آیا اختیار از شیطان سلب شده است؟

[Ali#59]

سلام دوستان!
یه پرسشی ذهن من رو به خودش درگیر کرده...همونطوری که میدونید شیطان از جن جماعته و اجنه دارای اختیار هستند.خب،حالا به نظرتون اختیار از شیطان سلب شده و دیگه قادر به انتخاب نیست؟اگه هست پس آیا ممکنه که روزی شیطان توبه کنه؟؟

خوشحال میشم نظرتون رو بدونم

[عبدالرحمن]

من اینطور شنیدم که آخر عمرش پشیمون شده (البته نه در این حد که مسلمون شده باشه مثل این قاتلینی که بعد قتل پشیمون میشن)

البته دقیقشو نمیدونم

ولی در این حد میدونم که امام سجاد علیه السلام نماز غفیله رو توصیه کرده بودند

ولی خب این ملعون همینو هم انجام نداده بود

وارد بحثش نمیشم چون یکمی خطرناک میشه

در هر صورت همشون اون طرف حسابی دارن بهشون میرسن!!!

بحث سر توبه و رحمت خداست

[درست پسند]

(۲۰/بهمن/۹۲ ۱:۵۶)neyestan23 نوشته است:  ولی تا اونجایی که ما قرآن خوندیم آیه داریم که شرک گناهی هست که اگر توبه هم بکنی بخشیده نمیشه.

شرک در قیامت بخشیده نمیشه.
اگر قرار بود شرک امکان توبه نداشته باشه، پس بت‌پرست‌ها چطور به پیامبران ایمان می‌آوردن؟

اصلاً هر کافری که چیزی غیر از حول و قوه‌ی الهی رو در عالم دخیل میدونه مشرک هست. پس خودمون چطور از شرک توبه کرده‌ایم و ایمان آورده‌ایم؟

---

شیطان امکان توبه نداره: به این دلایل

افراد دیگری هم هستند که امکان توبه ندارند: این افراد، به این دلایل

[عبدالرحمن]

یه مثالی در مورد توبه این جور موجودات بزنم

قضیه مثل اینه که هر کسی سوار اتوبوس تهران مشهد بشه میرسه به مشهد

فقط طرف باید سوار بشه

همون لینکی که دادی امام سجاد چون امام زمان همون یزید هم هستن و باب رحمت خدا هم هستن راه رو بهش نشون دادن

نگفتن چون ازت بدم میاد پس برو

خودش سوار نشد

قضیه شیطان هم همینه

اگر سوار بشه میرسه ولی خب نمیشه

بچه پرروه

[درست پسند]

(۲۰/بهمن/۹۲ ۳:۱۸)عبدالرحمن نوشته است:  خودش سوار نشد

قضیه شیطان هم همینه

اگر سوار بشه میرسه ولی خب نمیشه

بچه پرروه

تنها چیزی که باید اضافه کرد اینه که اختیار انتخاب بین پررو بودن و پررو نبودن رو نداره.
وقتی از سوی خدا لعنت میشه و از رحمت خدا بی‌نصیب میشه، یعنی خداوند امکان ِ به راه اومدن رو ازش گرفته.

[عبدالرحمن]

بله درسته

یک مثال دیگه هم در موردش بزنم

این البته در مورد تمام افرادیه که از رحمت خدا دورند (پناه بر خدا)

مثل اینه که یکی تو یک خانه باشه

رحمت خدا مثل نور باشه که از پنجره بتابد

این شخص اگر خودش بره تو کمد درو رو خودش ببنده خودش خواسته نه اینکه خدا دریغ کنه

ان رحمت الله قریب من المحسنین (اونایی که نزدیک پنجره هستن!!!)

[neyestan23]

(۲۰/بهمن/۹۲ ۳:۱۲)درست پسند نوشته است:  شرک در قیامت بخشیده نمیشه.
اگر قرار بود شرک امکان توبه نداشته باشه، پس بت‌پرست‌ها چطور به پیامبران ایمان می‌آوردن؟

اصلاً هر کافری که چیزی غیر از حول و قوه‌ی الهی رو در عالم دخیل میدونه مشرک هست. پس خودمون چطور از شرک توبه کرده‌ایم و ایمان آورده‌ایم؟

منظور من کسی بود که آگاهانه شرک میورزه
بعدشم این که نشد هرکی هرکار خواست بکنه بعد توبه کنه مثلا شمر لعنت الله نمی دونست داره چیکار میکنه یا امثالهم؟

اینجوری باشه پس خدا به ابلیس هم تا روز قیامت فرصت داده تا شاید یه روزی توبه کنه!

