|
کلب گفتن ادب است یا بی ادبی؟
|
|
۲۱:۳۳, ۱۸/بهمن/۹۲
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۹/بهمن/۹۲ ۱۷:۵۴ توسط عبدالرحمن.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
بسم الله الرحمن الرحیم
چند شب پیش سر این کلب گفتن بحث پیش اومد میخوام خیلی منطقی یچیزی رو بگم خواهشا بدون تعصب روش فکر کنید ..........وقتی با آقایون بحث می کنیم وقتی میخوان منطقی ترین جواب رو مطرح کنند میگن سگ فلان صفت رو داره و .... حالا سوال اینجاس مگر انسانی که دارای چنین صفاتی است وجود ندارد برای الگو که خود را به سگ تشبیه کنیم؟ من اسم نمیبرم چون در این تاپیک بهشون بی احترامی میشه اما واقعیت رو بگم من رو این قضیه فکر کردم به این رسیدم اگر حرفم غیر منطقی بود بگید امام خمینی یه عبارتی دارند در مورد حضرت بقیه الله ارواحنا لتراب مقدمه الفداء همین عبارت تراب مقدمه رو خود ایشون زیاد بکار میبردند حقیقا راه رو بهمون نشون میده اون جمله اینه من نمیتوانم اسم رهبر روی ایشان بگذارم،بزرگترازاین است،نمیتوانم بگویم كه شخص اول است برای اینكه دومی دركار نیست، ایشان رانمی توانیم ما با هیچ تعبیری تعبیركنیم الا همین كه مهدی موعود است،آنی است كه خدا ذخیره كرده است برای بشر بحث من اینه شما وقتی خودتو سگ میخوانی یعنی خودتو جلو امام حسین عددی میبینی و میگی من در برابرشون سگم!!! در حالی که خود همین این یه بی احترامیه! اصلا دومی وجود نداره یک نفر بیشتر وجود نداره... ............. اصلا شما نباید خودتو ببینی چه برسه به اینکه یه مقام و منصبی برا خودت در نظر بگیری و این رو هم بگم که این نه از روی تواضع بود نه غلو بلکه عین واقعیت است که بعد از مرگ معلوم خواهد شد اگر حرفم اشتباهه بگید طیف افرادی هم که خیلی اصرار دارند روی این قضیه کلب گفتن رو هم بررسی کنید البته این حرفایی که زدم نه اینکه من عارفم به امام حسین فقط خواستم در حد عقل کم خودم یه مطلبی رو گفته باشم این شعر آقای بُرقعی رو گوش کنید با تاپیک مرتبطه مخصوصا مصرع دوم بیت 3 یا علی مدد شعر بالا دلیل من نبود! گفتم اهل دل گوش کنن |
|||
|
| آغاز صفحه 6 (پست فوق، اولین پست این موضوع می باشد) |
|
۲۲:۵۰, ۶/اردیبهشت/۹۳
شماره ارسال: #51
|
|||
|
|||
نقل قول:اولا یحودی ها به خودشون نمی گفتن موش. این نازی های دوره ی اول بودن که یحودی ها می گفتن موش کثیف و یحودی ها با یه فکر بکر تلافی کردن. دوما وقتی آمریکا به عقاب تشبیه می شه حتما منظورش اقتدار عقابه، روسیه هم همینطور. اما وقتی شیعه ی علی رو به سگ تشبیه می کنی چی منظورته؟ اینکه وفاداره؟ یا نجسه؟ یا پاچه گاز بگیره؟ من از دوستم شنیدم که رفته بود هییت، مداح می گفت واسه امام حسینت پارس کن! ملت هم از اون خرتر بودن و عین سگ پارس می کردن! شما به این میگی عزاداری؟ وقتی می گی سگ امام حسین هستی می خوای چی بگی؟ بگی بهش وفاداری؟ خب چرا لقمه رو دور گردنت می پیچونی برادر من! تازه اش هم وقتی می خوای تشبیه کنی باید وجه شبه رو بیاری. واگرنه حتما اشتباه می شه. مثلا توی موش و گربه، موش رو کثیف و رذل نشون میدن؟ یا روس ها خرس رو چاق و خپلو نشون می دن یا قدرتمند؟ عقاب چی؟ نقل قول:مگه ما عربیم که از فرهنگ اونا تقلید کنیم؟ ادبیات ما چیزی کم داره که از اونا وارد کنیم؟ یه کارایی می کنین که ملت فکر می کنن عرب پرستین ( فکر می کنن) من مطمئن هستم وقتی توی مداحی می گن من سگ حسینم منظورش اینه که جلوش حقیر و پست و ذلیلم. خجالت می کشم بگم. خجالت می کشم بگم، اما می گم: شما می دونی مازوخیسم چیه؟ مازوخیسم یه تمایل جنسیه که فرد متمایل می خواد خودشه در حد یک سگ در برابر طرفش تحقیر کنه. کسی که با قصد حقارت می گه سگ حسینم، ارضای معنوی و روحی نمی شه. بلکه ارضای جنسی می شه. پس لطفا روی این کاراتون صحه ی دینی و قداست نذارید. |
|||
|
|
۱۰:۱۴, ۷/اردیبهشت/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۷/اردیبهشت/۹۳ ۱۰:۱۷ توسط captaincharisma.)
