نگاهی به فیلم «فروشنده»، جدیدترین ساخته اصغر فرهادی

[Silence]

بنام تنهای تنهای تنها

نگاهی به فیلم «فروشنده»، جدیدترین ساخته اصغر فرهادی

فیلم فروشنده‌ی اصغر فرهادی هفتین اثر اوست که اولین اکرانش را در جشنواره کن امسال خواهد داشت. این کارگردان برنده‌ی اسکار بعد از ساخت فیلم «گذشته»، به ایران بازگشته تا دست روی یک موضوع اجتماعی دیگر بگذارد.



هیچ جای تعجبی ندارد که وبسایت ایندی وایر، فروشنده را در رتبه‌ی پنجم مورد انتظارترین فیلم‌های سال ۲۰۱۶ قرار داده است. اصغر فرهادی قطعاً هیجان‌انگیزترین کارگردان ایرانی است، کسی که فیلم‌هایش چه در میان سینماروهای حرفه‌ای و چه مخاطبین عام سر و صدای زیادی می‌کند. فیلم‌های او، حداقل از «درباره‌ی الی» به بعد، همیشه با حاشیه‌هایی همراه بوده که گاهاً ارزش واقعی آثارش را خدشه‌دار کرده‌ ولی حداقل این فایده را داشته‌اند که به یکی از شناخته‌شده‌ترین سینماگران ایرانی در میان تمام اقشار مردم تبدیل شود.

او بعد از برنده شدن در ده‌ها جشنواره‌ی سینمایی و دریافت دو نامزدی اسکار،‌ برای منتقدین و دنبال‌کنندگان جدی سینما در خارج ایران به چهره‌ی معروفی تبدیل شد و تجربه‌ی فیلم اروپایی «گذشته‌» هم فرصتی‌های تازه‌ای برایش به وجود آورد. در ادامه‌ی همین فعالیت در سینمای اروپا بود که فرهادی تصمیم گرفت این بار فیلمی در اسپانیا بسازد و با مذاکرات اولیه، پنه‌لوپه کروز را هم برای نقش اصلی انتخاب کرد. اما برای اینکه تا شروع تولید دومین اثر فیلم خارجی‌اش بیکار ننشیند، پروژه‌ای را در ایران و با تیم همیشگی‌اش کلید زد. استارت «فروشنده»، با نام اولیه‌ی «برسد به دست آهو»، پاییز ۹۴ زده شد و اواخر سال هم فیلمبرداری‌اش به پایان رسید. این فیلم به تازگی مراحل پس از تولید را پشت سر گذاشته و منتظر است تا برای اولین بار در جشنواره‌ی کن روی پرده برود. اما فروشنده چه جور فیلمی است؟
فرهادی، مرموزتر از همیشه


ترانه علیدوستی و شهاب حسینی در هفتمین درام اجتماعی فرهادی، نقش دو بازیگر تئاتر را بازی می‌کنند که در حال اجرای نمایش «مرگ فروشنده» هستند. به نقش این پررنگ این نمایشنامه در فیلم، که اثر یکی از بزرگترین دراماتیست‌های قرن بیستم است خواهیم رسید اما پیش از آن، موضوع مهم‌تر در فروشنده بن‌مایه‌ی داستانی آن است. موضوع فیلم‌های قبلی فرهادی را می‌توان در چند کلمه خلاصه کرد، مثلاً درباره‌ی الی، درباره‌ی دروغ بود و در چهارشنبه‌سوری، خیانت نقش پررنگی داشت. در فروشنده، این دو بازیگر به خانه‌ای نقل مکان می‌کنند که قبلاً محل سکونت زن بدکاره‌ای بوده و حال این زوج بازیگر به مشکلاتی در مورد او برمی‌خورند. جدا از حساسیت این موضوع، هفتمین اثر فرهادی همچنان دست روی پنهان‌ترین لایه‌های شخصیت‌ها می‌گذارد و رابطه‌ی آن‌ها با یکدیگر را زیر ذره‌بین می‌برد. فروشنده شاید بیش از هرچیزی، راجع به اعتماد باشد.

فروشنده، احتمالاً جنبه‌های معمایی بیشتری نسبت به باقی آثار فرهادی خواهد داشت. کشف رازهای ساکن قبلی خانه و رابطه‌ی احتمالی شخصیت‌های اصلی با او، می‌تواند دست‌مایه‌ی فرهادی برای خلق تعلقی باشد که در فیلم‌های او کمتر دیده‌ایم. البته فعلاً هرچه هست حدس و گمان است و به خاطر علاقه‌ی فرهادی به پایان باز و حفره‌های داستانی، حتی با دیدن فیلم هم نمی‌توانیم از همه‌ی ریزه‌کاری‌های داستان مطمئن شویم. اینکه هیچ اطلاعات خاص دیگری غیر از داستان کلی فیلم منتشر نشده، ما را تشنه‌ی دیدن آن می‌کند و حداقل در ایران باید تا تابستان برایش صبر کنیم.
حواشی همیشگی شبکه‌های اجتماعی
فرهادی در همین مدت نه چندان بلندی که در سینمای ایران فعالیت داشته، کارهایی کرده که در کل تاریخ این سینما کم‌نظیر بوده است. او برای انتخاب بازیگر در یکی از نقش‌های فرعی فروشنده، فراخوانی از طریق شبکه‌های اجتماعی ارسال کرد و از مردم خواست فیلمی از خود بگیرند و شانس‌شان را برای ایفای نقش در فروشنده امتحان کنند. این فراخوان محدودیت سن و جنسیت نداشت و نقش‌های کوتاه و بلندی هم برای این نابازیگرها در نظر گرفته شده بود. بهره‌گیری از نابازیگر در ایران اتفاق جدیدی نیست و خود فرهادی در چند فیلم خود این کار را کرده، اما استفاده از شبکه‌های اجتماعی با توجه به گسترش روزافزون آن‌ها بین مردم از اتفاقاتی بود که کمتر در سینمای ایران رخ داده است.


