بحث کنیم : مسلمان و ورزش

[soheyl68]

به نام خدای حکیم

سلام

ورزش خیلی توصیه می شه و تنها راه حفظ سلامت بدن هم تغذیه ی مناسب و ورزش مناسبه. علاوه بر بدن، ورزش، روی روح انسان هم تاثیر می ذاره. پس اگر در ورزش، بی اخلاقی هایی وجود داشته باشه، شاید برای تن ما مفید باشه اما برای روح ما مضر خواهد بود. مسلمان به روح اهمیت بیشتری می دهد.

چه دلیلی داره؟
تغذیه ی زیاد و به اندازه ی چند نفر با بیت المال و برداشتن وزنه های سنگین که مطمئنا به بدن آسیب می رسانند.
رقابت های ناسالم بین بازیکن ها که به انواع فسادهای اخلاقی منجر می شه.
برنامه های تحلیلی و ... فوتبالی که به هیچ درد دنیا و آخرت نمی خوره.
زمین زدن یک کشتی گیر چه دردی دوا می کنه؟
ماه رمضانی که از سوی ورزشکارا نادیده گرفته می شه با توجیه ورزش حرفه ای شون.
به خطر انداختن جان و سلامت بدن به خاطر جوایز و ...
و ...

زنگ ورزش دبستان رو بهترین زنگ می دونستم؛ بهترین فرصت برای شناخت دوستان بود و خیلی مسائل اخلاقی مثل گذشت و همکاری و تیمی کار کردن و ... رو یاد می گرفتیم.
فوتبال هایی که در محله بازی می کردیم هم بهترین فرصت برای یادگیری گرفتن حق، گذشت و صبوری و ... بود.

اما ورزشی که بهش می گن حرفه ای، جایی در زندگی فرد مسلمان نداره (به نظر من). مسلمان تکلیف داره بدنشو سلامت نگه داره تا فرصت کنه روحشو تربیت کنه و بزرگتر کنه.

اهداف سیاسی هم پشت این مثلا ورزش حرفه ای و رقابت های جهانی هست. اما فکر می کنم این ها توجیهه و مسلمانان وظایف دیگری دارن.

نظر شما چیست؟

[NARJES]

چـــــــــــــــــــــــــــرا ورزش حرفه ايي نبايد جايي در زندگي مسلمان ها داشته باشه ؟؟؟
ورزش يك سرگرمي و رقابت كاملا سالمه البته درسته كه شامل همه ي ورزش ها نمي شه!!!
ولي به نظر من فقط اهداف سياسي نيست و مطرح شدن ايران به عنوان يك كشور مسلمان در جهان به نوعي تبليغ محسوب ميشه...

[Havbb 110]

بسم الله الرحمن الرحیم

ورزش حرفه ای با ورزش برای سلامتی تفاوت داره. در ورزش حرفه ای تمام وقت و هزینه و زندگی و... فدای ورزش میشه. حتی گاهی سلامتی رو هم فدای ورزش میکنند حرفه ای ها!
باورش سخته ولی اسناد و مثالهای زیادی وجود داره...

[captaincharisma]

همین حالا اگه 4نفر تو دنیا اسم اسلام و کشورا مسلمون رو میدونن یا به گوششون خورده از همین ورزش و حضور در مجامع بین المللی بوده
وقتی فلان بازیکن آرسنال . منچسترسیتی و ... تو ماه رمضون روزه میگیره یازتاب میلیون میلیون برابره فلان برنامه ست که 100 بیننده هم نداره
پس ورزش کثیف و بی برنامه و بدون سازماندهی و سیاسی و موشک پرتاب سیاسیون ما رو با ورزش حرفه ای دنیا قیاس نکنیم بهتره

[Havbb 110]

گاهی میبینم دوستان میگن که اگه یه فوتبالیست مشهور مسلمان بشه طرفداراش هم چون اون مسلمان شده میان مسلمان میشن پس ترویج اسلام از این راه ساده تره و بهتره...
دقیقا مانند وقتی که هوادارن اون بازیکن کفش و لباس اون بازیکن رو میخرن و میپوشن...


