عشق ازدیدگاه من

[saeed6121]

عشق

سلام.بانام و یاد خدا خواستم کمی راجب بحث عشق اظهار نظر کنم و شماهم لطفا دیدگاهتونو دراین مورد بگین.

ساحت عشق مقدس ترازین حرفاست که هردختروپسرجوونی که همومیبینن و کوچکترین علاقه ای به هم پیدامیکنن اونوعشق تلقی کنن.

ببینیدبودن باکسی به مدت زیادخودش علاقه میاره وگرنه این زنوشوهرای قدیم که ندیده باهم ازدواج میکردن نبایدهمودوست داشته باشن امابراثربودن باهم دچارعلاقه میشن...

پس قرارنیست ماباهرکسی رابطه داشتیم فکرکنیم عاشقشیم"

اما میتونیم زندگیمونوکاملاعاشقانه کنیم...وقرارنیست همیشه عین فیلما قبل ازدواج عاشق بشیم...خداخودش گفته که همسرانی براتون قراردادم و بینتون مودت و مهربانی وجودخواهدداشت.

اماعشق حقیقی خداست که متاسفانه میتونم بگم اکثریت بهش نرسیدیم...ایت الله بهجت گاهی وقتی به قسمت "سلام"نمازش میرسید گریه میکرد چراکه احساس میکرد داره ازاون فیض الهی رهامیشه...

ماهاگاهی ادعای عاشق خدابودن میکنیم.اگه معشوقه مجازیمون ازمون چیزی بخواد به سرعت انجام میدیم تادلشوبه دست بیاریم.اگه بهمون لبخندبزنه کلی خوشحال میشیم اما وقتی نوبت به خدا میرسه و میگه :حی علی الصلاه" همه شونه خالی میکنیم ومیندازیم بعد یاسریع میخونیمش ویا....وواقعا عاجزیم ازدرک محبت خدا....

یکی از صفات خدا غیورهستش.یعنی غیرتی..وقتی میبینه ازکس دیگه چیزی میخوای.برای جلب رضایت کس دیگه تلاش میکنیم غیرتی میشه و میگه برو ازهمون بخواه...برواون روزیتوبده.برو پیش اون دعاکن...

خداهرنیازی برامون افریده جوابشم افریده و برای نیاز به محبت و رابطه ی جنسی همسرانی ازجنس خودمون افریده.اماایناهمه وسیلن تا به خدابرسیم...وقتی میگه نشانه هاییست برای اندیشمندان یعنی باید فکرکرد تونعمتای خدا.ولی حیف که میگه:اکثرهم لاتشعرون...اکثرشان نمیفهمند

انشاالله باعشق دنیوی خودمون به عشق حقیقی برسیم و ارزش این کلمه روانقدپایین نیاریم که روابط نامشروعمون رو عشق قلمدادکنیم.

چقدخوب میشه اگه زنوشوهر باهم برای خداکارکنن و دوش به دوش هم برای جلب رضایتش تلاش کنن.باهم قران بخونن باهم نماز به پادارن و این موقست که ازعبادتشون نهایت استفاده رو میبرن!

البته من خودم ازهمتون گناهکارترم و این نکاتی گفتموصرفا خودم بهش عمل نمیکنم و اشتباهات خودمودارم.اماوظیفه بود.همیشه دعامون این باشه "خدایاعاشقم کن"عشقتوتودلمون بذار.الهی امین

[میم.حسین.الف]

ابتدا کلام شما را تصحیح کنم مدت طولانی مراودات تنها عادت می آورد نه حتی علاقه ، علاقه ، عاقلانه است چون از شناخت بدست می آید و بنیان عشق است چه عشق خاکی چه عشق الهی و اما عشق ...