بیش از ۱۶ هزار ویدیو برای عوامل سازنده ارسال شد و عوامل سازنده با مشاهده‌ی تمام آن‌ها، در نهایت حدود ۵۰ نفر را برای دعوت به محل فیلمبرداری و انجام تمرین‌های لازم انتخاب کردند. هر جا صحبت از شبکه‌های اجتماعی می‌شود، نمی‌توان انتظار داشت حاشیه‌ای پیش نیاید. بعد از اعلام نتایج فراخوان بازیگری فیلم فروشنده، برخی مدعی شدند عوامل فیلم قرار است استفاده‌ی دیگری از این فیلم‌ها کنند یا اینکه افراد انتخاب‌شده، از پیش تعیین شده بودند. در هر صورت این شایعه‌ها تکذیب شدند و البته خود فرهادی هم با حواشی از این دست و بلکه بزرگ‌تر، بیگانه نیست. کار فیلمبرداری فیلم به پایان رسیده و فعلاً شایعه‌ی حدیدی در مورد آن دست به دست نمی‌شود، اما هنگام اکران فیلم و احتمالاً حضور در جشنواره‌های خارجی، باید انتظار شایعه‌های همیشگی را داشته باشیم.


مرگ رویا
نمایشنامه‌ای که آرتور میلر در سال ۱۹۴۸ نوشت و صدها بار در تئاتر برادوی نیویورک اجرا شد، زندگی مادی انسان را خارج از زمان و مکان و در عریان‌ترین شکل خودش به تصویر می‌کشد. «مرگ فروشنده» نه تنها مرگ رویای آمریکایی است، بلکه فرو ریختن دیوار آرزوهای انسان غرق در مادیات را جوری نشان می‌دهد که می‌توان آن را به هر فرد در هر زمانه‌ای نسبت داد. نمایشنامه درباره‌ی فروشنده‌ای به اسم ویلی است که فکر می‌کند تنها با کسب ثروت و محبوبیت میان دیگران،‌ می‌توان زندگی شرافتمندانه‌ای داشت. او در این راه موفقیتی کسب نمی‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که تمام‌ باورهایش از اساس اشتباه بوده و در رویایی زندگی می‌کرده که سرانجامش سقوط و نیستی است. ویلیِ مرگ فروشنده و طرز فکر او، نمادی از جامعه‌ی مادی‌گرای آن روزهای آمریکا بود که در واقع چیزی جز یک رویا نیست و واقعیت، بسیار تلخ‌تر و بی‌رحم‌تر است.

اما این نمایشنامه همان قدر که به ماتریالیسم و نظام سرمایه‌داری می‌پردازد، لایه‌های شخصیتی زیرین افرادی را که در چنین دنیایی زندگی می‌کنند هم بررسی می‌کند و واقعیت‌ آن‌ها را آشکار می‌کند. این همان جنبه‌ای از داستان است که احتمالاً نقش بیشتری در فیلم فروشنده‌ی فرهادی دارد، فروریختن باورهای کسی که تمام زندگی‌اش رویایی در سر می‌پرورانده اما در انتها به دیوار محکم واقعیت برخورد کرده است. فیلم فرهادی برداشتی از این نمایشنامه نیست اما حتماً تأثیراتی از آن گرفته و کاراکترهایش به کسی که با نمایشنامه آشنا است، نزدیک‌تر و برای او باورپذیرتر هستند.

فروشنده یکی دو هفته‌ی دیگر درجشنواره‌ی کن روی پرده می‌رود و فعلاً نه تیزری از آن منتشر شده و نه آن معدود عکس‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی پیدا می‌شوند اطلاعات خاصی راجع به فیلم فاش می‌کنند. فروشنده در بخش رقابتی کن شرکت کرده و امیدواریم مانند اثر قبلی فرهادی که جایزه‌ی بهترین بازیگر زن را نصیب برنیس بژو کرد، خوش بدرخشد و اعتبار دیگری باشد برای عوامل فیلم و سینمای ایران.
تهیه شده در زومجی

[Imam12]

(۱/خرداد/۹۵ ۱۸:۰۹)Silence نوشته است:  سلام
من که سینمای به اسم سینمای روشنفکری قبول ندارم تازه قبول هم کنیم فروشنده از نقد اجتماعی جلوتر نمیره...
درست می گید سیاه نمایی داره ولی بالاخره وقتی فیلم حالت جشنواره ای میگیره باید با ضوابط اون جشنواره جور باشه دیگه...
چیزی که این جور فستیوال ها از فیلمساز ایرانی می پذیرن فیلمی فراتر از جهان سوم نیست...
پس فرهادی و بقیه فیلمساز های ایرانی برای دیده شدن تو جهان چاره ای جز این جور فیلمسازی ندارن...

