رحمت واسعه (40)

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

شوق زيارت

در امامزاده، سنگ ریزه هایی بود که مردم آن سنگ ها را روی دست می گرفتند و حاجتی را از ذهن می گذراندند. می گفتند اگر بنا باشد حاجتی برآورده شود، این سنگ ها تکان می خورند.

سنگ ها را برداشتند و هر یک آن را امتحان کردند. روی دست بعضی ها تکانی هم خورد. یکی گفت: سنگ را به این بچه هم بدهید ...

ان شاء الله ادامه دارد ...

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

اشاراتی در باب محبت اهل بيت (عليهم السلام)
اساس بندگی

اساس عبودیت و بندگی حب است. خداوند می فرماید: (يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ) [1] (خداوند آن مومنین را دوست دارد و آنان خدا را دوست دارند).
و نیز می فرمایند: (وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّلّهِ) [2] (و کسانی که ایمان آورده اندخدا را بیشتر [از محبت کافرین نسبت به خداهایشان] دوست دارند).
همچنین می فرمایند: (إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ) [3] (اگر خدا را دوست دارید، از من پیروی کنید تا خدا شما را دوست داشته باشد).

با این حال، عده ای از عامه [4] منکر حب بنده و خدا هستند و حب بنده به خدا را [به معنای] اطاعت از اوامر او و حب خدا به بنده را جزای اعمال و ثواب می دانند.
در روایات آمده است: "اِنّ مِن اَحَبّ عِبادِ اللهِ اِلَیهِ عَبداً اَعانَهُ اللهُ عَلی نَفسِهِ فَاستَشعَرَ الحُزنَ وَ تَجَلبَبَ الخَوفَ" [5] (از محبوب ترین بندگان نزد خداوند متعال، کسی است که خدا او را بر [تسلط بر] نفسش یاری نموده و اندوه را لباس زیرین و بیم [از خدا] را لباس روی خود فرار داده است).

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] مائده، 54.
[2] بقره، 165.
[3] آل عمران، 31.
[4] اهل سنت.
[5] نهج البلاغه، ص 118، خطبه 87؛ بحارالانوار، ج2، ص56 و نیز نک: غررالحکم، ص236.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

محبت و نفی خودبینی

"وَ اجعَل ... قَلبِی بِحُبّکَ مُتَیِّماً" [1] (و دل مرا سرگشته و دیوانه محبت خود قرار ده) نفی خود بینی است و اینکه پروانه بشود و به نور رسد و نور شود.

از خدا بخواهیم با جذبات او از خود فارغ شویم و بی خود گردیم تا نفهمیم و خود را در برابر عظمتش گم کنیم.

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] مصباح المجتهد، ج2، ص850؛ اقبال الاعمال، ج2، ص709؛ البلد الامین، ص191؛ مصباح کفعمی، ص560.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

چگونه عاشق باشیم؟!

کسی که عاشق جمیله ای است و می خواهد با او ارتباط برقرار کند - شخص با تقوا از راه مشروع و غیر متقی از هر راهی که شد - همیشه فکر و خیال او به کوی و خانه اوست و باید صارف [1] و مانعی باشد که او را به خود متوجه کند.

پروانه نیازی به یاد دادن محبت و توجه به نور ندارد؛ لذا باید محبت را به منبع کمالات و آن عالَم افزود.

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] آنچه توجه انسان را از سویی به سوی دیگر معطوف کند، بازدارند.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

روح عبادات (1)

روح عبادات، ولایت الله است و ولایت ولی الله هم ولایت الله است. ما با ائمه اثنا عشر و انبیا و اوصیا کار نداریم، الا اینکه خدا با این ها کار دارد. دوستی خدا با دوستی این ها است و امر خدا وقتی امتثال [1] می شود که امر این ها امتثال بشود؛ چون خدا اطاعت این ها را واجب کرده است. [2]

بلکه اگر انسان، مومن را لِایمانه [3] دشمن داشته باشد، مثل این است که انبیا و اوصیا را دشمن داشته است؛ البته لِایمانه!

