در گیم نت های شهر چه می گذرد؟

[خاک]

نقل قول:به گزارش برنا، باورش در هزاره سوم برای جوانی که اوج بازی های رایانه اش بازی های آتاری، میکرو و سگا مثل "قارچ خور" "هویج خور"، "سونیک" "هواپیما" و "علاء الدین" بود، کمی سخت است. همان بازی ها هم ما را تا آن‌سوی دنیای تخیل می بردند و تخیل شیرینی را رقم می زدند که زمان زیادی دوام نیاورد.

اما اینجا در یک مغازه 4 در 3 و در میان هیاهو و کمی نور دنیای بازی ها آنقدر هیجان آور است که می تواند برای این نوجوانان جهانی را رقم زند که آنها را تا عمق خیال بکشاند. این دنیا گاه آنها را قهرمان نبردها و گاهی هم قربانی دنیای تجسم می کند. دنیایی که فقط با یک کیبورد و یک مانتیور و چند سیم رقم می خورد و او را هر که بخواهد، می کند. قهرمان مبارزات و یا بهترین بازیکن فوتبال. غول می کشد و با کدهای تقلبی که از این طرف و آن‌طرف جمع کرده، اسلحه می خرد، قدرت و سرعت بازیکن را زیاد می کند و ...

چند سالی است که در گوشه و کنار اکثر شهرهای ایران، مغازه هایی شکل گرفته‌ که با نام گیم نت (Game Net) معروف شده اند. این مراکز که بیشتر به مغازه های کوچک ۳ در ۴ شبیه است، در سال ۱۳۷۹ توانستند برای نخستین بار مجوز را دریافت کنند. گیم نت ها به عنوان یکی از پاتوق های هزاره سومی عاشقان بازی های رایانه ای (گیم خورها) به حساب می آیند. پاتوق هایی که در زمان های نه چندان دور با قرار دادن چند آتاری و میز فوتبال دستی اوج لذت و خوش گذرانی را برای جوان ایرانی فراهم می کردند.

در این مغازه ها رایانه هایی از طریق خطوط اینترنت به یگدیگر متصل شده اند و روی تمامی این رایانه ها انواع و اقسام بازی نصب شده است. گیم خورها با رفتن به این مراکز می توانند با هم یک گروه را تشکیل داده و یا در مقابل هم صف آرایی کرده و بازی را انجام دهند. بر این اساس یکی از عوامل پرطرفدار بودن بازی های چند نفره، همین جذابیت موجود در بازی کردن علیه فردی دیگر به جای رایانه است. به اعتقاد گیم خورها بازی کردن با فردی دیگر که شبیه به خود بازیکن است و طبیعت انسانی دارد، به سختی و پیچیدگی و جذابیت بیشتر بازی می انجامد.

البته پدیده گیم نت و گیم خوری فقط مختص ایران نیست، بلکه در اکثر کشورهای دنیا مراکز مشابهی وجود دارد که با نام های متفاوتی به فعالیت می پردازند که طبق بررسی های به عمل آمده بیشترین تمرکز این پاتوق ها در شرق آسیا مخصوصا کشور کره جنوبی است که شاید بتوان یکی از دلایل عمده آن را تولید بیشتر بازی های رایانه ای کشورهایی همچون کره جنوبی و ژاپن دانست.

اما کمی جستجو نشان می دهد گیم خورهای ایرانی از لحاظ جذابیت فاصله چندان زیادی با گیم خورهای کره جنوبی ندارند، مخصوصا با شروع فصل تابستان که فرصت مناسبی برای تفریح است در این موقع کار وکاسبی صاحبان گیم نت ها هم حسابی سکه است چرا که گروه های سنی مختلف برای بازی کردن و در بیشتر مواقع مسابقه دادن و شرط بندی با هم به این مغازه ها مراجعه می کنند و گاهی تا ساعت ها به انجام یک بازی می پردازند و...

البته برخی از صاحبان گیم نت ها معتقدند که از زمانی که فصل امتحانات شروع می شود کار و بار آنها بهتر می شود. مرتضی جوان 20 ساله ای است که از چند سال قبل خود یکی از طرفداران پر و پاقرص گیم نت بوده است او اکنون صاحب یک مغازه گیم نت است و کلی مشتری دارد . در گفت و گو با برنا می گوید: زمان امتحانات، گیم نت من خیلی شلوغ بود خیلی از بچه ها بعد از امتحان یک راست می آمدند گیم نت تا هیجاناتشان را خالی کنند. البته بعضی وقت ها آنقدر وضعیت بحرانی می شد که پدر و مادرها به زور ( بخوانید با کتک ) می توانستند بچه ها را به خانه ببرند.