یعنی ما باید چنین تصویری از جامعه خودمون نشون بدیم تا اونا تاییدمون کنن یا جایزه بدن؟! این که نشد دلیل برادر من وقتی یه خارجی این فیلمارو ببینه نمیگه نظام ایران داره به مردم ظلم میکنه؟

[مجتبی110]

مبنای سینمای فرهادی روی این ژانره که به مذاق برخی دوستان خوش نمیاد،
چه تو ایران باشه با فیلم جدایی، چه تو فرانسه باشه با فیلم گذشته، تمرکزش روی مشکلات اجتماعی هست و تعبیر سیاه نمایی حداقل بعد از فیلم گذشته، منطقی نیست.

تمام اتهاماتی که متوجه فرهادی بوده تقریبا قریب به اتفاقشون، وارد نیست.

در ضمن، فرهادی با فیلمهاش، نه تنها به کارگردانای ایرانی بلکه حتی به کارگردان های تاپ خارجی هم داره غصه گویی رو درس می ده.
بجای گارد گرفتن جلوی فیلم هاش، از دید دیگری به فیلمهاش نگاه کنید.

مشتاقانه منتظر اکران فیلمش هستم.

[Silence]

(۱/خرداد/۹۵ ۱۸:۴۰)Imam12 نوشته است:  یعنی ما باید چنین تصویری از جامعه خودمون نشون بدیم تا اونا تاییدمون کنن یا جایزه بدن؟! این که نشد دلیل برادر من وقتی یه خارجی این فیلمارو ببینه نمیگه نظام ایران داره به مردم ظلم میکنه؟

نه بحث جایزه نیست بحث دیده شدنه...بالاخره آرزوی هر کاگردانیه که تو جهان براش سرمایه باشه تا بتونه هرجای دنیا که خواست فیلم هاشو بسازه
مثلا شما فرض کن تو همین جشنواره بین المللی فیلم فجر که اردیبهشت ماه برگذار شد:
بنظر شما به فیلمی مثل آرگو یا مثلا کشتی گیر یا اصلا همین شیطان نئون اگه میخواستن پیش نمایش تو ایران داشته باشند ایران همچین اجازه ای می داد؟یا مثلا فیلم های پورن اجازه داده میشه در ایران اکران بشه؟
خیر...
هر فستیوالی راه روش خودشو داره و کارگردان هامجبورن خودشونو تطبیق بدن وگرنه دیده نخواهند شد..
اینکه یک فستیوال چقد معتبر باشه تا کارگردان فیلم هاشو بر اساس اون بسازه میشه یه بحث دیگه..
البته مشکل افراد مذهبی زیاد مسئله سیاه نمایی فیلم های فرهادی نیست،بیشتر رفتار آقای فرهادی تو جشنواره ها بود...
که خب بنظر منم کار چندان جالبی نبود...
یعنی من رفتار بزرگان دیگه رو هم که می دیدم اینجوری نبود،نمونش دی کاپریو برای فیلم از گور برگشته...
به قول آقا مجتبی فرهادی فیلمساز قصه گویه که واقعا تو جهان شبیهش نیست..اوج قصه گویی رو هم تو فیلم گذشته ایشون میشه دید...
براشون آرزوی موفقیت می کنیم...

---

نظر منتقدان بین‌المللی درباره فیلم فروشنده
دبورا یانگ(هالیوود ریپرتر): سکانس پایانی، گروهی از شخصیت های جدید را معرفی می کند که در میان آنها سجادی حسینی فراموش ناشدنی است. طراحی صحنه کیوان مقدم در دو آپارتمان نیز خیره کننده است و یرای پنجره ها و درهای خاص فرهادی به عنوان لوکیشن های کنش های اجتماعی.»

علی معلم (دنیای تصویر): «فروشنده» خوشبختانه در داستانگویی فیلم بسیار موفقی بود و تمشاگران را روی صندلی میخکوب کرد. حالا می شود با اطمینان گفت فرهادی بهترین داستانگو سینمای معاصر ایران است. اصولا داستانگویی در سینما که از نظر برخی خیلی آسان است توسط فرهادی به خاطر اینکه نقاط عطف و شروع و پایان داستانش را می فهمد و صحنه و هنرپیشه هایش را اداره می کند در «فروشنده» به بهترین شکل اتفاق می افتد.

منتقد سایت«د رپ»:فروشنده اصغر فرهادی که راهی کن شد به نظر رسید یک فیلم محبوبِ زودهنگام است که برنده نخل طلا می شود. حالا که فیلم نمایش داده شده به ضرس قاطع می توان گفت که فرهادی مسلما قدرتمند و غیر قابل نادیده گرفته شدن است. اما شاید بتوانید او را برای بردن نخل طلا به حساب نیاورید.»

