ويژگي‌هاي حورالعين در قرآن

[soshiant]

بسم الله الرحمن الرحیم

حورالعين در لغت همان زنان بهشتي است، حور جمع «حَوَر، احور و حوراء» است و «حَوْراء» به معناي شدّت سفيدي چشم همراه با شدّت سياهي آن است(1) برخي گفته‌اند:(2) حَوَر به معناي پديدار شدن اندكي از سفيدي چشم از ميان سياهي [آن] است. «عين» جمع «عيناء» و آن مؤنث اَعْيَن به معني درشت چشم است، حورالعين يعني زنان سيمين تن و درشت چشم.

مرواريد در صدف
خداي متعال حوريان بهشتي را به خاطر اينكه در نهايت صفا و طراوت هستند به مرواريد نهفته در صدف تشبيه كرده كه دستي بر آن نخورده است:

«وحورٌ عينْ كَأمثالِ اللؤلؤِ المكنون» (واقعه / 22 و 23)

«همسراني از حورالعين دارند همچون مرواريد در صدف پنهان»

و به خاطر زيبا و جذّاب بودنشان به ياقوت و مرجان تشبيه كرده است: «كانّهُنّ الياقوتُ والمَرجانُ»(3)

«گويا آنان (در سرخي) چون ياقوت (و در سفيدي پوست) چون مرجانند»

در مجمع البيان (4) ذيل همين آيه گفته است:

«در حديث آمده كه زنان بهشتي آن قدر لطيفند كه مغز استخوان ساق پايشان ديده مي‌شود هر چند كه هفتاد جامه از حرير پوشيده باشند»

ويژگي‌هاي حورالعين در قرآن
1- اخلاق نيكو و صورت زيبا:

«فيهنّ خَيْراتٌ حِسانٌ »(5)

«در آن باغهاي بهشتي رناني نيكو خلق و زيبايند»

2- مستور در خيمه‌ها و پنهان از ديد مردان بيگانه:

«حُورٌ مَقصُوراتٌ في الخيام»(6)

«حورياني كه در خيمه‌هاي بهشتي مستورند»

معنايش اين است كه از دستبرد ديگران محفوظند، زناني مبتذل نيستندكه غير شوهرانشان نيز ايشان را تماشا كنند. (7)

3- بكارت و دوشيزگي دائمي:

«إنّا أنْشَأناهُنَّ إنْشاءاً فجعلناهُنّ أبكاراً »(8)

«ما آنها را آفرينشي نوين بخشيديم و همه را دوشيزه قرار داديم»

يعني ما آن زنان را ايجاد و تربيت كرديم، ايجادي خاص و تربيتي مخصوص، در اين آيه اشاره‌اي هم به اين نكته هست كه وضع زنان بهشتي از نظر جواني و پيري و زيبايي و زشتي اختلاف ندارد و معناي اينكه فرمود: «فجَعلناهُنّ أبْكارا» اين است كه ما زنان بهشتي را هميشه بكر قرار داديم به طوري كه هر بار كه همسران ايشان با آنان بيامیزند
ايشان را بكر بيابند:(9)

«لم يَطمِثْهُنَّ إنْسٌ قَبْلَهُمْ و لا جآنٌّ » (الرحمن / 74)

«هيچ انس و جن پيش از شوهران با آنها تماس نگرفته (و دوشيزه‌اند)»

4- شيفتۀ شوهران خود:

«عُرُباً اَتْراباً»(10)

«زناني كه تنها به همسرشان عشق مي‌ورزند و خوش زبان و فصيح و هم سنّ و سالند»

عُرُب جمع عروب و به معناي زني است كه به شوهرش عشق مي‌ورزد و يا حداقل او را دوست مي‌دارد و در برابرش ناز و كرشمه مي‌كند و كلمۀ «اَتراب» جمع «تَرَب» به معناي مثل است مي‌فرمايد: ما زنان بهشتي را امثال يكديگر كرديم و يا از نظر سنّ و سال، همسان شوهرانشان قرار داديم. (11) در سورۀ نبأ آيه 33 در مورد حوريان تعبير به كواعب آورده كه جمع كاعب و آن، دختر و دوشيزۀ جوانيست كه تازه پستانهاي وي بزرگ شده است.(12)

5- زيبايي چشم:

«وعندهم قاصراتُ الطَرفِ عينٌ كَأنهُنّ بَيْضٌ مكنونٌ»(13)

«و نزد آنها همسراني زيبا چشم است كه جز به همسران خود عشق نمي‌ورزند گويي از (لطافت و سفيدي)همچون تخم مرغهايي هستند كه (در زير بال و پر مرغ) پنهان مانده (ودست انساني هرگز آن را لمس نكرده است)»(14)


بعضي از مفسرين گفته‌اند:

«منظور از تشبيه حوريان به "بيض مكنون" باطن تخم مرغ است، قبل از اينكه شكسته شود و دست خورده گردد»

«قاصرات الطَرف»(15) كنايه از اينكه نگاه كردن آنان با كرشمه و ناز است ومؤيد آن اين است كه دنبال كلمۀ «عين» را آورده كه جمع «عيناء» و به معناي چشمي است كه درشت و در عين حال زيبا باشد (مانند چشم آهو).
حورالعين؛ حوريان بهشتي همسران أصحاب يمين در بهشت هستند(16) و يا در سوره دخان مي‌فرمايد:

«كذلك وزوّجناهم بحورٍ عينٍ»(17)

«اينچنين‌اند بهشتيان (اهل تقوا) و آنها را با "حور العين" تزويج مي‌كنيم»

و در سورۀ صافات آیه 48 از حوريان به عنوان همسراني زيبا براي مخلصين ياد كرده است و در سورۀ طور آیه 17 و 20 از ازدواج متّقين با حوريان بهشتي به عنوان پاداش و نعمتي الهي ياد شده است.

