کسی که از لحاظ مالی حقی بر گردن دارد نمیتواند در رکاب امام زمانش باشد

[علی 110]

قاضی نورالله تستری می گوید: موسی بن عمیر از پدر خود نقل کرد که گفت:
امام حسین علیه السلام به من فرمود:

((نادِ فی النّاسِ أن لا یُقاتِلَنَّ مَعی رَجُلٌ عَلَیهِ دَینٌ، فَأِنَّهُ لَیسَ مِن رَجُلٍ یَمُوتُ وَ عَلَیهِ دَینٌ لایَدَع لَهُ وَفاءً اِلّا دَخَل النّارَ))

(( بین مردم ندا کن، کسی که بدهی و دِینی دارد، نباید با من به پیکار آید که هر که با بدهی بمیرد و برای پرداخت آن نیاندیشیده باشد {یعنی نیت و قصد پرداخت کردنش را هم نداشته باشد}، در آتش درآید
"احقاق الحق19:29"

و ضحاک گفته است: یک نفر از اصحاب نزد امام آمد و عرض کرد:

من بدهی دارم(چه کنم؟)

امام فرمودند:

((لا یُقاتِلُ معی مَن عَلَیهِ دَینٌ))

((هر کس بدهی (و دِینی) دارد با من به نبرد (و پیکار) نیاید))

"فرهنگ جامع سخنان امام حسین علیه السلام، ص471"

بسیار نکته ی مهمی است که اگر انسان حساب مالی اش دُرُست نباشد، همین عامل ما را از بودن در رکاب امامان باز میدارد، خمس و زکاتی که امروزه حتی در بین بسیاری از مذهبیون ما با تسامح با آن برخورد می شود از مهمترین دِین هایی است که بر گردن هر مسلمان است و باید هر چه سریعتر هریک از ما به امور مالیمان رسیدگی کنیم قرض و دِینی به گردن نداشته باشیم، به خصوص خمس و زکات که از حقوق مالی واجب است و در بین تمام احکام های واجب مالی خمس از همه بیشتر مبتلا به ماست، لذا به این مناسبت سخن کوتاهی برای مشتاقان بودن در رکاب امام زمان در باره ی خمس تقدیم می شود:
ابتدا بر اساس آیات و روایات، بعضی از آثار خمس را بر می شماریم:
1-نسل پاک: پرداخت خمس، مال را پاک میکند و مال پاک مقدمه نسل پاک است(التطیب ولادتهم) وسائل،ج9،ص547)

مولا علی می فرمایند: مردم بخاطر اینکه حق ما را نمی دهند غذا و آمیزش آنان ناپاک شده و سبب هلاکت آنان میشود.(وافی،ج10،ص337)

امام کاظم فرموند: خمس مالتان را بدهید تا مالتان حلال شود، سپس فرمود: این کلام سختی است که جز افراد با ایمان امتحان شده، تحمل آن را ندارند.(وسائل،ج9،ص484)

و در حدیث دیگری از امام صادق آمده:
هرکس خمس ما را بدهد باقی درآمدش برای او گوارا وپاکست. وسائل،ج9،ص488)
و در حدیث دیگر داریم
: کسی که بخشی از خمس را حلال پندارد و آن را نپردازد، گویا آتش میخورد. (وسائل،ج9،ص550)


2- عامل تقویت دین : امام رضا فرمودند: خمس، حق ما اهل بیت و پشتوانه مکتب و راه ما و کمک ما بر بستگان و یاوران ماست. (وسائل،ج9،ص538)


3- حفظ آبرو و فقر زدایی از خاندان رسالت و نشانه ای از حقیقی بودن محبت ما به اهل بیت پیامبر:

امام رضا علیه السلام میفرماید: به وسیله ی خمس ما آبروی خود و طرفدارانمان را در برابر تهدیدات مخالفانمان حفظ میکنیم.(وسائل،ج9،ص538)
و امام کاظم فرمودند: خداوند نیمی از خمس را برای فقر زدایی از بستگان پیامبر که از زکات و صدقات محرومند قرار داده.(وسائل،ج9،ص514)

4- کفاره گناهان و ذخیره قیامت : امام رضا علیه السلام فرمودند :خمس مال، وسیله آمرزش گناهان و ذخیره قیامت و روز نیاز شماست. (وسائل،ج9،ص538)


