ايجاد بخش سياسي

[خادم الامام]

يا حق
سلام دوستان ميخواستم پيشنهاد بدم يه بخش سياسي راه اندازي بشه تا ما بتونيم به راحتي حرف دلمون رو بزنيم(در حيطه سياسي)
چرا كه تنها پرداختن به مسايل آخر الزمان و ظهور و دين و... كافي نيست
مگر يادتان رفته كه :سياست ما عين ديانت ماست و ديانت ما عين سياست ماست.
لطفا همه نظر بدهند و مدير محترم نسبت به نظرات همه نظر خودشون رو بگند.
ميزان راي ملت است.

[خادم الامام]

[quote='Mahdy2021' pid='65287' dateline='1320932374']

آخرین فرامین ایشون به مسئولین و مردم تا جایی که بنده از نماز عید فطر یادم هست، بحث اتحاد بود
[/quote
تا اونجایی هم که من یادمه وضع کشور اصلا آرام نیست دوما تا اونجایی که من یادمه دغدغه اصلی آقا همون قضایای انتخابات بودند که در دیدار با دانشجویا هم کفتند "سخنانی دارم در مورد انتخابات و خواهم گفت"
تا اونجایی که من یادمه اصلاح طلب ها دارند دوباره اوضاع مملکت رو بهم میریزند
تا اونجایی که من یادمه الان دل حسین زمان خونه
تا اونجایی که من یادمه الان تو دولت یه گروه انحرافیه که باید جلوش گرفته بشه
تا اونجایی که من یادمه یه زمانی شما به من گفتید فضای کشور سیاسی و ملتهبه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه الان به من میگید فضای کشور آرومه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه سید محمد خاتمی هم تو اختلاس 3هزار میلیارد دلاری نقش داشته نمیدونم کی افشا میشه
تا اونجایی که من یادمه رهبری گفتند بصیرت داشته باشید و سعی در بصیر کردن جامعه بکنید
تا اونجایی که من یادمه امام خامنه ای گفتند :أین عمار...؟

---

[quote='Mahdy2021' pid='65287' dateline='1320932374']

آخرین فرامین ایشون به مسئولین و مردم تا جایی که بنده از نماز عید فطر یادم هست، بحث اتحاد بود
[/quote
تا اونجایی هم که من یادمه وضع کشور اصلا آرام نیست دوما تا اونجایی که من یادمه دغدغه اصلی آقا همون قضایای انتخابات بودند که در دیدار با دانشجویا هم کفتند "سخنانی دارم در مورد انتخابات و خواهم گفت"
تا اونجایی که من یادمه اصلاح طلب ها دارند دوباره اوضاع مملکت رو بهم میریزند
تا اونجایی که من یادمه الان دل حسین زمان خونه
تا اونجایی که من یادمه الان تو دولت یه گروه انحرافیه که باید جلوش گرفته بشه
تا اونجایی که من یادمه یه زمانی شما به من گفتید فضای کشور سیاسی و ملتهبه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه الان به من میگید فضای کشور آرومه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه سید محمد خاتمی هم تو اختلاس 3هزار میلیارد دلاری نقش داشته نمیدونم کی افشا میشه
تا اونجایی که من یادمه رهبری گفتند بصیرت داشته باشید و سعی در بصیر کردن جامعه بکنید
تا اونجایی که من یادمه امام خامنه ای گفتند :أین عمار...؟

[Gryffen]

بحث سیاسی تو فروم ؟؟
به نظرم اصلا خوب نیست :دی
همین جوریش هم بعضی ها با عقاید خاصی وارد این فروم می شند و پست می دن حالا اگه بحث سیاسی هم بشه که واویلا می شه :دی
من با ورود بحث های سیاسی به این فروم مخالفم

[وحید110]

(۱۹/آبان/۹۰ ۱۹:۵۴)خادم الامام نوشته است:  [quote='Mahdy2021' pid='65287' dateline='1320932374']