در پاسخ به این شبهه باید عرض کنم که دو حالت وجود داره. حالت اول همونه که اشاره شد ، همانطور که پیراهن بازیکن مورد علاقه اش را میپوشد ، به دین اون نیز در می آید که چنین اسلام و مسلمان شدنی ذره ای ارزش ندارد. صهیونیستها هم از همین حربه برای ترویج دین جعلی خود (مثلا کابالا) استفاده میکنن مثلا میگن فلان بازیکن یا مربی مشهور کابالیست شده یا با فلان آدم صهیونیست دیدار کرده و...
این روش تبلیغ دین مال اونهاست که هیچ منطقی پشت سر عقایدشون نیست و عقاید باطلشون به جز این راه ، راهی برای گسترش نداره.


ولی اسلام دین عقل هستش ، انسان مسلمان باید با چشم و گوش باز و با اختیار و اطلاع کامل اسلام رو بپذیره. چنین مسلمانی میشه یه آدم با بصیرت که با منحرف شدن افراد مشهور به دنبال اونها نمیره و جبهه ی حق رو با افراد مشهور نمیشناسه


حالت دوم اینه که اسم اسلام به عنوان یک دین به گوش افرادی برسه و اونها برن تحقیق کنن و ببینن اسلام دین خوبیه مسلمان بشن. که این روش اصلا قابل قبول نیست
اولا اگر مسلمان شدن یک فوتبالیست دلیل گرایش به آیینی باشه ده برابر اون فوتبالیست و سوپرستار کابالیست و صهیونیست داریم. اصولا به افراد مسلمان اجازه ی درخشش و مشهور شدن نمیدن در جهان
ثانیا طرفداران فوتبال معمولا افرادی هستن که با منطق و دلیل طرفداری نمیکنن بلکه از روی احساسات این کار رو انجام میدن. بنابر این انتظار اینکه درباره ی اسلام تحقیق کنن کمی دور از ذهن مینماید
ثالثا منبع تحقیق برای یک غربی اینترنت و رسانه هایشان است که هر دو توسط صهیونیستها تله گذاری و تخریب شده اند. در رسانه ها که به طرز شدیدی اسلام هراسی را ترویج میکنن و در اینترنت هم عکسهایی خشن از قمه زنی شیعه ها نمایش میدن و از سر بریدن سلفی ها... به علاوه ی اینکه کسی که بخواهد مسلمان شود وهابیت مانند یک جارو برقی در حال مکش افراد خواهان اسلام است و با قدرت تمام در حال تبلیغ و کار است....

[soheyl68]

کسی موافق این چیزی که بهش می گن ورزش حرفه ای هست؟

[رمز شب]

من همبا جناب capitancharisma و havbb 110 تا حدودی موافقم.
ولی نمیشه گفت که مطلقا ورزش حرفه ای بده.البته نکاتی که شما گفتید از بی اخلاقی ها و فساد ها و... قابل تامل ولی خب خیلی ها هستن که تنها راه فعالیت کردنشون توی عرصه اجتماعی همین ورزش حرفه ایشونه چون تنها تواناییش همینه و یا شاید تنها هنرش!
مثلا بنده یکی از بستگانمون معلول جسمی هست.با اینکه دانشجو ولی به صورت حرفه ای داره ورزشی که از نظر جسمانی هم سطح با اونه رو هم دنبال میکنه و الان عضو تیم ملی و موفقیت هایی رو هم کسب کرده.انقدری که این ورزش توی جایگاه اجتماعیش کمکش کرده.رشته ی تحصیلیش بهش کمک نکرده!چون تواناییش توی اینه و همچین چیزی بهش شخصیت داده و البته از نظر جسمی هم خیلی بهش کمک میکنه.