ابلیس لعن شده هست تو قرآن خود خدا قسم خورده که ابلیس و پیروانش از دوزخیان هستند پس توبه هم بکنه قبول نیست یعنی با عدل الهی جور درنمیاد

[درست پسند]

(۲۰/بهمن/۹۲ ۳:۴۷)عبدالرحمن نوشته است:  این البته در مورد تمام افرادیه که از رحمت خدا دورند (پناه بر خدا)
...
ان رحمت الله قریب من المحسنین

ایرادات بنی اسرائیلی بگیرم.

1. از رحمت خدا دورند -- ؟ -- محسنین
اینها هم‌ارز هستند؟

2. قریب من الـ
البته مطمئن نیستم غلط باشه، ولی صحیحه آیا؟

---

(۲۰/بهمن/۹۲ ۳:۴۹)neyestan23 نوشته است:  منظور من کسی بود که آگاهانه شرک میورزه

باز هم فرقی نداره.
کسی که از حقیقت رو برگردونه قلبش سیاه میشه و بازگشتش سخت میشه، ولی بحث بنده فقط این بود که اون آیه‌ی قرآن که می‌فرماید «خداوند شرک را نمی‌بخشد» به معنی «توبه نداشتن شرک در دنیا» نیست.

(۲۰/بهمن/۹۲ ۳:۴۹)neyestan23 نوشته است:  بعدشم این که نشد هرکی هرکار خواست بکنه بعد توبه کنه مثلا شمر لعنت الله نمی دونست داره چیکار میکنه یا امثالهم؟

صدالبته درسته. بنده هم همین رو عرض کردم.
افراد مورد لعنت واقع میشن و مثالهاش رو هم از قرآن کریم در لینک‌های ارسال 12 آوردم.
فقط در مورد «توبه نداشتن شرک» اشکال نمودم.

(۲۰/بهمن/۹۲ ۳:۴۹)neyestan23 نوشته است:  اینجوری باشه پس خدا به ابلیس هم تا روز قیامت فرصت داده تا شاید یه روزی توبه کنه!

ابلیس لعن شده هست تو قرآن خود خدا قسم خورده که ابلیس و پیروانش از دوزخیان هستند پس توبه هم بکنه قبول نیست یعنی با عدل الهی جور درنمیاد

«شرک در دنیا» با «کاری که ابلیس انجام داد» کاملاً فرق داره و قیاسشون اشتباهست.
در ضمن فکر می‌کنم لینکهای ارسال 12 رو ملاحظه نفرمودید، چون در این صورت میدونستین نظر بنده هم اینه که شیطان امکان توبه نداره.

[وحید110]

داشتم یه سخن رانی گوش میدادم از یکی از بندگان خاص خدا میگفت یک نفر میومده پیش پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) یه مدتی نمیاد بعد دوباره میاد میفرمایند کجا بودی میگه رفته بودم خواهرم رو ببینم فلان شهره ...
میگه توی راه دیدم یکی روی تخته سنگی نشسته بوده و با خدا مناجات میکرده میگفته خدایا وقتی توی ارش راه داشتم دیدم ساق عرش نوشته حتی توی جهنم هم یکی باشه که به ۵ تن سوگندم بده از جهنم درش میارم و من توی جهنم قسمت میدم که بیرونم بیاری !

پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) میفرمایند ابلیسه که از رحمت خدا نا امید نیست
بعد معصومین میفرمایند واقعا اگر کسی چنین کنه حتی شیطان نجات پیدا میکنه . اما یادش نمیاد اونجا .

در ضمن در مورد این شرک نکاتی هست که باید باز بشه به همین راحتی نیست حالا باید در موردش صحبت کنیم ان شاالله

http://islamquest.net/fa/archive/question/fa29330

این لینک رو ببینید . چون اکثرا به شرک خفی هم شده گرفتاریم ....

[علی 110]

بر اساس کلام خود ابلیس که در قرآن مجید نقل شده است ابلیس خود را مختار میداند:
ابلیس می گوید:
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿۸۲- سوره ص﴾

[شيطان] گفت: به عزتت سوگند همه آنها را گمراه خواهم كرد (۸۲)

وقتی می گوید من گمراه می کنم یعنی اختیار دارد بر این کار!