آخرین فرامین ایشون به مسئولین و مردم تا جایی که بنده از نماز عید فطر یادم هست، بحث اتحاد بود
[/quote
تا اونجایی هم که من یادمه وضع کشور اصلا آرام نیست دوما تا اونجایی که من یادمه دغدغه اصلی آقا همون قضایای انتخابات بودند که در دیدار با دانشجویا هم کفتند "سخنانی دارم در مورد انتخابات و خواهم گفت"
تا اونجایی که من یادمه اصلاح طلب ها دارند دوباره اوضاع مملکت رو بهم میریزند
تا اونجایی که من یادمه الان دل حسین زمان خونه
تا اونجایی که من یادمه الان تو دولت یه گروه انحرافیه که باید جلوش گرفته بشه
تا اونجایی که من یادمه یه زمانی شما به من گفتید فضای کشور سیاسی و ملتهبه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه الان به من میگید فضای کشور آرومه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه سید محمد خاتمی هم تو اختلاس 3هزار میلیارد دلاری نقش داشته نمیدونم کی افشا میشه
تا اونجایی که من یادمه رهبری گفتند بصیرت داشته باشید و سعی در بصیر کردن جامعه بکنید
تا اونجایی که من یادمه امام خامنه ای گفتند :أین عمار...؟

---

[quote='Mahdy2021' pid='65287' dateline='1320932374']

آخرین فرامین ایشون به مسئولین و مردم تا جایی که بنده از نماز عید فطر یادم هست، بحث اتحاد بود
[/quote
تا اونجایی هم که من یادمه وضع کشور اصلا آرام نیست دوما تا اونجایی که من یادمه دغدغه اصلی آقا همون قضایای انتخابات بودند که در دیدار با دانشجویا هم کفتند "سخنانی دارم در مورد انتخابات و خواهم گفت"
تا اونجایی که من یادمه اصلاح طلب ها دارند دوباره اوضاع مملکت رو بهم میریزند
تا اونجایی که من یادمه الان دل حسین زمان خونه
تا اونجایی که من یادمه الان تو دولت یه گروه انحرافیه که باید جلوش گرفته بشه
تا اونجایی که من یادمه یه زمانی شما به من گفتید فضای کشور سیاسی و ملتهبه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه الان به من میگید فضای کشور آرومه بحث سیاسی نکن
تا اونجایی که من یادمه سید محمد خاتمی هم تو اختلاس 3هزار میلیارد دلاری نقش داشته نمیدونم کی افشا میشه
تا اونجایی که من یادمه رهبری گفتند بصیرت داشته باشید و سعی در بصیر کردن جامعه بکنید
تا اونجایی که من یادمه امام خامنه ای گفتند :أین عمار...؟

نمیدونم چرا این پست نمایش داده نمیشود؟؟!!

[stranger00]

آقا من پست شما رو دیدم .

تا اونجایی که به دست می ده الان شرایط به این بحرانی که شماتصویر کردی نیست .

یه موردش مقایسه الان یعنی 19.8.90 که آمریکا اعلام کرده قصد حمله به ایران رو داره با سال 82 که آمریکا همچین حرفی رو دوباره زده بود .

اون موقع دولت مردان ما مثل موش در سوراخ بودندو می لرزیدند حتی یک بار یادمه برق 2/3 تهران رو هم در شب قطع کردند ! ازترس! و رهبر واقعا تنها بود.

الان رئیس جمهور (دکتر احمدی نژاد ) تا فهمید آمریکا همچین حرفی زده نه گذاشت نه برداشت ! گذاشت رفت سفر استانی ! این یعنی تو دهنی بزرگ که ما اصلا آمریکا رو قاطی آدم حساب نمی کنیم و کار جاری مملکت رو داریم انجام می دیم ! و رهبری هم اسرائیل رو به سگ نگهبان آمریکایی تشبیه کرد و گفت پاسخ تهدید آمریکا ؛ تهدید است.


به نظر من همسویی مسئولان علی الخصوص رئیس جمهور با رهبری باعث اقتداد صد چندان ما در این برهه حساس شده .

[خادم الامام]

[quote='Mahdy2021' pid='65287' dateline='1320932374']

آخرين فرامين ايشون به مسئولين و مردم تا جايي که بنده از نماز عيد فطر يادم هست، بحث اتحاد بود
[/quote
تا اونجايي هم که من يادمه وضع کشور اصلا آرام نيست دوما تا اونجايي که من يادمه دغدغه اصلي آقا همون قضاياي انتخابات بودند که در ديدار با دانشجويا هم کفتند "سخناني دارم در مورد انتخابات و خواهم گفت"
تا اونجايي که من يادمه اصلاح طلب ها دارند دوباره اوضاع مملکت رو بهم ميريزند
تا اونجايي که من يادمه الان دل حسين زمان خونه
تا اونجايي که من يادمه الان تو دولت يه گروه انحرافيه که بايد جلوش گرفته بشه
تا اونجايي که من يادمه يه زماني شما به من گفتيد فضاي کشور سياسي و ملتهبه بحث سياسي نکن
تا اونجايي که من يادمه الان به من ميگيد فضاي کشور آرومه بحث سياسي نکن
تا اونجايي که من يادمه سيد محمد خاتمي هم تو اختلاس 3هزار ميليارد دلاري نقش داشته نميدونم کي افشا ميشه
تا اونجايي که من يادمه رهبري گفتند بصيرت داشته باشيد و سعي در بصير کردن جامعه بکنيد
تا اونجايي که من يادمه امام خامنه اي گفتند :أين عمار...؟

[atour]

من هم با بحث سياسي به صورت طرفداري از يه فرد يا يك جناح مخالف هستم
من بحث سياسي بين انديشه هاي سياسي رو ميگم كه واقعا بايد باشه و نيازه
مثلا بحث بين ليبرال و كمونيسم و....

