آیا حتماٌ باید در تمامی تاپیکها شرکت کنیم؟

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ​ــ

آیا حتماٌ باید در تمام تاپیکها شرکت کرد؟؟؟؟؟


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ​ــ

چی میشه اگر در تاپیکی که ربطی به ما نداره،شرکت نکنیم؟؟؟؟؟

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

نقد کردن را بیاموزیم ...

افراد برای اینکه هرکاری را که انجام می دهند به ثمر برسد و آن نتیجه لازم از آن حاصل شود نیازمند آگاهی داشتن از روش‌های صحیح انجام اش هستند. در غیر این صورت هر چقدر هدف خوب باشد اما وقتی شیوه رسیدن به آن غلط باشد نه تنها به نتیجه دلخواه منجر نمی شود، بلکه گاه تاثیری مخرب در پی خواهد داشت. طبعاٌ نقد کردن هم از این قاعده مستثنا نیست. نقد کردن به عنوان یک شیوه رفتاری در دست ما است. حال می توانیم با آموختن روش های درست از این روش بهره بگیریم و به نتیجه مطلوب برسیم و یا ناآگاهانه از آن استفاده کنیم و بیشتر به تخریب روابط و دلخوری برسیم. هر رفتار صحیح اجتماعی ای به تبحر نیاز دارد که با آموختن و تجربه به این مهارت می توان دست یافت.

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

نقد مؤدبانه ...

نقد مؤدبانه، بیان توأم با احترام و توجه به شأن و منزلت مخاطب است. این حس احترام گذاردن به فرد مقابل صرفاً در کلمات خلاصه نمی شود، بلکه رفتار ما و نحوه برخورد و در نظر گرفتن موقعیت مکانی و زمانی فرد و چگونگی طرح موضوع را نیز شامل می شود. حفظ حرمت طرف مقابل و در نظر داشتن جوانب مختلف که می توانند در تاثیر صحبت های ما اثرگذار باشند، همه در نقد باید مورد توجه قرار بگیرند.

تندی نقد با کمک کلمات مناسب و صحیح شیرین می شود و فرصت تفکر را برای فرد فراهم می سازد.

کلمات را به جا و صحیح به کار ببرید: به خاطر داشته باشیم ما نمی خواهیم کسی را شماتت کنیم با او هیچ دشمنی نداریم، و قصد نخریب اش را نداریم. می خواهیم او را راهنمایی کنیم و به او بگوییم این عملکردش اشتباه بوده است و وی می تواند به این طرق آن را اصلاح کند. همین که این باور قلبی ما باشد تاثیر مستقیمی بر نحوه برخورد ما خواهد داشت. به هیچ عنوان از کلمات کنایه آمیز استفاده نکنیم. پیچیده و چند پهلو صحبت نکنیم. از کلماتی دوستانه و تشویق کننده استفاده کنیم. به خاطر یک عمل خطایش تمام شخصیت او را زیر سوال نبریم، اگر قصد نصیحت داریم در خلال گفته هایمان این کار را بکنیم.
در سوره نحل آیه ۱۲۵ خداوند به پیامبر می فرمایند:
از طریق حکمت و منطق یا موعظه و نصیحت و یا جدال نیکو مردم را به راه خدا دعوت کن.

در نقد مؤدبانه هر چقدر فرد بیشتر به صحبت های شما گوش می کند بیشتر حس می کند که حسن نیت شما حقیقی است و بدین گونه به خودش فرصت می دهد به این نقد بیندیشد و در صدد اصلاح رفتارش برآید.

[revenger]

خب هرکسی در همه تاپیک ها شرکت نمیکنه

سبک کار من اینه ، تو بعضی تاپیکا دون می پاشم منتظر میشم یکی جواب بده بعد مشت اول 1000

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

در انتقاد دقیق باشید ...

دقیق باشید و همیشه انتقاد را همراه با یک مثال بیاورید. به هنگام انتقاد باید ابتدا نکات مثبت، ذکر شده و سپس به اشکالات پرداخته شود که همراه با پیشنهادهای لازم برای بهبود کار باشد. در انتقاد باید از حاشیه روی و زیاده‌گویی خودداری کرد زیرا در این صورت شخص نمی‌فهمد که واقعاً اشکال کار کجاست. در انتقاد نباید در لفافه حرف زد زیرا طرف مقابل عاقبت نمی‌فهمد که منتقد چه می‌خواهد.