[یاســین]

نظرات شخصیمو میگم:

در طب سنتی کلا ورزش حرفه ای خوب نیست و به بدن اسیب میرسونه ،این مسئله وجود داره اما در ورزش حرفه ای اثرش چندبرابر میشه: کسی که ورزش سنگین میکنه،بدنش رو به یه سطحی از سوخت و ساز عادت میده و بالاخره با ازدیاد سن و یا حتی اسیب مجبوره یه زمانی اون رو کم کنه لذا برای بدن مناسب نیست و در سن های بالا هم اضافه وزن میگیره هم مشکلات دیگه.
طب سنتی همه ورزش ها رو هم قبول نداره،پهلوانی مهمه نه قهرمانی
در ورزش حرفه ای اگه دائم ببازی به هدفت نرسیدی،یعنی کسی نمیگه دور هم خوش گذشت و ورزش کردیم بلکه همه تحقیرشون میکنن و ورزشکارا فرافکنی


یه سری سموم بدن از طریق فضولات و عرق و ناخن و مو و ... دفع میشن اما یه سری سموم در بدن هستند که فقط با ورزش خارج میشن.
در ورزش باید به روح و جسم کمک کرد نه فقط جسم
مثلا

چوگان:از جمله ورزش های قوی و سریع بدنی و نفسانی است.چراکه علاوه بر بدن نفس نیز به دلیل شکست و پیروزی دچار حالات مختلفی از شادی،غضب،خوف و ... میشود.

بحثی که دوستان کردن به خود ورزشکار ربطی نداشت،این معنی رو میداد که انسانهایی با ورزش حرفه ای فدا شن که اسم کشوری مطرح شه،حالا تصور کنید اسم ایران مطرح شه
عکس العملا: عه این همون کشورست که از تروریستهای لبنان و سوریه حمایت میکنه(تازه اگه اطلاعات اخبارش خوب باشه)
بقیه هم هنوز فکر میکنن ایران هم کشور عربیه


جدا از تمامی این مباحث:
اهمیت ورزش در دوران فعلی چقدره؟
یه کتابی میخوندم البته پی دی اف بود،میگفت قدیم طرف واسه اب اوردن،رفع نیاز،گرم شدن،خیلی فعالیت زیاد بدنی داشت.حالا این فعالیت به چه دردی میخوره؟
وقتی من اراده میکنم انگشتم رو تکون بدم و تکون میدم باعث میشه روح تقویت شه
یعنی روح یه درخواستی داره و با رسیدن به هدفش تقویت میشه
نمیدونم خوب توضیح دادم یا نه
اما الان که عملا همه کارا پشت میز نشینی شده و فعالیت ها خیلی کم شده،اهمیت ورزش بیشتر هم میشه،همین کرختی ها و بی اراده بودنا یه مقداری ریشه در این مسئله داره.

نظر خیلی خیلی شخصی:

من هیچ وقت ورزشکار حرفه ای نمیشم چون میترسم اون دنیا خدا بهم بگه واسه جسمت اینهمه وقت گذاشتی که اخرش میرفت تو گور میپوسید،واسه روحتون چیکار کردی که ابدی بود.
خداییش ما چقدر تلاش میکنیم گناهانمون رو ترک کنیم،چقدر برنامه میریزیم و هزینه میکنیم؟

[soheyl68]

(۱۲/فروردین/۹۳ ۴:۵۸)رمز شب نوشته است:  من همبا جناب capitancharisma و havbb 110 تا حدودی موافقم.
ولی نمیشه گفت که مطلقا ورزش حرفه ای بده.البته نکاتی که شما گفتید از بی اخلاقی ها و فساد ها و... قابل تامل ولی خب خیلی ها هستن که تنها راه فعالیت کردنشون توی عرصه اجتماعی همین ورزش حرفه ایشونه چون تنها تواناییش همینه و یا شاید تنها هنرش!
مثلا بنده یکی از بستگانمون معلول جسمی هست.با اینکه دانشجو ولی به صورت حرفه ای داره ورزشی که از نظر جسمانی هم سطح با اونه رو هم دنبال میکنه و الان عضو تیم ملی و موفقیت هایی رو هم کسب کرده.انقدری که این ورزش توی جایگاه اجتماعیش کمکش کرده.رشته ی تحصیلیش بهش کمک نکرده!چون تواناییش توی اینه و همچین چیزی بهش شخصیت داده و البته از نظر جسمی هم خیلی بهش کمک میکنه.