5- مشمول دعای امام شدن : امام رضا علیه السلام فرمود: خمس کمک ما بر حفظ مکتب است، آن را ازما دور نکنید تا از دعای ما محروم نشوید. (وسائل،ج9،ص538)

6- کلید رزق: امام رضا فرمودند : پرداخت خمس کلید رزق شماست.(وسائل،ج9،ص538)

7-سبب عنایات ویژه خدا و اولیایش میشود: مگردر قرآن نمیخوانیم: {فاذکرونی اذکرکم}(بقره-152)
پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم.
{إن أحسنتم أحسنتم لانفسکم}(إسرا-7)
اگر خوبی کنید به خودتان خوبی کرده¬اید.
{إذا حیّیتم بتحیّة فحیّوا باحسن منها}(نسا-86)اگر شخصی به شما کریمانه برخورد کرد، شما بهتر از او برخورد کنید.

بی شک اولیای خدا که این دستورات خدا را به پیروانشان ابلاغ کرده اند، خودشان خود به طور اولا به این دستورات عاملند و با ما بهتر از آن نیکی که ما به ایشان میکنیم برخورد میکنند.

{إن تنصر الله ینصرکم}(محمد-8)
اگر شما خدا را یاری کنید، خداوند شما را یاری میکند.
و میدانید که یکی از موارد مصرف خمس در جهت حفظ دین خداست و با پرداخت خمس ما مشمول کسانی خواهیم شد إن شاء الله که جزو ناصران دین خداوند با مالشان هستند.

{إن الله یحب المحسنین}(بقره-195)
همانا خدا نیکوکاران را دوست دارد.
و برکات اینکه شخصی را خدا دوست بدارد و آثار محبوب خدا خودش عظمتی دارد که در وصف نیاید!!!

امام زمان علیه السلام فرمودند: لعنت خدا و فرشتگان و مردم بر کسی که یک درهم مال ما را حلال شِمُرَد.
ودر روایت دیگر فرمودند: ما دشمن اینگونه افراد هستیم.
(وسائل،ج9،ص540 و541)


عزیزانی که میخواهند در رکاب امامشان باشند یک بار دیگر حدیث بالا را بخوانند!

[b]

علاوه بر اینکه نبپرداختن حق الناس مانع می شود تا ما بتوانیم در رکاب امام زمان خود باشد، خطر بسیار بزرگتر این است که همین حق الناس در صورت پرداخت نشدن چون از مصادیق مال حرام خواهد شد در زندگی، می تواند باعث شود تا ما در مقابل امام زمان خود هم بیاستیم[/b]، همانطور که منتظران و مشتاقان امام حسین علیه السلام به علت وجود همین مال حرام در شکمهایشان در برابر حضرت تیغ کشیدند!!!!!

و در خطبه ی مشهور حضرت امام حسین علیه السلام در روز عاشورا حضرت علت رخنه نکردن کلام حق در قلوب کوفیان را وجود مال حرام در شکمهایشان بر شمردند:

((قد إنخزلت عطیّاتکم من الحرام و ملئت بطونکم من الحرام فطبع الله علی قلوبکم )) "مقتل الحسین خرازمی 2:5"

((همه ی شما ناشنوایید، زیرا بخششهایتان در حرام منحصر شده و شکمهایتان از حرام پر گشته است و خدا (بدین سبب) بر دلهای شما مهر زده است.))

برای آشنایی بیشتر با مباحث گوناگون مربوط به خمس و زکات، میتوانید به کتاب بسیار مفید و در عین حال مختصر ((خمس و زکات)) تألیف حجت الاسلام محسن قرائتی مراجعه فرمایید.


همچنین خوب است که به این تاپیک هم نظری بیافکنید:
فقط کسانی بخوانند که حق الناس بر گردن دارند!

و همچنین این تاپیک :
کدام اثر از آثار مال حرام بیشتر شما را میترساند؟!!

مطالعه ی این کتاب هم می تواند مفید باشد إن شاء الله:






نام کتاب:
درآمد هاي حلال و حرام


نويسنده:

محمد وحیدی

[علی 110]

رسول خدا می فرمایند:
لا يَقْدِرُ رَجُلٌ على‏ حَرامٍ ثُمَّ يَدَعُهُ، لَيس بهِ إلّا مَخافَةُ اللَّهِ، إلّا أبْدَلَهُ اللَّهُ في عاجِلِ الدُّنيا قَبْلَ الآخِرَةِ ما هُو خَيرٌ لَهُ مِن ذلكَ.

