ترس از خشک مقدس ها

[vahrakan]

بسم الله الرحمن الرحیم

[b]در حکمت (150) نهج البلاغه امیر المومنین داریم یُحِّب ُّالصالِحینَ ولایعملُ عَمَلَهُم ویُبغِضُ المذنبین وهواَحدَهم... این سخن خطاب به افراد خشک مقدس هست. افرادی که صالحین را دوست دارند اما عمل های آنها را انجام نمی دهند. مثلا عشق به آیت الله بهجت و یا علمای اخلاق یا شهدا و ... که واقعاً هم اون هارو دوست دارن ولی ولایعملُ عَمَلَهُم موقعی که نوبت سبک زندگی این بزرگوران می شود خیلی با سبک زندگی آنها کاری ندارند و حضرت می فرمایند اینجوری نباش و واقعاً اگر دلداده این آدم های بزرگ هستی در عمل از آنها الگو بگیر و می فرمایند ویُبغِضُ المذنبین َ وهواَحدَهم... یعنی اون آدمی نباشید که بغض داشته باشید به گناه کاران اما خودشما یکی از گناه کاران باشید. این درست بر می گرده به همه ما بچه مذهبی ها که گاهی اوقات چنان به یک آدم گناه کار نگاه می کنیم که خداوند هم نگاه نمی کنه مثلاً میگیم فلان فلان شده پس فطرت یا این جرثومه کثافت و... که باید دقت کنیم که اینجا منظور بغض به گناه کاران هست نه ظالمین ولی بغض به ظالمین داشتن اساس دین هست. کی میتونه بگه که به غیر از ائمه معصومین و بندگان خاص تو حیطه گناه وارد نشده؟ گاهی وقت ها یکی گناه و نقصش عیان هست مثل یه خانومی که ظاهرش درست نیست ولی گناه و نقص ما درون ماست مخصوصاً بچه مذهبی ها که حتی تو دعا ها داریم که خدایا اگر مفتضح کنی مرا حتی آسمان به من لعن می کند و مردم برای تشیع جنازه من نخواهند آمد. اگر ما یک نگاه خراب به آدم ها داشته باشیم نمیتونیم برای آدم ها کار فرهنگی بکنیم.

نمونش خودم که از خانواده مذهبی بودم هیچ هنری نکردم حالا یکی تو یک خانواده بزرگ شده که هدایت توش نبوده و تا چشم باز کرده ماهواره بوده و ... و وقتی به چنین آدم هایی می رسیم چنان عصبانی می شیم و خون جلوی چشای مارو میگیره که که به این موضوع فکر نمیکنیم که بابا اصلاً به این بنده خدا هدایت نرسیده. اینجور آدم های خشک مقدس تنها چیزی که از دین پیغمبر دیدن یه کتاب دینی مزخرف مدرسه بوده که واقعاً همه ماها ازش زده ایم که نه زیبایی های دین رو توش نشون میدن نه معرفت نه محبت و اصلاً اومدن دین رو از همه چیز ها جدا کردن. شاید خیلی ها ظاهرشون بد باشه اما شاید به انقلاب و اعتقادات از ماها پایبندتر باشند. خب ما باید با دید دلسوزی با این ها صحبت کنیم و کم کم بیاریمشون تو خط. هروقت ما از روی دلسوزی به سمت آدم ها رفتیم اون موقع هست که موفقیم...

[/b]

پ,ن: مردی از اهل شام که تحت تأثیر تبلیغات زهرآگین معاویه نسبت به اهل بیت (علیه السلام) قرار گرفته بود، وقتی امام حسن (علیه السلام) را دید، شروع به فحش و ناسزا گفتن به امام کرد، امام حسن (علیه السلام) همچنان ساکت بود تا اینکه فحاشی مرد شامی به پایان رسید؛ امام رو به وی کرده فرمود: «ای پیرمرد! گمان می کنم که غریب هستی اگر چیزی بخواهی به تو می دهیم، اگر راه گم کرده ای نشانت می دهیم، اگر گرسنه ای، سیرت می کنیم، اگر نیازمندی، تو را بی نیاز می کنیم. » مرد شامی، ساکت و مبهوت به چهره ی امام نگاه می کرد و متحیر ماند که چه بگوید و چگونه عذرخواهی کند در پایان، با شرمساری گفت: خدا خود می داند که رسالت خویش را در کدام خاندان قرار دهد.

