نادرستي يك پيشبيني

[خاتمي]

نادرستیِ یک پیش‌بینی

در ۲۰‌سالگیِ دوم خرداد، پرداختن به آن روزها از آن‌جهت اهمیت دارد که بسیاری از ادعاهای این روزها در ترازوی تاریخ سنجیده می‌شود. در بهار ۷۶ مهمترین محورِ تبلیغاتی صدا و سیما علیه سید محمد خاتمی این بود که او در برابر تهاجم فرهنگی تسلیم است و می‌خواهد راه را برای رابطه با آمریکا باز کند؛ خاتمی البته فرهنگ را از جنس «تهاجم» نمی‌دانست و معتقد به «تبادل» بود؛ می‌گفت مُشک آنست که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید؛ یعنی در تبادل فرهنگ‌ها هر فرهنگی که غنی‌‌تر است قوی‌تر می‌نشیند و ما به جای اینکه نارسایی‌های فرهنگی‌مان را با «تهاجمِ» رقیب توجیه کنیم باید خودمان را قوی کنیم و اگر متاعی داریم به بازار بیاوریم تا مردم خودشان انتخاب کنند. تبلیغات حکومتی اما با هدف تخریب خاتمی، عملا کاری کرد که بهار ۷۶ به رقابتِ دو گفتمانِ "تهاجم فرهنگی" و "تبادل فرهنگی" تبدیل شود و شد.
آقای خاتمی بهمن ماه ۷۵ نامزد شد اما نظامی‌ها که به پیروزیِ رقیب او مطمئن بودند خطر آمدنش را بعد از عید احساس کردند و هر چه به انتخابات نزدیک می‌شد بیشتر نگران می‌شدند. سپاه در یکی از مانورهای تبلیغاتی، ۱۷روز مانده به انتخابات، جمعی از خانواده‌های شهدا را به دیدار آیت‌الله خامنه‌ای برد. رهبری هم ضمن سپاسگزاری از سپاه، همه‌ی نشانه‌های تبلیغاتی علیه خاتمی را برشمرد و با قاطعیت پیش‌بینی کرد او رأی نمی‌آورد: «همه دنیا باید بدانند که ملت ما به چنین کسی قطعاً رأی نخواهد داد! مردم به کسی رأی میدهند که بدانند در مقابل امریکا...و نیز در مقابل تهاجم فرهنگ بیگانه ایستادگی خواهد کرد. مردم به کسی که بیشتر این مواضع را از او ملاحظه کنند، بیشتر گرایش پیدا میکنند. البته ما متن مردم را میگوییم. ممکن است در گوشه‌ای، چهار نفر آدم هم باشند که دارای سلایق مخصوصی باشند و عکس متن مردم فکر کنند. ما به آنها کاری نداریم». (۱۷ اردیبهشت‌ماه ۷۶) دوم خرداد تنها روز انتخاب خاتمی نبود بلکه روز اثبات نادرستیِ پیش‌بینی رهبری و روز ناکامیِ گفتمان تهاجم فرهنگی در ترازوی رأی مردم بود. مهم‌تر اینکه درباره‌ی مخالفان این گفتمان گفته بود «ممکن است در گوشه‌ای، چهار نفر آدم هم باشند» اما ناگهان دید آن «چهار نفر آدم» تا ۲۰میلیون تکثیر شدند؛ اگرچه بعد از سال ۸۸ هم همین اشتباه را تکرار کرد و بعدها در توصیف فاجعه‌ی کهریزک و کشتار معترضان در خیابان‌ها گفت: «البته در حاشیه و گوشه و کنار...ممکن است مسائلی روی داده باشد که گاه یک نفر مظلوم یا ظالم واقع شود اما در هر حال نباید مسئله‌ی اصلی [فتنه] بخاطر این مسائل گم شود». (هفتم مردادماه ۹۲) گویا هیچ‌وقت نپذیرفت که مخالفان خواسته‌های او «چهار تا آدم/یک نفر مظلوم/گوشه و کنار» نیستند.
حتی پس از خاتمی هم، احمدی‌نژاد در تبلیغات انتخاباتی‌اش سعی کرد فاصله‌ی خود را با نمادهای گفتمان تهاجم فرهنگی حفظ کند تا رأی بیاورد! او به مردم اطمینان داد جلوی آزادی‌های فرهنگی و اجتماعی را نمی‌گیرد: «آیا مشکل مملکت ما، مشکل موی بچه‌های ماست؟ بچه‌ها می‌خواهند هر جور موی خود را بگذارند، به من و تو چه ربطی دارد/آیا مشکل مردم این است که فلان دختر، فلان لباس را بپوشد؟ مردم سلایق گوناگون دارند/اگر کسی فکر کند که عقل کل است این نشان می‌دهد که هیچی نیست/ما باید بپذیریم که یک خانواده‌ایم» (گفتگوی تبلیغاتی احمدی‌نژاد/خرداد ۸۴) و البته دروغ گفت؛ دوران او اوج رونق و رمقِ گشت ارشاد و سانسور شد و از «یک خانواده‌ایم» به جایی رسید که میلیون‌ها معترض را «چهار تا خس و خاشاک» خواند.

