اين است صفات مومن:

[راوی110]

أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ:
صِفَةُ الْمُؤْمِنِ قُوَّةٌ فِي دِينٍ
وَ حَزْمٌ فِي لِينٍ
وَ إِيمَانٌ فِي يَقِينٍ
وَ حِرْصٌ فِي فِقْهٍ
وَ نَشَاطٌ فِي هُدًى
وَ بِرٌّ فِي اسْتِقَامَةٍ
وَ إِغْمَاضٌ عِنْدَ شَهْوَةٍ
وَ عِلْمٌ فِي حِلْمٍ
وَ شُكْرٌ فِي رِفْقٍ
وَ سَخَاءٌ فِي حَقٍّ
وَ قَصْدٌ فِي غِنًى
وَ تَجَمُّلٌ فِي فَاقَةٍ
وَ عَفْوٌ فِي قُدْرَةٍ
وَ طَاعَةٌ فِي نَصِيحَةٍ
وَ وَرَعٌ فِي رَغْبَةٍ
وَ حِرْصٌ فِي جِهَادٍ
وَ صَلَاةٌ فِي شُغُلٍ
وَ صَبْرٌ فِي شِدَّةٍ
وَ فِي الْهَزَاهِزِ وَقُورٌ
وَ فِي الْمَكَارِهِ صَبُورٌ
وَ فِي الرَّخَاءِ شَكُورٌ
لَا يَغْتَابُ
وَ لَا يَتَكَبَّرُ
وَ لَا يَبْغِي
وَ إِنْ بُغِيَ عَلَيْهِ صَبَرَ
وَ لَا يَقْطَعُ الرَّحِمَ
وَ لَيْسَ بِوَاهِنٍ
وَ لَا فَظٍّ وَ لَا غَلِيظٍ
وَ لَا يَسْبِقُهُ بَصَرُهُ
وَ لَا يَفْضَحُهُ بَطْنُهُ
وَ لَا يَغْلِبُهُ فَرْجُهُ
وَ لَا يَحْسُدُ النَّاسَ
وَ لَا يَفْتُرُ
وَ لَا يُبَذِّرُ وَ لَا يُسْرِفُ بَلْ يَقْتَصِدُ
يَنْصُرُ الْمَظْلُومَ
وَ يَرْحَمُ الْمَسَاكِينَ
نَفْسُهُ مِنْهُ فِي عَنَاءٍ وَ النَّاسُ مِنْهُ فِي رَاحَةٍ
لَا يَرْغَبُ فِي عِزِّ الدُّنْيَا
وَ لَا يَجْزَعُ مِنْ أَلَمِهَا
لِلنَّاسِ هَمٌّ قَدْ أَقْبَلُوا عَلَيْهِ وَ لَهُ هَمٌّ قَدْ شَغَلَهُ
لَا يُرَى فِي حِلْمِهِ نَقْصٌ
وَ لَا فِي رَأْيِهِ وَهْنٌ
وَ لَا فِي دِينِهِ ضَيَاعٌ
يُرْشِدُ مَنِ اسْتَشَارَهُ
وَ يُسَاعِدُ مَنْ سَاعَدَهُ
وَ يَكِيعُ عَنِ الْبَاطِلِ وَ الْخَنَى وَ الْجَهْلِ
فَهَذِهِ صِفَةُ الْمُؤْمِنِ‏.


امام صادق عليه السّلام فرمود:
صفت مؤمن اين است
در دين نيرومند است
و در نرمى احتياط كار
و ايمانش بسر حد يقين است
و در فهميدن حريص
و در هدايت با نشاط
و در نيكى پايدار است
و بهنگام شهوت چشم پوشى ميكند
دانشش آميخته با بردبارى است
در موردى كه با او مدارا شود سپاسگزار است
و نسبت به حق خودش سخاوتمند
و در حال ثروتمندى ميانه رو و در حال تنگدستى ظاهرى آراسته دارد
و در حال قدرت عفو مي كند
و در مقابل نصيحت و خيرخواهي ديگران فرمانبردار است
و به ورع رغبت دارد
و در جهاد حريص است
و در حالى كه مشغول كار است از نماز غفلت نمى‏كند
و در مورد شدت بردبار است
و در مقابل پيش آمدهاى سخت با وقار است
و در ناملايمات صبر فراوان دارد
و در فراخى شكرگزار است
نه غيبت ميكند
و نه تكبر مى‏كند
و نه ستم ميكند
و اگر بر او ستمى شد تحمل مى‏كند
قطع رحم نميكند
سست نميباشد
بد خلق و سنگدل نيست
چشمش را در اختيار خود دارد
و شكمش او را رسوا نمى‏كند
مغلوب شهوت نميشود
بمردم حسد نميورزد
افترا نمى‏بندد
بيهوده خرج نمى‏كند و اسراف نمى‏كند. بلكه ميانه‏ رو است
ستمديده را يارى مى‏كند
و تهى دستان را دلسوزى مى‏ نمايد
بخاطر راحت مردم خود را زحمت مى‏ اندازد،
بعزت دنيا رغبتى ندارد و از درد آن بى‏ تابى نمى‏ كند
مردم را هوائى در سر است كه دنبال آن هواها هستند و او را هوائى در سر است كه بدان مشغول است
در حلمش كمبودى بنظر نمى‏ رسد
و در رأيش سستى ديده نمى‏ شود
و دينش را ضايع نمى‏ كند
هر كه با او مشورت كند او را راهنمائى مى‏ كند
و هر كه با او همدست باشد مساعدتش مى‏ كند
و از باطل و دشنام دادن و نادانى گريزان است
اينها صفت مؤمن است.

خصال صدوق، باب خصلتها 50 گانه