منبع :معبر سایبری فندرسک

[پارمیس]

(۵/خرداد/۹۴ ۱۶:۰۵)zahra21 نوشته است:  ولی الان ثابت کردی که میشه گفت !!

پس شما هم ثابت کردی که مردمی که به اون آقا حمله ور شدن شعور نداشتن.
و حتما میدونید مردم چه زمانی رو میگم؟؟؟

[ـــ]

(۵/خرداد/۹۴ ۱۰:۱۳)سید ابراهیم نوشته است:  بله این نکته شما درست است. اون لباس هیچ مشکلی ندارد و اصولا هم نباید در ذهن مخاطب تاثیر بد و اشتباه بگذارد. چون در خود اون پوشش مذکور هیچ مشکلی نیست.

بله، البته که نکته بنده درست هست.
و نیز حدسم درست بوده که کسانی که زیر این نظر تشکر گذاشتن منطقشون اون رو نادرست می‌بینه.
فقط تنها چیزی که برام مبهمه اینه که: پس چرا برای چیزی که از نظرشون نادرسته تأیید گذاشتن؟

---

(۵/خرداد/۹۴ ۱۱:۳۱)پارمیس نوشته است:  یه خاطره ای رو خدمتتون بگم آقای " _ " :
یکی از فامیلای ما پدربزرگشون کراواتی بود چه قبل از انقلاب چه بعدش ولی مخالف حکومت شاه هم بود و انسان تحصیل کرده و درستی هم بودن .....ایشون بعد از انقلاب هم به همون روال قبل با کراوات میومدن بیرون و خب اون موقع ها هم چون ساواکی ها همه کراواتی بودن دید مردم نسبت به این پوشش خیلی جالب نبود خلاصه ایشون یه روز مشغول قدم زدن بودن که مردم میریزن سرش که ایشون ساواکیه چون کراوات زده.از مردم اصرار و از این بنده خدا انکار.خلاصه یکی از هم محله ای های ایشون هم اتفاقی اونجا بوده و میره توضیح میده که ایشون ساواکی نیست و فقط پوشش اینطوری داره.یعنی اگه اون آقا نمیرسید معلوم نبود مردم چه بلایی سر این بنده خدا میاوردن.

خلاصه همه اینا رو گفتم که بگم : "" روی احساسات مردم نمیشه حساب باز کرد ""
وقتی می بینن مثلا یه عده ای با یه لباس خاص یا با یه پوشش خاص اذیتشون میکنن یا حقشون رو ضایع میکنن بعدش از هر کی که همون پوشش رو داشته باشه بدشون میاد.
مثلا همین گشت ارشاد.
یکی از دلایلی که باعث شده بعضی از دخترا یا جوونا به چادری ها توهین کنن همینه.چون مامورای گشت ارشاد همشون چادرین!
نمیشه گفت چون مردم احساساتی هستن پس عقل و شعور ندارن!

تعجب می‌کنم که حرف من رو اینطور برداشت می‌فرمایید!
حرف من و شما تقریباً یکی هست.
من صراحتاً گفته بودم که انسانها عقل و شعور دارن ولی احساساتشون نمیذاره بهش گوش کنن:

(۵/خرداد/۹۴ ۵:۲۶)ـــ نوشته است:  درست اینه که عقل و درک و شعور رو همه‌ی انسانها به اندازه‌ای دارن که در این حد منطق داشته باشن که چنین چیزی رو بفهمن. درست اینه که چیزی که مانع بکارگیری منطق میشه غرض هست و غرض هست و غرض.

تنها تفاوت حرف شما و بنده اینجاست که شما طوری می‌فرمایید که انگار به اون افراد حق میدید که احساساتشون جلوی منطقشون رو بگیره(شایدم منظورتون این نیست و من اشتباه می‌کنم) ولی من میگم چون عقل و درک و شعور باعث وجود منطق میشه، پس منطق یک انسان خاموش‌شدنی و تعطیل‌شدنی نیست. یعنی نمیشه که انسان نفهمه. پس اونهایی که نمیفهمن، خودشون دارن احساساتشون رو بجای منطقشون انتخاب میکنن(همون غرض‌ورزی که گفته بودم).

