☆ شیعه ی ما ☆

[Bahar]

سلام به خواهران و برادان شیعه آقا امیرالمؤمنین علیه السلام

مطالب این مبحث برگرفته شده است از کتاب:

سند روایی که در این کتاب مورد بحث است در کتاب ((تحف العقول)) ،اثر دانشمند وارسته ی شیعه، ((ابومحمدحسن بن علی بن حسین بن شعبه ی حرانی)) است.

شرح: از آقای اصغر طاهر زاده

مقدمه (خلاصه)
سفارش امام صادق علیه السلام به عبدالله بن جندب در بردارنده ی حکمت های بسیاری است و راه و رسم زندگی را به همه ی کسانی که خواهان سعادت دنیوی و اخروی هستند،می آموزد. امام صادق علیه السلام در این رهنمود به آسیب شناسی اجتماعی نیز می پردازند و هنجارها و ناهنجارها را معرفی می کنند. عبدالله بن جندب از علمای بزرگ شیعه و راویان پارسا و مورد اطمینان در سده ی دوم هجری و از یاران امام صادق ، امام کاظم و امام رضا علیه السلام است. وی نزد ائمه علیهم السلام مقام و منزلت رفیعی داشته و به جهت شخصیت ولایی که در او بوده و آمادگی روحی لازم جهت درک مطالب،حضرت صادق علیه السلام موضوعات بسیار ارزشمندی را در اختیار او قرار داده اند که می تواند دستورالعمل کاملی جهت سیر و سلوک طالبان حقیقت باشد.
(1)
نگاه مومن به دنیا :
روی انه علیه السلام قال: یا عبدالله!لقد نصب ابلیس حبائله فی دار الغرور ،فما یقصد فیها الا اولیاءنا،و لقد جلت الاخرة فی اعینهم حتی ما یریدون بها بدلا. ثم قال: آه آه علی قلوب حشیت نورا،و انما کانت الدنیا عندهم بمنزلة الشجاع الارقم و العدو الاعجم. انسو بالله و استوحشوا مما به استانس المترفون ،اولئک اولیائی حقا و بهم تکشف کل فتنة ،و ترفع کل بلیة.
روایت شده که امام صادق علیه السلام فرمودند:ای عبدالله!همانا شیطان به طور مسلم دام های خود را منزلگاه فریب پهن کرده است و قصد شکار هیچ کس جز پیروان ِ ما را ندارد،در حالی که آخرت در چشمان پیروان ما به شدت بزرگ می نماید تا جایی که هیچ جایگزینی برای آن نمی خواهند. سپپس فرمودند:آه آه !بر آن قلبهایی که آکنده از نور است و دنیا نزد آنها به منزله ی ماری وحشی و خوش خط و خال و بدذات و دشمنی زبان نفهم است.{شیعیان ما} با خدای خود انس گرفته و از آنچه مرفهینِ خوشگذران به دنبال آن رفته اند ،متفرقند.آنهایند پیروان حقیقی من و به واسطه ی ایشان است که هر فتنه ای برطرف گشته و هر بلایی رفع می گردد.
شرح:
ملاحظه کنید که حضرت در قسمت دوم این فراز چگونه روشن میکنند که اگر کسی توانست پیرو واقعی امامان معصوم علیهم السلام شود به بصیرتی می رسد که دنیا را با همه ی ظاهر زیبایش می شناسد و فریب آن را نمی خورد. به آیه ی 16 سوره اعراف اشاره می کنند که شیطان قسم خورده در صراط الهی بنشیند و تنها آن هایی را که مسیر الی الله هستند منحرف کند و حضرت صادق علیه السلام روشن می کنند شیطان دام های خود را برای شیعیان پهن کرده زیرا شیعیان در مسیر سیر الی الله در حرکت اند.

ان شاء الله ادامه دارد . . .

