کانال بیداری اندیشه در تلگرام



ارسال پاسخ  به روز آوری
 
رتبه به موضوع
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
فتنه جدید به جای داعش در دوران افول داعش
۸:۳۵, ۲۵/تیر/۹۶ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۵/تیر/۹۶ ۸:۳۷ توسط MohammadSadra.)
شماره ارسال: #1
آواتار
بسم الله الرحمن الرحیم


دوستان عزیز، داعش داره نفس های آخرش رو می کشه و طومارش داره در هم پیچیده میشه و به نظر می رسه که داعش در اجرای ماموریتش آنچنان که شاید و باید موفق نبوده. با توجه به اینکه نظام سلطه هنوز به آشوب و نا امنی در این منطقه نیاز داره بنابراین لازمه کس دیگری جایگزین داعش بشه. نظام سلطه هم قصد داره گوسفند پرواری رو که برای این روز آماده کرده به خدمت بگیره. مدت هاست که آمریکا و اسراییل در حال آموزش و تجهیز کردستان هستند. اسراییل دانشگاهی رو در اربیل تاسیس کرده و مدت هاست از جدایی کردها حمایت می کنه. بخشی از نفت کشور عراق توسط کردها سرقت شده و به اسراییل فروخته میشه.

به نظرم فتنه جدید در منطقه فتنه کردها خواهد بود.


بارزانی: وقوع جنگ های خونین بعید نیست

رئیس منطقه کردستان عراق در تازه‌ترین اظهارات فرقه‌گرایانه خود، شیعیان عراق را به انجام اقدامات علیه منطقه کردستان عراق متهم کرد.

به گزارش فارس، رئیس منطقه کردستان عراق، دولت این کشور را به اتخاذ اقدامات سیاسی و اقتصادی علیه منطقه کردستان متهم کرد.

شبکه المیادین گزارش داد، مسعود بارزانی امروز شنبه طی سخنرانی خود، گفت: تا زمانی که کردها مستقل نشوند، وقوع جنگ‌های خونین را بعید نمی‌دانم.

وی که برای جلب نظر مقامات اروپایی در ارتباط با موضوع برگزاری همه پرسی جدایی کردستان از عراق به اروپا سفر کرده، در اظهاراتی تفرقه افکنانه مدعی شد که «متأسفانه شیعیان علیه کردستان ایستاده و سهم منطقه کردستان را از بودجه کلی قطع کرده‌اند».

وی در ادامه ادعاهای خود گفت: شیعیانی که دولت عراق را رهبری می‌کنند، اقدامات سیاسی و اقتصادی علیه منطقه کردستان اتخاذ کرده‌اند.

رئیس منطقه کردستان عراق ضمن تهدید دولت عراق اظهار داشت: تا زمانی که در یک وطن نمی‌توانیم مانند شرکا زندگی کنیم، بهتر است همانند دو همسایه صلح‌طلب به زندگی ادامه دهیم.

وی در خصوص موعد مقرر برگزاری همه پرسی نیز گفت که «به هیچ وجه زمان اعلام شده تغییر نخواهد کرد».

احزاب سیاسی کرد ماه گذشته به توافق رسیدند که همه پرسی استقلال کردستان از عراق سوم مهر ماه اجرا شود.

با این حال دو حزب «تغییر» (گوران) و اتحاد اسلامی کردستان با این تصمیم مخالفت کردند.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید

آغاز صفحه 6 (پست فوق، اولین پست این موضوع می باشد)
۰:۴۹, ۲۹/مهر/۹۶ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۹/مهر/۹۶ ۹:۰۸ توسط MOHSEN-Z.)
شماره ارسال: #51
آواتار
خیلی دلم به حال اسرائیل میسوزه
بدبخت در به در برای حفط موجودیت خودش به هر دری میزنه اما آخرش دور از جون مثل خر تو گل میمونه
دست و پا زدن های آخرش داره حس میشه
حالا حقانیت حرف آقا در مورد پایان عمر اسرائیل بیشتر داره اثبات میشه
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۳:۰۰, ۵/آبان/۹۶
شماره ارسال: #52
آواتار
عقب‌نشینی بارزانی از «همه‌پرسی» برگزار شده و تن دادن وی به مذاکره! اگرچه کافی نیست اما، به اندازه خود اتفاق مهم و معنی‌داری است. دیروز اعلام شد دولت اقلیم ضمن«تعلیق» همه‌پرسی صهیونیستی تجزیه کردستان عراق، خواستار توقف جنگ شده و در عین حال اعلام کرده، آماده مذاکره با دولت مرکزی نیز هست. این عقب‌نشینی از سوی چهره‌ای صورت می‌گیرد که طی هفته‌های گذشته، بنا به دلایلی به هیچ صراطی مستقیم نبود و با وجود هشدارهای پی‌در‌پی جریان‌های سیاسی مختلف بدون توجه به تبعات خوابی که برای منطقه دیده شده، روی برگزاری همه‌پرسی اصرار می‌کرد می‌گفت، مرغ یک پا دارد!

