فهیمانِ افسرده و ناکام

[soheyl68]

به نام خدا

سلام دوستان

برخی افراد در طول تاریخ بودن و امروز هم بعضی ها هستم و در آینده هم خواهند بود افرادی که فهمیده هستن و قدرت درکشون، بیشتر از عموم جامعه ست.
مثل دانش آموز تیزهوشی که نسبت به همکلاسی هاش، هوش بیشتری داره و بهتره از این هوش استفاده بشه و در کلاس های بالاتر آموزش ببینه. اما با افرادیه که واقعا کمتر می فهمن ازش (این ها ویژگیه و برتری و کمتری نیست).
یا فرزندی در خانواده که شاید سنش هم از همه کمتر باشه، اما هوش بیشتری داشته باشه، اما تحت تربیت و آموزش والدینی باشه که واقعا کمتر از آن می فهمند (شبیه فیلم حوض نقاشی). این فهم کمتر، می تونه در مورد موارد مختلف باشه. مثلا علمی یا اعتقادی و اندیشه های دینی.
همین طور متفکران بزرگسال که در جامعه های مختلف بودند و اندیشه های نشات گرفته از ذهن خودشون رو مطرح می کردن (جدای از درستی و نادرستی اندیشه هاشون)، و مورد توجه قرار نگرفته اند و اغلب افسرده شدند و معمولا راه حل را در سفر می بینند. و از کشورشون خارج می شن.
من از جنبه ی تفاوت در اندیشه ها و درک و ابعاد اجتماعی این موضوع، این بحث رو شروع کردم.

نمی دونم چه پاسخی می خوام بگیرم می خوام نظر شما دوستان رو بدونم.
این افراد باید چه کنند؟ مثلا

[soheyl68]

(۱۱/اسفند/۹۲ ۱۷:۳۹)عبدالرحمن نوشته است:  این فرد باید در هر شرایطی نبوغ خودشو خرج کنه

حتی اگر کسی نفهمه

ممنون
خیلی خوبه که این طوری فکر کنیم
یعنی باید آخرِ توانایی خودشو نشون بده
و خودشو ثابت کنه به بقیه.

[عبدالرحمن]

(۱۱/اسفند/۹۲ ۱۷:۵۸)soheyl68 نوشته است:  ممنون
خیلی خوبه که این طوری فکر کنیم
یعنی باید آخرِ توانایی خودشو نشون بده
و خودشو ثابت کنه به بقیه.

توضیح بیشتر اینکه ....

اگر فرد بخواد نبوغشو به رخ دیگران بکشه که یک هزار تومن هم نمی ارزه (اشاره داشت به بی ارزشی یک هزار تومن)

ولی اگر میخواد از نبوغش برای کار مثبت استفاده کنه دیگه لزومی نداره بقیه بفهمند

نبوغ مثل چاقوست

اگر درست استفاده نکنی خیلی خطرناک میشه

خیلی از جانیان معروف نابغه بودند

[یاســین]

مثلا علامه طباطبایی فرض میکنیم که در زمان خودشون فهم مردم از اثار ایشون عاجز بوده(مثلا)
حالا طرف بیاد دیگه ادامه نده؟واسه خودش ادامه بده؟...
ما که نمیدونیم،اگه در راه خدا باشیم شاید اون کار طرف صد ساله دیگه استارت یه کار بزرگتر باشه
نمیدونم منظورمو رسوندم یا نه
مثلا توی همون مدرسه قران و عترت از اثار علامه چه چیزا که استخراج نمیکنند،تازه اون موقع میفهمیم علامه حتی واسه الان هم زیاده دیگه چه برسه به قدیم
اون ادم اومده اون اثار رو نوشته که مثلا 50 ساله دیگه استفاده شه
اون اختلاف فاز زمانی مهم نیست
مهم اینه که توی این راه ما هم یه قدمی ورداریم
حالا تکلیف نوابغ که بیشتر هم هست

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

یه مبحثی که هوش با عدالت بزرگواران مقایسه کردند اشتباس

لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا

خداوند هيچ كس را جز به قدر توانايى‏اش تكليف نمى‏كند.

هر کس به اندازه ظرفیتی که خداوند داده است که شامل هوش و......میشود

بازخواست میشود که این عدالت است نه اینکه چرا به یکی اضافه داده به یکی کمتر

یا علی.

[فاطمه خانم]

(۱۱/اسفند/۹۲ ۱۶:۴۷)soheyl68 نوشته است:  فرض کنید یک جوون یا نوجوون یا کودک، خیلی بیشتر از اطرافیانش درک می کنه و مثلا راه حل های خیلی بهتری داره از بقیه. اما به دلیل این که اون ها اندازه ی این، درک نمی کنند، نمی تونه حرف بزنه، نمی تونه باهاشون بسازه، احساس می کنه زندگی با اون ها باعث پسرفتش هست. باید چی کار کنه؟

خوب اگر منظور نوجوانی هست که فکر می کنه اط اطرافیانش بهتر می فهمه بهتره بره رساله حقوق امام سجاد رو بخونه .
اول باید نفس خودش رو تربیت کنه !
دچار خود برتر بینی نشود یک وقت !

در مورد جواب جناب عبدالرحمن هم احتباج به تحقیق دارم ...