[Bahar]

ادامه فراز (18)

واقْنَعْ بِما قَسَّمُهُ اللّهُ لَكَ و لاتَنْظُرْ اِلاّ اِلى ما عِنْدَكَ و لاتَتَمَنَّ ما لَسْتَ تَنالُهُ فَاِنَّ مَنْ قَنَعَ شَبَعَ وَ مَنْ لَمْ يَقْنَعْ لَمْ يَشْبَعْ و خُذْ حَظَّكَ مِنْ آخرَتِك و لاتَكُنْ بَطِراً فى الغِنى و لا جَزِعاً فى الفَقْرِ.

و لاتَكُن فَظّاً غليظاً يَكْرَهُ النّاسُ قُرْبَكَ و لاتَكُنْ واهِناً يُحَقِّرُكَ مَنْ عَرَفَكَ و لا تَشارَّ مَنْ فَوْقَكَ و لاتَسْخَرْ بِمَنْ هو دونَكَ ولا تُنازِعِ الاَْمْرَ اَهْلَهُ و لاتُطِعِ السُّفَهاءَ و لاتَكُنْ مَهيناً تَحْتَ كُلِّ اَحَد و لاتَتَّكِلَنَّ على كفايةِ اَحَد. و قِفْ عِنْدَ كُلِّ اَمْر حَتّى تَعْرِفَ مَدْخَلَهُ مِنْ مَخْرَجِهِ قَبْلَ اَنْ تَقَعَ فيهِ فَتَنْدَمَ.

به آنچه که خداوند روزیِ تو کرده است،قانع باش و فقط به آنچه در اختیار داری نظر کن و آرزوی چیزهای دست نیافتنی مکن،زیرا هر کس قناعت ورزید بی نیاز می شود و هر کس قانع نشد،همواره نیازمند و سیری ناپذیر است.

بهره ی خود را از آخرت خویش برگیر.نه در حالت بی نیازی،سرمست شو و نه در حالت تهیدستی بی تابی کن.

نه آنچنان تند خو و بداخلاق و سخت دل باش که مردم از نزدیک شدن به تو کراهت داشته باشند و نه آن گونه سست باش که آشنایانت زبون و خورات سازند.

نه با مافوق خود ستیزه جویی کن و نه زیردست را مسخره نما؛و با کسانی که در امری تخصص دارند،جر و بحث مکن.

و گوش به حرف نادانان مسپار و خود را نزد هر کسی خوار و بی مقدار نکن.

و بر لیاقت هیچ کس متکی مباش.

قبل از انجام هر کاری،ابتدا همه ی جوانب آن را در نظر داشته باش و راه های ورود و خروج آن را بشناس تا مبادا گرفتار شوی و پشیمان گردی.
شـــــرح:
اعتقاد به اینکه پروردگار ما آن اندازه از رزق که موجب سلامت ما در بندگی می شود،حتماً به راحت ترین شکل در اختیار ما می گذارد،موجب می شود که تمام توجه مان به بندگی خدا معطوف شود و گرفتار آرزوهای بلند دنیایی نشویم.در این حالت دیگر فرق نمی کند رزق ما تنگ باشد و یا وسیع،در آن حالت نه تندخو و بد اخلاق خواهیم بود و نه خود را در مقابل اهل دنیا خوار و ذلیل می کنیم و آنچنان نیازمند نمی شویم تا به هر کسی تکیه کنیم و حرص بر ما غالب نمی شود تا بدون تأمل و تفکر به هر عملی دست بزنیم.

(البته به نظر من،این شرح آقای طاهرزاده فقط مربوط به یه جنبه رزق بود،در صورتی که توصیه های امام از جمله این توصیه آخر که قرمز کردم،در هر شرایطی رعایت آن ،مهم است و همچنین توصیه های دیگر)

[Bahar]

ادامه فراز (18)

