دوران نامزدی خود را چگونه بگذرانیم؟

[زینب خانوم]

بدون مقدمه میرم سر اصل مطلب...
یه تاپیکی زده بودیم با عنوان سوالات در جلسات خواستگاری که مورد استقبال هم واقع شد...
تصمیم گرفتم، مرحله به مرحله جلو بریم و باید و نبایدهای ازدواج ها رو با هم بررسی کنیم...
از اونجایی که مرحله بعد از خواستگاری، نامزدیه، بر آن شدیم تا درباره این دوران و کارهایی که باید توی این دوران ازش اجتناب کرد و یا انجامش داد رو بررسی کنیم...
اول این که بذارین ببینیم این دوران نامزدی اصلاً کیه؟
بعضی از خانواده ها معتقدن برای آشنایی بیشتر دختر و پسر، بهتره که یه دورانی رو صیغه محرمیت بینشون خونده بشه تا با هم 4 بار برن بیرون تا همدیگه رو بهتر بشناسن که اگه همدیگه رو نخواستن، فردا توی شناسنامه همدیگه یه مهر طلاق نخورده باشه...
اما بعضی از خانواده ها هم، زیاد از صیغه خوششون نمیاد و ترجیح میدن که بلافاصله برن سر اصل قضیه و عقد کنن که کسی الکی الکی پا پس نکشه و با اعصاب و روان کسی این وسط بازی نشه...
از نظر من هر دوی این طرز تفکرها درسته و هر کسی با توجه به شرایط خودش و خانواده اش باید به یکی از این دو شیوه به اصلاح نامزد کنه...
این دوران دورانیه که معمولاً یک سری سوء تفاهم ها پیش میاد...
بلاخره دو تا آدم متفاوت قراره منشون بشه نیم من و تازه هر کدوم هم از دنیای متفاوتی اومدن تو دنیای اون یکی...
قراره توی این دوران عروس و داماد با هم برن سراغ خرید های عروسی و عروس باید دنبال خریدن جهیزیه باشه...
البته بعضی از مامان ها از قدیم واسه دخترشون جهازشون رو درست میکردن که یهو فشار مالی روی پدر عروس نیاد...
من توصیه ام اینه که توی دنیایی که هر روز یه چیز جدید میاد و همه چیز خیلی زود از مد میفته و کهنه میشه، واسه این که فشار مالی روتون نباشه، از بچگی برای دخترتون سکه بخرین و پس انداز کنین...
توی این روزها عروس و داماد، هر روز خونه یکی دعوت میشن و با فامیل و فرهنگ همدیگه آشنا میشن...
خلاصه این که:
توی این تاپیک کارهایی رو که به نظرتون درست نیست توی دوران نامزدی انجام بشه و یا درسته که حتماً انجام بشه رو مطرح کنین تا با هم روش بحث کنیم و سبک و سنگین کنیم...

تاپیک گفتگو محوره و طبق معمول از نظراتی که در نهایت ادب گفته بشه، به شدت استقبال میشه...
بازم طبق معمول از متاهل های تالار دعوت میشه تا از تجربیاتشون واسه مجردا هم بگن...

[Bidel.s]

نقل قول:به جون بچه ام کم کم دارم ازتون نا امید میشم...

من خودم اگه ببینم این تاپیک آپدیت شده اول از همه می یام صندلی ردیف جلو از نزدیک می خونمش.
اگه تشکر کم می شه به خاطر اینه که تشکر برای وقتی هست که توصیه های ارائه شده کارساز باشه.
من از این نوع مطالب با این لحن نوشتاری خیلی خوشم می یاد.
جدی می گم.
نمی خوام مسخره کنم
شوخی هم نمی کنم
من از رمان های علمی تخیلی خوشم می یاد. این محتویات برای من حکم علمی تخیلی داره.
مثل این می مونه که کاتالوگ راهنما ضبط بنز رو بخوام بخونم
شما ادامه بدین مثل تاپیک قبلی خواننده زیاده
شاید یه هفت هشت سال دیگه به کارمون اومد، قاتحه برای رفتگانتون می فرستیم

[أین المنتظر]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

سعی میکنم هرچیزی که به ذهنم میرسه در این رابطه رو، هرچند وقت بیام و اینجا قرار بدم.

چیزی که فعلا به ذهنم میرسه، اینه:

این دوره ی چند ماهه، از اهمیت خیلی بالایی برخورداره. از جهات مختلف.

چند کار میشه تو این مدت انجام داد که بعد از جشن عروسی و رفتن به خونه بخت، باید ثمرش رو دید و گرفت:

1. خیلی از رفتارها و عادتهای زشت و معایب اخلاقی و ای که ممکنه تو وجودمون باشه رو میشه با کمک همدیگه و با تذکر دادن صحیح به همدیگه، از وجودمون پاک کنیم. چیزهایی مثل: حسادت، عصبی بودن، لجاجت، خساست، دروغ، غیبت، استهزاء، چشم و هم چشمی، از خود راضی بودن و... (حقیقتا تمام اینها نکات کلیدی هستند ...)

2. جایگزین کردن رفتارها و عادات خوب و محاسن اخلاقی با کمک همدیگه و تذکر صحیح به همدیگه. مثل: هرچیز خوبی که فکر میکنید.

3. نهادینه کردن انجام بعضی از اعمال عبادی مشترک یا تعهد به همدیگه. مثل: نماز اول وقت، دعای عهد، نماز شب، زیارت عاشورا، سوره اسراء شب جمعه و... یا هرچیزی که خودمون فکر میکنیم مفیده.


*** إن شاء الله در آینده نزدیک، متن خلاصه شده از سخنرانی دکتر حبشی رو پیرامون دوران عقد، تقدیم شما میکنم.

التماس دعا...