ورود قاطع دولت و ارتش عراق به میدان در کنار حمایت‌های محکم ایران از همسایه‌اش در کنار همراهی عقلای کرد با دولت بغداد از یک طرف و همراه نشدن سایر کشورها با بارزانی، از طرف دیگر را می‌توان از جمله دلایل عقیم ماندن این توطئه نامید و البته در این میان نقش برجسته سردار سلیمانی ستودنی است. خامی و حماقت شخص بارزانی را نیز نباید در شکست سنگین این توطئه کثیف بی‌تاثیر دانست. توطئه‌ای که شاید امروز متوقف شده باشد اما، قطعا رها نشده است. بارزانی امید زیادی به همراهی نظامی آمریکایی‌ها داشت و نگاهی به اظهارات پیش از همه‌پرسی وی نیز نشان از این واقعیت دارد. بارزانی می‌گفت، «نگاه نکنید بسیاری از کشورها در تریبون‌های رسمی با برگزاری همه‌پرسی مخالفت می‌کنند، پس از برگزاری این همه‌پرسی، خواهید دید ما تنها نیستیم.» رسانه‌های تجزیه‌طلب هم به طور مرتب، از وعده‌های پنتاگون برای کمک به شبه نظامیان می‌نوشتند، بدون توجه به اینکه آمریکا، توان آغاز یک جنگ خانمانسوز دیگر در منطقه را ندارد. ناتوانی آمریکا در همراهی نظامی با تجزیه‌طلبان را نیز باید در این شکست، موثر دانست.

دولت بغداد اما، این عقب‌نشینی را«کافی» ندانسته و خواستار «ابطال» (نه تعلیق) همه‌پرسی شده است. با توجه به تبعات خطرناک این همه‌پرسی برای منطقه به ویژه برای مردم خوب و مظلوم کُرد و آرایشی که رسانه‌هایی مثل بی‌بی‌سی و رهبران رژیم صهیونیستی در حمایت از این حرکت گرفته بودند، می‌توان این درخواست دولت عراق را «هوشمندانه» و «درست» تعبیر کرد. فراموش نکنیم که، بارزانی پیش از این مصرانه، خواستار برگزاری همه‌پرسی شده و به خیال خام خود، برای خام کردن دیگران گفته بود، اعلام استقلال را به حال تعلیق در می‌آورد! این را هم به یاد داشته باشیم که، قرار نبود این همه‌پرسی، به عراق و تجزیه این کشور محدود بماند. فقط کافی بود این همه‌پرسی به نتیجه برسد و رژیمی با مختصات «اسرائیل» و با نام «کردستان» در دل منطقه «جعل» شود، بلافاصله نوبت به شهرهای سنی‌نشین عراق می‌رسید. پس از عراق نیز نوبت سوریه بود. رهبران کردهای سوریه جزو نخستین جریان‌های سیاسی بودند که از تجزیه عراق حمایت کردند! ماجرا قطعا به سوریه هم ختم نمی‌شد و بسیاری از کشورهای منطقه حتی عربستان را هم دربر می‌گرفت!

شاید درک پایین «بارزانی» از شرایط واقعی منطقه یا انگیزه‌های احمقانه‌ای مثل تلاش برای کسب محبوبیت یا حتی گرفتن چند امتیاز کم‌ارزش، وی را وارد چنین بازی خطرناکی کرده باشد. سوءاستفاده از غیبت «مام جلال» که الحق، حلقه اتحاد بین تمام جریان‌های سیاسی در عراق بود (از کردهای مذهبی بگیر تا کردهای سکولار و دولت مرکزی در حمایت از این شخصیت اتفاق نظر داشتند) برای عرض اندام نیز می‌تواند از انگیزه‌های بارزانی برای ارتکاب چنین حماقتی باشد.