لوینسون می‌گوید:« هنگام تحسین هم شخص باید واضح و روشن بگوید و از ذکر نکات کوچک هم صرف‌نظر نکند. من نمی‌گویم که تحسین کلی اثری ندارد ولی مطمئناً اثر بزرگی ندارد و شخص چیزی از آن نمی‌آموزد.»

ارائه راه حل، اهمیت زیادی دارد حتی کوچک‌ترین انتقاد هم باید همراه با راه حل باشد، در غیر این صورت باعث دلگیری و دلسردی طرف مقابل می‌شود. انتقاد درست امکانات جدیدی را نشان می‌دهد و در‌های دیگری را باز می‌کند که مجری آنها را نمی‌شناخته. انتقاد باعث می‌شود که توجه شخص به‌سوی نقاط ضعف و چگونگی بر طرف کردن آنها جلب شود.

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

چگونه نقد كنيم ...

نقد لزوماٌ ايراد گيري و به اصطلاح پنبه نويسنده را زدن نيست. نقد در واژه يعني جدا کردن سره از ناسره و گفتن نقطه های قوت و ضعف داستان، و اينکه چرا شما مطلب را اينگونه ميبينيد. سه گام مهم در فراگرد نقد بايد برداشته شود.

گام نخست: در نظر گرفتن چند پرسش - وقتي نوشتهاي را ميخوانيد، بايد اين پرسشها در ذهنتان باشد:
1- نکته اصلي نويسنده
2- هدف او
3- مخاطبان مورد نظر وي
4- در پيشبرد نکته اصلي، نويسنده از چه مسير استدلالي پيروي مي کند
5- در پشتيباني از هدف خود از چه شواهدي بهره مي گيرد
6- پيش فرضها يا پيشداوريهاي نويسنده کدامها هستند.
سودمند تر آنست که در خلال خواندن مطلب اين پرسشها و پاسخها را يادداشت کنيم.

گام دوم: ارزيابي. اين پرسشها ميتواند شمارا در ارزيابي مطلب ياري دهد:
1- آيا نوشته، منطقي بود؟
2- متن، روشن، سازمان يافته و ساده فهم بود؟
3- ديدگاه هاي نويسنده دقيق بود؟
4- آيا شواهد کافي در تاييد بحث او وجود دارد؟
5- بحث نويسنده از ديدگاه اصلي وي پشتيباني ميکند؟
6- آيا نوشته، در برگيرنده ديدگاه هاي حال و آينده او هست؟
7- آيا واژه يا جمله اي در کتاب هست که واکنش شديد شمارا برانگيخته باشد؟ کدامها؟ واکنش شما چه بود؟
8- سرچشمه واکنش شما به اين مساله چه بود؟

گام سوم، طرح نقد ونگارش آن.

---

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

آيت الله مكارم شيرازي:نقد بايد مودبانه و به دور از فضاي پرخاشگري باشد

(توضیح: شما به جای حوزه و دانشگاه بخوانید هر محیط فرهنگی و علمی.مثل:تالار خودمون)