وَاجْعَلْ قَلْبَكَ قريباً تُشارِكُهُ و اجْعَلْ عِلْمَكَ والداً تَتَّبِعُهُ و اجْعَلْ نَفْسَكَ عَدُوّاً تُجاهِدُهُ و عارِيةً تَرُدُّها فَاِنَّكَ قَدْ جُعِلْتَ طَبيبَ نَفْسِكَ و عُرِّفْتَ آيةَ الصِّحَّةِ و بُيِّنَ لكَ الدّاءُ و دُلِلْتَ عَلَى الدَّواءِ فَانْظُرْ قيامَكَ على نَفْسِكَ و اِنْ كانَتْ لَكَ يَدٌ عِنْدَ اِنسان فلاتُفْسِدْها بِكَثْرَةِ المِنَنِ و الذِّكْرِ لها و لكِنِ اتَّبِعْها بِاَفْضَلَ منها فَاِنَّ ذلِكَ اَجْمَلُ بِكَ فى أخلاقِكَ و اَوْجَبُ لِلثّوابِ فى آخِرَتِكَ و عليكَ بالصَّمْتِ تُعَدَّ حليماً جاهلا كُنْتَ اَوْ عالِماً فَاِنَّ الصَّمْتَ زَيْنٌ لَكَ عَندَ العُلماءِ و السَّتْرُ لَكَ عِنْدَ الْجُهّالِ.

قلبت را به عنوان دوست و خویشاوندی بدان که در کارها با او شریکی.و علم خود را به عنوان پدری بدان که باید به دنبالش روانه شوی و از او پیروی نمایی؛و نفس و خواسته های دل را در حکم دشمنی بدان که باید همواره در حال مجاهده با آن باشی و آن را امانتی در نظر بگیر که باید آن را برگردانی.حقیقت این است که تو را طبیب خودت قرار داده اند و از علائم سلامتی آگاهی ات بخشیده اند،همچنان که درمان را برایت روشن نموده اند.پس بنگر که با نفس خود چه میکنی.

و هر گاه به کسی احسان نمودی مبادا آن را با منت گذاشتن و به رخ کشیدن،تباه سازی بلکه آن را با احسانی برتر پیوند بده،زیرا این کار از نظر اخلاقی برای تو زیباتر است و در آخرت نیز ثواب بیشتری برای تو دارد.

بر تو باد خاموشی و سکوت،تا از بردباران به حساب آیی-چه جاهل باشی و چه عالم-زیرا سکوت در نظرِ علما به منزله ی زینتِ تو و در نظر جاهلان پوششی برای تو به شمار می رود.

شــــــرح:

ملاحظه کنید چگونه حضرت صادق علیه السلام با توجه دادن به دوگانگی بین قلب و نفس اماره تفاوت مسیر تعالی را از مسیر سقوط روشن می کنند زیرا تا انسان نتواند بین این دو تفکیک کند دشمن خود را دوست می پندارد و به کلی هلاک می شود.در راستای مقابله با امیال نفس اماره می فرمایند:مواظب باش به میل نفس خود در احسان نمودن منت نگذاری و برای مقابله ی هر چه بیشتر،با این رذیله،احسانی را با احسانی برتر پیوند ده تا نفس اماره ی حریص خود را بیچاره کنی،همچنان که با سکوت آن را کنترل می کنی و به میلش عمل نمی نمایی.

[Bahar]

(19)
سفارش‌هاى عيسى بن مريم(عليه السلام) به حواريون : (به این فراز توجه کنید)

يَا ابْنَ جُنْدَب اِنَّ عيسىَ بنَ مريمَ (عليه السلام) قال لاَِصْحابِهِ اَرَأَيْتُمْ لَوْ اَنَّ اَحَدَكُمْ مَرَّ بَأَخيهِ فَرَأى ثَوْبَهُ قَدِ انْكَشَفَ عنْ بَعْضِ عَورَتِهِ أَكانَ كاشِفاً عنْها كُلَّها اَم يَرُدُّ عليها مَا انْكَشَفَ منها قالوا بَلْ نَرُدُّ عَليها قال كلاّ بَلْ تَكْشِفونَ عَنها كُلَّها فَعَرَفُوا اَنَّ هذا مَثَلٌ ضَرَبَهُ لَهُمْ فقيل يا روحَ اللّهِ و كيفَ ذلك؟ قال: الرَّجُلُ مِنْكُمْ يَطَّلِعُ عَلَى الْعَوْرَةِ مِنْ أَخيهِ فَلا يَسْتُرُها. بِحَقٍّ اَقولُ لَكُمْ اِنَّكم لاتُصيبُونَ ما تُريدُونَ اِلاّ بِتَرْكِ ما تَشْتَهُونَ و لاتَنالُونَ ما تأْمُلُونَ اِلاّ بالصَّبْرِ على ما تَكْرَهُونَ. اِيّاكُمُ و النَّظْرَةَ فَاِنَّها تَزْرَعُ فى الْقَلْبِ الشَّهوَةَ و كَفى بِها لِصاحِبِها فِتْنَةً. طوبى لِمَنْ جَعَلَ بَصَرَهُ فى قَلْبِهِ و لَمْ يَجْعَلْ بَصَرَهُ فى عَيْنِهِ. لاتَنْظُروا فى عُيوبِ النّاسِ كَالاَْرْبابِ و انْظُروا فى عُيوبِكُمْ كَهَيْئَةِ العبيدِ اِنَّمَا النّاسُ رَجُلانِ مُبْتَلى و مُعافى فَارْحَمُوا الْمُبْتَلى وَ احْمَدُوا اللّهَ عَلَى الْعافِيَةِ.