[محیصا]

جوان و سیاست

پدید آورنده : آیت اللّه سیدمحمدحسین فضل اللّه ، صفحه 54
[align=JUSTIFY]
موضع گیری منفی نسبت به سیاست به رغم رواج این اندیشه که سیاست ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین سیاست ماست، بسیاری از جوانان به دید دشمنی به سیاست می نگرند. نظر حضرت عالی چیست؟ [توجه شود که این پرسشها و پاسخها، بخشی ناظر به فضای فکری و فرهنگی لبنان می باشد.]
آیت اللّه فضل اللّه : بعضی جوانان از سیاست نمی گریزند بلکه از شیوه سیاسی خاص یا از شرایط سیاسی پیچیده و یا از رهبران سیاسی ای که زمینه تحقق اهداف و آرمانهای جوانان را فراهم نمی کنند، می گریزند. همچنین پیوستگی تشکیلاتی و پیچیدگی موجود در بسیاری از احزاب و سازمانها یکی از عوامل دوری جوانان از این فضاها و انصراف از ورود به آنهاست. بسیاری از جوانان را می یابیم که به سبب وجود مفهومی منفی از سیاست در ذهنشان از ورود به مباحث سیاسی خودداری می کنند. او مفهوم منفی از سیاست را یا از محیط دریافته است و یا از راه مطالعاتش و یا از طریق مشاهده آثاری منفی از سیاست به این نتیجه رسیده است و نیز تحت تأثیر قضایای مشهوره ای مثل این که سیاست نماد دغل و دروغ و نفاق است و انسان باید از آن پرهیز کند و ...
عامل دیگر سیاست گریزی جوانان، ناشی از ضعف درونی و ترسی است که از پیچیدگیهای سیاسی دارند. بنابراین، معتقدیم که موضعگیریهای منفی، ریشه در حداقل یکی از عوامل یادشده دارد. وظیفه کارگزاران سیاسی متعهد است که از یک طرف آفاق فکری جوانان را به خطوط عمده سیاسیِ مربوط به امت اسلام، اشراف دهند و از جهتی دیگر آنان را به نتایج درخشان جهاد و قربانی شدن در راه خدا و تقرب جستن به ذات خدای سبحان آگاه کنند، تا مشکلی پیش نیاید.
شاید محور موضعگیریهای بدبینانه نسبت به سیاست، پیرامون واقعیت سیاست دور می زند. سیاستی که خدعه و نیرنگ و خیانت، سیمایش را سیاه کرده است. چنان که عنوان کاری غیر اخلاقی را یافته است. در این مسیر، سیاست عبارت است از طرح و برنامه ای مبارزاتی که به مقررات اخلاقی التزام ندارد. در حالی که مفهوم دین برخاسته از ارزشهای معنوی بزرگی است که در درون خود، خداآگاهی را و تلاش در مسیر ارزشهای معنوی و اخلاقی و اجتماعی را که هماهنگ است با شریعتی از شرایع الهی، انباشته دارد. همین امر، اختلاف عمیق بین دو مفهوم «خطوط حرکتی سیاست» و «خطوط انسانی دین» را سبب می شود. اما پیوند سیاست با دین با توجه به مفهوم رایج سیاست شکل نمی گیرد، چنان که پیوند دین با سیاست نیز با تکیه به مفهوم متداول دین میسر نیست که دین را در دایره ای تنگ تنها به عبادات منحصر می کند و نگاه آن را به واقعیات زندگی که به بعد داخلی انسان مرتبط است ـ و تکاپوی این بعد بر بعد خارجی در رفتار فردی و اجتماعی منعکس می شود ـ بسته می داند. در حالی که دین باید در عرصه چالشهای زندگی با همه گوناگونی اش وارد شود.

