زینب، شکیبایی کن...

[عمار رهبری]

سلام علی قلب زینب الصبور
وفات زینب کبری، الگوی صبر و مقاومت، تسلیت باد.

زینب، شکیبایی کن...

عشق زینب سلام الله علیها را به حسین علیه السلام همه می دانستند، این عشق در خاطره ها مانده بود!
اوج وابستگی شان زمانی جلوه خاص یافت که عبدالله بن جعفر وقتی به خواستگاری او رفته بود، زینب سلام الله علیها شرط ازدواجش را با او این گذاشته بود که:
هرگاه حسین علیه السلام بخواهد به سفری طولانی برود، من نیز با او می روم!

وقتی که به صحرای نینوا رسیدند، حسین علیه السلام عرق از پیشانی برگرفت و آهی کشید و فرمان راند: پیاده شوید و بار شترها را باز کنید. اینجا منزل گاه ماست.
عباس علیه السلام که شتر زینب را نشاند. زینب سلام الله علیها سراسیمه پیاده شد و به سمت برادر دوید؛ از نگاهش می بارید:
اینجا؟ اینجا بار بیندازیم؟ در این بیابان؟ با این زن و فرزند؟ و حسین علیه السلام لبخند زده بود. به جای پاسخ به سوال چشمانش، شعری خواند:
ای روزگار! بد دوستی هستی، چقدر باید در هر شب و روز، حق خواهان کشته شوند؟

و زینب سلام الله علیها تلخ؛ بی آنکه نیازی باشد تکرار کرده بود:
شعر رفتن می خوانی؟
و بی آنکه بخواهد بشنود، پاسخ شنید: آری خواهر من! چنین است!

همه دیده بودند، زینب سلام الله علیها، چگونه تاب از کف داد، چگونه شیون سر داد و بر سر و رویش سیلی زد که:
آه ! حسین علیه السلام خبر از جدایی می دهد.
همه دیده بودند، حسین علیه السلام چگونه به سمتش آمد، چگونه دست لرزانش را میان دستان مهربانش گرفت، و گفت:
زینبم شکیبایی کن!

[عبدالرحمن]

[انتصـار]

ﺍﮔﺮ پا ﺑﻮﺳﻲ ﺍﻡ ﺗﺎﺧﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ

ﺩﻭ ﺑﻴﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ

ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻓﻜﺮ ﻛﺮﺩﻡ,ﺑﻌﺪ....ﮔﻔﺘﻢ：

ﻋﻠﻲ ﺩﺧﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ، شير ﺩﺍﺭﺩ...




امـــان از دل زینب

[رهگذر.]

زینب! برخیز که هنوز، کاروان کربلا چشم به دستان نوازشگر تو دوخته است .
برخیز! که هنوز این خاک سوخته، خنکای نسیم نگاه تو را فریاد می‏زند ... و این صحرای تشنه، محتاج شبنمی از چشمان‏توست که به گل نشیند .

هنوز بر فراز بلندای نیزه‏ها، نام مقدس تو، فریاد می‏شود و پیکرهای خون آلود، قیام تو را چشم انتظارند ...

هنوز گهواره کودکان، تلنگر دستان تو را می‏طلبد و گلدسته‏ها اذان یاد تو را زمزمه می‏کند .

هنوز پشت همه پندارهای سرخ، پشت همه زمان‏های کبود، پشت همه پیشانی‏های شکسته، پشت همه زخم‏های شکوفا، خیال تو می‏وزد و هنوز زمین پس از سال‏ها، معجزه‏ی پیامبر گونه‏ات را در شام فراموش نکرده است ...


دست مرا بگیر که این دست همانست که من / سالها از غم هجران تو بر سر زده ام

[SAViOR]

تویی که شهره شهــری به عشق ورزیدن
تویی که منتخب هستی به نیزه سر دیدن

بگو برای من از خاطرات خود بانــو
کنار مقتل عشق و گلو و بوسیدن

ز بعـــد کــرب و بــــلا کـــودکان بی بابا
شنیده ام که همیشه گرسنه خوابیدن

الا مفسر قرآن چقدر لذت داشت
صدای قاری قرآن زنیــزه بشنیدن؟

بجز شما چه کسی می تواند ای خانم
شبیــه ابــــــــر بهـــاری ز غصـــه باریدن

و مــــا رایتُ و الا جمیــلتـــان یعنــی
تویی که دیده نیالوده ای به بد دیدن

[Night_World]

بسم الله الرحمن الرحیم

اینک دوباره کرب و بلا، زینب است این

توفان نگار خون خدا، زینب است این

.

استاده بر چکاد حماسه، چکاد زخم

قامت کشیده تا به خدا، زینب است این

.

می آید از اسارت شب، سربلند و سبز

بانوی نور و آینه ها، زینب است این

.

سازش نمی کند به خدا، با سکوت شب

فریاد زخم خورده ی لا، زینب است این

.

بانوی صبر، خواهر غم، مادر امید

آیینه دار خوف و رجا، زینب است این

.

صَبرأ عَلی بَلائِک و یا رَبُّکَ العَظیم

گلبو لبش ز یاس دعا، زینب است این

.

چشمش ندیده منظره ای غیر نقش دوست

در قاب سرخ کرب و بلا، زینب است این

.

من عاجزم ز وصف کرامات نور او

نورست و نور، صَلََّ عَلی … زینب است این

رضا اسماعیلی

[صبا]

[شیدا]

[انتصـار]

پيامبر اسلام حضرت محمد صلى‏ الله ‏عليه‏ و‏ آله فرمودند:

هر كس بر مصيبت‏ هاى اين دختر "زينب علیها السلام" بگريد، همانند كسى است كه بر برادرانش، حسن و حسين عليهما السلام، گريسته باشد.


متن حدیث:

قال رسول الله صلى‏ الله ‏عليه‏ و‏ آله :

مَن بَكى عَلى مُصابِ هذِهِ البِنتِ (زَينَبَ بَنتِ عَلِيٍ عليهاالسلام) كانَ كَمَن بَكى عَلى أخَوَيهَا الحَسَنِ و الحُسَينِ عليهماالسلام ؛ ‏

«وفيات الائمه، صفحه 431»

[شیدا]

پ ن: تو کتاب که من دارم ص166 بیان شده با عنوان مکاشفه