ای پسر جندب!حضرت عیسی علیه السلام به یارانش فرمود: ((فکر می کنید که اگر یکی از شما از کنار برادرش- که در خواب است-عبور کند و ببیند قسمتی از لباسش کنار رفته و قسمتی از عورت او پیداست،آیا تمام جامه ی او را کنار می زند تا بقیه ی عورت او نیز نمایان شود یا لباس را به جای اول باز گرداند تا پوشیده شود؟ ))
همه گفتند:آری،آن را می پوشانیم.فرمود: ((نه این طور نیست،بلکه بقیه را هم آشکار می کنید)) .در این جا بود که یاران آن حضرت فهمیدند که ایشان با این مثال می خواهند نکته ای را متذکر شوند،از این رو پرسیدند: ای روح الله! چگونه چنین چیزی ممکن است؟ایشان فرمودند:این در واقع مثل آن جایی است که یک نفر به عیبی از برادرش پی می برد و سعی در مخفی نگه داشتنِ آن نمی کند.

این مطلب را به حق و راستی برایتان می گویم که : هیچ گاه به آنچه می خواهید،نمی رسید مگر این که آرزوهای نفسانی را ترک کنید و هیچ گاه به آرزوهایِ خود نمی رسید جز در پرتو شکیبایی بر ناملایمات.

زنهار!از نگاه به نامحرم پرهیز کنید؛زیرا این کار بذر شهوت را در قلب می کارد و همان[یک نگاه]برای آن که صاحبِ خود را در فتنه و فساد و تباهی اندازد کافی است.
خوشا بحال آن که نگاهِ او از قلبش سرچشمه می گیرد نه از چشمانش.

همچون خریداران برده عیوب دیگران را تحتِ نظر نداشته باشید،بلکه چون بندگان،در عیوب خود بنگرید.

مردم دو دسته اند؛عده ای گرفتارِ بلا هستند و عده ای در عافیت به سر می برند،پس بر مبتلایان رحم کنید و خدا را به خاطر نعمتِ عافیت شکرگزار باشید.

شــــــرح:

حضرت صادق علیه السلام در این فراز سخنان حضرت عیسی علیه السلام را شاهد آوردند که چگونه حضرت عیسی علیه السلام برای اصحاب خود روشن کردند گرفتار تمایلات نفس اماره اند و به دنبال جستجوی عیوب افراد هستند و حضرت عیسی علیه السلام به یاران خود تأکید کردند در مسیر سلوک الی الله به جایی نمیرسند مگر آن که شکیبایی در مقابل ناملایمات به آرزوهای نفسانی پشت کنند و در مقابل امیال نفس اماره از خود بی قراری نشان ندهند. در راستای مقابله با امیال نفس اماره موضوع کنترل نگاه را پیش کشیدند و این که در این امور قلب در صحنه باشد و نه چشم و چشم در کنترل قلب باشد و نه آن که قلب به دنبال چشم و هوس های جسمانی باشد و در راستای کنترل نگاه فرمودند عیوب دیگران را زیر نظر نداشته باش.