شاید بارزانی متوجه نباشد اما وقتی رژیم صهیونیستی از این همه‌پرسی حمایت می‌کند و چهره‌های سیاسی این رژیم می‌گویند، برای مهار ایران و مقاومت، باید در همسایگی این کشور حضور داشته باشیم! یا وقتی می‌بینیم این طرح می‌خواهد دومینووار تمام منطقه را درگیر کند، یعنی ماجرا مهم‌تر از یک همه‌پرسی ساده یا احترام به خواسته‌های یک عده مردم! و... است. این یعنی، ماجرا (در خوش‌بینانه‌ترین حالت) فراتر از فهم افرادی مثل بارزانی است. این همه‌پرسی، دقیقا کارکرد داعش را برای رژیم صهیونیستی داشت. مگر ماموریت داعش چیزی غیر از ایجاد «جنگ مذهبی» برای تجزیه عراق، سوریه و تضعیف مقاومت و در نهایت مهار ایران بود؟! صاحبان پروژه همه‌پرسی تجزیه کردستان عراق هم به دنبال جایگزینی پروژه شکست خورده داعش این بار از طریق ایجاد «جنگ قومی» بودند؛ همان پروژه شیطانی «صهیونیسم مسیحی» که سالهاست دنبال می‌شود.

چگونه؟ بخوانید:

«در سوریه‌ای که هرج و مرج حاکم است، با توجه به اینکه در میان مخالفان سنی، چهره میانه‌رویی وجود ندارد و همچنین افزایش سلطه بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، نفوذ فزاینده ایران در مرزهای اسرائیل، روابط نزدیک‌تر ترکیه با حماس و همکاری اخیر آن با ایران، اصل «دشمن دشمن من دوست من است» ممکن است بتواند مورد استفاده قرار گیرد. پس به نفع اسرائیل است که به سرعت برای حمایت از منطقه سیاسی جدید کُردها در سوریه وارد عمل شود....حتی اگر بنیامین نتانیاهو از تلاش‌های کُردها برای دستیابی به دولت خود در عراق حمایت کند، بدون تردید دولت اسرائیل باید به سخنان سرلشکر یئیرگلان معاون سابق ارتش اسرائیل، گوش فرا دهد که از نامیدن «پ‌ک‌ک» (حزب کارگران کردستان ترکیه) به عنوان یک حزب تروریستی امتناع می‌ورزید...بنا بر این اسرائیل باید به سرعت از منطقه کردستان در حال پیدایش در سوریه حمایت کند و روابط خود را با آنکارا از یک طرف و کُردها از سوی دیگر متمایز سازد.» (اندیشکده دولتی و صهیونیستی بگین سادات/اکتبر 2017/مهر ماه 96)

دیروز حیدر عبادی مذاکره با اقلیم کردستان برای حل این مناقشه را، مشروط به ابطال همه‌پرسی کرد. به اعتقاد راقم این سطور حتی، این شرط هم کافی نیست. محاکمه بارزانی به جرم همکاری با رژیم صهیونیستی، برای پیاده‌سازی طرح شیطانی صهیونیسم مسیحی می‌تواند آغاز خوبی برای حل دائمی این مناقشات باشد. هیچ کس حتی عقلای کرد در اینکه بارزانی به کشور، مردم و همسایگانش خیانت کرد، اختلافی ندارند. بسیاری از رهبران سیاسی کرد طی روزهای گذشته، بارزانی را «خائن» و در بهترین حالت، «سیاستمداری ضعیف» خوانده و وضعیتی را که امروز بر مردم اقلیم حاکم شده، نتیجه مستقیم سیاست‌های غلط وی دانسته‌اند. در کجای دنیا با خیانت‌کار مذاکره می‌شود؟ پاسخ روشن است. در اسپانیا، با جدایی‌طلبان چه کردند؟ رهبران سیاسی کاتالان‌ها اکنون کجا هستند؟ تمام رهبران اصلی این جریان در اسپانیا زندانی شده و در انتظار محاکمه به سر می‌برند.