حرکت دین، همان حرکت عدل است حرکت دین، بر اساس عدل است. تا آنجا که می توان گفت واژه عدل چکیده تمام دین است. بنابراین ضروری است که ما در درون خویش به عدل پای بند باشیم، به خویشتن خویش ظلم نکنیم که ستم به خویش، سبب قرار گرفتن در هلاکت گاهها و هلاک شدن ـ دنیوی یا اخروی ـ می شود. از این رو انسانی که به پروردگارش ایمان دارد و از او پیروی می کند و در زندگی اش با آموزه های دینش هماهنگ است، نسبت به نفس خویش عادل است؛ زیرا آن را در مسیری هدایت کرده که سعادت دنیا و آخرتش تحقق یابد. رشته رابطه انسان با پروردگارش «عدل» است. زیرا انسانی که ایمان دارد، خدای بزرگ، پروردگار و آفریدگار و منبع نعمت او است و هم او است که برای او همه چیز را آماده کرده است، در رابطه اش با او، بر اساس عدل رفتار می کند، و اقتضای عدل اینجا چنین است که خدا را به یگانگی بپرستد
و غیر او را شریکش قرار ندهد. از او اطاعت کند و سرپیچی ننماید. با اراده او هماهنگ باشد و بر او عصیان نورزد. برای تحصیل رضای او بکوشد و از کاری که خدای را به خشم آرد بگریزد. زیرا حق خدا بر بنده اش آن است که او را به تمام معنی عبادت کند و شأن بندگی خویش و پروردگاری خدا را بشناسد و رعایت کند. چنان که قرآن می گوید: و ما کان لمؤمن و لا مؤمنةٍ اذا قضی اللّه و رسوله امراً ان یکون لهم الخیرة من امرهم.(1)
و هیچ مرد و زن مؤمنی را نرسد که چون خدا و فرستاده اش به کاری فرمان دهند، برای آنان در کارشان اختیاری باشد.
بنابراین حق خدا بر بنده اش این است که در هر امری مطیع او باشد که اگر به سبب شرک یا کفر و یا معصیت از ساحت اطاعت خداوند دور شود نسبت به پروردگارش ستم روا داشته است. این مطلب را از وصیت لقمان به فرزندش در می یابیم که گفت: یا بنیّ لا تشرک باللّه ان الشرک لظلمٌ عظیمٌ.(2)
ای پسرک من، به خداوند شرک میاور که به راستی شرک ستمی بزرگ است.
همچنین، رابطه انسان با انسان دیگر نیز بر اساس عدل است. زیرا خداوند برای هر انسانی حقی بر مردم قرار داده است. زیرا عرصه حیات، میدان فعالیت حقوق ردّ و بدل یافته مردم است. بنابراین هیچ کس ـ حتی پیامبران ـ حق مطلق ندارد. [یا مطلق حق را دارا نیست] بلکه حق پیامبران الهی بر مردم این است که به آنان ایمان آورند و به رسالتشان پاسخ مثبت دهند و یاری اشان کنند. مردم نیز بر انبیاء حق دارند. حق دعوت و ارشاد و راهنمایی و تزکیه و تعلیم و از این قبیل ...
بر این اساس، خداوند سبحان از پیامبرش می خواهد حق امت نسبت به تبلیغ را ادا کند. آنجا که می فرماید: یا ایها الرسول بلّغ ما انزل الیک من ربّک و ان لم تفعل فما بلّغت رسالته.(3)
ای پیامبر، آنچه از جانب پروردگارت به سوی تو نازل شده ابلاغ کن، و اگر نکنی پیامش را نرسانده ای.
مفهوم این آیه آن است که تبلیغ مسؤولیت پیامبر و نماد حق مردم بر او نسبت به هدایت و تعلیم و تزکیه است. حق مردم بر امامان و اولیاء و علما نیز چنین است. حتی ما می توانیم به بالاترین درجه برشویم و دریابیم که خداوند تعالی با آنکه بر مردم حق مطلق دارد و هیچ یک از بندگانش بر او حقی ندارند، بر بندگانش تفضل فرموده و برای ایشان نیز بر خویش حقی قرار داده است. آنجا که فرمود: و اوفوا بعهدی اوف بعهدکم.(4)
به پیمانم وفا کنید تا به پیمانتان وفا کنم.
بر این پایه، هر انسانی که حق دیگری را گزارد، در باره او عدل ورزیده است. و هر که نسبت به دیگری حق گزاری نکرد به او ستم نموده است. در تمامی زمینه های حقوق، مسأله عدل و ظلم مطرح می شود، زیرا هنگامی که با رابطه انسان با حیات و محیط و زمین روبه رو می شویم، یا می بینیم که او با اینها به نیکی رفتار کرده و یا بدرفتاری کرده است. خداوند چنان که دوست دارد حیات رشدیافته و شکوفا باشد، مسؤولیت رشد و شکوفایی حیات را به انسان سپرده است و این امر برای حیات، بر گردن انسان حقی ایجاد می کند، چنان که انسان نیز به طور تکوینی حقی بر حیات دارد. این مطلب را از سخن خدای تعالی درمی یابیم که فرمود: لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط(5)
به راستی [ما] پیامبران خود را با دلایل آشکار روانه کردیم و با آنها کتاب و ترازو را فرود آوردیم تا مردم به انصاف (عدل) برخیزند.
در این آیه می بینیم که همه ادیان و رسالتها و رسولان در مسیر عدل گام می زنند.