پ.ن :

[1] . مجمع البحرين، طريحي فخرالدين، ناشر؛ كتابفروشي مرتضوي، تهران، 1375 ش، ج 3، ص 278 ، ماده حور.

[2] . مفردات، راغب اصفهاني مادۀ «حور».

[3] . الرحمن / 58

[4] . مجمع البيان علامه طبرسي ج 9، ص 315، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 137 ش.

[5] . الرحمن / 70

[6] . همان / 72

[7] . الميزان، محمد حسين طباطبايي، ترجمه سيد محمد باقر موسوي همداني، ج 19 ص 187: انتشارات اسلامي جامعه مدرسين حوزه عليمه قم، 1374 ش.

[8] . واقعه / 35 و 36

[9] . ترجمه الميزان همان، ج 19، ص 213

[10] . واقعه / 37

[11] . ترجمه الميزان، همان، ج 19، ص 213

[12] . مجمع البيان، طبرسي، ج 26، ص 247، ترجمه: مترجمان: انتشارات فراهاني تهران، 1360 ش.

[13] . صافات / 48 و 49

[14] . ترجمه الميزان همان ج 17 ص 207

[15] . همان

[16] . واقعه / 38

[17] . دخان / 54

[soshiant]

(۲۳/فروردین/۹۲ ۱:۲۷)ارش کمانگیر نوشته است:  سلام
در بهشت مگر ما جسم مادی داریم که درخواست مادی داشته باشیم؟ مگر روح احتیاجات مادی و خاکی دارد که نیاز به حوری داشته باشد این سوالی بود که تو زهنم ایجاد شده ممنون میشم که کسی جوابی بهم بده

سلام دوست عزیز .

حقیر پیشتر گفتم شبهات رو میتونیم در تایپیک دیگه ای مورد برسی قرار بدیم !!!!

این تایپیک جای مطرح کردن شبهات نیست و فقط جای واکاوی مسئله حورالعین و احادیث و روایات مربوط به آن هست !!

[soshiant]

سلام مجدد خدمت دوستان .

در آیاتی از قرآن که در مورد حورالعین اشاره‌ای فرموده‌اند و عمده آن‌ها در سوره الرحمن و سوره واقعه می‌باشند، سخنی از این که حورالعین فرشته است یا نه؟

مطرح نشده فقط اوصافی از آن‌ها گفته شده که با توجه به این آیات و اوصاف پی خواهیم برد که یک سری ویژگی‌هایی دارند که مخصوص زنان است، مثلاً در آیه‌ای که می‌فرماید: «و جعلناهن ابکارا»؛ ما آن‌ها را باکره آفریدیم.[1]

و یا در آیه‌ای دیگر که می‌فرماید: «و لهم فیها ازواج مطهره»؛ که در بهشت برای متقین زوج‌های پاکیزه‌ای است.[2]
و در تفسیر آن ذکر فرموده‌اند این‌ها زوج‌هایی هستند که از تمام خبائث ظاهری و باطنی به دور هستند.

و از این‌ها که بگذریم در خود معنای حورالعین و وجه تسمیه این کلمه فرموده‌اند حور به معنی سفید اندام و عین به معنای گشاده چشم و یا معنای این که سفیده چشم که در نهایت سفیدی است و سیاهی آن در غایت سیاهی و صفا و طراوت.

همه این‌ها و اوصافی که ذکر شد دلالت دارند بر اینکه این موجودات بهشتی را خداوند به شکل زنان دنیوی با ویژگی‌های خاص خلق فرموده است.

و امّا اگر بخواهیم جنس حورالعین برایمان مشخص شود باز روایتی در این رابطه آمده است که تصریح به جنس حورالعین فرموده‌اند:

ابی بصیر از امام صادق ـ علیه‌السلام ـ می‌خواهد او را با توصیف بهشت به شوق آورد، حضرت نیز پس از بیان اوصافی از بهشت و نعمت‌هایش به توصیف حورالعین می‌پردازد.
راوی سؤال می‌کند: فدایت شوم، حورالعین از چه چیزی خلق شده است؟ فرمودند: از خاک و سرشت بهشتی.[3]

در بهشت درجات و مقامات مختلفی هست «درجاتٌ متفاضلات و منازل متفاوتات»؛ برای کسانی با تقوی باشند و بر هوای نفس خود غلبه نمایند دو جنت است،

«و لمن خاف مقام ربه جنتان» که یکی از نعمت‌های این افراد در این دو بهشت زنانی هستند که لبان چون یاقوت و اندامی چون مرجان دارند که فقط به همسران خود دلبسته‌اند و با آن‌ها هیچ انس و جنی آمیزش نکرده است

و در روایتی دیگر نیز که از امام رضا ـ علیه‌السلام ـ نقل شده که می‌فرمایند حورالعین جنسش از خاک و زعفران بهشتی است که هرگز فاسد نمی‌شود.[4]

ادامه دارد ...


پی نوشت ها :
[1] . واقعه/ 3.
[2] . آل عمران/ 15.
[3] . مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 8، ص 121.
[4] . همان، ص 122.