شماره ارسال: #52
|
|||
|
|||
|
1. ما تو ایرانیم و ادبیات و زبان ایرانی پس همون کلمه سگ مورد نظر خواهد بود پس زیاد رو ی کلمه کلب یا چلب که هردوی اونا معنای سگ رو در بر دارند مانور ندیم
2. توی یک سریال ایرانی نقش اول اسمش نقی میشه 10تا تاپیک میره که اینا دارن اسم تقی و نقی رو به مسخره میگیرند و اسلام در خطره ولی سگ شدن عیبی نداره 3.سگ و قلاده در هر جای دنیا بستنش به گردن و داشتن لقبش فاجعه ست و حاوی بدترین پیام هاست که به زبون آوردنش هم حد داره 4.که از همه مهمتره من با عبدالرحمن موافقم 5.هرکس هر نامی میخواد به خودش بزاره ما مشکلی نداریم هر کس با اندازه حد و پیمانه خودش 6. حضرت عبدالعضیم حسنی زمانی که از شهری میگذشت سراغ علویون شهر رو گرفت دید در گل غلط میزنند و زجه و مویه میکنن عوعو سگ میکنند خودزنی میکنند به جدش قسم یاد میکنه که اینان از علویون نیستند و کل خطبه رو بیاد ندارم این رو هم در کتب معتبر و حتی فیلم مسافر ری میتونید ببینید 7.این گونه بدعت ها فقط در شهر شیطانی و پر بدعت تهران وجود دارد جایی که اصالت شیعه درش حفظ بشه کسی دنبال سگ شدن نمیره میره بدنبال سیره و راه راست اینجاها کسی جرات این بدعت گذاری ها رو نداره ( نکته داره دقت بشه ) 8.آفای تیشتار تبلیغ ماری جووانا نکن ![]() ![]()
|
|||
|
|
۱۴:۵۴, ۷/اردیبهشت/۹۳
شماره ارسال: #53
|
|||
|
|||
(۷/اردیبهشت/۹۳ ۱۰:۱۴)captaincharisma نوشته است: 1. ما تو ایرانیم و ادبیات و زبان ایرانی پس همون کلمه سگ مورد نظر خواهد بود پس زیاد رو ی کلمه کلب یا چلب که هردوی اونا معنای سگ رو در بر دارند مانور ندیم1-ما در ایران هستیم ، ولی زمان شاه عباس کلمات عربی جایگاه ویژه ای داشتند.،پس نمی تونید به ایشون خرده بگیرید ، به ایشون باید بر اساس زمان خودشون خرده بگیرید.این که پادشاه یکی از ابرقدرت های جهان بیاد و خودش رو پاسدار آستان علی اعلام کنه خودش مانع بسیاری از نگاه های بد به حرم شاه نجف میشده. 2-نقی لقب یک امامه،سگ یک حیوانه 3-گفتم بستگی به نوع استفاده داره،اگر ازش همچین معنایی بر بیاد اشکال داره 5-من هم همچین لقبی برای خودم انتخاب نکردم،اما نمیشه راحت هم دیگران رو متهم کرد. 6-گفتم به نوع استفادش بستگی داره،مگر امیرالمومنین از خودشون غرش شیر در می آوردن؟ 7- مسلما امام خمینی هم روی منبر نمی گفتند من مستم،ساقی شراب بده،شرابخواری هم در تمام دنیا صفت انسان های پسته،اما همین ایشون در جای خودش خودشون رو مست خطاب می کردند.هر سخن جائی و هر نکته زمانی دارد. خوب مشخصه من برم جلوی یک خارجی که از دین نمی فهمه عوعو کنم بگم من سگ فلانی ام ، هم برای خودم بد میشه هم فلانی ، اما اگر یک داشنشمند ایرانی بره و در یک مجمع بین المللی که ازش درباره امامش می پرسند ، بگه امام من در مقامی جای داره ، که من به مقام سگ پاسبان درگاه حضرتش قبطه می خورم ، نتیجه عکس خواهد شد. |
|||
|
|
۱۵:۱۳, ۷/اردیبهشت/۹۳
شماره ارسال: #54
|
|||
|
|||
|
بنده 95% گفته های شما رو قبول دارم و کلی گفتم و خدای نکرده منظور شخص شما نبودش و در این مورد نگاهم موازی شماست مگر در استفاده نکردن از این القاب
و این که شاه عباس تحت تاثیر فرقه درویشی ان زمان این لقب رو انتخاب کرده بودند و من شاه عباس رو در امور علمی و هنری تمام و کمال میدانم ولی در مرشد اکمل بودن ایشان به شدت مخالفم و سو استفاده از دین و بدعت در اسلام رو ایشون باب کردند
|
|||
|
|
۱۹:۰۲, ۷/اردیبهشت/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۷/اردیبهشت/۹۳ ۱۹:۱۸ توسط صبح صادق.)