اگر یک سری به گیم نت های شهر بزنید یا حداقل برای یکبار از جلوی آنها رد شوید در اکثر موارد با چراغ های خاموش و یا نورپردازی کم روبرو می شود اول ممکن است فکر کنید که برق ها رفته اما دلیل اصلی ایجاد فضای هیجانی برای کاربر است! در این فضای تاریک و در هم بر هم هر کاربری با دنیای مجاز رابطه ای تنگاتنگ برقرار می کند و به قول امروزی ها حسابی کانکت می شود!

"علیرضا .ی" ۱۸ ساله یکی از گیم خورهای حرفه ای است که تا به حال دو بار به همراه دو تن از دوستانش در مسابقات مقدماتی جام جهانی بازی‌های رایانه ای(Electronic Sport World Cup) شرکت کرده است. او درباره فضای گیم نت ها و هیجان بازی ها می گوید: من تا مدت ها در خانه به صورت فردی بازی می کردم چرا که به هر حال خانه راحت تر است و تا هر موقع شب که بخواهی می توانی بازی کنی اما هیجانی که در بازی های گروهی است در بازی فردی پیدا نمی شود.

وی می افزاید: برای اینکه بتوانم گروهی بازی کنم حتی دو کامپیوتر را در خانه شبکه کردم اما باز به هیجان و جذابیت بازی در گیم نت نمی رسید و سرعت بازی هم در خانه بسیار پایین بود. حالا حدود ۵ سال است که بیشتر بازی ها را در گیم نت انجام می دهم و در بعضی بازی ها مثل "Counter Strik"،" delta force"، " prince of Persia " تبحر بیشتری دارم...

جالب است اگر از همین نوجوان متبحر در خصوص محتوای بازی ها بپرسید چیز درستی نمی دانند جز قدرت، سرعت و یا خشونت. اما اگر کمی خود این بازی ها را زیر و رو کنید نکات قابل تاملی به دست می آید؛ مثلا بازی "delta force" که کلی طرفدار دارد یک بازی است که در آن تروریست ها به زبان ایرانی ها حرف می زنند و نیروهایی که باید در این بازی کشته شوند تداعی گر نیروهای ایرانی است! همین داستان هم در بازی "Counter Strike" که پرطرفدارترین بازی تحت شبکه در دنیا محسوب می‌شود و بازی های آن المپیک هم دارد تکرار می شود یعنی مسلمانان تروریست محسوب می شوند.

علاوه بر این بازی ها برخی دیگر از بازی ها وجود دارند که کلا کاربر را از زندگی واقعی ساقط می کنند و او را هل می دهند در دنیای مجاز تا در دنیای مجاز به ایده ال هایش! برسد به عنوان مثال بازی کامپیوتری "گرند تفت اوتو" یک هفته پس از ورود به بازار بازی‌های کامپیوتری، پانصد میلیون دلار فروش داشت چرا که در این بازی کاربر امکان سرقت، قتل، دزدی و خشونت فیزیکی داشت. همچنین در بازی "..."، کاربرها نه تنها می‌توانند سراغ روسپی‌ها بروند و با پرداخت لیندن(واحد پول این جهان خیالی) رابطه‌ی جنسی با آنها داشته باشند، که حتی می‌توانند سکس با کودک را تجربه کنند!

به‌نظر حدف گیم نت ها از دنیای نوجوان و جوان ایرانی غیر ممکن است. بحث مجوز و پروانه کسب را هم خیلی نمی توان به عنوان یک عامل بازدارنده به حساب آورد. نظارت و سرکشی و... را هم می توان به راحتی ‍ پشت سر گذاشت. تنها راه، ورود بازی های مفید و طبقه بندی شده و البته ایرانی می ماند که در چند سال گذشته قدم های خوبی در این زمینه برداشته شده است. اما به‌نظر می رسد موفقیت چندانی نداشته است که اگر موفق بود در گیم نت های ایرانی به‌جای بازی های غربی با محوریت ترور و کشت و کشتار بازی های "گرشاسب" و " میرمهنا" محبوبِ دلِ جوان و نوجوان ایرانی بود...