اما اینکه توبه می کند یا نه!

دوستان توجه دارند که از مهمترین شروط تحقق توبه جبران است

به به یک نمونه اشاره می کنم:
امام صادق (علیه السلام) فرمود : در زمان های نخستین، فردی بود که از راه حلال، طلب دنیا می کرد؛ اما بر آن دست نمی یافت. بعد از راه حرام در پی آن افتاد ؛ اما باز هم نیافت. شیطان نزد وی آمد و گفت: فلانی! تو دنیا را از راه حلال جستی؛اما نیافتی ، از راه حرام جستی ،باز هم نیافتی ، می خواهی تو را بر چیزی راهنمایی کنم که دنیایت افزون شود و پیروانت بسیار گردد ؟ گفت آری! گفت : دینی ایجاد کن و مردم رابه آن فرا خوان . او چنین کرد ، مردم پاسخ دادند و از وی اطاعت کردند و به دنیا دست یافت . بعد اندیشید وگفت :من چه کاری کردم ! دینی را ایجاد کردم و مردم را به آن فرا خواندم ، فکر نمی کنم بتوانم توبه کنم مگر آنکه نزد کسانی که دعوتشان کردم بروم و آنان را از این دین برگردانم . بعد نزد افرادی رفت که دین وی را پذیرفته بودند و به آنان گفت : دینی که شما را به آن دعوت کردم باطل بود و من خود آن را ابداع کرده بودم . آنان گفتند :دروغ می گویی . آن دین حق است ؛ اما خود در آن تردید کردی و از آن بازگشتی . وقتی چنین دید زنجیری بر خود بست و آن را با میخ کوبید و گفت : زنچیر را از گردنم باز نمی کنمک مگر وقتی که خدا توبه مرا بپذیرد . خداوند به پیامبری از پیامبران خود وحی کرد و گفت : به فلانی بگو :به عزتم سوگند که اگر مرا آنقدر بخوانی که رگ های گردنت قطع شود توبه تو را نخواهم پذیرفت مگر آنکه افرادی را که بر دین تو مرده اند از آن باز گردانی .




خوب حالا فکر میکنید شیطان بتواند توبه کند؟

[درست پسند]

(۲۶/بهمن/۹۲ ۱۸:۵۶)علی 110 نوشته است:  بر اساس کلام خود ابلیس که در قرآن مجید نقل شده است ابلیس خود را مختار میداند:
ابلیس می گوید:
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿۸۲- سوره ص﴾

[شيطان] گفت: به عزتت سوگند همه آنها را گمراه خواهم كرد (۸۲)

وقتی می گوید من گمراه می کنم یعنی اختیار دارد بر این کار!

سوره ص:
(خداوند) فرمود: ای ابلیس! چه چیز مانع تو شد که برای آنچه من با دو دست خود آفریده‌ام سجده کنی؟ آیا تکبر ورزیدی یا از بلندپایگان هستی؟! (75)
گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریده‌ای، و او را از گل آفریده‌ای (76)
فرمود: پس از اینجا بیرون شو، که تو مطرودی (77)
و همانا لعنت من تا روز قیامت بر تو خواهد بود (78)
(ابلیس) گفت: پروردگارا! پس مرا تا روزی که برانگیخته می‌شوند مهلت ده (79)
(خداوند) فرمود: همانا تو از مهلت یافتگانی (80)
تا آن روز زمان معین (81)
(ابلیس) گفت: پس به عزتت سوگند، که همه‌ی آنها را گمراه خواهم کرد (82)
مگر بندگان مخلص تو را از میان آنها (83)
(خداوند) فرمود: پس (این سخن) حق است، و حق را می‌گویم (84)
یقیناً جهنم را از تو و از آنان که از تو پیروی کنند پر خواهم کرد (85)
(ای پیامبر) بگو: من بر (رساندن) این (دین) هیچ مزدی از شما در خواست نمی‌کنم، و من از متکلفان نیستم (86)
این جز پند برای جهانیان نیست (87)
و قطعاً خبر آن را بعد از مدتی خواهید دانست (88)