آيت الله مكارم شيرازي با انتقاد شديد از فضاي پرخاشگري در بعضي مراكز علمي و دانشگاهي گفت: اگر نقد و يا انتقادي در حوزه علميه يا دانشگاه صورت مي گيرد بايد مودبانه و محترمانه و به دور از فضاي پرخاشگري باشد.
به گزارش مهر در قم، آيت الله ناصر مكارم شيرازي قبل از ظهر ديروز در آغاز درس خارج فقه خود خطاب به طلاب و دانشجويان اظهار داشت: هم اينك فضاي برخي دانشگاه ها فضاي پرخاشگري شده است و متاسفانه برخي دانشجويان از تعاليم اسلامي فاصله گرفته اند، ما انتظار داريم در دانشگاهي كه مركز علم و ادب است دانشجويان مودبانه و با ادب برخورد كنند و به مردم درس ادب دهند.وي يادآور شد: اگر قرار شود امروز بعضي دانشجويان به اساتيد و شخصيتهاي كشور پرخاشگري كنند به يقين آنها نمي توانند الگوي خوبي براي جامعه ما باشند، مردم از كساني كه در مركز علم و ادب تحصيل مي كنند انتظار دارند هر قدر بر علم آنها افزوده مي شود ادب و تواضع آنها نيز افزايش يابد تا مردم از آنها الگو بگيرند.
آيت الله مكارم تاكيد كرد: ما مخالف فضاي نقد و انتقاد در مراكز علمي و دانشگاهي نيستيم، طلبه و دانشجو بايد انتقاد و ايرادات خود را بيان كند، اگر انتقاد و يا نقدي صورت مي گيرد بايد در حوزه علميه و يا دانشگاه مودبانه و محترمانه و به دور از فضاي پرخاشگري باشد.وي در ادامه افزود: متاسفانه اين روزها حتي برخي از جوانان در كانون خانواده ادب و احترام را كامل رعايت نمي كند و رعايت احترام پدر و مادر يا برادر و خواهر را ندارند، بايد احترام پيشكسوتان، استادان و بزرگان را حفظ كرد، ما نمي گوييم سخني نگوييد و يا اينكه دهانتان را ببنديد، مي گوييم مودبانه بگوييد زيرا مردم از حوزه هاي علميه و دانشگاه انتظار ادب دارند.آيت الله مكارم تصريح كرد: من واقعا از فضاي به وجود آمده در بعضي از مراكز علمي و دانشگاهي رنج مي برم، بدانيد خداوند به جمعيتي رحم مي كند كه احترام ديگران را حفظ كنند.
وي تاكيد كرد: ما در يك كشور اسلامي درس مي خوانيم و زندگي مي كنيم، اين گونه رفتارها شايسته كشور ما نيست.

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

انتقاد سازنده ...

- انتقاد سازنده با نیت خیرخواهانه انجام می شود و انتقاد مخرب با سوء نیت
- در انتقاد سازنده لحن انتقاد کننده مشفقانه است و در انتقاد مخرب، سرد و بی روح
- در انتقاد سازنده هدف انتقاد، ارشاد و اصلاح است و در انتقاد مخرب، تخریب و تضعیف شخصیت
- انتقاد سازنده، در خلوت (تنهایی) انجام می شود و انتقاد مخرب در حضور دیگران
- انتقاد سازنده، باتوجه به ظرفیت روانی فرد انجام می شود، انتقاد مخرب بی توجه به ظرفیت روانی او
- انتقاد سازنده با عبارات پیشنهادی ارائه می شود و انتقاد مخرب با عباراتی تحکمی و آمرانه
- انتقاد سازنده، صرفا از رفتار و کار خطا به عمل می آید، انتقاد مخرب، متوجه تمام شخصیت خطا کار می گردد.
- انتقاد سازنده، بدون توهین و تحریک عصبی انجام می شود و انتقاد مخرب با توهین و تحریک عصبی همراه است.
- در انتقاد سازنده انتقادگر، فرصتی برای جبران به انتقاد شنونده می دهد، در انتقاد مخرب انتقاد گر، هیچ گونه فرصتی نمی دهد.
- انتقاد سازنده، از یک جنبه مثبت طرف مقابل آغاز می شود، انتقاد مخرب بلافاصله از یک جنبه منفی طرف مقابل آغازمی شود.
- در انتقاد سازنده روش و هدف انتقادگر، عیب پوشی و راز داری است و در انتقاد مخرب روش و هدف او عیب جویی و افشای راز است.

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

هدف از نقد چیست؟

هدف از نقد باید کشف واقعیت باشد و لازمه آن برخورداری از دو ویژگی است:
1- آگاهی جامع و عمیق 2- تعهد و دلسوزی.

آفت نقد، غرض ورزی است که در پی کشف حقیقت نیست بلکه تحمیل اغراض شخصی و تحریف است. از این رو شخص ناقد باید علم را همراه با تهذیب نفس داشته باشد. یعنی باید تسلیم حقیقت باشد؛ آن چنان که هست ولو به ضرر برخی خواسته های شخصی و گروهی خود و نه بالعکس. عکس این اصل، تامین هوای نفس گروهی و فردی است، نه حقیقت و توجه به منافع همه. لذا شخص نقاد باید منصف باشد و حتی به دشمنان خود هم تعدی نکند و منافع جمع باید مقدم باشد بر منافع فردی. لذا نقد همانند یک جراحی حساس و بزرگ است.