اکنون که در حال مطالعه این وجیزه‌اید، صحبت از برکناری بارزانی از سوی همقطارانش است. گفته شده تا پایان همین ماه میلادی (کمتر از 5 روز دیگر) ممکن است بارزانی از قدرت کنار گذاشته شود. محاکمه بارزانی پس از برکناری می‌تواند بیش از همه برای کردهای عراق و پس از آن برای کشور عراق و حتی برای منطقه مفید باشد. سوای از تبعات سیاسی مثبت این محاکمه، عدم برخورد با چنین فردی به معنی زیر پا گذاشتن عدالت است. فراموش نباید کرد دولت عراق پیش از این، همه هشدارهای لازم را به تجزیه‌طلبان کرد داده و گفته بود برگزاری چنین همه‌پرسی آن هم در شرایط حساس امروز، می‌تواند به داعش جان تازه‌ای بخشیده و امنیت تمام عراق که به زحمت بازگشته را دوباره از آن بگیرد. در کجای دنیا با چنین فردی مذاکره می‌کنند؟

اگر فردی مثل بارزانی به فرض محال در آمریکا همه‌پرسی تجزیه برگزار کرده بود، با وی چه رفتاری می‌شد؟ آیا با او مذاکره می‌شد یا به شدیدترین وجهی مجازاتش می‌کردند؟

جعفر بلوری

امضای MohammadSadra
كَلّا إِنَّ مَعِيَ رَبّي سَيَهدينِ
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۳:۰۳, ۳۰/آذر/۹۶
شماره ارسال: #53
آواتار
کردستان عراق صحنه بی ثباتی و ناآرامی
گروه جهان الف، ۳۰ آذر ۱۳۹۶، ۱۲:۱۲
3960930150

[تصویر: 21557.jpg]
برگزاری همه پرسی استقلال اقلیم کردستان عراق همچنان که پیش بینی می شد تبعات نامطلوب متعددی برای مردم این منطقه به همراه داشت؛ از جمله پیامدهای منفی اقتصادی که مردم معترض را به خیابان ها کشانده است.
به گزارش ایرنا، این روزها کردستان عراق یک بار دیگر به صحنه بی ثباتی و ناآرامی بدل شده است. شاید کردهایی که سوم مهرماه امسال به خواسته رهبران اقلیم و به امید بهبود وضعیت معیشتی و سیاسی پای صندوق های رای رفتند و به همه پرسی استقلال رای مثبت دادند، فکر نمی کردند اوضاع سیاسی و اقتصادی این منطقه در آینده ای نه چندان دور بحرانی تر شود. هرچند مقام های بغداد و کشورهای همسایه، اروپا و نهادهای بین المللی چون شورای امنیت نسبت به پیامدهای منفی برگزاری همه پرسی هشدار داده بودند، اما بلندپروازی و قدرت طلبی رهبران اقلیم، به رغم عدم همراهی همه گروه های کردی با برگزاری همه پرسی، پیامدهای نامطلوب و دنباله داری را به بار آورد.

حال پس از سه ماه از اقدام چالش زای «مسعود بارزانی» رییس پیشین اقلیم، در نتیجه تشدید تنش با دولت مرکزی و سوء مدیریت مقام های اقلیم، فشار اقتصادی و معیشتی کردها را به تنگ آورده و کردستان عراق را به صحنه تظاهرات عمومی تبدیل کرده است.
بن بست سیاسی و تنگناهای اقتصادی در کردستان عراق، فشارهای روزافزونی را بر مردم این منطقه وارد می کند. به نظر می رسد کشته شدن پنج تن در تظاهرات دیروز، آتش خشم معترضان به مقام های اقلیم را شعله ورتر سازد و در روزهای آینده شاهد تشدید تنش ها در این منطقه باشیم، مگر اینکه مقام های اقلیم برای کاهش اعتراضات و آرام کردن مردم، تدبیری جدی بیاندیشند.

**تشدید تنش میان مردم و مقام های اقلیم
از دو روز پیش برخی شهرهای اقلیم کردستان عراق به ویژه در استان سلیمانیه شاهد تظاهرات مردم معترض به عملکرد رهبران اقلیم کردستان عراق بوده است. این اعتراضات که از دوشنبه 27 آذر آغاز شده، دیروز سه شنبه به درگیری های خونین میان نیروهای پلیس با معترضان منجر شد؛ درگیری هایی که پنج نفر را به کام مرگ فرو برد و حدود 80 نفر را مجروح کرد. معترضان که به شدت به وضعیت معیشت خود معترضند، دفاتر احزاب کرد به ویژه اتحادیه میهنی و حزب دموکرات کردستان را مورد حمله قرار دادند. تظاهرکنندگان که اغلب از قشر کارمندان و دانشجویان بودند، همچنین پرچم های این احزاب و تصاویر بارزانی و دیگر مقام های مسوول اقلیم کردستان را به آتش کشیدند.