مبحثی که قبلاً در مورد این فراز در تالار زده شده و مفصل بحث شده:

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-28413.html

[Bahar]

(20)
اخلاق سالكان :

يَا اِبْنَ جُنْدَب، صِلْ مَنْ قَطَعَكَ وَ اعْطِ مَنْ حَرَمَكَ و اَحْسِنْ اِلى مَنْ اَساءَ اِلَيْكَ و سَلِّمْ على مَن سَبَّكَ و اَنْصِفْ مَن خاصَمَكَ وَ اعْفُ عَمّنْ ظَلَمَكَ كما اَنَّكَ تُحِبُّ اَنْ يُعفى عَنْكَ فَاعْتَبِرْ بعَفْوِ اللّهِ عَنْكَ اَلا تَرى اَنَّ شَمْسَهُ اَشْرَقَتْ عَلَى الأَبْرارِ و الفُجّارِ و اَنَّ مَطَرَهُ يَنْزِلُ عَلَى الصّالحينَ و الخاطِئينَ.

ای پسر جندب!با هر که از تو برید،پیوند برقرار کن؛و به آن کس که از تو دریغ کرد،بخشش کن؛و هر که به تو بدی روا داشت،با او خوبی کن؛و با هر که از تو بدگویی کرد،رفتار مسالمت آمیز داشته باش؛و درباره ی دشمن خود انصاف را رعایت کن،و از کسی که بر تو ظلمی کرده،گذشت کن،همان گونه که خود دوست داری تو را عفو کنند.پس از عفو و بخششی که خداوند نسبت به تو دارد،عبرت بگیر،مگر نمی بینی که خورشیدِ پروردگار،هم بر بندگان شایسته ی او و هم بر گنهکاران پرتو افشانی می کند،و مگر نه این که بارانِ رحمتش،هم بر بندگانِ صالح و هم بر خطاکاران فرو می بارد؟!

شـــــرح:

بشر امروز اگر چه تحت تأثیر فرهنگ مدرنیته،از دست هایی ابریشم دارد،ولی قلبش آهنین شده و ماشینیسم تمام زوایای روان او را تسخیر کرده است و لذا تمام ارتباطاتش را از تعادل خارج نموده، در چنین بحرانی هوشیاریِ بزرگ آن است که انسان بتواند روان خود را طوری مدیریت کند که نه تنها از بحرانِ خشونت بار و خشونت زای دوران جدید آزاد شود،بلکه بر خطاهای گذشته ی خود نیز اصرار نورزد و در کلیه ی روابط خود تجدید نظر کند.زیرا آدمی در همه ی اوقات و هر جا که هست،چه بداند و چه نداند،وجودش با نسبت هایی که دارد معین می شود و باید سعی کند بهترینِ نسبت ها را با اطراف برقرار کند. حضرت صادق علیه السلام در این فراز ما را متوجه بهترین نسبت ها با خود و دیگران می کنند و ما را به نکاتی دعوت می کنند که برای سکنی گزیدن و به سر بردن در زندگی اجتماعی از ضروریات است.وقتی متوجه شدیم((خشونت))بنیاد تفکر را می خشکاند،و وقتی بنیاد تفکر خشکید دیگر امیدی برای ارتباط با عالم قدس نخواهد ماند.

آری!وقتی متوجه شدیم ((خشونت))چگونه ریشه ی بشر را می خشکاند،جایگاه عظیم این توصیه معلوم می شود.

اگر اخلاق و زیبایی های روابط بین انسان ها در میان نباشد،نه تنها مردم از دین بهره ای نمی برند، حتی علم و تکنیک و هنر نیز راه خود را گُم می کند و چه بسا جهان در ورطه ی خطر و تباهی سقوط کند.

ما همواره نیاز به اخلاق قدسی داشته ایم،همچنان که نیاز به هوا داریم.خطر از آن جا شروع می شود که اهمیت هوا را به جهت آن که جسم ما را محفوظ می دارد بیشتر از اخلاق بدانیم،اخلاقی که قلب و روح ما را محفوظ می دارد .