رابطه دین و سیاست بر اساس عدل وقتی دانستیم که عدل سیاستمدار را به خود فرا می خواند، زیرا سیاست، اداره شؤون انسان در رابطه اش با انسانها و زندگی در چارچوب نظامی است که این روابط را مشخص می کند. چه این نظام ثابت باشد که در قالب قانون، حق هر انسانی را بر دیگری معین می کند، و چه متغیر باشد که در شکل فعالیت حاکم و رعیت در مسایل روزمره نمود پیدا می کند. وقتی این مطلب را دانستیم رابطه سیاست با عدل مسأله ای دینی به شمار می آید؛ به این معنا که دین با همه مفاهیم و قوانین و حرکتهایش در ژرفای عدل قرار دارد. دین، نماد عدل به مفهوم کامل آن است. بر این پایه چاره ای جز این نیست که ما در روابط حاکم و محکوم، قانون و مردم و مردم و زمین و محیط و حیوانات و همه چیز، «عدل» را مشخص و معین کنیم. پس از این، بدون در پیش گرفتن سیاست، زمینه ای برای عدل باقی نمی ماند، زیرا سیاست است که به روند عدل و مواضع و چالشهایش نظم می بخشد.

سیاست و اخلاق

در اینجا مسأله دیگری پیش می آید و آن اینکه سیاست گاه در شرایط پیچیده ایجاب می کند اصل اخلاقی نادیده گرفته و به آن بی اعتنایی شود. مانند اینکه رفتار ناشایست دیگران تو را وادار به رفتاری غیر اخلاقی نماید، چرا که نمی توانی با شیوه های اخلاقی با او مبارزه کنی و حتی ممکن است دشمنت از ارزشی که تو بدان ایمان داری سوءاستفاده کند تا با آن تو را بکوبد و محاصره کند.
اسلام در رویارویی با این اوضاع و شرایط، بابی گشوده و حکم این ضرورتها و شرایط استثنایی را بیان کرده است. به عنوان نمونه، گاه شرایط سخت و دشوار، تو را وادار می کند که از خط صدق خارج شوی. [و دروغ بگویی[ این امر در جایی که مصلحت اسلامی برتر، یا مصلحت انسانها اقتضای دروغ گفتن داشته باشد قابل پذیرش است، زیرا راست گویی در برخی شرایط، طرف مقابل را توانا می کند که بر نقاط ضعف تو فشار بیاورد و اگر این نقاط ضعف آشکار شود تحت تأثیر نیروی مخالف قرار خواهی گرفت.
در برخی شرایط مشابه نیز ممکن است نیاز به ارتکاب «غیبت» هم داشته باشی و این در جایی است که مصلحت اقتضای آن را بنماید.
و نیز هنگامی که مصلحت اسلام را در نظر می گیری و می بینی که مسلمانان نیازمند نیروهای اطلاعاتی ای هستند تا از طریق آنان به واقعیات احاطه پیدا کنند و این نیاز به حدی است که اگر مسلمانان این آگاهیهای اطلاعاتی را نداشته باشند تحت تأثیر نفوذیهای دشمن قرار می گیرند و آنان از همه امور مسلمانان سر در می آورند، بی آنکه مسلمانان چیزی از آنان بدانند، در چنین شرایطی احساس وظیفه می کنی که اقدام به «تجسس» نمایی.
گاه در برخی وضعیتها مسلمانان ناچار می شوند که گروهی از مسلمانان [بی گناه] را که دشمن در پشت آنان سنگر گرفته است تا در جنگ بر مسلمانان غلبه کند، بکشند.
در مسایل مهم و بزرگ، هدف، وسیله را توجیه می کند اما در مسایل شخصی و فردی و عادی، درست نیست که هدف را توجیه کننده وسیله بدانیم. در امور اساسی و بزرگ ممکن است وسیله، از عنوان «حرام» به عنوان «حلال» و از عنوان «مباح» به عنوان «واجب» تحول یابد.
بنابراین ما معتقدیم که اصل در سیاست اسلامی، حرکت آن در خط راستی و خط مستقیم اخلاقی است. اما اگر شرایط دشواری پیش آمد که مصلحت اسلام را در خارج از این مسیر قرار داد، اخلاق عملی سیاسی از مصالح تازه ای که این شرایط پیش آمده به وجود آورده اند جهت خود را پیدا می کند.

