کانال بیداری اندیشه در سروش کانال بیداری اندیشه در تلگرام



ارسال پاسخ  به روز آوری
 
رتبه به موضوع
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
افسانه آتش سوزی کتب ایرانی بدست مسلمانان
۱۸:۰۳, ۲۱/دی/۹۲ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۱/دی/۹۲ ۱۸:۰۸ توسط ss8248.)
شماره ارسال: #1
آواتار
"کتابسوزی مسلمین" از دروغهای تاریخی بزرگی بود که از سوی سلطه گران "هویت ساز" جهانی و وابستگان آنها کاملا آگاهانه و برنامه ریزی شده پیوسته تکرار شد تا آنجا که بسیاری از مسلمانان نیز آنرا باور کردند! غافل از آنکه اساسا کتاب و کتابخانه ای در کشور ساسانی یافت نمی شد؛ و پژوهشگران تنها از احتمال وجود تعداد اندکی نوشتارهای دینی در این دوره سخن گفته اند. تنها بیاری خط و زبان عربی بود که زبان فارسی توان کار فرهنگی گسترده و نگارش علمی یافت؛ هر چند دانشمندان ایرانی مسلمان کار با زبان عربی را ترجیح می دادند. بگفته باستان گرایان عرب ستیز دروغ پرداز، عرب جز قرآن کتابی ندیده بود؛ با خط و کتابت آشنایی نداشت؛ ارزشی برای آثار فرهنگی قائل نبود؛ "کتابهای بیشمار ایرانیان"!؟ آنها را شوکه کرد و به کتابسوزی واداشت!؟ زرین کوب در کتاب "دو قرن سکوت" با یک منطق صوری آتش زدن کتابهای موهوم کشور ساسانی بدست اعراب مسلمان را، علیرغم نبود اسناد، امری قطعی گرفته است؛ زیرا عرب مسلمان "جز کلام خدا هیچ سخن را قدر نمی دانست" و کتاب را "بدیده حرمت وتکریم نمی دیده است".
بی تردید هر مسلمانی قرآن را برترین نوشتار می داند زیرا سخن خداوند است؛ ولی درست به همین دلیل باید به آثار فرهنگی ارج نهد زیرا خداوند در قرآن به "قلم و آنچه می نویسند" سوگند می خورد(سوره قلم) آموزش و فرهنگ نوشتاری را امری خدایی می داند (سوره علق، آیات ۶تا3) که نشان از ارزش والای کار فرهنگی در اسلام است؛ و پیامبر مسلمانان از زن و مرد را به فراگیری دانش حتی تا چین و نزد کافر هم تشویق کرده است و بر نگارش دانش هم تأکید کرده است (قیدوا العلم با الکتابه). بنابراین اعراب مسلمان نباید دست کم تا زمانیکه به محتوای کتابهای ادعایی در کتابخانه های ادعایی کشور ساسانی شناختی نیافته اند دست به نابودی آنها زده باشند.
زرین کوب می گوید: "در دوره ای که دانش و هنر به تقریب در انحصار موبدان و بزرگان بوده است، از میان رفتن این دو طبقه ناچار دیگر موجبی برای بقای آثار و کتابهای آنها باقی نمی گذاشته است" زیرا آن کتابها هیچ "فایده" ای هم برای اعراب و"محیط مسلمانی" نداشته است (دو قرن سکوت، ص ۱۱۷). پس اگر به اعتراف زرین کوب آن کتابهای ادعایی هیچ دانشی که به درد دیگران بخورد در بر نداشته و تنها به کار موبدان و اشراف ساسانی در فریب و سرکوب و چپاول مردم ایران می آمده است، پس از سرنگونی ساسانیان خودبخود و یا بدست مردم ایران از میان می رفت و باز نیازی به "سوزاندن" و "غرق کردن" از جانب اعراب مسلمان، و غم و اندوه ایرانیان از این بابت، نبوده و نیست. بگفته زرین کوب، ابنخلدون در مقدمه چاپ مصر نوشته است چون سعد بر مدائن دست یافت و کتابهای بسیاری آنجا دید، به عمر نامه نوشت و در باره آنها دستوری خواست عمر در پاسخ نوشت که آنها را به آب افکن که اگر رهنماینده باشند قرآن رهنماینده تر است؛ و اگر مایه – گمراهی باشند از آنها آسوده گشته ایم. پس آنها را در آب یا آتش افکندند (همانجا، ص ۱۱۸)روشن نیست چگونه این دروغ بزرگ تاریخی در مقدمه چاپ مصر ابن خلدون راه یافته است؛ و چرا ابن خلدون که خود در کتاب تاریخش گفته است: سعد چون بر مدائن دست یافت "هیچیک از تصاویر و تندیسها را تغییر نداد" (ص ۵۰۸ ) در مقدمه اش او را به نابود کردن "کتابها" متهم ساخته است!؟ چگونه حکومت جدید که آثار مادی و برجسته نظام پیشین را نمی زداید، نوشتارهای آنرا بدون هیچ کنجکاوی و بررسی از میان می برد؟ و باز روشن نیست که چگونه رخدادی که از نگاه تمامی مورخان نزدیکتر به "حادثه" چون یعقوبی، بلاذری، طبری، ابن هشام و... پنهان مانده، هشت قرن بعد در اندلس به ابن خلدون الهام شده است!؟ اسناد و مدارک تاریخی باید بهم پیوستگی داشته باشند. مورخی که با فاصله زمانی به گزارش رویداهای تاریخی می پردازد باید به مدارک پیشین استناد کند؛ وگرنه سخن او اعتباری ندارد. زرین کوب که سپس به سستی استدلالهای خود در کتاب "دو قرن سکوت" و نیز این حقیقت کهمسلمانان بنیانگذاران کتابخانه های بزرگ عمومی در جهان بوده اند پی برد؛ و دید که مسلمانان نه تنها بی علاقه به کتاب نبوده بلکه در همان سده نخست هفتاد کتابخانه عمومی تنها در غرناطه اسپانیا (اندلس) ایجاد کردند (زرین کوب، کارنامه اسلام، ص ۱۶ )، ادعای کتابسوزی مسلمین را پس گرفت و روایتهای مربوطه را چه در رابطه با کتابخانه اسکندریه و چه در مورد مدائن و خوارزم "افسانه ای"، "بی اساس"، "تازه ساز" و "مشکوک" خواند (همانجا). وی همچنین ادبیات عربی را سرچشمه ادبیات فارسی می خواند؛ ابونواس شاعر عرب را الهام بخش رودکی(پدر شعر فارسی) می داند؛ و قصیده های عربی ابولطیب، بحتری و ابوتمام را نیز الهامبخش عنصری، منوچهری و حتی سعدی (همانجا، ص ۵۵ ).
منبع:تاریخ سیاسی ایران باستان صفحه 264-265
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید

آغاز صفحه 6 (پست فوق، اولین پست این موضوع می باشد)
۱۲:۰۵, ۲۷/دی/۹۲ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۷/دی/۹۲ ۱۹:۴۹ توسط aboutorab.)
شماره ارسال: #51
آواتار
صلی الله علیک یا رحمه للعالمین
یه تحقیق سر انگشتی نمودم به این نتیجه موقت رسیدم البته باز منتظر دوستان و اساتید بزرگوار خودم هستم تا موضوع را برام روشن تر بفرمایند .
پیامبر اکرم صلی الله علیه واله وسلم هرگز قصد حکومت بر مردم نداشته و با نیت کشور گشاهی جنگ ننموده و همیشه با قلبها کارداشته و ایمان اما خلفاء با نیت کشور گشاهی به جنگ می پرداختند و غارت و چپاول . (البته اگر واقعاً خودشان مستقیم در جنگ شرکت داشته باشند ) و آثار جنایات و غارت این جنگها در کتابهای معتبر چه شیعه و چه سنی به وفور به چشم می خورد ( رجوع کنید به کتاب خدمات متقابل اسلام و ایران اثر گرانقدر علامه شهید مرتضی مطهری(رحمة الله علیه) )
حالا کار کدام یک درست بوده قضاوت با خوانندگان
موفق باشید
یا حق
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: Ali#59 ، m.hossein ، محب الزهرا ، سجاد313
۱۴:۰۱, ۲۷/دی/۹۲
شماره ارسال: #52
آواتار
(۲۶/دی/۹۲ ۱۳:۴۵)عالم مقدس ملکوت نوشته است:  
جناب anti لطفا عواطف نامعقول را خرج بحث نکنید .... اسلام دین نهایی پروردگار بر بشر است و جامع اخبار الهی به سوی تک تک فرزندان بشر است و بسان سفره ای است که هر کس بر ان بنشیند خود را از سفر مهیب اخرت و روز وحشت مصون کرده است و هر ان کس که از ان بگریزد و خود را الوده به تزویر دنیا کند دودش تنها در چشم خودش میرود و الله غنی عن العالمین .... اسلام ابتدا که ظهور کرد خیلی محترمانه به پادشاهان و اقوام و ملل مختلف اطلاع رسانی کرد ولی خسرو پرویز که نفرین ابدی بر روح پلید و منفورش باد به جای انکه درایت به خرج دهد و تعقل کند بلافاصله نامه مبارک و دوستانه رسول الله صلی الله علیه و اله را پاره کرد و این چنین بر کفر استقامت کرد .... لذا رسول خدا تا در قید حیات بودند بر او جنگ نکردند ولی بعد از ایشان خلفا با دولت کفر جنگیدند نه با ملت ! مسلمین با سپاهان پیل ایران جنگیدند و اسلام را بر ملت عرضه کردند که تا ان لحظه دولت کفر ساسانیان نمیگذاشت ندای الهی به گوش ملت ایران برسد .... و اما ان چه از قتل و جنایات و افسانه های دروغکی برای برهم ریختن عواطف نقل شده بیش از ۹۰ درصد ان از یک دروغ پرداز تاریخی به نام سیف بن عمر نقل شده که طبری نیز از او نقل کرده و دروغ پردازی او بر همه مورخین مشخص است و جناب علامه عسکری رضوان الله علیه نیز ثابت کردند که او دروغ پرداز است ..... لذا جایی که کار با موعظه و اندرز ختم نشود باید با دولت کفر جنگ کرد و این کاملا منطقی و موجه است و اگر شما باز هم زیر بار نمیرید به خاطر عدم درک اسلام شناسی شماست که این دیگه اختلاف مبنایی است و نمیتوان نگاه را جمع کرد