شماره ارسال: #55
|
|||
|
|||
|
بسم رب الحیدر
الحمدلله الذی جعلنا من المتسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام) الله اکبر ... لعنت خدا بر دل سیاه شیطون ... ... در خم طره موی تو عجب غوغایی است
هر که آمد به تماشا به نمازش نرسید ![]() |
|||
|
|
۴:۱۵, ۶/شهریور/۹۳
شماره ارسال: #56
|
|||
|
|||
|
شعر جانانه ی معارفی ...
چون خون خدا بیا مسلمان باشیم یا حداقل شبیه سلمان باشیم مولا سگ آستان نمی خواهد مرد! او کرده قیام، تا که انسان باشیم |
|||
|
|
۱۶:۵۴, ۶/شهریور/۹۳
شماره ارسال: #57
|
|||
|
|||
|
ای بابا امام حسین(علیه السلام) سگ به چه کارش میاد؟؟!!!!!!!سگ و گرگ ها بودند که روز کربلا ریختن دور و برشون و خودشون و اهل بیت و یارانشون رو اونطور شهید و اسیر کردند.ااهل بیت اینهمه زجر کشیدند و تلاش کردند ما آدم بشیم اونوقت...
|
|||
|
|
۲۰:۳۱, ۱۵/شهریور/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۵/شهریور/۹۳ ۲۰:۳۸ توسط انتصـار.)
شماره ارسال: #58
|
|||
|
|||
|
عده ای ایراد می گیرند که ما چرا خود را با نام سگ امام حسین علیه السلام خطاب می کنیم؟ در پاسخ باید به سه نکته توجه داشت:
1. نفس انسان در اثر گناه و ستیزه با حق، دچار خباثت می شود. از این روست که خداوند متعال در آیات متعددی خطاب به همین انسان نمایان می فرماید: «اولئک کالانعام بل هم اضلّ»، «آنها مانند چهارپایان اند بلکه بدتر از آن». یا اینکه می فرماید: «مثله کمثل الکلب»، «مثل او مثل سگ است.» 2. از طرفی امام نور الهی است. وجود مقدّس امام، از چنان طهارت و تزکیه ای برخوردار است از چنان طیب روح و پاکی نفسانی برخوردار است که تمامی اولیاء و متقیان عالم اگر شرافتی دارند به این است که خاک درگه او باشند. انسان به سبب ولایت اهل البیت علیهم السلام، از خباثت گناهان رهایی می یابد. چون ایشانند که طاهر و مطهرند. هم پاکند و هم سبب پاکی روح و جان می باشند. چنانکه در زیارت جامعه کبیره می خوانیم: و ما خصنا به من ولایتکم طیبا لخلقنا و طهارة لانفسنا و تزکیة لنا و کفارة لذنوبنا و ما را برای ولایت شما مخصوص گردانید به خاطر نیکوئی و پاکی خلقت ما و به خاطر پاکی جان ما و به خاطر تزکیه و تهذیب ما و به خاطر کفاره گناهان ما. 3. در وادی بلاغت و فصاحت از صنائع ادبی مثل کنایه، مجاز، استعاره، ایهام و… استفاده می شود. هر لفظی دال بر یک معنایی است مثل گل که دلالت بر زیبائی دارد. کوه کنایه از استقامت و استواری. سگ هم کنایه از این است که اگرچه روح من چون سگ از گناهان نجس شده است اما وفاداری من هم مثل سگ است و مولایم را رها نمی کنم اگرچه دارای صفات بدی هستم. با توجه به موارد فوق، چه لفظی غیر از سگ می تواند بیانگر احوال ما در برابر مولا باشد؟! از این روست که بسیاری از علمای اعلام ما نظیر مرحوم کمپانی که در عصر خویش مرجعیت جهان تشیع با ایشان بود در دیوان خود که معروف به دیوان کمپانی است بارها از خود تعبیر به سگ اهل البیت علیهم السلام کرده است. مثلا در جایی می فرماید: تو قدر و قیمت سگ را ز من چه می پرسی؟ / ســـگ محـــــله ی لیــــلی حکـــایتی دارد ســــگی که معــبر او پیچ کوچه لیلی است / فقــــط به خــــاطر لیـــلی اسـت قیمتی دارد همچنین خواجه نصیر الدین طوسی، او که اهل علم و تحقیق می دانند چه خدمتی به اسلام کرده؛ وصیت کرده است که روی قبر او بنویسند: «و کلبهم باسط ذراعیه بالوسیط» «و سگشان (به حالت پاسبانی) دو دست خویش بر درگاه (غار) گشاده بود.» کنایه از اینکه من هم سگ نگهبانی در کوی اهل البیت علیهم السلام هستم. بنا به وصیتش بر روی سنگ مزارش این آیه قرآن را نگاشتند. همچنین قصیده معروف مرجع عالیقدر جهان تشیع حضرت آیةالله وحید خراسانی معروف است که سروده اند: وحیدم من اگر در جرم و تقصیر / سگی بودم شدم در کوی تو پیر برآن خانی که یک عالم نشسته / سگـی هم در کنارش پا شکسته تو که قاتل به خان خود بخوانی / نپنــدارم که این سـگ را برانی و علما و فقهای بسیار دیگر که ذکر آن از حوصله این مجموعه جداست. اما ذکر روایتی خالی از حسن نیست. امیرالمؤمنین (علیه السـلام) می فرمایند: طوبی لمن کان عیشه کعیش الکلب ففیه عشرة خصال فینبغی ان یکون کلها فی المؤمن خوشا به حال کسی که زندگیش مثل زندگی سگ باشد !در سگ ده خصلت پسندیده است که مؤمن به داشتن آن سزاوارتر است. سگ در میان مردمان ، قدر و قیمتی ندارد که این حال «مساکین» است. سگ مال و مِلکی ندارد که این صفت «مجردین» است. خانه و لانه ای مشخص و معینی ندارد و هر جا که رود همان جا را خوابگاه خود سازد و همه زمین بساط اوست که این از نشانه های «متوکلین» است.اغلب اوقات گرسنه است و این عادت «صالحین» است.اگر صد ضربه تازیانه از صاحب خودش بخورد، در خانه او را رها نمی کند و این صفت «مریدین» است. شبها به جز اندکی نمی آرامد و این از صفت های «محبین» و دوستداران است.رانده می شود و ستم می بیند ولی اگر او را بخوانند بدون دلگیری بر می گردد و این از علامت های «خاشعین» و فروتنان است. به هر خوراک که صاحبش به او می دهد و راضی است و این حال «قانعین» است.بیشتر لب فروبسته و خاموش است و این از علامت های «خائفین» است.وقتی می میرد ارثی از او باقی نمی ماند و این حال «زاهدین» است. (ثمین و ماء مَعین: ص ۴۵۷ ؛ از کتاب لئالی الاخبار:ج ۵ – ص۳۸۷- ۳۸۸ ؛ تحریر المواعظ العددیة، ص: ۵۵۲) حالا چه ایرادی دارد محب گنه کاری مثل من خود را با نام سگ اهل البیت علیهم السلام معرفی کند؟! این همه در حالی که ما در وفا، اندازۀ سگ هم نبودیم. اگر باغی یا خانه ای سگی داشته باشد به محض اینکه بخواهی داخل خانه صاحب و ارباب این سگ بشوی چنان پارس می کند که جرأت رفتن به خانه او را نمی کنی چه رسد به اینکه بخواهی به صاحب این خانه اهانت کنی یا با او گلاویز شوی. ما کجا مانند سگ عمل کردیم؟ وقتی به اربابمان توهین شد کجا بودیم؟ در خانه کنار همسر و فرزندانمان؟! وقتی سامرا ویران شد کجا بودیم؟ وقتی از شبکه های ماهواره متعددا به مذهب شیعه اهانت می شود کجاییم؟ ای کاش فقط دفاع نمی کردیم. ما که در عوض اینکه به دشمنان مولایمان اجازه حمله به صاحبمان ندهیم، تو روی صاحبمان ایستادیم. این جاست که باید گفت حیف از سگ که ما خود را با نام او بخوانیم !!!! آری، سگ نجس العین است و دست خیس زدن به او، سبب نجس شدن دست می شود. اما همین سگ با همین خباثت می تواند به مرتبه ای برسد که اگر بخواهی دست به اسم آن بگذاری باید وضو بگیری و مطهر باشی. و آن سگ اصحاب کهف است که اسم او در قرآن ذکر شده است: و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید و سگشان (به حالت پاسبانی) دو دست خویش بر درگاه (غار) گشاده بود. رستگار آمد سگی کو شد سگ اصحاب کهف / من سگ آل علی ام چون نباشم رستگار؟ |