این فراز گوهر مکارم اخلاقی است که رسول خدا صلی الله علیه و آله جهت احیاء آن مبعوث شده اند.

[Bahar]

(21)
پرهیز از ریاء

يَا ابْنَ جُنْدَب لا تَتَصَدَّقْ على اَعيُنِ النّاسِ لِيُزَكّوْكَ فَأِنَّكَ اِنْ فَعَلْتَ ذلكَ فَقَدِ اسْتَوْفَيْتَ اَجْرَكَ و لكن اذا أَعطَيْتَ بِيَمينِكَ فَلا تَطَّلِعْ عَليها شِمالَكَ فَاِنَّ الّذى تَتَصَدَّقُ لَهُ سِرّاً يَجْزيكَ عَلانيةً عَلى رُؤوسِ الاَشهادِ فِى الْيوم الّذى لا يَضُرُّكَ اَنْ لا يَطَّلِعَ النّاسُ على صَدَقَتِك ...
و اخفض الصوت ان ربک الذی یعلم ما تسرون و ما تعلنون قد علم ما تریدون قبل ان تسألوه،و اذا صمت فلا تغتب احدا،و لا تلبسوا صیامکم بظلم،و لا تکن کالذی یصوم رئاء الناس،مغبرة وجوههم،شعثة رؤسهم یابسة افواههم، لکی یعلم الناس انهم صیامی.

ای پسر جندب!پیشِ روی مردم صدقه مده تا تو را بستایند زیرا در این صورت مُزدِ خود را از ایشان گرفته ای، چنان باش که اگر دست راستت عطا کرد،دست چپت مطلع نشود زیرا آن خدایی که تو برایش در پنهان صدقه می دهی-در آن روز عدم آگاهی مردم از صدقات هیچ زیانی به تو نمی رساند-پاداشِ تو را طور علنی در جلوی روی مردم می دهد.
صدای خود را در هنگام راز و نیاز با پروردگارت پایین بیاور؛چون او که همه ی آشکار و پنهانِ شما را می داند ،قبل از این که از او چیزی بخواهید،خواسته ی شما را می داند.
و هر گاه روزه گرفتی،از کسی غیبت مکن و روزه ی خود را آلوده به ستم مساز و همچون جماعت ریاکار و ظاهر ساز روزه مگیر و مانند آنان مباش که با صورت غبارآلود و موهای پریشان و لب هایی خشک در بین مردم رفت و آمد می کنند تا همه بفهمند که این ها روزه دارند.

شـــــــرح:
وقتی مقصد جان انسان باید رجوع الی الله باشد تا با اُنس با انوار الهی به همه ی آن مقصدی که باید برسد، برسد،باید موانع راه را بشناسد. عمده ترین مانع در مسیر الی الله ،((ریاء)) است زیرا در ریاء هر چند ظاهر عمل مطابق شریعت است ولی جهت جان در آن عمل به سوی مردم است و حضرت در این رابطه می فرمایند آنچنان صدقه بده که اگر با دست راست صدقه می دهی دست چپ متوجه آن نشود یعنی تا این حد دور از چشم مردم این کار را بکن،تا مسیر قلب از سیر الی الله به سیر الی الناس تغییر نکند. در همین راستا توصیه می کنند که بی سر و صدا مناجات کن و در هنگام روزه های مستحب طوری روزه بگیر که ابداً معلوم نباشد که روزه دار هستی.

[sayed reza]

سه صفحه این تاپیک رو نگاه کردم دیدم ننوشته گفتم بگم که رفع تکلیف بشه.
توی این کتاب که شما مطلب رو ازش مینویسی نوشته که اجازه نشر مطالب رو در فضای مجازی دارید؟
اگر ننوشته برید بپرسید ببینید اجازه رو داده اند یا نه!

[Bahar]

به نام خدا

سلام

تمام مطالب این کتاب،بصورت pdf وجود داره. اگر اجازه در نت قرار دادن وجود نداشت،pdf این کتاب هم وجود نداشت.