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] به جا آوردن فرمان، اطاعت.
[2] امام باقر (علیه السلام): "ذِرْوَةُ الامْرِ وَسَنَامُهُ وَمِفْتَاحُهُ وَبَابُ الاشْيَاءِ وَرِضَا الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى الطَّاعَةُ لِلامَامِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الله تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ الله وَمَنْ تَوَلَّى فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً؛ قله رفیع امر [دین] و بالاترین مراتب آن و کلید آن و باب ورود به هر چیزی و خشنودی خداوند رحمان تبارک و تعالی، اطاعت از امام است، [آن طاعتی که] پس از شناخت او [است]. خداوند تبارک و تعالی می فرمایند: کسی که از رسول اطاعت کند، در حقیقت از خدا اطاعت کرده و هر که روی گرداند، ما تو [پیامبر اکرم] را نگهبان [و مسئول کار] آنان نفرستادیم"؛ کافی، ج1، ص185؛ برای اطلاعات بیشتر نک: کافی، بَابُ فَرْضِ طَاعَةِ الائِمَّةِ (عَلَيْهم السَّلام) (باب وجوب اطاعت از ائمه (علیهم السلام))
[3] به سبب ایمانش.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

روح عبادات (2)

بر عکس در طرف عفو [و بخشش خدا] ظاهراً این قید "لایمانه" مطرح نیست [و فقط همین محبت کافی است]؛ [4] چون در روایات دارد "اِستَزَدتُهُ فَزَادَ لِی المُحِبِّین ثُمّ اِستَزَدتُهُ فَزَادَ لِی مُحِبّی المُحِبِّین" [5] (از او زیاده طلبیدم، پس برایم محبین را افزود؛ دوباره زیاده طلبیدم، پس برایم دوست دار محبین را نیز افزود).

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[4] یعنی قید "لایمانه" (به خاطر ایمان آن فرد) در طرف دشمنی لحاظ می شود و تنها اگر آن فرد، مومن را بخاطر ایمانش دشمن داشته باشد، مورد مواخذه واقع می شود و گویی همه انبیا و اوصیا را دشمن داشته است، اما در طرف دوستی این قید نیست و همین که فردی، مومنی را دوست داشت ولو اینکه به خاطر مومن بودن او نباشد، رحمت و بخشش خدا شامل حال او خواهد شد.
[5] رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): "یا عَلِیُّ، اِنِّی سَاَلتُ اللهَ اَن یَجعَلَکَ مَعِی فِی الجَنَّهِ فَفَعَلَ وَ سَاَلتُهُ اَن یَزِیدَنِی فَزَادَنِی ذُرِّیتَکَ وَ سَاَلتُهُ اَن یَزِیدَنِی فَزَادَنِی زَوجَتَکَ وَ سَاَلتُهُ اَن یَزِیدَنِی فَزَادَنِی مُحِبِّتیکَ فَزَادَنِی مِن غَیرِ اَن اَستَزِیدَهُ مُحِبِّی مُحِبِّیتکَ. فَفَرِحَ بِذَلِکَ اَمِیرُ المُومِنِینَ عَلِیُّ بنُ اَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) ثُمَّ قَالَ: بِاَبِی اَنتَ وَ اُمِّی مُحِبُّ مُحِبِّی؟ قَالَ: نَعَم یَا عَلِیُّ؛ یا علی، من از خدا خواستم تو را در بهشت همراه من قرار دهد، پس چنین کرد. و از او خواستم بر آن بیفزاید، پس ذریه تو را نیز افزود. و دوباره زیاده طلبیدم، پس همسرت را نیز افزود. باز زیاده طلبیدم، دوستداران تو را نیز افزود. و بدون آنکه بیش از این طلب کنم، دوست دارانِ دوستداران تو را نیز افزود. پس امیرالمومنین (علیه السلام) از شنیدن این مطلب خوشحال شد و عرضه داشت: پدر و مادرم به فدایت، دوستدارانِ دوستدارانم را نیز افزود؟ پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: آری"؛ بحارالانوار، ج7، ص333 و نیز نک: تفسیر فرات کوفی، ص411؛ عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج2، ص 47؛ امالی طوسی، ج1، ص293. ارشاد القلوب، ج2، ص258؛ بحارالانوار، ج27، ص79؛ ج35، ص52؛ ج40، ص78.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