خطرناک ترین و جنون آمیز ترین عقیده این است که ما عقیده و باور خود را واقعیت محض و بر حق بدانیم - پاول واستلاویک
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: Ali#59 ، captaincharisma ، محب الزهرا ، آیلار
۲۰:۱۶, ۲۷/دی/۹۲
شماره ارسال: #53
آواتار
(۲۶/دی/۹۲ ۱۳:۴۵)عالم مقدس ملکوت نوشته است:  
لذا رسول خدا تا در قید حیات بودند بر او جنگ نکردند ولی بعد از ایشان خلفا با دولت کفر جنگیدند نه با ملت ! مسلمین با سپاهان پیل ایران جنگیدند و اسلام را بر ملت عرضه کردند که تا ان لحظه دولت کفر ساسانیان نمیگذاشت ندای الهی به گوش ملت ایران برسد ....

سلام بر آنانی که اهل حق و حقیقتند .
با کمی تحقیق بیشتر به نتایج بهتری رسیدم که خدمت طالبان حق عرض می کنم :
اینجا سوال مطرح میشه که از کاربر عالم مقدس ملکوت و تمامی کسانی که چنین عقیده دارند .
آیا خلیفه با دولت کفر جنگید و بعد از شکست دولت کفر حکومت را در اختیار ملت قرار داد؟یا نه ؟
آیا واقعاً عقیده دارید که ایرانی جماعت زیر بار حرف زور خواهد رفت ؟
آیا از جنایاتی که در این واقعه اتفاق افتاده اطلاع دارید ؟
طی تحقیقاتی که از اساتید خودم نمودم یه مطلبی دستم اومد که برای دوستان عرض می کنم :
در این واقعه علاوه بر جنایاتی که بر مردم ایران از سوی لشکریان به اصطلاح مسلمان صورت گرفته ، غارتهای بسیار بزرگ دیگری صورت گرفته خدمت تان عرض می کنم .
غارت فرش بهارستان و تکه تکه کردن آن و به غنیمت بردن آن و همچنین درفش کاویانی (پرچم )که نماد قدرت یک مملکت و ملت بوده که این پرچم پر بود از طلا و جواهرات و ...
پس اگر بخواهیم بگیم که در این جنگ ها فقط با دولت بوده نه با ملت حرف اضافه و بی منتقی گفته ایم و قابل قبول نیست
اینطور نیست ؟
در هر صورت
موفقیت و سربلندی همه شیعیان و محبان مولایم آرزوست
یا علی علیه السلام
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: Ali#59 ، سجاد313 ، محب الزهرا
۲۳:۰۵, ۲۷/دی/۹۲ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۷/دی/۹۲ ۲۳:۲۷ توسط سجاد313.)
شماره ارسال: #54
آواتار
(۲۱/دی/۹۲ ۱۹:۱۵)سید ابراهیم نوشته است:  طبق منابع تاریخی باید بگیم که متاسفانه این رخداد اتفاق افتاده است.کتابهای عمیق فلسفی و اخلاقی وجود داشته که مورد آتش سوزی قرار گرفته آنطور که شیخ اشراق هم می فرمایند.
ولی باید کمی دقیق تر نگاه کنیم و بگوییم آتش سوزی کتابخانه های ایران توسط اعراب و نه مسلمین...
این شکل حملات و کشورگشایی ها با اصول و مبانی اسلامی ناسازگاری دارد.