پیتر بردشاو(3 ستاره از5) فیلم های درخشان فرهادی جدایی و دربااره الی به ترتیب نشانه هایی از هانکه و انتونیونی داشتند در حالی که به زعم من فروشنده از بسیاری جهات شبیه ترین فیلم فرهادی به چهارشنبه سوری است . بازیگر آن فیلم نفش اصلی فروشنده را بازی می کند:ترانه علی دوستی بی نظیر.چهارشنبه سوری همین ایده ی مختل شدن فضای زندگی،پیامد احساس ناراحتی از صمیمیت و تحولات را ترفند خوبی برای افشای زندگی آدم های آن فضا قرار داده بود.چهارشنبه سوری کمتر نمایشی و با ظرافت تر از فروشنده بود.

آلن هانتر(اسکرین دیلی):اصغر فرهادی با فروشنده سر از حیطه میشائیل هانکه در می آورد وقتی که رابطه به ظاهر رضایت آمیز یک زوج پس از مجموعه بدشانسی های تصادفی در آستانه ی فروپاشی قرار می گیرد.در ابتدابه نظر می رسد پیش فرض داستان فاقدتمرکز و محکمی فیلم های جایزه گرفته فرهادی یک جدایی و گذشته باشد. اما رفته رفته عناصر پراکنده کنارهم قرار می گیرند و مجموعه ای جذاب از «صحنه های یک ازدواج » را می سازند، جایی که شادی را خرده نارضایتی ها، تنگناهای ناممکن و برخورد ارزش ها :غریزه ببخش و میل به انتقام جویی تهدید می کند

---

و یک ویدئوی جالب از زهر ما گفتن خانوم علیدوستی

دانلود به حجم 574 کیلوبایت

[amirabdi]

نقل قول: البته مشکل افراد مذهبی زیاد مسئله سیاه نمایی فیلم های فرهادی نیست،بیشتر رفتار آقای فرهادی تو جشنواره ها بود...

با اینکه این مطلب خارج از بحث هستش ولی به نظرم رفتار آقای فرهادی در جشنواره های بین المللی به خودشون مربوط میشه...
ناسلامتی تمام زحمت ساخت فیلم بر پایه ی آقای فرهادی بوده؛ بعد وقتی که یکی ساخته های ایشون توی جشنواره های مختلف برگزیده میشه ایشون باید باب میل اقلیت های مذهبی رفتار کنند؟
اتفاقا به نظرم همین که آقای فرهادی بعد از گرفتن انواع جوایز مختلف وطنش رو از یاد نبرد خیلی جای تقدیر داره،اگه هر شخص دیگه ای بود بعد از گرفتن اسکار کشورش رو فراموش میکرد و شروع میکرد علیه کشورش کار کردن(مثل رابعه اسکویی و گلشیفته فراهانی و ...)،که همین امر باعث شد رسانه های مخالف (امثال من وتو و صدای آمریکا) کلی بیان از این آقا انتقاد کنن،بیشتر انتقادات هم روی این پایه میچرخید که چرا وقتی ایشون جایزه ی اسکار رو دریافت کردند و داشتند برای بزرگترین هنرمندای جهان سخنرانی میکردند،نیومدن یه دوتا فحش و توهین و انتقاد نثار دولت ایران بکنند

[Silence]

(۱/خرداد/۹۵ ۲۳:۳۶)amirabdi نوشته است:  با اینکه این مطلب خارج از بحث هستش ولی به نظرم رفتار آقای فرهادی در جشنواره های بین المللی به خودشون مربوط میشه...
ناسلامتی تمام زحمت ساخت فیلم بر پایه ی آقای فرهادی بوده؛ بعد وقتی که یکی ساخته های ایشون توی جشنواره های مختلف برگزیده میشه ایشون باید باب میل اقلیت های مذهبی رفتار کنند؟
اتفاقا به نظرم همین که آقای فرهادی بعد از گرفتن انواع جوایز مختلف وطنش رو از یاد نبرد خیلی جای تقدیر داره،اگه هر شخص دیگه ای بود بعد از گرفتن اسکار کشورش رو فراموش میکرد و شروع میکرد علیه کشورش کار کردن(مثل رابعه اسکویی و گلشیفته فراهانی و ...)،که همین امر باعث شد رسانه های مخالف (امثال من وتو و صدای آمریکا) کلی بیان از این آقا انتقاد کنن،بیشتر انتقادات هم روی این پایه میچرخید که چرا وقتی ایشون جایزه ی اسکار رو دریافت کردند و داشتند برای بزرگترین هنرمندای جهان سخنرانی میکردند،نیومدن یه دوتا فحش و توهین و انتقاد نثار دولت ایران بکنند