روح عبادات (3)

اگر محبی المحبین [6]، لکونهم محبین باشد، این ها هم از محبین هستند دیگر. نه! محبی المحبین [هستم] به واسطه اینکه مثلاً [این حب] به من احسانی کرده است؛ بنابراین من او را دوست دارم. [7]

و [چون] در واقع، و نفس الامر، او دوست خدا بود، از سعه [8] رحمت خدا و لطف خدا به خود آن اصل [9] این محبی المحبین همین طور تا آخر [در این سلسله عفو و بخشش قرار می گیرند]. "احِبَّ احِبّا ئَهُم وَ اِن کَانُوا فَاسِقِینَ". [10]

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[6] دوستدارِ دوستداران اهل بیت (علیهم السلام).
[7] یعنی اگر کسی که محبین اهل بیت (علیهم السلام) را دوست دارد، به دلیل محبت آن ها به اهل بیت، آن ها را دوست داشته باشد، خود او هم از دوستداران اهل بیت (علیهم السلام) است و اضافه کردن محبی المحبین در روایت معنایی نخواهد داشت؛ بلکه منظور این است که این شخص به دلیل دیگری غیر از محبت اهل بیت (علیهم السلام)، آن محبین را دوست دارد؛ مثلاً به این دلیل که آن محبین، به او لطف و احسانی کرده اند.
[8] گستردگی، وسعت.
[9] منظور اولین کسی است که در این سلسله باید دوست داشته شود که در این روایت وجود مقدس امیرالمومنین (علیه السلام) است.
[10] امام رضا (علیه السلام): "کُن مُحِبّاً لِالِ مُحَمَّدٍ (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) وَ اِن کُنت فَاسِقاً وَ مُحِبّاً لِمُحِبِّیهِم وَ اِن کَانُوا فاسِقِین؛ دوستدار اهل بیت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) باش، حتی اگر فاسق باشی و دوستدار دوستداران آن ها باش، حتی اگر فاسق باشند"؛ دعوات راوندی، ص28؛ بحارالانوار، ج66، ص253.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

حتی برای کافر نافع است

مودت و محبت اهل بیت (علیهم السلام) حتی برای کافر نافع است. در بالای ایوان طلای حضرت امیر (علیه السلام) نوشته شده است: "قالَ رَسوُلُ اللّه (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): لَوِ اجْتَمَعَ النّاسُ عَلى حُبِّ عَلِىِّ ابْنِ أَبى طالِبٍ، لَما خَلَقَ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النّارَ" [1] (رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: "اگر همه مردم بر محبت علی (علیه السلام) گِرد می آمدند، هرگز خداوند آتش جهنم را نمی آفرید.")

و نیز در روایتی به نقل از امیر مومنان (علیه السلام) آمده است: "فَاستَزَدتُهُ فَزادَ لِی مُحِبی المُحِبینَ" [2] (خواستم که زیاده کند، دوستانِ دوستان علی (علیه السلام) را نیز بر آن افزود).
قطعاً کافر محب و غیر محب علی و اهل بیت (علیه السلام) در عذاب با هم فرق دارند. هرچند کافر استحقاق عذاب و خلود جهنم را دارد، اما ایا فعلیت عذاب هم برای او ثابت است؟!