معنای حقیق عشق در واژه نمی گنجد ولی قرابت عجیبی با فنا دارد . آنچه محصول بین دو انسان گلی است دوست داشتن و مهرورزی با اسنانس عشق است نه خود عشق ما چیزی مثلش را داریم نه خودش را برای چه مثلش را داریم ، چون راه عشق از طریق ادراک هموار می شود پس باید مبتدیات را که همان مهر ورزی است درک کنیم بعد وارد ورته عشق شویم . از همین رو عشق متصل به عرفان است

بنده فکر می کنم اگر به انسانی عشق بورزید (به معنی حقیقی) دچار شرک شده اید چون همانطور که عرض شد عشق وقتی حاصل می گردد که عاشق فنای معشوق شود . چه کسی ، چه چیزی لایق فناست ، فقط خداست

لهو و هوس را همی عشق شماردند خلق

عشق نه آن است چیست انکه به هنگام توست

----------------------

راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکلست

کان نه راه صورت و پایست کان راه دلست

بر بساط عاشقی از روی اخلاص و یقین

چون ببیازی جان و تن و مقصود آنگه حاصلست

زینهار از روی غفلت این سخن بازی مدان

زان که سر در باختن در عشق اول منزلست

فرق کن در راه معنی کار دل با کار گل

کاین که تو مشغول آنی ای پسر کار گلست

[شیدا]

سلام
مطالب خوبی فرمودین جناب سعید۶۱۲۱
فقط یه نکته کوچیک عرض کنم درسته که انسان گاهی چنان غرق خودش و مادیات اطرافش میشه که از خدای متعال دور میشه و تلنگرا فایده ای نداره و خداوند اونو به حال خودش رها میکنه اما این باعث نمیشه روزی بهش نرسه، پروردگار متعال از اون جهت که خالقه و مهربان با عدل و انصافش در تضاد هست که روزی بنده محتاجش رو نده همون روزی که من حیث لا یحتسب هستش

ولی از جهت هدایت و رشد و کمال کاملا درسته که سرپیچی های پی در پی و عدم توجه به نشانه ها باعث دوری هر چه بیشتر انسان از خدا میشه و چقدر بده که خداوند انسانی رو به حال خودش رها کنه.... یا ارحم الراحمین ادرکنا

[قلب]

سلام
ع علاقه
ش شدید
ق قلبی
عشق
علاقه شدید قلبی


نظر علامه حسن زاده هم درباره عشق جالبه
با جستجو پیدا کنید و اینجا بزارید


حالا این علاقه میتونه به هر چیزی باشه

[Ali#59]

عشق دامنه ش خیلی گسترده ست.
نمیشه محدودش کرد.
در ازل هم ز عشق بویی هست!

حتی پست ترین و شهوانی ترین عشق ها هم با یه تلنگر به «جنون» کشیده میشه،کما اینکه در مورد حافظ اینطور شد.
طفیل هستی عشقند ، آدمی و پری
ارادتی بنما تا سعادتی ببری

[مهسا110]

به نظرم: هرکس و چیزی که علایق پراکندمونو به خودش معطوف کنه مقدسه چون میتونه تمرینی باشه برای معطوف کردنه علاقمون به خدا.

به شرطی که درهمون سطح نمونه...

عادت میتونه زمینه علاقه رو ایجاد کنه و حتی علاقه زمینه عادت رو...

به نظرم عادت چیز بدی نیست...

مثلا ما عادت کنیم که هرروز قران بخونیم.بده؟

هرچیزی که باعث ازخودگذشتگیمون بشه خوبه البته اگه،اون هرچیز داخل چهارچوب دین باشه.

---

گاهی ما هوس رو باعشق اشتباه میگیریم...به نظرم اشکالی نداره...شاید خدااینطور خواسته ... خواسته که خودمونو از هوس هل بدیم به سمت عشق... این دیگه باخودمونه...
حتی هوس هم وسیله اس تا مارو به کمال برسونه. هیچ کدوم از چیزایی که خدابهمون داده بدنیست. حتی علاقه ی یک دخترو پسر از روی هوس یا عادت...(البته منظورم مشروعش هست)

[Bamdaad]

سر بر شانه خدا بگذار تا قصه عشق را چنان زیبا بخواند

که نه از دوزخ بترسی و نه از بهشت به رقص درآیی

قصه عشق ، انسان بودن ماست

اگر کسی احساست را نفهمید مهم نیست

سرت را بالا بگیر ولبخند بزن

فهمیدن احســاس

کار هر آدمی نیست


…

شاملو

---

(۱/اسفند/۹۳ ۰:۴۰)saeed6121 نوشته است:  یکی از صفات خدا غیورهستش.یعنی غیرتی..وقتی میبینه ازکس دیگه چیزی میخوای.برای جلب رضایت کس دیگه تلاش میکنیم غیرتی میشه و میگه برو ازهمون بخواه...برواون روزیتوبده.برو پیش اون دعاکن...