اعتراضات اخیر مردم کرد، در مناطق زیر کنترل اتحادیه میهنی کردستان از شدت و حدت بیشتری برخوردار است. بخش عمده ناآرامی ها در سلیمانیه، حلبچه، گرمیان، رانیه و کویه که تحت کنترل اتحادیه میهنی کردستان عراق است، رخ داده است و بخش های زیر حاکمیت حزب دموکرات آرام تر به نظر می رسد.

معترضان، مقام های اقلیم را به سوء مدیریت و فساد اقتصادی و سیاسی متهم می کنند و خواهان استعفای دولت کنونی اقلیم هستند. دولت اقلیم کردستان که چند سالی می شود از بحران مالی و اقتصادی رنج می برد، در نتیجه برگزاری همه پرسی و تیره شدن روابط با دولت مرکزی، بیش از پیش گرفتار فشارهای اقتصادی شده است. مردم معترض معتقدند رهبران اقلیم کردستان به خاطر قدرت طلبی خود، با برگزاری غیرمسوولانه همه پرسی و عدم قبول عواقب آن، موجب از دست رفتن بسیاری از مناطق زیر حاکمیت اقلیم شده اند. از دست دادن درآمدهای نفتی منطقه استراتژیک کرکوک که منبع اصلی درآمد دولت اقلیم بود، در کنار بسته شدن برخی مرزها دولت این منطقه را در تنگنای شدید قرار داده است.

** آشکارشدن تدریجی پیامدهای همه پرسی
برخی ناظران پیش از این اصرار بارزانی به برگزاری همه پرسی را تلاشی برای فرافکنی و انحراف افکار عمومی از مشکلات اقتصادی اقلیم برآورد کرده بودند؛ مشکلاتی که سالها به دلیل گستردگی فساد مالی دامن حکومت خودمختار را گرفته بود و دامنه آن پس از جنگ علیه داعش و قطع شدن بودجه اقلیم از سوی دولت مرکزی (بخاطر کنش های واگرایانه رهبران اقلیم و در اختیار گرفتن مناطقی چون کرکوک) تشدید شده بود. برگزاری همه پرسی اقلیم کردستان عراق اما همانطور که از سوی بسیاری از ناظران پیش بینی می شد، با ایجاد کدورت بیشتر میان بغداد و اربیل به مشکلات مردم این منطقه به ویژه در زمینه اقتصادی شدت بیشتری بخشید. تشدید فشارها و نقش بر آب شدن امید مردم به بهبود وضعیت معیشتی حال مردم را به خیابان ها کشانده است.

این در حالی است که چشم انداز روشن و امیدوار کننده ای از تغییر وضعیت سیاسی هم پیش روی مردم اقلیم کردستان وجود ندارد. اکنون به واسطه اقدامات بارزانی درعرصه سیاسی اقلیم، انتخابات ریاستی و پارلمانی این منطقه به تعویق افتاده و تا آن زمان «نچیروان بارزانی» برادرزاده او اداره امور را در دست خواهد داشت؛ کسی که متولی برگزاری انتخابات آتی خواهد بود.

در همین ارتباط، گروهی از تحلیلگران پافشاری بارزانی برای برگزاری همه پرسی را تلاش او برای فایق آمدن بر بحران مشروعیتی تعبیر می کردند که سال ها با آن مواجه بود. بارزانی که از سال 2005 تا 2013 ریاست اقلیم را بر مبنای رای مستقیم مردم بر عهده داشت، از سال 2013 به بهانه تهدید داعش دو سال دیگر دوره ریاست خود را تمدید کرد و به رغم گذشت دو سال، باز هم در سمت خود باقی ماند. وی در این گیر و دار پارلمان این منطقه را به خاطر اختلافات سیاسی منحل کرد. به این ترتیب، بارزانی سال ها به بهانه تهدید داعش از سمت خود کناره گیری نکرد و در برابر مطالبه سیاسی مردم بر برگزاری انتخابات و انتقال دموکراتیک قدرت ایستادگی کرد.