به نام خدا
سلام علیکم

این هم مثل همون افسانه ی شهادت حضرت زهراست(سلام الله علیها) دیگه نه؟؟؟

خوب یاد گرفتین تا هر چیزی که به ضررتون بوده رو سریع برچسب افسانه می زنید.

احتمالا اینکه جناب خلیفه ی دوم پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را هذیان گو معرفی کردند هم افسانه است!!!

و حتما افسانه است حضور ایشان در غدیر خم و تبریک ایشان به امیرالمومنین علی(علیه السلام)!!!

چند وقت دیگر هم می گویید خلیفه ی دوم بعد از شهادت پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)مشغول کفن و دفن ایشان بودند و در سقیفه حضور نداشتند!!!

دوستان منتظر افسانه های بعدی هم باشید...!!!

فی امان الله

به نام خدا
سلام علیکم

چطور می گویید ساسانیان نمی گذاشتند ندای الهی به گوش مردم برسد؟؟؟

فکر کردید شاهنشاهان ایرانی هم مثل خلفای بنی امیه،بودند که مردم را در تحجر فکری نگه دارند؟؟؟

مگر نه اینکه در زمان ساسانیان خیلی از ایرانی ها مسیحی شدند؟؟؟

اصلا همین حضرت سلمان(علیه السلام)نمونه ی بارزی است بر دروغ بودن حرف شما.

اگر واقعا در زمان ساسانیان اختناق دینی آنچنان که می گویید بود،پس سلمان مسیحی نمی شد و بعد از اسلام سردر نمی آورد!!!

کدام اسلام؟؟؟

جهاد ابتدایی بدون حضور حجت خدا؟؟؟

امام علی(علیه السلام) و حسنین(علیه السلام)در هیچ یک از جنگ ها علیه ایران حضور نداشتند.

آیا کشور گشایی راه درستی بود برای ترویج اسلام؟؟؟

چند نفر از ایرانیان مسلمان شدند پس از حمله سعد؟؟؟

خلفای شکم پاره ی اموی و عباسی با جزیه ایرانیان شکم های نجسشان را پر می کردند!!!

خیلی از گزارش های مهم زرتشتی پس از ورود سعد نوشته شده.

خیلی از شاعران هنوز زرتشتی بودند مثل دقیقی بلخی.

اصلا اگر حمله ی اعراب به ایران با استقبال ایرانیان مواجه شده بود،چرا مردم شمال ایران مقاومت کردند؟؟؟

چرا بخش هایی از خراسان و افغانستان در زمان عثمان فتح شد؟؟؟

مگر ایرانیها از اسلام بدون علی(علیه السلام)استقبال نکرده بودند؟؟؟

اگر استقبال کرده بودند از اسلام بدون علی(علیه السلام)پس چرا ایران تکه تکه فتح شد؟؟؟

و بسیاری از اراضی ایران بعد از خلافت خلیفه ی دوم فتح شد.

ایرانی ها از زمان ورود امام رضا(علیه السلام)به ایران به اسلام روی آوردند.

و اکثریت ایرانی ها از ابتدا اسلامشان علوی بودند.