.

خدای من نه دور کعبه است؛؛
نه در کلیسا؛؛
نه در معبد؛؛
خدای من همینجاست…
کنار تمام دلواپسی هایم… بغض هایم… خنده هایم
…خدای من, نمی ترساند مرا از آتـش
امــــــا
می ترساند مـرا از شکستن دلــــی… اشک آوردن به چشمی … نــا حـق کردن حقی…
خدای من می بیند مرا,, هر جا که باشم می فهمد مرا با هر زبانی که سخن می گویم
خدای من حواسش در همه احوال به من هست,,
خدای من مــرا از هیچ نمی ترساند,
جز "بی فـــکر سخن گفتن" و "رنجاندن دلـــــی"
خـــدای من
"خدای تمـــام مهربــــانی هاست"

.

سعید آقای گل خدا مون مهربون تر از این حرفاست . . .

[مهسا110]

یک بار که عاشق شد ، قلبش کبوتر بود و تنش از گل سرخ ..
اما عشق، آن صیاد است که کبوتران را پر می دهد ..
و آن باغبان است که گل های سرخ را پرپر می کند. پس کبوترش را پراند و گل سرخ اش را پرپر کرد.
دوم بار که عاشق شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم ..
اما عشق، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمی کند، پس آهویش را درید و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد ؛ که عشق توفان است و نه ترمه می ماند و نه ترنم ..
سوم بار که عاشق شد ، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو .. اما عشق، آن آسمان است که عقابان را می بلعد و آن مرگ است که تن هر سروی را تابوت می کند ..
پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتی روان بر رود عشق ..
و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار ..
هزار و یکم بار که عاشق شد ، قلبش اسبی بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غیرت و استخوان ..
و عشق آمد در هیئت سواری با سپری و سلاحی بر قلبش نشست و عنانش را کشید ، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد ..
سوار گفت: از این پس زندگی، میدان است و حریف، خداوند. پس قلبت را بیاموز که :
عشق کار نازکان نرم نیست / عشق کار پهلوان است، ای پسر ...
آنگاه تازیانه ای بر سمند قلبش زد و تاخت .. و آن روز ، روز نخست عاشقی بود ..

---

عشق پلنگی است که در رگ هایم می دود ،
پلنگی که می خواهد تا خدا خیز بردارد .
من این پلنگ را قلاده نمی بندم و رمش نمی کنم،حتی اگر قفس تنم را بشکند ..
خدا ماه است و این پلنگ می خواهد تا ماه بپرد ..
حکایت پلنگ و ماه عجب ناممکن است ،اما هرچه ناممکن تر زیباتر ..
پلنگ عشق به هوای گرفتن ماه است که به آسمان جست می زند ؛
اما هزار هزار فرسنگ مانده به ماه میفتد ..
دره های جهان پر از پلنگان مرده است که هرگز پنجه شان به آسمان نرسیده است ..
خدا اما ، پرش پلنگ عشق را اندازه می گیرد ،نه رسیدن اش را
و پلنگان می دانند که خدا پلنگی را دوست تر دارد که دور تر می پرد !

[Bamdaad]

در باور من…

ما همه از عشق آنقدر میدانیم که از خدا و خودمان!

و تنها زمانی که آن را تجربه میکنیم…

تازه به ذره ای از حجم عشق خدا و عمق تنهاییش پی می بریم…

باورِ عشق… باور به خدا، باور به خود، باور به زیباییها و نهایتا باورِ انسانهاست !

آنکس که عشق را نفهمد، خدا را جبارانه و خود را خودخواهانه شناخته است، نه عاشقانه!

.

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم


می‌خواهم عاشق شوم!

با تشکر از خانوم مهدویان