سلام امیر
درست میگی رفتار ایشون به خودشون ربط داره ولی دقت کنیم که وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران این فیلم به اسکار فرستاد،یعنی ارشاد می تونست اون سال فیلم دیگه ای رو بفرسته اسکار،پس آقای فرهادی تو اون آکادمی نماینده جمهوری اسلامی بود نه صرفا طرز فکر خودش...
یا مثلا بوسیدن برنیس پژو که صد البته از روی خوشحالی بود ولی وجهه خوبی نداشت...
ولی اینکه می گید اپوزسیون نشد خب اساسا دلیلی نداشت..کلا دلیل پیشرفت فرهادی اینکه در مقابل هر نوع انتقادی فورا پاسخ نمیده وسکوت میکنه در عوض تو عمل نشون میده این خیلی خوبه...
فرهادی کماکان چهره روشنفکری خودشو حفط کرده ولی نباید فراموش کرد که ایشون از همین صدا سیمای ایران شروع کرد و کم کم با استعدادی که داشت پیشرفت کرد و به این جایگاه رسید...
فرهادی حالا هم پشتوانه خودشو تو ایران داره و هم تو جهان چی از این بهتر؟چرا چهره خودشو تو ایران خراب کنه...
به هر حال من هیج جوره نمی تونم خودم راضی کنم که از آقای فرهادی بابت اینکه به ایران تو جشنواره ها فحش نداد تشکر کنم...
ترجیح میدم از دیدن فیلم ایشون لذت ببرم...
بخشی از مصاحبه اخیر ایشون با کن رو قرار میدم با دقت بخونید

-----------------
بخشی از مصاحبه آقای فرهادی با سایت رسمی جشنواره کن:


شما از طریق تراس آپارتمان جدید شخصیت‌ها در فیلم چشم اندازی از توسعه آشفته تهران ارائه داده‌اید، آیا این چشم انداز شخصی شما از شهری است که در آن کار و زندگی می‌کنید؟

تهران امروز خیلی شبیه به نیویورکی است که «میلر» در ابتدای نمایشنامه توصیف می‌کند؛ شهری که چهره آن به سرعت در حال تغییر است و هر چیز قدیمی را نابود می‌کند، باغ‌ها و گلزارها جای خود را به برج‌ها می‌دهند. این دقیقا همان محیطی است که فروشنده در آن زندگی می‌کند و یک رابطه موازی دیگر میان نمایشنامه و فیلم است. تهران به سرعت و به شکلی دیوانه‌وار، آنارشیستی و غیرمنطقی در حال تغییر است. زمانی که فیلمی روایتگر داستان یک خانواده است، مسلما خانه نقش مهمی ایفا می‌کند. موضوعی که پیش از این در دیگر آثارم نیز توجه کردم، این بار هم خانه و شهر نقش اساسی در فیلم دارند.

[عدالت]

به نام خدا

متاسفانه برخی دوستان طرفدار افراطی یا به اصطلاح فن آقای فرهادی هستند.

سینما قبل از هرچیز محلی برای سرگرمی و تفریح است, چند نفر از تماشاگران کنونی سینمای معاصر دنیا, فیلمهای افسرده کننده و غمبار مانند فیلمهای فرهادی را میپسندند ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سینمای فرهادی در کشورهای خارجی بیشتر به علت جو خفقانی که از ایران نشان میدهد معروف شده اند وگرنه نه داستان آنچانی دارند و نه تکنیک آنچنانی.

افراطی گری را بگذارید کنار, کل داستان درباره الی چه بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
این فیلم را دو بار دیدم و هرچه فکر کردم متوجه نشدم که این فیلم چرا انقدر معروف شده, چندجوان بدون رعایت ضوابط اخلاقی و شرعی میروند شمال و دور هم به سبک هیپیهای دهه هفتاد جمع میشوند و این وسط یکی از آنها بخاطر مسائل جنسی و دروغ و سرخوردگی خودکشی میکند !!!!!!!!!!!!!!!!!!! آیا واقعا این داستان شایسته اینهمه تقدیر و تشکر بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یا جدایی چه بود یک زوج میخواهند از یکدیگر طلاق بگیرند و دلیلش هم این است که مرد دلبسته پدر پیرش که نمادی از کشورش میباشد میباشد ولی زن به فکر کودکشان است تا در آن کشور پیر و خسته و فرسوده زندگی نکند و به دنیای جدید وارد شود که جوان و سرزنده است !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

واقعا دوستان این فیلمها چی داشتند, تازه بنده محتوی فیلم را بیان کردم و راجع به سبک فیلمبرداری و فضای خموده و افسرده کننده چیزی نمیگویم.

والا همون فیلمها پاپ کورنی مثل جنگ ستارگان صدها بار از اینگونه فیلمها بهتر هسند چون اقلا تکنیک در آنها یافت میشود هرجند اگر از محتوی خالی باشند.

فیلمها آقای فرهادی فقط شعار است و اعتراض به جامعه ای که مذهب آنرا کنترل میکند و چون رگ خواب شبه روشنفکران را میداند اکثرا از ظلم دروغینی که به زنان میرود هم در فیلمهایش استفاده میکند چون میداند روشنفکران کنونی گرایش زیادی هم به فمینیسم دارند.

جوایزی که از کشورهای بیگانه نصیب فرهادی شده کاملا مغرضانه و ضد مذهب و ضد جمهوری اسلامی میباشد.