در تحلیل زمینه های برگزاری همه پرسی می توان گفت که گویا قرار بود فرایند استقلال در نزد کردها به بارزانی قدرت بلامنازع و جایگاه ثابتی در هرم قدرت اقلیم بدهد، ولی فشارهای فزاینده داخلی و خارجی پس از برگزاری همه پرسی او را مجبور به استعفا کرد. استعفای بارزانی ولی به معنای پایان تلاش وی برای اثرگذاری و کنشگری در عرصه سیاسی اقلیم نیست. او همزمان با کناره گیری از ریاست اقلیم، این مقام را به برادرزاده خود واگذار کرد. پارلمان اقلیم هم با تمدید دوره فعالیت خود، برگزاری انتخابات ریاستی و پارلمانی را که قرار بود دهم آبان ماه برگزار شود، به دلیل آنچه «تشدید تنش با دولت مرکزی» خواند، هشت ماه به تعویق انداخت. این در حالی بود که «جنبش تغییر» و «جماعت اسلامی کردستان عراق» خواهان تشکیل دولت نجات اقلیم و آغاز مذاکرات با بغداد بودند.

اکنون در کردستان عراق فشارهای اقتصادی به صورت روزافزون گسترش می یابد و پرداخت حقوق کارمندان اقلیم ماه ها است به تعویق افتاده است. از سوی دیگر امیدهای چندانی برای ایجاد تغییر جدی در کادر ریاستی اقلیم در انتخاباتی که قرار است حدود هفت ماه دیگر برگزار شود وجود ندارد. در چنین وضعیتی نارضایتی های مردم رو به گسترش و محرک اعتراضاتی شده که کردستان عراق را باز هم به سوی ناآرامی پیش می برد.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۰:۲۵, ۲/دی/۹۶
شماره ارسال: #54
آواتار
ظهور یک نما از فردای کردستان بارزانی
میرزا سعدین داورپناه، گروه تعاملی الف
آنچه پس از همه پرسی جنجالی بارزانی در اقلیم کردستان عراق می گذرد، یک نما از هرج و مرج محتومی را پیش چشم آورده که در صورت موفقیت سناریوی استقلال کردستان با صحنه تمام عیار آن مواجه می شدیم. یکی از دلایل مخالفت برخی ناظرین با طرح استقلال اقلیم از عراق، پیش بینی منازعات خونین درون اقلیم بود و حوادث چند ماه اخیر نشان می دهد که انکار این شکاف ها به استقبال بحران رفتن است. بارزانی با جعل هویت همسان برای همه اقوام و سلایق تلاش می کرد مردم اقلیم کردستان را چنان یک کاسه تعریف کند که گویی در دوگانه ازلی کرد و عرب در صفوف ارباب اند و راهی جز طلاق از بغداد پیش رو نمی بینند! در همان نخستین روزهای پس از جنجال نمایش مذبوحانه همه پرسی، دولت مرکزی با اقناع اربابان سلیمانیه بصورت نسبتا مسالمت آمیز اداره کرکوک را در اختیار گرفت و بارزانی برچسب خیانت به آرمان استقلال اقلیم را بر پیشانی حزب اتحادیه میهنی طالبانی کوبید. چند روزیست که آتش خشم شهروندان معترض به فساد و دروغ ارباب منشان اقلیم نیز زبانه کشیده و خدشه ای دیگر بر آن تصویر ساختگی یکپارچگی ساکنان کردستان عراق انداخته است. اکنون در نتیجه توهمات بارزانی، اقلیم با خطر فروپاشی مواجه شده و حتی تمنای بازگشت اختیارات حاکمیتی اربابان پارتی باز به دوران پیش از برگزاری همه پرسی رویایی تعبیر ناشدنی به نظر می رسد. دو حزب سنتی دموکرات و اتحادیه میهنی محصول تاسیس قالبهایی برای تداوم روابط ارباب و رعیتی تحت عناوین شیک بوده اند و در زمان حاضر که طالبانی از دنیا رفته و بارزانی تضعیف شده، مردم معترض در تقلای گذشتن از این روابط سنتی بپاخاسته اند. طریق پشتیبانی از حق تعیین سرنوشت مردم اقلیم، حمایت از حق ایشان علیه سلطه اربابان سنتی است که سال ها تیر و تفنگ و حاکمیت خانوادگی را بر مردم تحمیل کرده اند. از سوی مقابل تشویق ماجراجویی همه پرسی یا حتی تحمل ابراز شفاهی طمع اربابان به جغرافیای «کردستان بزرگ»، همراهی با وهمیات کسانی است که شاید از تفاسیر ژورنالیستی راهکار مدیریت و موکول کردن مواجهه با واقعیات تلخ را کشف کرده اند! اقلیم کردستان ترکیبی از اقوام و عقاید گوناگون است. خشونت کور دهه ۱۹۷۰ کنار نهادن تنوع اقوام غیر عرب را تحمیل کرد و از نگاه بغداد بعثی غالب غیر عرب ها جبهه کردی محسوب شدند. دامنه منازعات برادر کشی بارزانی و طالبانی در دهه ۱۹۹۰ نیز سبب ساز بود که اقوام اقلیت پناهی بجویند و ناگزیر در ذیل این یا آن جبهه کردی تعریف شوند. اما بدیهی است که این تحمیل ماندگار نیست و نخواهد ماند انچنانکه اکنون علاوه بر خروج گوران و جماعت اسلامی از صف حکومت اربابی، استقبال چشمگیر از جنبش های اعتراضی و تعدد انشعابات حزبی نیز نشانه های کاذب بودن تصویری هستند که بارزانی می کوشید از اقلیم کرد عراق ارائه دهد. بارزانی رشد یافته در سال ها مشغولیت به خونریزی و سرکشی است. او دولتی آراسته که نه توان تنظیم روابط با بغداد را دارد، نه اعتماد همسایگان را جلب کرده و نه درک لزوم حفظ فاصله با اسرائیل را از خود بروز می دهد آنچنانکه در روزهای اخیر که همه کشورهای منطقه در پشتیبانی از قدس همصدا بودند، سر به غفلت پیچاند و خود را تافته ای جدا بافته نمایاند! در وانفسای اربابان جنگ سالار، جامعه اقلیم کردستان به آشفتگی و هیجان فرو افتاده و سلاح اربابان سینه مردم معترض را نشانه رفته است اما شدت منازعات بسیار خونبار و کینه توزانه تر از این می شد اگر رویاهای بارزانی ها به ثمر می نشست. مسعود پسر ملامصطفی عضو خانواده ای است که چندین بار در طلب مالکیت شمال عراق خون بپا کردند. بارزانی که گویی خود از تجارب پر خون درسی نیاموخته، اینبار با مقابله هوشمندانه ای مواجه شد تا قمار آخر اربابان تاکنون کم هزینه ترین آنها باشد. نمی توان بر دروغ ایستاد و استوار ماند، اقلیم کردستان عراق برای کشور شدن خیلی کم دارد و از همه مهمتر کم داشتن تعریف هویت ملی است! اربابان جز زد و خورد و مال اندوزی تدبیری از خود بروز نداده اند، مردم رنجور نیز دل خوشی ندارند و در پی حقوقشان راهی می جویند تا مطالبه رهایی از ساختار پوسیده ارباب رعیتی را فریاد بزنند، امیدوار به روزی که تیر و تفنگ و تزویر سرنوشت اقلیم کردستان عراق را گروگان نداشته باشد.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
ارسال پاسخ  به روز آوری