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] بشاره المصطفی، ص75؛ کشف الغمه، ج1، ص99؛ ارشادالقلوب، ج2، ص234؛ عوالی اللئالی، ج4، ص86؛ بحارالانوار، ج39، ص248، 249 و 305.
[2] نک: تفسیر فرات کوفی، ص411؛ عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج2، ص47؛ امالی طوسی، ج1، ص293؛ ارشادالقلوب، ج2، ص258؛ بحارالانوار، ج7، ص333، ج27، ص79، ج35، ص52 ج40، ص78.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

همین دوستی ها و دشمنی ها می ماند (1)

انسان غیر از دوستی و دشمنی هیچ ندارد و نمی تواند بگوید: از دوست داشتن و دشمن داشتن هم عاجزم. منتهی باید عینک بگذارد و دقت کند و ببیند که چه کسی و چه کار و چه خلق و چه عقیده ای را دوست بدارد و چه چیز و چه کسی را دشمن بدارد؛ زیرا همین دوستی ها و دشمنی ها برای انسان می ماند وگرنه هر عملی شروط بسیار دارد که معلوم نیست از عهده آن ها برآییم.

میرزای قمی (رحمه الله علیه) می فرموده است: "اگر برای نماز هایی که می خوانیم، خدا ما را عقاب نکند، خیلی باید شاکر باشیم".
عبادات شروط زیادی دارد که معلوم نیست بتوانیم آن ها را رعایت کنیم و از عهده آن ها برآییم؛ اما دوستی و دشمنی شرطی ندارد و دوست خدا و دوستِ دوستِ خدا شدن به اندک چیزی حاصل می شود و آسان است.

ان شاء الله ادامه دارد ...

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

همین دوستی ها و دشمنی ها می ماند (2)

این روایت که در کتاب ینابیع الموده [1] هم شاید باشد، در بالای ایوان طلای حضرت امیر (علیه السلام) از زمان های بسیار دور نوشته شده است که: "قالَ رَسوُلُ اللّه (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): لَوِ اجْتَمَعَ النّاسُ عَلى حُبِّ عَلِىِّ ابْنِ أَبى طالِبٍ، لَما خَلَقَ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النّارَ" [2] (رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: "اگر همه مردم بر محبت علی (علیه السلام) گِرد می آمدند، هرگز خداوند آتش جهنم را نمی آفرید.")

ولی ما قدردان اهل بیت (علیهم السلام) نیستیم، مثل کسانی که گنجی در خانه دارند، ولی گویا ندارند و از آن غافل محض اند! بلکه کار و حال ما بدتر از آن ها است.

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] ینابیع الموده، ج1، ص272 و 376؛ ج2، ص244، 290 و 293.
[2] بشاره المصطفی، ص75؛ کشف الغمه، ج1، ص99؛ ارشادالقلوب، ج2، ص234؛ عوالی اللئالی، ج4، ص86؛ بحارالانوار، ج39، ص248، 249 و 305.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

همین دوستی ها و دشمنی ها می ماند (3)

گویا مانند کسانی که به امامت اعتقادی ندارند، ما نیز امیرالمومنین (علیه السلام) را نداریم و مانند آن ها زندگی می کنیم که آن حضرت را ندارند. با اینکه قرآن را در یک دست و عترت را در دست دیگر داریم، ولی گویا دستمان خالی است و هیچ نداریم و سنگینی آن ها را احساس نمی کنیم. گویا چیزی در اختیار ما نیست!
از مرحوم شیخ عبدالکریم حائری نقل شده که فرموده: "سنی ها عترت را ضایع کردند و شیعه ها قرآن را". ولی بنده به گمانم اگر کسی یکی از این دو را ضایع کند، دیگری را هم ضایع خواهد کرد و هر دو با هم وحدت دارند. انسان باید لجوج و معاند باشد یا جاهل که نفهمد علی و اولادش (علیه السلام) در صف عادلین و متقین و صادقین اند و دشمنان آن ها در صف فاسقین و فاجرین.
به خدا پناه می بریم از اینکه در زمره فاسقین و ناصبین [3] باشیم، نه در گروه متقین!

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[3] کسانی که دشمن امیرالمومنین (علیه السلام) هستند.