(میزان الحکمه ج 2 ص 375) , (کنزالعمال (علامه علاءالدین علی المتقی الهندی)، خ 43113)

هیچ کس به حرامی دست پیدا نمی کند که به خاطر ترس از خداوند آن را رها سازد مگر آن که خداوند در همین دنیا قبل از آخرت بهتر از آن را به او خواهد داد.



و



در روایت گوهر بار دیگری می فرمایند:
ترک دانق حرام أحب إلی الله تعالی من مائة حجة من مال حلال.
به اندازه ی دانق (شش نخود) از مال حرام دست برداشتن در نزد خداوند محبوبتر است از صد حج که از مال حلال به جای آورده شود.

[علی 110]

الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:
قالَ صلى الله عليه و آله:
إنَّكُم إنْ مَلَأتُم بطُونَكُم مِن الحَلالِ تُوشِكونَ أنْ تَملؤوها مِن الحَرامِ.
امام کاظم عليه السلام:
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
به تحقیق که شما اگر شكم هاى خود را از حلال پر كنيد هيچ بعيد نيست كه از حرام نيز آن را پر نماييد.

منبع: مستدرک الوسائل (حاج میرزا حسین نوری)، ج 2، ص 334

---

حدیث بالا یعنی اگر ما ابایی از پر خوری و انباشتن شکم حتی از مال حلال نداشته باشیم هیچ بعید نیست که حاضر شویم مال حرام هم بخوریم!

[ali.khm]

(۳/اسفند/۹۱ ۱۲:۴۱)علی 110 نوشته است:  الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:
قالَ صلى الله عليه و آله:
إنَّكُم إنْ مَلَأتُم بطُونَكُم مِن الحَلالِ تُوشِكونَ أنْ تَملؤوها مِن الحَرامِ.
امام کاظم عليه السلام:
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
به تحقیق که شما اگر شكم هاى خود را از حلال پر كنيد هيچ بعيد نيست كه از حرام نيز آن را پر نماييد.

منبع: مستدرک الوسائل (حاج میرزا حسین نوری)، ج 2، ص 334

---

حدیث بالا یعنی اگر ما ابایی از پر خوری و انباشتن شکم حتی از مال حلال نداشته باشیم هیچ بعید نیست که حاضر شویم مال حرام هم بخوریم!

عجب حدیث تکان دهنده ای !! به معنای واقعی کلمه !

[علی 110]

در تأکید مجدد مسئله ی تأثیر مال حرام و گمراهی در فتنه ها به این کلام نورانی حضرت حجت توجه فرماید:
عهد می‌کنم
که هر کدام از شیعیان که راه تقوا را در پیش گیرد
و هر آنچه که لازم است (و حق خداست) از مال خود خارج کند،
از فتنه‌ی گمراه‌کننده و رنج‌های ظلمانی در امان باشد.
منبع:"علامه محمدباقر مجلسی؛ مهدی موعود ؛ ترجمه حسن بن محمد ولی ارومیه‏ای؛ قم: انتشارات مسجد مقدس جمکران، ۱۳۸۰ ؛ ج ۲."

[راوی110]

(۳/اسفند/۹۱ ۱۲:۴۱)علی 110 نوشته است:  الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:
قالَ صلى الله عليه و آله:
إنَّكُم إنْ مَلَأتُم بطُونَكُم مِن الحَلالِ تُوشِكونَ أنْ تَملؤوها مِن الحَرامِ.
امام کاظم عليه السلام:
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
به تحقیق که شما اگر شكم هاى خود را از حلال پر كنيد هيچ بعيد نيست كه از حرام نيز آن را پر نماييد.

منبع: مستدرک الوسائل (حاج میرزا حسین نوری)، ج 2، ص 334

---

(۳/اسفند/۹۱ ۱۲:۴۱)علی 110 نوشته است:  حدیث بالا یعنی اگر ما ابایی از پر خوری و انباشتن شکم حتی از مال حلال نداشته باشیم هیچ بعید نیست که حاضر شویم مال حرام هم بخوریم!