[-]
کاربرانی که این موضوع را مشاهده می کنند:
1 میهمان

[-]
موضوعات مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: مشاهده: آخرین ارسال
  داعش سلاحش زودتر از عقلش کار می کند bahmaneyar 0 152 ۳/تیر/۹۶ ۱۰:۴۶
آخرین ارسال: bahmaneyar
  ««««« .......دشمن شناسی ..... »» خطر اول داعش؟؟ فاطمه خانم 4 392 ۱۸/خرداد/۹۶ ۱۹:۰۱
آخرین ارسال: فاطمه خانم
  هدف داعش! A L I 1 187 ۱۸/خرداد/۹۶ ۵:۴۲
آخرین ارسال: بیداری اندیشه
  داعش چیست؟ ghoran 15 3,004 ۳۱/اردیبهشت/۹۶ ۲۰:۴۷
آخرین ارسال: MohammadSadra
  اگر داعش را به این نام بخوانید، زبانتان قطع می‌شود moi bai 0 242 ۲۹/شهریور/۹۵ ۶:۳۲
آخرین ارسال: moi bai
  تفاوت داریوش و داعش آیات 11 1,706 ۱۸/اردیبهشت/۹۵ ۲۱:۲۴
آخرین ارسال: A L I
  داعش یک یازده سپتامبر همیشگی bahmaneyar 0 370 ۱۶/فروردین/۹۵ ۲۲:۳۸
آخرین ارسال: bahmaneyar

پرش در بین بخشها:


بالا