سیاست و شریعت

در شریعت اسلام، احکام، عنوان اولی ای دارند و عنوان ثانوی ای. به این ترتیب که گاه یک چیز به عنوان اوّلی اش «حلال» و به عنوان ثانوی اش «حرام» می باشد. بنابراین می توانیم بگوییم که اسلام در درون خود «سیاست» را نهفته دارد و هنگامی که سیاست، نیاز به جواز و مجوزی در محدوده «حرامهای اسلام» دارد، صاحبان کار و متولیان امر (اولوالامر) باید موضوع را مورد مطالعه و تحقیق قرار دهند تا جانب مصلحت را تشخیص دهند و بر پایه آن اقدام مناسب کنند.
سیاست از دیدگاه اسلام، واقعیتی است که از مسیر اخلاق به دور نمی باشد. بنا بر این است که می گوییم دیانت ما سیاست ماست، زیرا دین تلاش می کند تا تمام مسیرها و گامهای انسان را مرزبندی کند. همچنان که سیاست ما دیانت ماست، زیرا به فعالیت انسان در میدانهای سیاسی نظر دارد و آنچه که در دین رخصت داده شده در سیاست نیز رخصت داده شده است.

جوانان و گرایشهای سیاسی

احزاب و حرکتها و سازمانهای سیاسی عادت کرده اند که رویکردشان به جوانان چنان باشد که از آنان به عنوان سربازان و عناصر حیاتی و پرنشاط برای تحقق اهداف خود بهره گیرند. شتابزدگی و ندانم کاری جوانان را در کار و فعالیت سیاسی چگونه ارزیابی می کنید و چه سفارشهایی در این زمینه دارید؟
آیت اللّه فضل اللّه : مرحله جوانی، مرحله حرکت و فعالیت است که در آن، جوان در جستجوی هدفی است که باید بدان گرایش پیدا کند و جویای جامعه ای است که به آن بپیوندد و به دنبال ابزارهایی است که مسیر حرکتش را بنمایاند. بنابراین سیاست، مسأله مهمی است و از وسایلی است که با تمام واقعیات چه در سطح حکومت و حاکم و قانون و روابط سیاسی یا در سطح چالشهای بزرگی که واقعیات سیاسی را با مسایل بزرگتری همانند مسأله دشمنیهای استکبار یا تلاشهای غاصبانه استعمار روبه رو می کند، ارتباط پیدا می کند.
زمانی که امت اسلام با همه این مسایل ـ با وصف مثبت یا منفی اش ـ روبه رو است چاره ای ندارد جز اینکه برای جذب عناصر مثبت آن و رشد و تکامل این عناصر چندان بکوشد که قدرت و ثبات و استحکام آن تحقق یابد. همچنین در برخورد با نقاط منفی در جهت کاستن از آثار آن و جلوگیری از گسترش و انتشار آن در حد امکان تلاش کند. امت اسلام نمی تواند به این اهداف دست یازد مگر به وسیله قدرت جوانان. زیرا این قدرت به سبب طبیعت جوانی و بلوغ و مردانگی آماده رویارویی و برخورد با چالشها است.
از این رو امت اسلام باید قدرت جوانان را در رویارویی با مسایل بزرگ تحریک کند و اگر می خواهد که جوانان چنین نقش فعالی داشته باشند و هنگامی که می بیند جوانان خود چنین نقشی را ایفا می کنند، باید کیفیت و ماهیت فکری و سیاسی و حرکتی احزاب و سازمانهایشان را از جهت هماهنگی با تعهدات فکری و عقیدتی و نیز از جهت اهتمامشان به مسایل امت ـ در سطح تحقق بخشیدن به اهداف بزرگ آن در خط پایداری و مقاومت ـ مورد مطالعه و تحقیق و ارزیابی قرار دهد. علاوه بر این باید ماهیت رهبری و عناصر فعال و برجسته آن محور سیاسی را به خوبی بشناسد و پیامدهای غیرقابل اجتناب و مسیر و زمینه فعالیتش را مورد مطالعه و کاوش قرار دهد.
بر جوانان لازم است در تمام ویژگیهای آشکار و پنهان محور سیاسی (حزب، گروه، سازمان) دقت فراوان کنند و اطمینان حاصل نمایند که نیروهایشان به هرز نخواهد رفت و در خدمت مقاصد فردی قرار نخواهد گرفت و به استخدام حرکتها و گرایشهایی که با سخن به ظاهر حق، نیات باطل دارند در نخواهد آمد و همین طور دیگر اموری که نیروهای بااخلاص و پاک نیت را به نیروهای غیر قابل استفاده یا منحرف تبدیل می کند.
ما به جوانان سفارش می کنیم که در بررسی امور و آگاهی نسبت به همه ابعاد واقعیت سیاسی کاملاً دقت کنند، زیرا سرزمین سیاست، حوزه ها و فضاهای فراوان و حفره ها و دهلیز و غارهای عمیق دارد که جوان را ناگزیر می کند تا در حرکتها و توقفهایش جای پای خویش را خوب بشناسد.