خودتان مقایسه کنید, کار و زحمت و هنری که برای فیلمی مانند حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ارائه شد و اسکار حتی آنرا به جمع فیلمهای نهایی هم راه نداد و فیلمی مانند جدایی که سیاهی بود و چالش بین انتخاب کشور مذهبی و کشور سکولار را در فیلم نشان میداد که در نهایت مثلا پایان را باز گذاشته بود ولی خوب از قبل پاسخ را مشخص کرده بود که عقل سلیم روشنی را به سیاهی ترجیح میدهد !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

آخرالزمان حقایق معکوس میشود و متاسفانه اکثر مردم گمراه میشوند.

[amirabdi]

نقل قول:به هر حال من هیج جوره نمی تونم خودم راضی کنم که از آقای فرهادی بابت اینکه به ایران تو جشنواره ها فحش نداد تشکر کنم...

درود سایلنس جان
بنده منظورم فحش دادن و اینا نبود،منظورم این بود که پشت کشورشون رو خالی نکردن
یه نگاهی به واکنش من و تو و بی بی سی بعد از سخنرانی ایشون سر اسکار بندازید،میفهمید که منظور من چیه...تقریبا همه انتظار داشتن که ایشون سر اسکار جمهوری اسلامی رو به باد فحش بگیره و آبروی ایران رو ببره...
والا اکثر مغزهای کشورمون وقتی خرشون از پل میگذره وطنشون رو از یاد میبرن،ولی حداقل آقای فرهادی اینجوری نبودن و همین خیلی جای تشکر داره که هنوز دارن در فیلم هاشون از عناصر وطنی استفاده میکنند و ...

نقل قول: درست میگی رفتار ایشون به خودشون ربط داره ولی دقت کنیم که وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران این فیلم به اسکار فرستاد،یعنی ارشاد می تونست اون سال فیلم دیگه ای رو بفرسته اسکار،پس آقای فرهادی تو اون آکادمی نماینده جمهوری اسلامی بود نه صرفا طرز فکر خودش...

بله این مسئله که وزارت ارشاد این فیلم رو فرستاد به اسکار هم وجود داره،ولی آیا ما کم نخبه ی (شبه) روشنفکر داریم که با حمایت دولتی رفتند توی جشنواره ها و مسابقات خارجی رتبه آوردند و بعد از اون دیگه وطنشون رو از یاد بردن و برنگشتن به ایران؟
اگه قرار بودش که همه طرز تفکرشون مثل دهنمکی و حاتمی کیا باشه که دیگه باید قید سینما توی ایران رو میزد که...

نقل قول:
سینما قبل از هرچیز محلی برای سرگرمی و تفریح است, چند نفر از تماشاگران کنونی سینمای معاصر دنیا, فیلمهای افسرده کننده و غمبار مانند فیلمهای فرهادی را میپسندند ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نقل قول:
والا همون فیلمها پاپ کورنی مثل جنگ ستارگان صدها بار از اینگونه فیلمها بهتر هسند چون اقلا تکنیک در آنها یافت میشود هرجند اگر از محتوی خالی باشند.

یعنی بنده در برابر این جملات شما پوکرفیس تشریف دارم حاج آقا عدالت!
تعریف شما از سینما کلا از بیخ و بن ایراد داره (محلی برای سرگرمی و تفریح)
جدا هدف شما از مقایسه ی این فیلم و جنگ ستارگان چی بود؟

نقل قول:

افراطی گری را بگذارید کنار, کل داستان درباره الی چه بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
این فیلم را دو بار دیدم و هرچه فکر کردم متوجه نشدم که این فیلم چرا انقدر معروف شده, چندجوان بدون رعایت ضوابط اخلاقی و شرعی میروند شمال و دور هم به سبک هیپیهای دهه هفتاد جمع میشوند و این وسط یکی از آنها بخاطر مسائل جنسی و دروغ و سرخوردگی خودکشی میکند !!!!!!!!!!!!!!!!!!! آیا واقعا این داستان شایسته اینهمه تقدیر و تشکر بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پیشنهاد میکنم این فیلم رو دوباره و بدون دید خاصی نگاه کنید یا حداقل برید نقدهای مربوط به این فیلم ها رو بخونید
این دیدگاه شما ناشی از جناح از پیش تعیین شده ای هستش که برای فیلم دارید

نقل قول:
خودتان مقایسه کنید, کار و زحمت و هنری که برای فیلمی مانند حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ارائه شد و اسکار حتی آنرا به جمع فیلمهای نهایی هم راه نداد و فیلمی مانند جدایی که سیاهی بود و چالش بین انتخاب کشور مذهبی و کشور سکولار را در فیلم نشان میداد که در نهایت مثلا پایان را باز گذاشته بود ولی خوب از قبل پاسخ را مشخص کرده بود که عقل سلیم روشنی را به سیاهی ترجیح میدهد !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

وجدانا محمد رسول الله فیلمش چه جذابیتی داشت؟
بله زحمت کشیده بودن ولی نه در جهت درست...
غیر از اینکه یه فیلم مذهبی تاریخی بودش هیچ ویژگی مثبت و بارز دیگه ای نداشت

من خودم از جدایی خوشم نمیومد ولی به نظرم با توجه به نقدهای فروشنده،این فیلم میتونه خیلی فیلم بهتری باشه...