(۲۰/فروردین/۹۲ ۱۱:۴۲)علی 110 نوشته است:  در تأکید مجدد مسئله ی تأثیر مال حرام و گمراهی در فتنه ها به این کلام نورانی حضرت حجت توجه فرماید:
عهد می‌کنم
که هر کدام از شیعیان که راه تقوا را در پیش گیرد
و هر آنچه که لازم است (و حق خداست) از مال خود خارج کند،
از فتنه‌ی گمراه‌کننده و رنج‌های ظلمانی در امان باشد.
منبع:"علامه محمدباقر مجلسی؛ مهدی موعود ؛ ترجمه حسن بن محمد ولی ارومیه‏ای؛ قم: انتشارات مسجد مقدس جمکران، ۱۳۸۰ ؛ ج ۲."

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
مَنِ اكْتَسَبَ مَالًا حَرَاماً؛
کسی که کسبش حرام است
لَمْ یَقْبَلِ اللَّهُ مِنْهُ صَدَقَةً وَ لَا عِتْقاً وَ لَا حَجّاً وَ لَا اعْتِمَاراً؛
خداوند هیچ كار خیرى را از او نمى‏پذیرد، چه آن کار صدقه باشد چه آزاد كردن بنده؛ حج باشد یا عمره
وَ كَتَبَ اللَّهُ بِعَدَدِ أَجْزَاءِ ذَلِكَ أَوْزَاراً؛
و خداوند متعال به عوض پاداش این كارها، گناه براى او ثبت مى‏‌كند
وَ مَا بَقِیَ مِنْهُ بَعْدَ مَوْتِهِ كَانَ زَادَهُ إِلَى النَّارِ؛
و آنچه پس از مرگش باقى مى‏ماند توشه دوزخ او خواهد بود.

ثواب الاعمال و عقاب الاعمال (شيخ صدوق): ص 282



امیرالمومنین علیه السلام می فرمود:
لَیْسَ بِوَلِیٍّ لِی مَنْ أَكَلَ مَالَ مُؤْمِنٍ حَرَاماً؛
کسی که به حرام، مال مؤمنی را بخورد هرگز دوستدار من نیست.

مجموعة ورام(تنبیه الخواطر)، 1/16









امام باقر (عليه السلام):

ليس من نفس إلا وقد فرض الله لها رزقها حلالا يأتيها في عافية ، وعرض لها بالحرام من وجه آخر ، فإن هي تناولت من الحرام شيئا قاصها به من الحلال الذي فرض الله لها وعند الله سواهما فضل كبير.

خداوند برای هر انسان رزق حلالی را مشخص و حتمی کرده است که به طور کامل به او خواهد رسید،
و از طرفی رزق حرامی از طریق دیگر به او عرضه می‌شود،
پس اگر از آن حرام مقداری برداشت به همان اندازه از مال حلال او کم می‌شود
و پیش خدا علاوه بر آن دو مال، زیادی و افزونی است که خداوند در قرآن فرماید:
از فضل و زیادی که پیش خدا است از او درخواست کنید. (سوره نساء آیه ۳۲)

(بحارالانوار (علامه مجلسي): جلد ،5 صفحه 174)


لما نزلت هذه الآية: «و اسألوا الله من فضله».
فقال أصحاب النبي: ما هذا الفضل؟ أيكم
يسأل رسول الله عن ذلك؟ قال : فقال علي بن أبي طالب:
أنا أسأله فسأله عن ذلك الفضل ما هو؟
فقال رسول الله: إن الله خلق خلقه و قسم لهم أرزاقهم من حلها و عرض لهم بالحرام فمن انتهك حراما نقص له من الحلال بقدر ما انتهك من الحرام وحوسب به. (همان)

نقل قول:رسول خدا می فرمایند:
لا يَقْدِرُ رَجُلٌ على‏ حَرامٍ ثُمَّ يَدَعُهُ، لَيس بهِ إلّا مَخافَةُ اللَّهِ، إلّا أبْدَلَهُ اللَّهُ في عاجِلِ الدُّنيا قَبْلَ الآخِرَةِ ما هُو خَيرٌ لَهُ مِن ذلكَ.

(میزان الحکمه ج 2 ص 375) , (کنزالعمال (علامه علاءالدین علی المتقی الهندی)، خ 43113)

هیچ کس به حرامی دست پیدا نمی کند که به خاطر ترس از خداوند آن را رها سازد مگر آن که خداوند در همین دنیا قبل از آخرت بهتر از آن را به او خواهد داد.