بنده فقط بجای استفاده از pdf خودم دارم این مطالب رو تایپ میکنم. (البته بجز یسری جملات عربیش که یه خواهر گلی لطف کردند و بهم دادند چون واقعاً حرکت گذاریش حوصله میخاست)

ولی چشم،برای اطمینان شما،میپرسم.

ممنون

[aboutorab]

(۱/تیر/۹۳ ۱۵:۱۷)sayed reza نوشته است:  سه صفحه این تاپیک رو نگاه کردم دیدم ننوشته گفتم بگم که رفع تکلیف بشه.
توی این کتاب که شما مطلب رو ازش مینویسی نوشته که اجازه نشر مطالب رو در فضای مجازی دارید؟
اگر ننوشته برید بپرسید ببینید اجازه رو داده اند یا نه!

سلام بر شما
ان شاءالله نويسنده يا مولف اين كتاب راضين و هيچ مشكلي نيست .

حقير معتقدم اوني كه مياد كتابي و يا هر نوع اقدامي براي دين و مذهبش انجام ميده و بعد براي نشر و ارائه اش به ديگران حد و مرز قرار ميده قابل ملامت و توبيخ هست . متاسفانه برخي افراد دين و مذهب را كردند وسيله آب و نان خود ....

بايد اين فرهنگ غلط هم بره به باد فنا

در عوض بايد افرادي هم با كمال رغبت و اشتياق باشند كه از اين گونه افراد كه در راه دين خدمت مي كنند و حقايق دين را چه در تريبون ها و چه مقاله و كتاب و و... نشر مي دهند حمايت و پشتيباني نمايند .

فرض مثال " چه معني داره طرف تو ايام عزاداري سيد و سالار شهيدان مداحي كنه و براي اين كارش نرخ تعيين كنه و برخي ديگر در رسته كاري خودشون

اين جمله غلط هرگونه كپي برداري يعني چه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

در عوض هستند برخي افراد اين كارها رو انجام ميدن و توقع يه صلوات . خدا به همه شوق ان شاءالله توفيق بده كه ميده و بركت تو زندگيشون هست تو مال شون تو فرزندانشون تو عاقبت بخيري ( يعني معامله با اصل حقيقت )

ببخشيد اگه دخالت كردم

موفق و سلامت باشيد
يا علي عليه السلام

ببخشيد ياد يه خاطره اي كه يكي ازاساتيد بنده برام تعريف كردند افتادم بد نيست براتون تعريف كنم :
يه رفيق بزرگواري دارم كه تقرباً دو برابر سنم از خدا عمر گرفته و سمت استادي برام داره خيلي چيزها ازش ياد گرفتم يك كلاس درس نخونده سواد قرآني داره وليبيشتر عمرشو مطالعه كرده و كتابهاي زيادي خونده ...
اون عزيز تعريف مي كنه حدود 50 سال پيش دنبال يه كتابي بودم كه تعريفش رو از يكي از روحانيون اون زمان شنيده بودم و خيلي دوست داشتم مطالعه اش كنم از قضا اين كتاب در دست يكي از متاسفانه روحاني شهرم بود وقتي ازش درخواست كردم كه اين كتاب را در اختيارم قرار بده تا بخونم بهم نداد و منم كه پول نداشتم براي خريدش
فصل درو كشاورزي بود و اون روحاني هر سال براي برداشت محصول كارگر استخدام ميكرد تا محصولش را درو كنه
من به همراه چند تن از جوانان محل به عنوان كارگر رفتيم پيششو قبول كرد و ما شروع كرديم به كار موقع ناهار كه ميشد يه يه ساعتي وقت داشتيم براي ناهار و استراحت - مي گغت: من از اين فرصت استفاده مي كردم و از داخل كتابخونه اش اون كتاب رو بر ميداشتم و مطالعه اش ميكردم -آخرش هم نتونستم اون كتاب رو تموم بخونم - كارمون هم كه تموم شد دوباره ازش خواستم كه كتاب را بصورت امانت در اختيارم قرار بده كه نداد و نداد /

يه نكته " ( الان برخي از روحانيون عليه اين خاطره ام جبهه نگيرند - آقا من خاك كف پاي همه روحانيون هستم - من خودم 14-15 تا رفيق طلبه دارم و با اكثر شون يا همسفر بودم يا هم سفره ( اين خاطره مال دوران ارباب رعيتي هست - گفته باشم )خدارو شكر روحانيون اين دوره ما اكثريت خوب و منصفند .