[عدالت]

(۲/خرداد/۹۵ ۱۵:۴۳)amirabdi نوشته است:  درود سایلنس جان
بنده منظورم فحش دادن و اینا نبود،منظورم این بود که پشت کشورشون رو خالی نکردن
یه نگاهی به واکنش من و تو و بی بی سی بعد از سخنرانی ایشون سر اسکار بندازید،میفهمید که منظور من چیه...تقریبا همه انتظار داشتن که ایشون سر اسکار جمهوری اسلامی رو به باد فحش بگیره و آبروی ایران رو ببره...
والا اکثر مغزهای کشورمون وقتی خرشون از پل میگذره وطنشون رو از یاد میبرن،ولی حداقل آقای فرهادی اینجوری نبودن و همین خیلی جای تشکر داره که هنوز دارن در فیلم هاشون از عناصر وطنی استفاده میکنند و ...
بله این مسئله که وزارت ارشاد این فیلم رو فرستاد به اسکار هم وجود داره،ولی آیا ما کم نخبه ی (شبه) روشنفکر داریم که با حمایت دولتی رفتند توی جشنواره ها و مسابقات خارجی رتبه آوردند و بعد از اون دیگه وطنشون رو از یاد بردن و برنگشتن به ایران؟
اگه قرار بودش که همه طرز تفکرشون مثل دهنمکی و حاتمی کیا باشه که دیگه باید قید سینما توی ایران رو میزد که...

یعنی بنده در برابر این جملات شما پوکرفیس تشریف دارم حاج آقا عدالت!
تعریف شما از سینما کلا از بیخ و بن ایراد داره (محلی برای سرگرمی و تفریح)
جدا هدف شما از مقایسه ی این فیلم و جنگ ستارگان چی بود؟


پیشنهاد میکنم این فیلم رو دوباره و بدون دید خاصی نگاه کنید یا حداقل برید نقدهای مربوط به این فیلم ها رو بخونید
این دیدگاه شما ناشی از جناح از پیش تعیین شده ای هستش که برای فیلم دارید

وجدانا محمد رسول الله فیلمش چه جذابیتی داشت؟
بله زحمت کشیده بودن ولی نه در جهت درست...
غیر از اینکه یه فیلم مذهبی تاریخی بودش هیچ ویژگی مثبت و بارز دیگه ای نداشت

من خودم از جدایی خوشم نمیومد ولی به نظرم با توجه به نقدهای فروشنده،این فیلم میتونه خیلی فیلم بهتری باشه...

به نام خدا

شعاری برخورد نکنید با قضیه. منطقی بحث کنید. بود و نبود این فیلمها نه ضرری برای بنده دارد نه شما پس دلیلی ندارد که اینهمه از آن طرفداری کنیم یا بی جهت نقد کنیم اما از واقعیت نمیشه فرار کرد.

شما چی در این فیلمها دیدی که مثلا در جنگ ستارگان ندیدی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ لااقل فیلمهایی مثل جنگ ستارگان در لایه های خود پیروزی خیر بر شر یا امید را تاحدودی بازگو میکند آنهم برای نسل جوان آمریکایی و به صورت غیر مستقیم غرور و ابرقدرتی را به آنها تزریق میکند, اما فیلمهای فرهادی بجز تباهی و افسردگی و عصبیتی که آنرا ناشی از زندگی در کشور اسلامی میداند, چه دارد
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ شما که طرفدارش هستی بگو چه دارد تا ما هم بدانیم.

چه نوآوری خاصی در فیلمهای فرهادی شده, چه چیز عجیبی در فیلمهایش وجود دارد که شما و امثال شما اینهمه حامیش هستید؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا بجز این است که چون صرفا یک فیلمساز تا حدی اپوزوسیون و مخالف تفکر مذهبی و سکولار است, طرفدارش هستید.

اتفاقا شما عینک تندروی را به کناری بگذارید و فیلمهایش را بدون پیش داوری ببینید تا به نتیجه ای که ما رسیدیم, شما هم برسید.

فیلمهای آقای فرهادی, نوعی فیلم آپارتمانی با لوکیشنهای محدود و بازیگران مشخص میباشد که غم و افسردگی از آن میبارد و در لایه های پنهان فیلم, مذهب و جامعه اسلامی را مسبب این اتفاقات میداند و از آن گذشته هیچ جذابیت خاصی هم برای نسل امروز جوان دنیا ندارد و فقط شبه روشنفکران و روشنفکران و طرفداران مکتب سکولار, حامیان و طرفداران پرو پا قرص آن هستند

همین که جایزه اسکار را به فیلم ایشان اهدا میکنند خود گویای بسیاری از مسائل میباشد.