گرایش به احزاب از سر ترس

بعضی از جوانانی که جذب برخی احزاب می شوند؛ علت گرایش خود را به آن احزاب، ترس یا جهل می دانند.
آیت اللّه فضل اللّه : زمانی که انسان در زمینه ها و ابعاد حاشیه ای مسایل اجتماعی یا فردی فعالیت می کند، می تواند تساهل به خرج دهد و با ارزیابی عوامل ایجابی و سلبی فعالیت نماید. اما وقتی پای سرنوشت به میان آمد، یعنی زمانی که نیروی او و نیروی دیگران به هم می پیوندد و در مجرای طرح و برنامه ای که به همه امت مربوط می شود به کار می افتد ـ چه در شکل ارتباط با یک محور سیاسی یا در قالب ورود به میدان نبرد و یا در صورت برنامه ریزی برای توجه دادن دولت به گرایشی خاص ـ [در این موارد] مسأله، مسأله سرنوشت است و انسان در برابر آن از جهت ایجابی یا سلبی مسؤولیت کامل دارد.
خداوند تعالی انسان یا جوان مسلمان را در برابر هر نتیجه سلبی ای به مقدار دخالتش در آن و به لحاظ حجم و اندازه قوت و حرمت آن بازخواست می کند، بنابراین او باید خداوند را در کار خود مراقب ببیند و همچنین باید مسؤولیت حال و آینده امتش را بر دوش بکشد.

جدایی دین و سیاست

مراد از جدایی، چنان که برخی مطرح می کنند مسأله تخصص است. یعنی دین و سیاست هر کدام دایره و محدوده مخصوص به خود را دارند. آیا شما این تفکیک را درست می دانید؟
آیت اللّه فضل اللّه : دین، حالتی نیست که از صحنه حیات منزوی شده باشد، همچنان که سیاست نیز حالتی مرزبندی شده در عرصه زندگی انسان نیست. بنابراین وقتی که سیاست، تمام زندگی انسان را در بر می گیرد، چرا ما آن را در زاویه ای معین محصور کنیم؟! تخصص، مربوط به چیزی می شود که با ویژگی معینی، مشخص و مرزبندی شده باشد. اما چیزی که این خصوصیت را ندارد و همه ابعاد حیات را زیر بال و پر می گیرد چگونه می توان در باره آن از تخصص سخن گفت؟
بلی، می توان از تخصص گرایی در فرهنگ دینی یا تخصص گرایی در فرهنگ سیاسی سخن گفت، اما تخصص گرایی، فرهنگی دیگر است و تخصص گرایی نسبت به ایفای نقش دیگر. فرق است بین اینکه بگوییم نقش دین محدود به زاویه ای معین است و پیوندی با نقش سیاسی ندارد و اینکه نقش سیاست محدود به حدودی معین است و ربطی با نقش دینی ندارد. [و بین اینکه بگوییم ورود در هر کدام از این دو حوزه نیازمند تخصص است.[ زیرا دین در تمام ابعاد حیات انسان و از جمله در بعد سیاسی، دارای نقش و رسالت است و همچنین سیاست نیز در همه جوانب زندگی که جنبه دینی را هم تحت شمول می گیرد، نقش ایفا می کند.