ممنون بابت شرکت در بحث و وقتی که گذاشتید و تجربه ای که به اشتراک گذاشتید.
این که ایشون، همین یک راه را برای کسب جایگاه اجتماعی ایشون بوده صحیح نیست. مطمئنا راه های مختلفی وجود داشته و داره. یکی از راه ها هم همین راهیه که ایشون رفته. اما بحث اصلی اینه که به چه قیمت؟
وزنه بردار چرا اون وزنه ی سنگین رو برداره؟ چرا دونده، زور بزنه که زودتر از خط پایان رد بشه؟ و ...
شاید این طور پاسخ داده بشه که خیلی از همینو ورزشکارا هستن که اسطوره ی اخلاق هستن و بی اخلاقی ای ندارن. اما ما باید به مردم پاسخ بدیم یا به خدا؟
یکی رو بلند کنیم و روی سرمون بچرخونیم و بخوابونیم روی تشک که چی بشه؟
اون همه غذایی که می خوریم و اون همه وقت رسانه ها که برای این ها گرفته می شه و اون همه هزینه ها که می شه (حتی اگر خصوصی باشه و بیت المال نباشه)، برای چی؟

---

به نظر من این ها اگر ورزش جسم هستن، ورزش روح نیستن. یعنی رقابت ها و پول هایی که این وسط ریخته شده و همه، ریشه های سیاسی داره، باعث می شه که ورزشکار هم وارد رقابت هایی بدور از اخلاق بشه و حداقل، در زمین سودجوها بازی کنه.

اصل فوتبال چیز بدی نیست. تعدادی دوست که دو تیم می شن و مقابل هم قرار می گیرن و بازی می کنن با رعایت اخلاق. بعد از بازی هم دوستی ها سرجاش، اخلاق سرجاش و درس هایی که از این بازی یاد گرفتیم. یعنی واقعا می تونه ورزش خداپسندانه باشه. هیچ جایزه و هیچ شرطی هم گذاشته نمی شه. چه چیزی بهتر از دور هم بودن و ورزش دادن جسم و روح.

[captaincharisma]

گاهی به اجبار باید در عرصه بود و خود را نشان داد
اگر ما در هیچ میدانی حاضر نشیم در المپیک و جهانی انزوا طلبی کنیم و بگیم ورزش حرفه ای نمی کنیم در جهان جلوه خوبی نداره میگن که ایرانی اجتماعی نیست توان ارتباط برقرار کردن با دنیای بیرون رو نداره
افراد ناتوانی هستند توانایی جسمی ندارند ولی حضور در اجتماعی مثل المپیک میتونه نظرات افراد رو تغییر بده
یادم میاد در یک مسابقه جهانی کشتی گیر آمریکایی بعد از باخت در فینال به یک ایرانی نه تنها ایرانی را در آغوش کشید حتی عکس و تمثال رهبری رو رو دستش بلند کرد این تاثیر بسیار بالایی بر اذهان مردم دنیا داره
اما چون رشته تخصصی خودم همینه و می دونم که ورزش حرفه ای در کشورهای سطوح پایین ضعیفه و عامل آسیب های جدی میگردد
البته کشور در این زمیه در حال پیشرفت هستش ولی اگر اصول و قاعده ای در ورزش و تمرینات رعایت بشه آسیب بشدت پایین میاد
در کل بلند کردن و کوبیدن یک کشتی گیر آمریکایی یا بدرنش در جام جهانی فوتبال یا تک شاخ وزنه برداری جهان و قدرتمند ترین فرد رو زمین یک ایرانی بودن بشدت غرور برنگیز است و عامل سلامت و صلابت روحی برای مردم اون کشوره
درسته که روح ورزش آلوده شده ولی نمیشه که منزوی شد و در عرصه حضور پیدا نکرد
بازتابی که کلمه یا ابوالفضل و این که این ایرانیه چی داره میگه زیر لب بعد کاملا جهانی داشته و دقیق میشدن در دوره های بعدی که این ورزشکاره ایرانی چی داره میگه که این وزنه رو میکنه به راحتی
مقالش رو که یه روزنامه نگار اروپایی نوشته در این زمینه رو گم کردم وگرنه میزاشتم که مطالعه کنید