[semnani]

سلام s-eyvazi-sa عزیز
از این تاپیگ مفیدی که گذاشتی سپاسگذارم و این ماجرا اگر ادامه داشته باشد و کسی به فکرش نباشد سر از ناکجا آباد در می آورد.
اما نباید فراموش کرد که وقتی در جامعه امکانات تفریحی سالم کم باشد خواه نا خواه یک جوان سر ار این جور جاها در می اورد که اصلا جدای که وقت تلف کن هستن مکان مناسبی برای سپری کردن اوقات فراغت نیست ؛ این گیم نت ها مکانی برای تجمع ارازل و اوباش می باشد ( تا اونجای که من دیدم ) و کسانی دیگر ( که عمدتا زیر 18 سال اند ) نیز حرف های که تا اون موقع بلد نبودن چیه را یاد گرفته و به مرور زمان پله های ترقی را تند و سریع را پیموده و در امر رزالت اخلاقی سرامد سایر هم سن و سالای خودش می شه
نمیشه بدونه داشتن نظارت کافی همین طوری و هردم بیلی مجوز به این جور مکان های تفریحی داد.

[مسافر]

یکی از دوست های بنده گیم نت داشت و انصافا هم سود خوبی می کرد. (فکر می کنم روزی تا 300 هزار تومان در می آورد). مغازه اش هم در یکی از پاساژهای بزرگ پر رفت و آمد در غرب تهران بود و مجوز هم داشت. اما گیم نتش را تعطیل کرد و به جایش کار دیگری راه انداخت. از علتش که جویا شدم گفت خسته شدم از بس که بر سر سیگار نکشیدن بچه های 17-18 ساله داخل مغازه و دادن فحش های رکیک که یک لحظه از زبانشان نمی افتاد با این ها سر و کله زدم. کم کم گیم نت محل عرضه مدهای جدید مو و لباس شد.... تا قبلترها این موارد تنها آزار دهنده بود تا اینکه دیدن فیلم های مبتذل در موبایل ها هم باب شد. جوان ها تا فرصتی پیدا می کردند از روابط غیر اخلاقی خود صحبت می کردند و این را جزو افتخارات خود تلقی می کردند. (ولو اینکه خالی هم ببندند... شما حساب بکن بحث پشت زمینه ثابت برای بازی، همش این مسائل باشد آن هم در جمعی که همه مجردند و در اوان جوانی و نوجوانی.... چه می شود؟! قبح مسئله کلا ریخته بود). اگر یک یا چند دختر جوان از دم در مغازه عبور می کردند، گیم نت یک صدا می گفت: اوووووف! مرحله بعدی باب شدن سرقت گوشی ها بود. اغلب بچه ها که حواسشان به بازی باشد اصلا دیگر چیز دیگری حالی شان نمی شود. خوب این قضیه باعث شد که سرقت گوشی هم زیاد اتفاق بیافتد. اما نقطه پایانی کار جایی بود که به عینه دیدم بچه ها در کیف هایشان مشروب حمل می کنند و دیدم نه می توانم جلویشان را بگیرم و اگر هم در مغازه من این ها بگیرند پای من هم گیر است. این بود که کلا مغازه را جمع کردم.....
مغز من حال سوت می کشد. با خود می اندیشم که این تازه یک گیم نت به اصطلاح سخت گیر (با سیگار و فحاشی مخالفت می کرد، ساعت 9 شب هم تعطیل می کرد) و شلوغ، آن هم در جایی پر رفت و آمد و در معرض دید و همینطور دارای مجوز است. تازه به این صورت است، پس آن گیم نت های بدون مجوز شبانه روزی که در طبقه بالای یک واحد مسکونی قرار دارند و برای ورود باید زنگ بزنید.... چه فرهنگ و تعاملاتی دارد و فرزندانمان که در این محیط قرار می گیرند و وقت می گذرانند دچار چه مسائل و بحران هایی می شوند؟!
قصد سیاه نمایی ندارم ولی این یک تحقیق و بازدید میدانی بود. بحث در مورد محتوای خود بازی ها به کنار! نمایش خشونت و بی بندو باری اخلاقی در بازی ها پیش کش... و برای همین است که در تعریف تقوا دوری از هر آنچه که انسان را از هدف عالی خویش دور می کند و از انسانیت خویش تهی و مسخ، به شدت نهی شده و حد وسط و مسامحه ای برای این قضیه قائل نیست. اما به راستی این بینش(تقوا) را هر کس و ناکسی خریدار هست؟ مرد می خواهد مرد.......

[Unname28]

همه گیم نت ها اینجوری نیستند.
ما گیم نت با بچه های خوب هم داریم و گیم نت هم چراغ هاش روشنه همیشه
مشکل این بازی های ایرانی اینه که شبکه نمیشوند و نمیتونیم بازی رو چند نفره بازی کنیم

[M03TAFA]

درسته . ما میتونیم تو گیم نت هامون کار فرهنگی هم بکنیم . البته یکی از دلایل رواج نیافتن بازی های ایرانی در گیم نت ها اصل بودن این بازی ها ست و نبود یک ورژن خاص برای گیم نت ها .