دعوتهایی در گوشه و کنار صورت می گیرد که سازمانهای دانشجویان و جوانان مسلمان را به فراگیری و شمول همه دانشجویان مسلمان ـ با قطع نظر از گرایشهایشان ـ فرا می خواند. این امر در واقع و به صورت عملی، چه مقدار امکان پذیر است؟ آیت اللّه فضل اللّه : هنگامی که از حرکت دانشجویی اسلامی در برابر حرکت دانشجویی غیر اسلامی سخن می گوییم می توانیم مسیر عامی را ترسیم کنیم که به مصلحت حرکت و فعالیت اسلامی دانشجویی باشد، چنان که حرکت اسلامی بتواند بر حرکت غیر اسلامی گروه دیگر چیره شود.
در چنین فضایی می توانیم با همه تشکلهای اسلامی ای که می خواهیم در سازمانی واحد متحد شوند همکاری کنیم و نقاط مشترکشان را پیدا کنیم تا گرایشهای سیاسی گوناگون بر مسأله وحدت اثر منفی نگذارد و در عین تنوع، وحدت حفظ شود.
این امر نیازمند مطالعات دقیق و گسترده و تلاش فراوان است. با چنین کاری می توانیم بسیاری از تعصبها و تحجرهای حزبی و عقب ماندگیهای سیاسی را کاهش دهیم.

تجربه، در فعالیت و یا سابقه عملی که بی شک مزایایی دارد، تا چه اندازه می تواند مقیاس ارزشگذاری (سنجش) باشد؟ نقاط منفی این دو عنصر چیست؟ آیت اللّه فضل اللّه : سابقه فعالیت اگر به لحاظ تجارب طولانی ای که انسان اندوخته است نتایج مطلوبی به بار داشته باشد، مثبت به شمار می آید. چنین تجربه ای به انسان به لحاظ حرکت و فعالیت، فرهنگی غنی در دو بعد نظری و عملی می بخشد و یا در سطح آگاهی به واقعیات موجود، فرهنگ عملی کارآمدی به او می دهد.
سابقه فعالیت همچنین، هنگامی که اراده انسان را محدود و تلاش او را ضعیف و نیرویش را تباه کند به عنصری مغلوب که نیرویی برای دفاع از خود ندارد، تبدیل می شود و بلکه گاهی به سبب نیروی ضعیف خویش، در کاری که شخص انجام می دهد هماهنگ با اهرمهای فشار می شود.
چه بسا دیده ایم که سابقه طولانی فعالیت انسان را در تقلید فرو می برد، چنان که شخص مسیری را که در آن گام برداشته و شرایطی که فضای فکری و روانی را ساخته اند را پایدار و همیشگی می بیند که مانع هر گونه رشد و تکاملی است که در سطح شیوه های کار و گستردگی اهداف می تواند او را به مرحله ای تازه منتقل کند.

ـــــــــــــــــــــــــــ
1ـ سوره احزاب، آیه 36.
2ـ سوره لقمان، آیه 13.
3ـ سوره مائده، آیه 67.
4ـ سوره بقره، آیه 40.
5ـ سوره حدید، آیه 25.

[warior]

چون الان کلیه اعضاء هدفشون یکی هست همه حرف همدیگرو خوب گوش میدن اما وقتی بحث سیاست باشه و توی سیاست هم هیچکس از موضع خودش عقب نشینی نمیکنه و در آخر اینو میزنن روی تاپیک و یا موقع باز کردن خود

تالار با این رو برو میشیم

[خادم الامام]

سلام
با این وضع دموکراسی و آزادی بیان تو تالار دیگه فکر نکنم آقایون (با رفقاشون) اجازه باز کردن تاپیک بدند.
وقتی میان حرفهای یک شهید رو حذف میکنن و حساب کاربریتو 5روز تعلیق میکنند میفهمی که اوضاع الان خرابه و اصلاح طلبها خیلی کفری اند چون اصلا صلاحیت نمیتونن بگیرند...

[وحید110]

سلام
دوست گرامی
شما تا کمون بیش از ۱۰۰ بار در مورد عدم استفاده از مطالب سیاسی تذکر گرفته اید
فکر میکنید وقت مدیران حق الناس نیست؟!
چندین بار خدمت شما عرض شد که در مورد موسوی و جنبش سبز و هر مسءله دیگری که سیاسی باشد مطلب ارسال نکنید . منتها گویا شما اصلا گوشتان بدهکار نیست
در صورت تکرار باز هم ۲ روز حساب کاربری شما مسدود میشود . برای بار دوم ۱ هفته بار سوم ۲ هفته و بار چهارم ۲ ماه .
درست است که ربابط شما با بنده و بعضی مدیران دوستانه و برادرانه است .
اما از قدیم گقتن حساب حسابه کاکا برادر ....
در همین پست هم ول کن نیستی باز سیاسی ....
در پناه خدا