الان اين رفيق بزرگوار ما تو خونه اش كلي كتاب داره و به من ميگه سيد هر كتابي دلت ميخواد وردار بخون و متاسفانه من حال خوندن ندارم
برخي اوقات مياد پيشم تو مغازه و حرف هاي درد ميكنه و ميگه اي كاش دوراني كه توان داشتم و جوان بودم الان بود با اين همه امكانات - حسرت ميخوره وقتي مي بينه جوونهاي ما اهل مطالعه نيستند و

بنده خدا پير شده و چشماش ضعيف دم به ساعت هم از خدا تقاضاي مرگش رو مي كنه - ميگه ديگه فايده نداره بمونم وقتي نتونم يه صفحه اي از قرآن و يا هر كتابي رو مطالعه كنم .

يه چيزي از اين استاد پيرم بگم

ايشون به اكثر احكام شرعي و ديني اطلاعات داره و بعضاً امام جماعت مسجدمون كم مياره ازش ميپرسه - خودم بارها و بارها شاهد بودم كه مردم سوالي از امام جماعت مون داشتند ارجاع دادن به ايشون و گفتند از اين بزرگوار بپرسيد و حتي خودش امام جماعت از ايشون مي پرسيد .

ببخشيد زياد وقتتون رو گرفتم

خدايا همه عالمان شيعي و محب و دلسوز براي دين و مذهب را سلامتي و طول عمر بده
و اونايي هم كه اسير خاكند درجه شان بالاست بالاتر بگردان و دعاگوي همه شيعيان و محبان اهلبيت عليهم السلام بگردان

يا علي عليه السلام

[sayed reza]

(۲/تیر/۹۳ ۰:۰۳)Bahar نوشته است:  به نام خدا

سلام

تمام مطالب این کتاب،بصورت pdf وجود داره. اگر اجازه در نت قرار دادن وجود نداشت،pdf این کتاب هم وجود نداشت.

بنده فقط بجای استفاده از pdf خودم دارم این مطالب رو تایپ میکنم.

ولی چشم،برای اطمینان شما،میپرسم.

ممنون

من یک کتاب از نمایشگاه کتاب خریدم اولش نوشته بود هر گونه استفاده، کپی برداری و... چه در فضای مجازی و غیر مجازی شرعا حرام است.
وقتی که طرف منبع معاشش فروش همین کتاب هاست توی این وانفسا حالا چه ناشر چه نویسنده قطعا استفاده از آنها جایز نیست.

[aboutorab]

(۲/تیر/۹۳ ۹:۲۴)sayed reza نوشته است:  من یک کتاب از نمایشگاه کتاب خریدم اولش نوشته بود هر گونه استفاده، کپی برداری و... چه در فضای مجازی و غیر مجازی شرعا حرام است.
وقتی که طرف منبع معاشش فروش همین کتاب هاست توی این وانفسا حالا چه ناشر چه نویسنده قطعا استفاده از آنها جایز نیست.

سلام مجدد بر شما
با اینکه می دونم با ارسالهام دارم تایپک این خواهر بزرگوار را خراب می کنم . اینم روش
ان شاء الله ناظران بعداً ارسالهای مارو پاک می کنند
اما در پاسخ به شما بزرگوار "
کار به کتابهای غیر مذهبی و بقیه کتابها ندارم
ولی کتابهایی که در راستای مذهب و دین نوشته میشه نوشتن چنین جمله ای چه در اول یا آخر کتاب درست نیست
اما فرمودید:« در این وانفسا منبع معاشش اینه »
قول میدم این جمله رو از اول و آخر کتابش حذف کنه طوری نشه هیچ بلکه خیر و برکتش دو چندان هم بشه - در غیر اینصورت اگه از گشنگی مرد گناهش پای من .
یا هوالرزاق