همونطور که توی یه گیم نت میشه یه فضای کثیف رو راه انداخت همونطور هم میشه با کمی سختی کشیدن یک فضای شاد و جذاب و همینطور آموزنده داه انداخت و با گذاشتن چند تا قانون ساده از فعالیت ارازل و اوباش جلوگیری کرد.

در مورد مشروب هم همکاری با دوستان نیرو انتضامی الزامی است

[نجف آبادی]

البته آقای مسافر یه چیزایی رو جا انداخت.اونم اینه که وقتی یک نوجوان زیر 15 سال برای بازی اشتیاق پیدا میکنه یا یک جورایی معتاد به این بازی ها میشه,هر روز خدا اون جاست.وقتی که پولش تموم میشه سر جیب باباش به طور پنهانی مهمون میشه.حالا دو حات پیش میاد. اینکه باباش می فهمه,میره در مغازه طرف گرد و خاک می کنه یا اینکه می فهمه و پولاشو جای دیگه ای می گذاره.بعد پسرک پول ندارد چه کار می کنه بدهی میزنه بعد در اوج بی پولی پیشنهاد های دیگران رو قبول میکنه.ببین تا کجا رفت؟ 

[Unname28]

(۱۲/تیر/۹۰ ۱۶:۱۳)نجف آبادی نوشته است:  البته آقای مسافر یه چیزایی رو جا انداخت.اونم اینه که وقتی یک نوجوان زیر 15 سال برای بازی اشتیاق پیدا میکنه یا یک جورایی معتاد به این بازی ها میشه,هر روز خدا اون جاست.وقتی که پولش تموم میشه سر جیب باباش به طور پنهانی مهمون میشه.حالا دو حات پیش میاد. اینکه باباش می فهمه,میره در مغازه طرف گرد و خاک می کنه یا اینکه می فهمه و پولاشو جای دیگه ای می گذاره.بعد پسرک پول ندارد چه کار می کنه بدهی میزنه بعد در اوج بی پولی پیشنهاد های دیگران رو قبول میکنه.ببین تا کجا رفت؟ 

اگه اینجوری بهش نگاه کنیم اونوقت اگه بچه گیم نت نره بیکار میشه با دوستاش میره بیرون و ممکنه معتاد به سیگار بشه و بعد تریاک و چیر های دیگه

[SMAfghahi]

یه آمار:
فقط 10 % از گیم نت های شهر مشهد مجاز هستند
یعنی بقیه غیر مجازند و برای اینکه معلوم نشه توی زیر زمین ها و البته اکثر کافی نت ها رو که می ری توی طبقه بالایی و یا جاهای دیگه یه چند تابچه نشستند و دارن بازی می کنن
امسال توی مدرسه ما چند نفر بودند برای اینکه گیم نت جا داشته باشه زو تر متهانشون رو میداند و می رفتند و خوب همیشه 1 تا 3 تا سوال بدون جواب توی برگشون داشتند

[سدرة المنتهی]

گیم نت ها دارای فضای متحدانه و شادی آور برای تمام سنین اند.
پسرها دور هم جمع میشوند و بهم کمک میکنند ، شوخی میکنند و روحیه آنان متاثر فضای شاد آن می شود . گیم نت تنها جاییست که ما بخاطر خنده ها و شوخی هایمان مواخذه نمیشویم.
گیم نت ها بر اساس سلیقه و نیاز بچه ها تشکیل میشوند.دارای روشنایی و فضای باز و بدون مزاحمت افراد.

توی جامعه یک جا رو مثال بزنید که روزانه پسر ها ایضا دخترها (جدا جدا فکر بد نکنید) دور هم جمع بشن با هم صحبت کنند شاد باشند و بهایی ندن و مواخذه نشن.

[SMAfghahi]

(۱۳/تیر/۹۰ ۱۴:۰۲)Grace Dies نوشته است:  گیم نت ها دارای فضای متحدانه و شادی آور برای تمام سنین اند.
پسرها دور هم جمع میشوند و بهم کمک میکنند ، شوخی میکنند و روحیه آنان متاثر فضای شاد آن می شود . گیم نت تنها جاییست که ما بخاطر خنده ها و شوخی هایمان مواخذه نمیشویم.
گیم نت ها بر اساس سلیقه و نیاز بچه ها تشکیل میشوند.دارای روشنایی و فضای باز و بدون مزاحمت افراد.

توی جامعه یک جا رو مثال بزنید که روزانه پسر ها ایضا دخترها (جدا جدا فکر بد نکنید) دور هم جمع بشن با هم صحبت کنند شاد باشند و بهایی ندن و مواخذه نشن.

جاهایی که من دیدم نه توش خنده هست نهشوخی بلکه سر تا تهش حرف های زشت هست که زده میشه