صحبتم در مورد «نوع اختیاری که داره» هست.
به نظر میاد در زمان آیه‌ی 76، شیطان اختیار انتخاب بین هدایت و گمراهی رو داشت.
اما بعد از اون در آیه‌ی 78 تا قیامت لعنت شد و از رحمت خدا دور شد.
به هر میزان که لعنت و دوری از رحمت خدا باعث بشه مقدار کمتری از رحمت خدا نصیبش بشه(نمیدونم که آیا هیچ مقداری از رحمت خدا بهش نمیرسه یا اینکه باز هم مقداری میرسه) بنابراین به همون میزان «توان انتخاب بین هدایت و گمراهی» رو نخواهد داشت.
البته باز هم در مورد کارهاش اختیار داره، هرچند به سبب کردارش، طبق عدالت خداوند، نعمت هدایت ازش گرفته میشه و کور رها میشه و کارهاش فقط این خواهد بود که به گناهانش بیافزاید.

(۲۶/بهمن/۹۲ ۱۸:۵۶)علی 110 نوشته است:  اما اینکه توبه می کند یا نه!

دوستان توجه دارند که از مهمترین شروط تحقق توبه جبران است

به به یک نمونه اشاره می کنم:
امام صادق (علیه السلام) فرمود : در زمان های نخستین، فردی بود که از راه حلال، طلب دنیا می کرد؛ اما بر آن دست نمی یافت. بعد از راه حرام در پی آن افتاد ؛ اما باز هم نیافت. شیطان نزد وی آمد و گفت: فلانی! تو دنیا را از راه حلال جستی؛اما نیافتی ، از راه حرام جستی ،باز هم نیافتی ، می خواهی تو را بر چیزی راهنمایی کنم که دنیایت افزون شود و پیروانت بسیار گردد ؟ گفت آری! گفت : دینی ایجاد کن و مردم رابه آن فرا خوان . او چنین کرد ، مردم پاسخ دادند و از وی اطاعت کردند و به دنیا دست یافت . بعد اندیشید وگفت :من چه کاری کردم ! دینی را ایجاد کردم و مردم را به آن فرا خواندم ، فکر نمی کنم بتوانم توبه کنم مگر آنکه نزد کسانی که دعوتشان کردم بروم و آنان را از این دین برگردانم . بعد نزد افرادی رفت که دین وی را پذیرفته بودند و به آنان گفت : دینی که شما را به آن دعوت کردم باطل بود و من خود آن را ابداع کرده بودم . آنان گفتند :دروغ می گویی . آن دین حق است ؛ اما خود در آن تردید کردی و از آن بازگشتی . وقتی چنین دید زنجیری بر خود بست و آن را با میخ کوبید و گفت : زنچیر را از گردنم باز نمی کنمک مگر وقتی که خدا توبه مرا بپذیرد . خداوند به پیامبری از پیامبران خود وحی کرد و گفت : به فلانی بگو :به عزتم سوگند که اگر مرا آنقدر بخوانی که رگ های گردنت قطع شود توبه تو را نخواهم پذیرفت مگر آنکه افرادی را که بر دین تو مرده اند از آن باز گردانی .

اما مگر در قرآن کریم نداریم که وقتی کسی چشمش رو می‌بنده بر روی هدایتی که براش اومده(که در این روایت هم هدایت برای اون فرد اومده بود) و گمراهی رو انتخاب میکنه، خداوند به سبب این میزان از کفران نعمت، به همون میزان نعمت هدایت رو ازش دریغ میکنه و چشمش رو می‌بنده؟
اینکه کسی دیگران رو از راه خدا گمراه کنه، جرمش حتی از اون نیز بسیار بزرگتر هست و باعث میشه اون فرد لعنت یشه و از رحمت خدا دور بشه.

بنابراین، در وضعیتی مانند اونچه که در این روایت بیان میشه، طبق اونچه که در قرآن کریم می‌بینیم، چنین فردی هدایت پیدا نمیکنه تا برسه به اونجا که «اندیشید و گفت: من چه کاری کردم!» و به سوی خدا توبه کنه.
چطور تا این اندازه مورد غضب خداوند هست و هنوز نعمت هدایت - که اساسی‌ترین نعمت‌هاست - ازش گرفته نشده؟
در قرآن کریم اینگونه افراد تنها زمانی چشمشون باز میشه و حق رو می‌بینن که عذاب خوارکننده‌ی الهی بر سرشون میاد.

لطفاً توضیح بفرمایید که جریان این روایت چگونه تطابق پیدا میکنه با اونچه که در آیات مختلف قرآن از داستان زندگی پیشینیان نقل شده.