در مورد صنعت سینما هم خدمتت بگم که سینما بزرگترین صنعت سرگرمی جهان البته بعد از بازیهای مجازی و کنسولی و کامپیوتری میباشد. اصلا اساس بوجود آمدن سینما همین سرگرم کردن ملت بود نه اینکه مردم بعد از کلی خستگی و کار بروند سینما و با صحنه های افسرده کننده و عصبی و سیاه روبرو شوند البته یک اقلیتی به دنبال اینگونه فیلمها بودند و هستند ولی اکثریت ملت برای تفریح و هیجان و شادی و دیدن چیزهایی که در دنیای واقعی وجود ندارد به سینما میروند.

سینما اساسش سرگرمیست و یک درصد کمی هم فیلمهای روشنفکرانه و سیاه !!!!!!!!!!!!!!!!

[Silence]

نقل قول:درود سایلنس جان
بنده منظورم فحش دادن و اینا نبود،منظورم این بود که پشت کشورشون رو خالی نکردن
یه نگاهی به واکنش من و تو و بی بی سی بعد از سخنرانی ایشون سر اسکار بندازید،میفهمید که منظور من چیه...تقریبا همه انتظار داشتن که ایشون سر اسکار جمهوری اسلامی رو به باد فحش بگیره و آبروی ایران رو ببره...
والا اکثر مغزهای کشورمون وقتی خرشون از پل میگذره وطنشون رو از یاد میبرن،ولی حداقل آقای فرهادی اینجوری نبودن و همین خیلی جای تشکر داره که هنوز دارن در فیلم هاشون از عناصر وطنی استفاده میکنند و ...

بله درست می گید ولی اگه این کارو می کرد بیشتر به ضررش بود..
همون طوری که گفتم فرهادی با همین صدا سیما شروع کرده...و اون جوری پل های پشت سرش خراب می شد...
ولی از این جهت که موند در کشور و کار کرد و برای جوون های علاقه مند ورک شاپ های متعدد گذاشت کارش قابل تقدیره...

نقل قول:چه نوآوری خاصی در فیلمهای فرهادی شده, چه چیز عجیبی در فیلمهایش وجود دارد که شما و امثال شما اینهمه حامیش هستید؟؟؟؟؟؟؟؟

آقای عدالت(نمی دونم چرا همیشه شما رو با جناب قلب اشتباه می گیرم)این دیدگاه شما نسبت به فیلم های فرهادی صحیح نیست فرهادی از جهت قصه گویی،شخصیت پردازی و بازی گرفتن خیلی عالی کار کرده...
ولی چون خودم از درباره الی خوشم نیومد بیش از این از فیلم دفاع نمی کنم....البته دلایل من با شما خیلی فرق داره...بگذریم..

[همای رحمت]

جدا با مقایسه جدایی با جنگ ستارگان برگ زرین دیگه ای به تالار افتخارات بیداری اندیشه اضافه شد.


برادر من سیاه نمایی چیه؟ اینم یه سبک کاره.[احتمالا]بزرگ ترین کارگردان تاریخ سینما ، یعنی مارتین اسکورسزی توی فیلماش یه چهره ی خشن و کثیف از هیجان انگیزترین شهر دنیا ، یعنی نیویورک نشون میده.یکی از بزرگان سینما میگه چهره ی واقعی نیویورک رو باید توی فیلمای اسکورسزی دید.الآن مارتین اسکورسزی اپوزوسیونه درمقابل آمریکا؟ میخواد آمریکا رو خشن نشون بده؟ کسی فیلماشو نمیبینه چون فضاش تاریکه؟ مارتین اسکورسزی با همین فضای تاریک فیلماش توی سینما پرستیده میشه.

هر کارگردانی یه سبکی داره.یه کارگردانی مثل وز اندرسون توی فیلماش همیشه دکوپاژ و قاب هاش رو جوری استفاده میکنه که رنگ های شاد و روشن توش موج میزنه و همیشه هم تحسین میشه.یکی دیگه برعکس کار میکنه و اونم تحسین میشه.مهم اینه که شما توی هر سبکی که کار میکنی کار خوب بسازی.


مشکل شما اینه که اومدید یه فیلم افتضاح ساختید ، خودتون جدایی رو گذاشتین درمقابلش و از همونجا شروع به کوبیدن این بنده خدا کردید.وگرنه همین جدایی رو جشنواره فجری که هیئت داورنش طالبی و حسن عباسی بودن (یکی بیاد به من بگه حسن عباسی توی هیئت داوران جشنواره فجر چیکار میکنه دقیقا ) بهش nتا سیمرغ دادن.اون موقع خوب بود یهو بد شد.

حالا همین اسکار به یه فیلمی مثل بچه های آسمان هم بها میده.حالا میتونید بگید بچه های آسمان هم سیاه نماییه.درحالی که توش روح انسانیت موج میزنه.

بکم دقت کنید میبینید به همه چی دارید گیر میدید.فیلمی نیست که ساخته بشه و شما بهش گیر ندید.به بقیه نگید متعصب.

حالا من تا فردا صبح به تمام مقدسات قسم بخورم طرفدار فرهادی نیستم و فقط جداییش رو دیدم که باور نمیکنید ، ولی حداقل اون عینک تعصب رو بردارید.