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ​ــــــــــــــــــ
البته با اجازه Tishtar عزیز
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ​ـــــ
فرآيند نقد ...

الف ـ به هيچ وجه مبادرت به خواندن ساير نقدهايي كه راجع به موضوع مطروحه نوشته شده است نكنيد. مي‌توانيد خواندن آنها را به بعد موكول كنيد.

ب ـ ‌به‌عنوان يك خواننده، برداشت و احساس خود را از موضوع، بنويسيد. براي مثال مي‌توانيد روي اين موضوع دقت كنيد كه آيا متن نگاشته شده از همان پاراگراف‌هاي اول توانسته با ارائه مستدلات شما را به خود جذب كند؟

ج ـ ضعف‌هاي موضوع را پيدا كنيد. به ياد داشته باشيد كه نوشتن يك نقد دو هدف را دنبال مي‌كند: يكي، مشخص كردن نقاط ضعف آن و ديگر، ارائه‌ي پيشنهادهاي سازنده براي نويسنده تا نگاشته خود را تقويت كند.

د ـ اگر موضوع نقطه‌ي قوتي دارد آن را مشخص كنيد.

هـ ـ هرگز طي نقد موضوع به نقد شخصيت نويسنده نپردازيد. تمركز شما فقط و فقط بايد روي مستدل و منطقی بودن نوشته و متن باشد. بنابراين زندگي و شخصيت نويسنده هيچ ارتباطي به نقد اثر ندارد.

[صبح صادق]

بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

نقد سلا ح نیست، معرفت است ...

پیش فرض نامعتبر <نقد سلا ح است> به عنوان یک باور ایدئولوژیک سال ها است که حوزه اندیشه ایرانی را تسخیر کرده و به عنوان پارادایم مسلط روشنفکری و قدرت مداران حکومتی تبدیل شده است. مهم نیست که چه کسی چه چیزی و چه کسی را نقد می کند، مهم این است که با این پیش فرض چه چیزی حاصل می شود. هم به لحاظ منطقی و هم به شهادت رفتارهای در حافظه مانده، پیروی از پیش فرض ایدئولوژیک <نقد سلا ح است> رواج بدفهمی از یک سو و تخریب دیگری از دیگر سو است. باور ایدئولوژیک <نقد سلا ح است> مروج بدفهمی است چون ماهیت معرفتی ندارد. به عبارت دیگر، به ملزومات منطقی و معرفتی ملتزم نیست و بیش از آن و پیش از آن به آرمان های ایدئولوژیک، طبقاتی، سیاسی، فقهی و قومیتی تکیه دارد.

فهم این مطلب ساده است: تلا ش برای تغییر وضع نامطلوب موجود با سلا ح نامعتبر، مثل بیماری است که برای خود دارو تجویز می کند، دستور بستری کردن خود را در اطاق عمل صادر می کند و تصمیم می گیرد خودش را با دست های خودش عمل کند. چنین وضعیتی، دو راه بیشتر در برابر بیمار نمی گذارد، یا خودش را عمل کند و از تجویزات خودش برای بهبود خودش استفاده کند، که این عین بیماری و از جنس بدترین بیماری هاست و یا اینکه با کسانی که بیماری او و روش غلط مواجه با بیماریش را گوشزد می کنند؛ بجنگد و چاقوی جراحی را در بدن این وآن فرو کند و آنها را ابله و نادان و دشمن معرفی کند. تئوری <نقد سلا ح است>، به مثابه یک فعل گفتاری بارز، همان چاقویی است که فرد بیمار قرار است خودش و جامعه اش را با آن جراحی کند.آیا اوضاعی که قرار بود بهتر شود اما بدتر شد، و افرادی که قرار بود خود و جامعه خود را اصلا ح کنند فقط یکدیگر را بی حثیت کردند، می تواند دلیلی غیراز پیروی از آن پیش فرض غلط <نقد سلا ح است> داشته باشد؟