|||
|
|
۲۰:۴۰, ۱۵/شهریور/۹۳
شماره ارسال: #59
|
|||
|
|||
|
من متاسفم که هنوز این قضیه جا نیفتاده
برخی حرفا رو نمیشه زد بخاطر وحدت ولی دروغگو زیاده ، لاف زن زیاده در اشکال دار بودن این بحث همین بس که از طرف حجتیه ای ها و تفکیکی ها حمایت میشه در مورد جناب خواجه نصیر ایشون آیه قرآن رو بکار بردند نه این عبارات زشت و در ضمن ایشون معصوم نبودند اگر بر فرض 1000 تا مرجع از صدر اسلام تا الان که اومدن از بهترین ها شما چند نفر رو میبینید چنین عباراتی رو بکار میبردن؟ در مورد سگ اصحاب کهف به این معنیه که کمال همنشین اثر میکنه "اگر" سگ باشی هم به یه جایی میرسی و اگر پیامبر زاده باشی باز هم بخاطر همنشینی با اراذل و اوباش غرق میشی کل شالوده توجیهات آقایون در این مسائل میچرخه سگ اصحاب کهف و نوشته روی قبر جناب خواجه نصیر حمایت برخی از بزرگان که جهت گیریشون مشخصه من از خودم میپرسم نه از کسی دیگه آقای عبدالرحمن که عشقت قمه زنی و کلب خوندنه برای دفاع از حرم اهل بیت چکار کردی؟ (سوریه و عراق) کی دفاع میکنه؟ مگه کار سگ دفاع نیست؟ کو دفاع؟ مثل اینکه برخی قلاده ها دست نفس امارست نه دست اهل بیت خودم از همه بدترم پس چیزی نگم |
|||
|
|
۲۱:۰۶, ۱۵/شهریور/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۵/شهریور/۹۳ ۲۱:۱۰ توسط انتصـار.)
شماره ارسال: #60
|
|||
|
|||
|
آقای عبدالرحمن عزیز
با کلماتی مثل " من متاسفم " و اینجور حرفا و نمیدونم با توهین و مظلوم نمایی نمیشه بحث کرد والا من بلد نیستم از اینجور حربه ها استفاده کنم میخوای بگم چه چیزایی با همین عبارت "همین بس که فلان کس ازش حمایت میکنه" رد میشه ؟!! اصلا در همین مورد میخوای بگم؟! شما ممکنه یه چیزایی رو قبول داشته باشی ولی کس دیگه ای نه واقعا برخی حرفا رو نمیشه زد چه عبارت زشتی ؟!! منم میگم این آیه رو بکار بردن شما نمیخواد تفسیر کنی علامه حسن زاده آملی هم این قضیه رو نقل کردن http://akhlagh.porsemani.ir/node/1236 من نمیدونم یعنی چی که "ایشون آیه قرآن رو بکار بردند نه این عبارات زشت" و "و در ضمن ایشون معصوم نبودند" ؟!!! یا درسته یا درست نیست ! بهترین ها اونوقت چه کسانی هستند ؟! شما لطف کنید تفسیر نکنید بحث ها رو خلط نکنید بحث قمه زنی خیلی متفاوته ، منم هیچ وقت دفاع نکردم و نمیکنم ![]() منم از یه منظر دیگه میگم کدوم دفاع واقعا ؟! در مورد دفاع حرف زیاد دارم ولی به این بحث ربط پپیدا نمیکنه یاعلی (دیگه جواب نمیدم) ================== اینم بگم که زمان اینجور بحث ها نیست کارها و بحث های مهم تری هست |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |











![[تصویر: 0.636199001383335188_parsnaz_ir.jpg]](http://www.parsnaz.ir/upload/73/0.636199001383335188_parsnaz_ir.jpg)