواش میکنیم
اگه راه میره جلوی پاشو نبینه و یه چیز خیلی رنگی بریزه رو فرش،دعواش میکنیم
خودمون دروغ میگیم اگه اون تخیل بزنه دعواش مینیم،میگن به بچه نگید دروغ نگو،چون میفهمه یه چیزی هست که اسمش دروغه و میتونه بگه.
میگن بچه ها اول باید باهم دعوا کنن بعد دوست شن! تا وقتی که خطرناک نشده،حتی جلوی دعوای بچه ها مخصوصا پسر بچه رو نگیرید.
و ...
و ...
و ...



و یه دوستی میگفت،تربیت بچه اینه که والدین بدونن چه کارایی رو نباید انجام بدن،خیلی نباید دستکاری کرد،فطرت بچه راهش رو پیدا میکنه

[رهگذر.]

,


ادامه ...

[السا]

نقل قول:

اصولا بهترین روش این هست که رفتار های خوب کودک رو تقویت کنیم به وسیله تشویق .

.....

تشویق کلامی . بوسیدن . و تعریف کردن از کودک بین دیگران می تونه خیلی موثر باشد .

***
و بعد از تشویق، باید برای جهت دادن اخلاق کودک ب اون سمتی ک درسته، ازش بخوایم ... خواستن و توقع داشتن باید بیشتر از تشویق باشه ( البته نه خیلی بیشتر ) .... این ب بچه اعتماد ب نفس میده ( من ک اینطوری بودم )
...

همه چیز گفتیم، تنبیه بدنی رو نگفتیم ...

کتک بعضی موقع ها لازمه .... ب قول یکی از دوستام، « کتک از بهشت اومده » ... بعضی وقتا، بسته ب نوع کودک ()، کتک لازمه ... البته خیلی خیلی خیلی خیلی کم باشه تا قبحش نریزه ....
همیشه باید از اون کتکه بترسه ( البته افراطی نه هاااا! )
البته کتک نه اینکه چک و لقد و ... باشه . خط کش رو محکم بزنی ب مبل، صداشو ک بشنوه کافیه .... حالا یدونه، آروم هم بهش بزنی بد نیست .... بازم میگم، فقط در مورد بعضی از بچه ها .... بعضی ... اونم گاهی ....

[Ali#59]

(۲۸/آذر/۹۲ ۱:۵۲)عبدالرحمن نوشته است:  الان تو مدارس یکی از اشکالات همینه که تنبیه مطلقاً ممنوع شده

موافقم اما این یه تیکه ینی چی؟؟؟!
واقعا ممنوع شده؟!پس چرا تو مدرسه ما انواع و اقسام تنبیه ها موجوده...تازه مدارکشم موجودهخواهشا مسئولین پاسخگو باشن... .
شوخی نبودها ، کاملا مرتبط با تایپیکه بحثم...تنبیه های مختلفی توی مدارس میشه که اغلب خیلی تاثیرات بدی دارن.
یا حق