[بیداری اندیشه]

بله متاسفانه اون پیش بینی ها و پیش بینی رأی ندادن به سه شخصیت در مجلس خبرگان نشون میده توقع ایشون از مردم بالاتر از چیزی است که هست و اینکه پیش بینی ایشون درست در نیامد تاسفش برای خود مردمه و حقیقتا هم همینطوره.

ضمنا رأی ۷۶ به اذعان خود آقایون مثلا اصلاح طلب ۳ میلیونش مال خودشون بود و ۱۷ میلیونش برای رهایی از تنگناهای فرهنگی اقتصادی دولت هاشمی بود. وگرنه چرا آقایون علیرغم مخالفت با روحانی رفتن پشت سر ایشون قایم شدن. خوب اگر اونموقع ۲۰ میلیون رأی داشتن و احمدی نژاد هم اومد چهره اصولگرایان رو نابودتر کرد الان اصلاح طلبان باید ۳۰ میلیون رأی داشته باشن اگر واقعا رأی ها مال خودشون بوده. پس چرا الان....؟

در مورد تهاجم فرهنگی و تبادل فرهنگی اندیشه های امثال آقای خاتمی ناشی از کوته اندیشی و بی سوادی ایشونه. وقتی شخص رئیس جمهور از درون فقر فرهنگی داشته باشه و به اذعان پدرش در مقابل غرب و فرهنگ غربی خودباختگی داره چنین کسی با چنان وزیر فرهنگی مثل مهاجرانی هیچموقع نمی تونن اسم تبادل فرهنگی رو بیارن. ابزار رسانه مهمترین موثرترین ابزار ترویج فرهنگ هست. ما از قدرت و سرمایه گذاری صهیونیست ها در استفاده از این ابزار خبر داریم. بیش از یک قرن... جایی می خوندم استاد دانشگاه آمریکا که خودش یک زن آمریکایی بود اعتراف میکرد که رسانه ها دامن زنان ما رو کوتاه کردن و رسانه ها سینه های زنان ما رو عریان کردن و ... این رو بهش میگن تهاجم فرهنگی نه تبادل. تبادل فرهنگی مثل تبادل سیاسی نیاز به تیمی داره که خودشون از درون استغنا داشته باشن نه آدمای ضعیف النفسی چون خاتمی. متصدی تبادل فرهنگی هم مهاجرانی. همین یک کلمه مهاجرانی عمق این فاجعه رو نشون میده.
شما این تبدیل تبادل به تهاجم رو در مذاکرات صلح جنگ صفین هم می بینین. در برجام هم دقیقا مشکل تبادل ضعف درونی تیم مذاکره و حالت خودباختگی اونها عامل شکست شد. در تبادل اقتصادی هم مشکل واردات و تولید داخل همون قضیه آبگوشت بزباش و تهی بودن درونه...

توی مستند مصاف کلیپ ۳۰ سال پیش سیاستمداران آمریکایی رو نشون می داد که بعد از پیروزی نظامی ایران در جنگ به صراحت می گفتن دیگه جنگ سخت با چنین ملتی فایده نداره و باید تهاجم فرهنگی کنیم. کدوم تبادل؟ مگه از دشمن توقع دشمنی داشتن قاعده عقلی نیست؟ منکر عقلیات که نباید شد. اتفاقا تاریخ خوب مثالی داره. کتاب زرسالان آقای شهبازی ج ۲ کاملا مشروح به جزئیات نحوه مستعمره شدن هندوستان توسط انگلیس اشاره میکنه. یک قرن استعمار زمان پادشاهی اورنگ زیب. جالبه که بهانه کشونده شدن پای انگلیسی ها به هندوستان همین مسئله تبادل فرهنگ ها و به اصطلاح آقایون گفتگوی تمدن ها بوده... تاریخ قصه نیست عبرته اگر موقع خوندنش چشمهامون رو باز کنیم...

ساده انگارانه به مسائل نگاه نکنیم. تبادل فرهنگ لذت طلب حیوانی با فرهنگ دینداری و تقوی کاملا مسخره هست. بله کجا ما تونستیم از درون فرهنگ منحط غربی چند رفتار مثبت اونها مثل نظم و نظافت رو یاد بگیریم. در عوض تا تونستن ملت موزیک و فحشا و مدل و آرایش و ... کارهای نفسانی یاد گرفتن. چرا؟ چون اینها شهوت انگیزه اما کار و نظم و تمیزی برای نفس سخته. پس واقعش اینکه با این غولهای رسانه ای و ترویج مسائل جنسی نمیشه دم از فضای رقابتی زد. دین ما هم هیچموقع نگفته تصاویر محرک جنسی ببین بعد قرآن بخون تبادل پیش میاد. دین میگه جلو چشمتو بگیر چون اگه چشم دید و دل خواست دیگه فضای منطقی عقلانی جز از اهل تقوی از عهده کسی بر نمیاد...

حرف زیاده .... ضمنا احمدی نژاد و خس و خاشاک هم کاملا بازی سیاسی بود وگرنه ایشون همون موقع در مورد برداشت عمدا اشتباه رسانه های خاص از حرفهاش رو توضیح داد...