یعنی تشیعه من،تشیع علوی است نه صفوی.


فی امان الله
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: aboutorab ، آیلار ، m.hossein ، حضرت عشق
۲:۵۲, ۲۸/دی/۹۲
شماره ارسال: #55
آواتار
(۲۷/دی/۹۲ ۲۳:۰۵)سجاد313 نوشته است:  
به نام خدا
سلام علیکم

این هم مثل همون افسانه ی شهادت حضرت زهراست(سلام الله علیها) دیگه نه؟؟؟

خوب یاد گرفتین تا هر چیزی که به ضررتون بوده رو سریع برچسب افسانه می زنید.

احتمالا اینکه جناب خلیفه ی دوم پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را هذیان گو معرفی کردند هم افسانه است!!!

و حتما افسانه است حضور ایشان در غدیر خم و تبریک ایشان به امیرالمومنین علی(علیه السلام)!!!

چند وقت دیگر هم می گویید خلیفه ی دوم بعد از شهادت پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)مشغول کفن و دفن ایشان بودند و در سقیفه حضور نداشتند!!!

دوستان منتظر افسانه های بعدی هم باشید...!!!

فی امان الله

به نام خدا
سلام علیکم

چطور می گویید ساسانیان نمی گذاشتند ندای الهی به گوش مردم برسد؟؟؟

فکر کردید شاهنشاهان ایرانی هم مثل خلفای بنی امیه،بودند که مردم را در تحجر فکری نگه دارند؟؟؟

مگر نه اینکه در زمان ساسانیان خیلی از ایرانی ها مسیحی شدند؟؟؟

اصلا همین حضرت سلمان(علیه السلام)نمونه ی بارزی است بر دروغ بودن حرف شما.

اگر واقعا در زمان ساسانیان اختناق دینی آنچنان که می گویید بود،پس سلمان مسیحی نمی شد و بعد از اسلام سردر نمی آورد!!!

کدام اسلام؟؟؟

جهاد ابتدایی بدون حضور حجت خدا؟؟؟

امام علی(علیه السلام) و حسنین(علیه السلام)در هیچ یک از جنگ ها علیه ایران حضور نداشتند.

آیا کشور گشایی راه درستی بود برای ترویج اسلام؟؟؟

چند نفر از ایرانیان مسلمان شدند پس از حمله سعد؟؟؟

خلفای شکم پاره ی اموی و عباسی با جزیه ایرانیان شکم های نجسشان را پر می کردند!!!

خیلی از گزارش های مهم زرتشتی پس از ورود سعد نوشته شده.

خیلی از شاعران هنوز زرتشتی بودند مثل دقیقی بلخی.

اصلا اگر حمله ی اعراب به ایران با استقبال ایرانیان مواجه شده بود،چرا مردم شمال ایران مقاومت کردند؟؟؟

چرا بخش هایی از خراسان و افغانستان در زمان عثمان فتح شد؟؟؟

مگر ایرانیها از اسلام بدون علی(علیه السلام)استقبال نکرده بودند؟؟؟

اگر استقبال کرده بودند از اسلام بدون علی(علیه السلام)پس چرا ایران تکه تکه فتح شد؟؟؟

و بسیاری از اراضی ایران بعد از خلافت خلیفه ی دوم فتح شد.

ایرانی ها از زمان ورود امام رضا(علیه السلام)به ایران به اسلام روی آوردند.

و اکثریت ایرانی ها از ابتدا اسلامشان علوی بودند.

یعنی تشیعه من،تشیع علوی است نه صفوی.


فی امان الله

با عرض سلام.
نمیخام وارد بحث بشم .چون گفتنی ها گفته شد.(لینک های پست شماره 42 را هم مطالعه فرمایید)

بغیر از بحث کتابسوزی ، بخش اول این پستتان عین حقیقت است
لطفا گرفتار احساسات نشوید.و برای گرفتن پاسخ سوالات بخش دوم این پستتان کتاب خدمات متقابل اسلام و ایران استادشهید مطهری رو مطالعه کنیدHeart
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
 تقدیر و تشکر از مطلب توسط: حضرت عشق
ارسال پاسخ  به روز آوری


[-]
کاربرانی که این موضوع را مشاهده می کنند:
1 میهمان

پرش در بین بخشها:


بالا