[سید ابراهیم]

نه دوست عزیز بنده تشکرام بیشتر به خاطر اینکه قدردانی کنم از اینکه دوستان در بحث مشارکت کرده اند. وگرنه تاییدی در کار نبوده است. این را در جاهای دیگر هم بیان کرده ام. باز هم تاکید میکنم لباس و تازه اون لباسی که مطرح شده هیچ اشکال خاصی ندارد. اتفاقا اگر با همین لباس و البته با رفتار اخلاقی خوبی جلو برویم خود باعث تبلیغ هم می شود.

همانطور که شما هم فرمودید مخاطبین اون هم باید احساس و تخیلات و حتی توهمات خودشان را کنار گذاشته و با منطق و عقلانیت جلو بیایند.

نمیخواستم حالا مصداقی هم بیام جلو ولی افرادی مثل رحیم پور ازغدی و یا حتی سردار سلیمانی و سردار قاسمی با اینکه اتفاقا خیلی پوشش اسلامی خاصی هم دارند ولی با این حال از محبوبیت بالایی در بین حتی مردم عادی جامعه هم هستند.

از ناظر محترم خواهش میکنم تمام ارسال های بی ربط در مورد دکتر شریعتی را پاک کنند. چون هیچ ربطی به موضوع این تاپیک ندارد. بسیار ممنون.

[ـــ]

(۶/خرداد/۹۴ ۱۱:۱۶)سید ابراهیم نوشته است:  

نه دوست عزیز بنده تشکرام بیشتر به خاطر اینکه قدردانی کنم از اینکه دوستان در بحث مشارکت کرده اند. وگرنه تاییدی در کار نبوده است. این را در جاهای دیگر هم بیان کرده ام.

این یعنی خودتون اظهار می‌دارید که برای اینکه افراد متوجه بشن که تشکر از یک سخن به معنای تأیید اون نیست، توضيح لازمه.
در حالی که توضیحتون همراهش ارائه نشده(و البته از نظر فنی امکانش نیست) پس بنابراین ممکنه توسط شخصی که اون قسمت رو از هرکجا(درون یا بیرون تالار) می‌بینه، هرگز دیده نشه. نکته‌ی دیگری که خودتون اظهار داشتید اینه که هر چند بار که توضیح شما در جاهای مختلف تکرار شده باشه، باز هم افرادی خواهند بود که نشنیده‌اند.

پس اگر نگرانی‌مون خفیف نباشه و برامون مهم باشه که در مسائل دینی ناخواسته موجب تأیید چیزی نباشیم، این نگرانی توسط توضیحی که در جای دیگری ارائه شده باشه رفع نمیشه.
علاوه بر این، اینجا یک محفل خصوصی نیست، یعنی ما نمیدونیم چند نفر و از چه جاهایی سخن ما رو می‌بینن و آیا بعداً سر خواهند زد تا از توضیح ما آگاه بشن یا نه.


اگر یک مقدار موشکافانه‌تر نگاه کنیم یک مسئله‌ی دیگر هم هست:
نگرانی مورد بحث، تنها در مورد مخاطبانی معنا داره که در تشخیص صحت مطلب از تأیید دیگران تأثیر بپذیرن، بجای اینکه در خود مطلب دقت و تأمل کنن.
اما هدف از توضیح اینه که این افراد تشخیص بدن کدومیک از تشکرها مربوط به کسانیه که پیش‌تر اعلام کردن تشکرشون لزوماً تأیید نیست، سپس اون رو از مجموعه‌ی عوامل دخیل در هواداری بی‌تأملی که براساس تأیید دیگران صورت میدن خارج کنن.
متوجه میزان عدم تناسب شدید؟
از به اشتباه افتادن ِ افرادی که دقت و تأمل ندارن نگرانیم، و برای رفعش کاری رو ازشون میخوایم که این یکی هم نیاز به خرج دقت و تأمل داره.